บทที่ 760 มุมมองที่ยังไม่บรรลุนิติภาวะบางส่วน(ฟรี)

บทที่ 760 มุมมองที่ยังไม่บรรลุนิติภาวะบางส่วน(ฟรี)

หยู่หลานสวมเสื้อโค้ทที่เย่ฮั่นเสวียออกแบบให้เธอโดยเฉพาะ หลังจากจับมือทักทายทีละคนแล้ว เธอก็เดินนำหน้าขบวน มุ่งหน้าไปที่อาคารสำนักงาน

เนื่องจากมีการเตรียมการล่วงหน้า ทั้งอาคารสำนักงานมีความเป็นระเบียบเรียบร้อย ไม่มีใครกล้าเกียจคร้านในเวลานี้ หากถูกโจวเซี่ยนหนิงจับได้ ผลลัพธ์มีเพียงทางเดียวคือถูกไล่ออก

เย่เหวยชิงและคนอื่นๆ ที่มีระดับเดียวกันเดินตามหลังโจวเซี่ยนหนิง แม้ระดับของเขาจะไม่ต่ำ แต่ยังไม่มีคุณสมบัติพอที่จะจับมือกับหยู่หลาน

หลังลงจากรถ หยู่หลานจับมือเฉพาะกับโจวเซี่ยนหนิง เว่ยเฉิน ลวี่เสี่ยวหมิง และเฉินจุ้นเหยา จากนั้นมองเย่เหวยชิงด้วยหางตา มุมปากมีรอยยิ้มเล็กน้อย

ภายใต้การนำของโจวเซี่ยนหนิง หยู่หลานและคณะมาถึงห้องประชุมใหญ่บนชั้นบนสุดของอาคารสำนักงาน เธอนั่งลงที่ตำแหน่งประธานอย่างเหมาะสม อี๋ซินซินยกเก้าอี้มานั่งข้างๆ เธอ ทำหน้าที่เป็นเลขานุการ

ถัดลงมาคือฉีเจิ้นอวี่และซ่งฉี โจวเซี่ยนหนิงได้นั่งเพียงแถวที่สองของฝั่งล่าง ส่วนผู้บริหารระดับสูงของบริษัทสาขาอย่างเย่เหวยชิงก็ต้องนั่งไกลออกไป

ผู้อำนวยการและรองผู้อำนวยการเหล่านั้น รวมถึงผู้บริหารระดับกลางของบริษัท แม้แต่คุณสมบัติในการนั่งโต๊ะก็ไม่มี ต้องนั่งบนเก้าอี้ที่ติดกับผนัง

หลังจากทุกคนนั่งลง หยู่หลานกล่าวคำให้กำลังใจบริษัทสองสามประโยค จากนั้นก็เป็นการรายงานงานของผู้รับผิดชอบแต่ละแผนก

หยู่หลานมาพร้อมกับภารกิจ เย่ชวนให้ความสำคัญกับการพัฒนาอินเทอร์เน็ตอย่างมาก เธอจึงให้ความสำคัญตามไปด้วย

ในการประชุมผู้บริหารระดับสูงของกลุ่มบริษัท เย่ชวนพูดหลายครั้งถึงความสำคัญของอุตสาหกรรมอินเทอร์เน็ตต่อประเทศจีนและอนาคตของกลุ่มบริษัท

เย่ชวนเคยพูดว่า ธุรกิจของบริษัทสาขาอินเทอร์เน็ตล้วนสำคัญมาก ทั้งซอฟต์แวร์สื่อสารแบบทันที พาณิชย์อิเล็กทรอนิกส์ การพัฒนาเกม เครื่องมือค้นหา เว็บพอร์ทัล ไม่ว่าจะเป็นธุรกิจใดล้วนมีมูลค่าอย่างน้อยระดับหมื่นล้าน

ธุรกิจเหล่านี้หยู่หลานพอเข้าใจได้ แต่ธุรกิจอย่างบริการส่งอาหาร การแบ่งปัน การชำระเงิน วิดีโอสั้น ฯลฯ เป็นสิ่งที่เธอไม่เข้าใจ

แต่เธอมีความเชื่อมั่นอย่างไร้ข้อสงสัยในตัวเย่ชวน เมื่อเขาบอกว่าเป็นธุรกิจระดับหมื่นล้าน ก็ต้องเป็นธุรกิจระดับหมื่นล้าน ดังนั้นเธอจึงให้ความสำคัญกับบริษัทสาขาอินเทอร์เน็ตมาก และมักศึกษาธุรกิจอินเทอร์เน็ตในกลุ่มบริษัทเป็นประจำ

เมื่อถึงตาเฉินจุ้นเหยา ประธานฝ่ายพาณิชย์อิเล็กทรอนิกส์รายงานงาน หยู่หลานฟังอย่างตั้งใจ และยังถามคำถามของตัวเองเป็นระยะ เธอจับปากกาและเขียนอะไรบางอย่างที่ไม่มีใครรู้

