บทที่ 705 การออกเดท(ฟรี)

⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠

บทที่ 705 การออกเดท(ฟรี)

"ไอ้สัตว์! แกนี่มันเหี้ย! ทำไมไม่ป้องกันล่ะ?" พ่อของหลิวโกรธจนแทบกระโดด ตะโกนด่าลูกชายตัวเอง

หลิวเจ๋อยวี่พูดอย่างน้อยเนื้อต่ำใจ: "ผมให้เงินเธอไปซื้อยาแล้ว แต่เธอไม่ได้ซื้อเลย การตั้งครรภ์ครั้งนี้เป็นเรื่องตั้งใจ!"

พ่อของหลิวยิ่งโกรธมากขึ้น ผู้หญิงคนนี้ความคิดละเอียดรอบคอบ รู้ว่าตัวเองต้องการอะไร ผู้หญิงแบบนี้เป็นคนที่รับมือยากที่สุด

ถ้าเป็นคนที่หลอกง่ายก็ยังดี ก็แค่เรื่องเสียเงินเท่านั้น แต่เห็นได้ชัดว่าเด็กสาวคนนี้ไม่ใช่คนแบบนั้น

"บอกมาสิ แกคิดจะทำยังไง?"

หลิวเจ๋อยวี่พูดอย่างลองเชิง: "พ่อครับ ยังไงครอบครัวเธอก็ไม่มีเงินไม่มีอำนาจ บังคับให้เธอทำแท้งแล้วให้เงินเธอหน่อยไม่ได้หรือครับ!"

พ่อของหลิวปฏิเสธทันที "ไม่ได้! ตอนนี้กระแสเข้มงวดมาก วิธีนี้อันตรายเกินไป ถ้าเด็กสาวคนนี้ตั้งใจจะเล่นงานแก ระวังตัวแกเองจะเข้าไปพัวพันเลย!"

"งั้น...งั้นจะทำยังไงดีครับ?" หลิวเจ๋อยวี่หมดหนทางแล้ว

พ่อของหลิวก็หมดหนทางเช่นกัน ไม่ต้องคิดก็รู้ว่าเด็กสาวคนนี้ต้องไม่ยอมอ่อนข้อแน่นอน เว้นแต่จะยอมให้เธอเข้าบ้าน

ตอนนี้แม่หลิวเอ่ยปากขึ้น: "เจ๋อยวี่ลูกก็โตแล้ว แต่งงานกับเด็กสาวคนนั้นเถอะ ยังไงแม่อยู่บ้านก็ไม่ได้ทำอะไร เด็กเกิดมาแม่จะช่วยดูแลให้!"

นิสัยของแม่หลิวยังคงอ่อนโยนมาก อีกทั้งยังอยากอุ้มหลานมาก เด็กสาวคนนั้นตั้งครรภ์แล้ว ทำไมไม่ทำในสิ่งที่ผิดให้ถูกต้องเสียเลย

พ่อหลิวจ้องลูกชายอย่างดุดัน พูดอย่างเหลืออดเหลือทน: "ไอ้สัตว์ วันนี้ฉันเพิ่งไปบ้านเจียง หวังจะจับคู่แกกับโม่หาน แกดันไปก่อเรื่องแบบนี้ขึ้นมา"

"พ่อครับ จริงเหรอครับ? ลุงเจียงว่ายังไงบ้าง?" หลิวเจ๋อยวี่ลุกขึ้นยืนอย่างตื่นเต้น ลืมเรื่องของจางจิงไปชั่วขณะ

"เขาไม่ได้สนใจแกเลย! โม่หานแกอย่าไปคิดถึงเธอเลย แต่เดิมฉันคิดว่าอีกไม่กี่วันจะประนีประนอม จับคู่แกกับโม่ฉี"

"โม่ฉีก็ได้!" หลิวเจ๋อยวี่พูดทันที

พี่น้องตระกูลเจียงทั้งสองล้วนเป็นสาวสวยระดับพรีเมียม เขาเฝ้าคิดถึงมานานแล้ว ไม่ว่าจะเป็นเจียงโม่หานหรือเจียงโม่ฉี เขารู้สึกว่าใครก็ได้ทั้งนั้น

"ตอนนี้เกิดเรื่องแบบนี้ขึ้นแล้ว จะจับคู่ยังไงอีก? แกนี่มัน! ไม่เคยทำให้พ่อสบายใจเลย! ลุงเจียงไปติดต่อกับใครของกลุ่มบริษัทหัวเต๋อไม่รู้ ได้โปรเจกต์มาติดต่อกันสองโปรเจกต์ โปรเจกต์ที่เรากับเขาร่วมมือกันทำนั่นไม่สามารถข่มขู่เขาได้อีกแล้ว!"

"สองโปรเจกต์ใหญ่?" หลิวเจ๋อยวี่เพิ่งได้ยินเรื่องนี้เป็นครั้งแรกจากพ่อ

"โปรเจกต์ที่ทำเงินมหาศาล สองโปรเจกต์ทำเงินได้มากกว่าทรัพย์สินของครอบครัวเรารวมกันเสียอีก!"