"ประธานเฉิน ในธุรกิจมากมายของบริษัทสาขา มีเพียงพาณิชย์อิเล็กทรอนิกส์ที่มีตำแหน่งประธาน แสดงให้เห็นถึงความสำคัญที่ท่านประธานเย่มีต่อด้านนี้ ก่อนฉันมาตรวจเยี่ยม ท่านประธานเย่เคยพูดว่า ธุรกิจพาณิชย์อิเล็กทรอนิกส์ไม่จำเป็นต้องพัฒนาอย่างรวดเร็ว ต้องค่อยๆ ตกตะกอน ค่อยๆ พัฒนาธุรกิจ ในขณะเดียวกัน ธุรกิจการชำระเงินก็ไม่อาจละเลย ต้องให้ความสำคัญเท่ากับพาณิชย์อิเล็กทรอนิกส์"

เฉินจุ้นเหยาพยักหน้า "คุณหยู่ วางใจได้ ธุรกิจด้านนี้จะไม่ทำให้ท่านประธานเย่ผิดหวังแน่นอน!"

หยู่หลานเตรียมตัวมาก่อนมาอย่างชัดเจน เมื่อเผชิญกับการรายงานของคนอื่น เธอสามารถตั้งคำถามเฉพาะเจาะจงได้ทันที

"เว็บพอร์ทัลเปิดใช้งานมากว่าหนึ่งปีแล้ว แต่ความเร็วในการสร้างนวัตกรรมไม่เพียงพอ ในบรรดาเว็บไซต์จำนวนมาก ส่วนแบ่งการตลาดของเรายังไม่ได้แสดงให้เห็นถึงความเหนือกว่า นี่เป็นความบกพร่องในงานของคุณ!"

จินเจียหนิง ผู้จัดการสายงานเว็บพอร์ทัลเป็นผู้หญิงอายุสามสิบกว่า ขณะนี้มีเหงื่อซึมออกมาที่หน้าผากแล้ว

"คุณหยู่ ตอนนี้มีเว็บพอร์ทัลมากมายบนอินเทอร์เน็ต รวมถึงเว็บไซต์ทางการที่เข้าร่วมการแข่งขัน เว็บพอร์ทัลของเรามีส่วนแบ่งการตลาดร้อยละสามสิบ ซึ่งนำหน้าบริษัทอินเทอร์เน็ตอื่นๆ ในอุตสาหกรรมเดียวกันอย่างมาก"

"ไม่ได้! เว็บพอร์ทัลของบริษัทอื่นๆ เรียบง่ายเกินไป ไม่สามารถแข่งขันกับเราได้ เว็บพอร์ทัลของเรามีเครื่องมือค้นหา ฟอรั่มเฉพาะทาง ซอฟต์แวร์สื่อสารแบบทันทีเพื่อนำทราฟฟิก แต่มีเพียงร้อยละสามสิบ นี่เป็นความล้มเหลวอย่างใหญ่หลวง ฉันหวังว่าแผนกของคุณจะสามารถเพิ่มส่วนแบ่งการตลาดเป็นร้อยละสี่สิบหรือมากกว่าในอีกครึ่งปี!"

จินเจียหนิงทำหน้าเศร้า พูดง่ายแต่ความยากนั้นมหาศาล

หลังจากถึงร้อยละสามสิบ การเพิ่มขึ้นแต่ละเปอร์เซ็นต์ไม่ใช่เรื่องง่าย

แต่เมื่อเผชิญกับอำนาจของหยู่หลาน เธอได้แต่ฝืนพยักหน้าตกลง

เจียงฮั่นเป็นคนรายงานงานคนรองสุดท้าย เธอเป็นประธานเจ้าหน้าที่ทรัพยากรบุคคล งานของเธอไม่มีปัจจัยด้านเทคนิคมากนัก ส่วนใหญ่เป็นเรื่องการรับสมัครและการฝึกอบรมพนักงาน พูดเสร็จในเวลาไม่ถึงห้านาที

หยู่หลานเพียงพยักหน้าตลอดเวลา บนใบหน้ามีรอยยิ้มอ่อนโยน ทำให้คนที่ไม่รู้เรื่องรู้สึกงงงวย และในใจของจินเจียหนิงรู้สึกเปรี้ยวๆ

เย่เหวยชิงเป็นคนสุดท้ายที่รายงานงาน เขารับผิดชอบเรื่องด้านเทคนิค รายงานความคืบหน้าของโครงการสิบกว่าโครงการภายใต้การดูแลของเขาให้หยู่หลานทราบ

"คุณหยู่ การรายงานงานของผมเสร็จแล้ว แต่ว่า..."

"แต่ว่าอะไร พูดต่อสิ" หยู่หลานยิ้มพูด

"แต่ว่าผมมีความคิดเห็นที่ยังไม่สมบูรณ์เกี่ยวกับเว็บพอร์ทัลของบริษัท"

เมื่อเย่เหวยชิงพูดจบ สายตานับไม่ถ้วนก็มองมาที่เขา จินเจียหนิงมองเขาด้วยสายตาไม่ดี กัดริมฝีปากแน่น และในใจด่าอย่างโกรธเคือง: อยากอวดเก่งใช่ไหม