หลิวเจ๋อยวี่ตบเข่าดังเผียะ ถ้ารู้ก่อนเขาน่าจะไปซื้อยาเอง แล้วดูให้แน่ใจว่าจางจิงกินยาลงไป

เขาไม่คิดว่านังอีหน้าด้านนั่นจะมาเล่นทริคนี้กับเขา

หลิวเจ๋อยวี่เป็นลูกคุณหนูตระกูลรวย แต่เงินของครอบครัวไม่มากพอที่จะทำให้เขาเป็นลูกรวยระดับท็อป แต่เมื่อครอบครัวเจียงไปเกี่ยวข้องกับกลุ่มบริษัทหัวเต๋อ การพัฒนาในอนาคตย่อมแข็งแกร่งกว่าครอบครัวหลิวแน่นอน

หากเป็นลูกเขยของครอบครัวเจียงได้ ความร่ำรวยมหาศาลก็จะเป็นของเขามิใช่หรือ?

ตอนนี้เขาเสียใจอย่างมาก ถึงขั้นคิดอยากฆ่าคน

พ่อหลิวเข้าใจลูกชายตัวเองดี เขารีบเตือนว่า: "เจ๋อยวี่ แกห้ามคิดไม่ดี ไม่ได้แต่งกับคนตระกูลเจียงก็แค่พัฒนาช้าลงหน่อย แต่ถ้าเกิดผลร้ายเพราะเรื่องของเด็กผู้หญิงคนนี้ แกจบแน่!"

หลิวเจ๋อยวี่หมดกำลังใจทันที "พ่อครับ แล้วจะทำยังไงดี?"

"พ่อจะไปคุยกับเด็กสาวคนนั้น ถ้าสำเร็จก็ดี ถ้าไม่สำเร็จ ก็ทำตามที่แม่แกว่าแล้วกัน!"

หลิวเจ๋อยวี่รู้สึกไม่ยอมรับอย่างมาก "พ่อครับ ผมยังไม่อยากแต่งงาน!"

"ฮึ! เรื่องนี้ไม่ได้ขึ้นอยู่กับแกแล้ว!"

ในไม่ช้าก็ถึงวันเสาร์

ช่วงต้นทศวรรษ 90 จีนเริ่มใช้ระบบวันหยุดสุดสัปดาห์ยาว ทำให้วันเสาร์กลายเป็นวันหยุดด้วย

วันนี้เป็นเวลาที่เย่เหวยชิงนัดกับเจียงโม่หานไว้ ทั้งสองตกลงกันที่จะพาเย่เหวยเจินและเจียงโม่ฉีออกมาด้วย

เย่เหวยชิงจองร้านอาหารระดับกลาง แม้ขนาดจะไม่ใหญ่ แต่รสชาติอาหารดีมาก เขากับเจียงโม่หานมากินที่นี่บ่อย

"พี่ชาย พี่ออกมาเดท แล้วพาผมมาด้วย มันเรื่องอะไรกัน?" เย่เหวยเจินนั่งอยู่ในห้องส่วนตัวของร้านอาหาร เล่นตะเกียบด้วยความเบื่อหน่าย

"โม่หานมีน้องสาวคนหนึ่ง ได้ยินว่าดีมาก พานายมารู้จักหน่อย!"

"บอกพี่เลยนะ อย่ามาไม้นี้กับผม ผมยังไม่อยากหาแฟน อยู่คนเดียวก็ดีอยู่แล้ว อยากเที่ยวก็ออกไปเที่ยวได้" เย่เหวยเจินปฏิเสธทันที

"นายคิดว่านายเป็นใคร? บางทีเธออาจจะไม่สนใจนายก็ได้! นายวางใจเถอะ ถ้าใครก็ตามในพวกนายสองคนไม่พอใจ พี่ก็จะไม่บังคับ!" เย่เหวยชิงพูดอย่างรำคาญ

เย่เหวยเจินหาวออกมา พยักหน้าเป็นเชิงเห็นด้วย

เขาไม่โง่เหมือนพี่ชาย การหาแฟนมีอะไรดี อยู่คนเดียวอิสระแค่ไหน ไม่มีใครมาควบคุม

รออยู่กว่าสิบนาที ประตูห้องก็ถูกเปิดออก

"ขอโทษนะคะที่พวกเรามาช้า รถติดนิดหน่อยน่ะค่ะ" เจียงโม่หานพูดอย่างเกรงใจ

"สวัสดีค่ะพี่เขย" เจียงโม่ฉีทักทายเย่เหวยชิงอย่างสุภาพ เธอมีความรู้สึกที่ดีต่อพี่เขยคนนี้

เย่เหวยเจินเงยหน้าขึ้นมอง

เขาเห็นหญิงสาวสวยเฉิดฉายสองคนเดินเข้ามา คนหนึ่งมีรูปร่างหน้าตาค่อนข้างดูมีความรู้ นั่งลงข้างพี่ชาย อีกคนอายุน้อยกว่าเล็กน้อย เต็มไปด้วยความสดใสของวัยเยาว์ แต่ความสวยไม่ด้อยไปกว่าสาวสวยที่ดูมีความรู้เลย นั่งลงตรงข้ามเขา

เย่เหวยเจินอึ้งไปเลย ห้องส่วนตัวที่ค่อนข้างมืดสลัวกลับสว่างไสวขึ้นมาทันที ในสายตาของเขาเหลือเพียงเด็กสาวที่อยู่ตรงข้ามเท่านั้น