บทที่ 180 สร้างอำนาจในวันแรก(ฟรี)
บทที่ 180 สร้างอำนาจในวันแรก(ฟรี)
"เอ่อ เรื่องนี้..."
ฉินฟู่พูดอ้ำอึ้ง แสร้งทำเขินอธิบายว่า: "เนื่องจากเศรษฐกิจในเกาะไม่มั่นคงมาโดยตลอด มักขาดทุนบ่อยๆ อีกทั้งข้าก็ยุ่งกับงานทุกวัน จึงลืมเรื่องการทำบัญชีไป"
"อ้อ งั้นหรือ?"
เย่หยางเลิกคิ้ว แล้วส่งสายตาให้เย่เหวินเฉิง "เหวินเฉิง เอาถุงเก็บของของเขามาตรวจดูหน่อย"
"ได้เลย"
เย่เหวินเฉิงยิ้มมุมปาก เดินเข้าไปโดยไม่มีมารยาทใดๆ
"เจ้ากล้าดียังไง!"
เมื่อเห็นการกระทำเช่นนี้ ใบหน้าปลอมๆ ของฉินฟู่ก็เปลี่ยนเป็นดุร้ายทันที ตวาดเสียงดัง
ทรัพย์สินทั้งหมดของเขาล้วนอยู่ในถุงเก็บของ
หากถูกเย่หยางแย่งไป ความพยายามหลายปีก็สูญเปล่าหมด!
โครม!
ทันใดนั้น แสงพลังธาตุสีแดงเพลิงก็พุ่งออกมาจากร่างอ้วนของเขา
ร่างวิญญาณหมูยักษ์สีแดงทั้งตัว หลังมีหนามดาบ ปากเต็มไปด้วยเขี้ยว ปรากฏขึ้นในทันที
วิญญาณสัตว์ระดับสาม หมูหนามดาบเพลิง!
คลื่นพลังธาตุที่แข็งแกร่งนั้น บรรลุถึงขั้นวงจรทะเลของนักรบระดับสาม
อย่างไรก็ตาม ฉินฟู่ไม่มีความคิดจะต่อสู้กับเย่หยางและคณะเลย ขี่วิญญาณหมูของเขาวิ่งออกไปนอกห้องโถงทันที
เห็นฉินฟู่ฉวยโอกาสหนี 'เฟิงเจิ้ง' หัวหน้าหน่วยรักษาความสงบสีหน้าเปลี่ยนไปเล็กน้อย ก็พุ่งออกไปโดยไม่ลังเลเช่นกัน
แต่การกระทำของเขาไม่ใช่การหนี แต่ต้องการจับฉินฟู่ หวังจะลบล้างความผิด
"ฉินฟู่ อย่าหวังจะหนี!"
เสียงตวาดดังขึ้น มือขวาของเฟิงเจิ้งพลันแผ่คลื่นพลังธาตุอันทรงพลัง
พลังของเขาแข็งแกร่งกว่าฉินฟู่หนึ่งระดับ มีพลังถึงระดับสี่
ท่ามกลางพลังธาตุที่พลุ่งพล่าน แส้ยาวสีดำสนิทเต็มไปด้วยหนามปรากฏขึ้นในมือเขาอย่างรวดเร็ว
ได้ยินเสียง 'แปะ' ดังกังวาน
แส้ราวกับเถาวัลย์สีดำ ฟาดออกไปอย่างรวดเร็ว
เงาดำพุ่งผ่าน พันรอบขาทั้งสี่ของวิญญาณหมูหนามดาบเพลิงในทันที
เฟิงเจิ้งออกแรงที่แขนทันใด วิญญาณหมูร้องคำราม ถูกกระชากล้มลงทันที
แปะ!
เสียงแส้ดังขึ้นอีกครั้ง แส้หนามดำพลิ้วไหวอย่างคล่องแคล่ว หันมาพันรอบร่างของฉินฟู่
พลังธาตุสีดำอันแข็งแกร่งระเบิดออก โล่พลังธาตุป้องกันบนร่างของเขาก็ถูกแส้ที่รัดแน่นบีบแตกทันที ราวกับงูยักษ์ พันร่างอ้วนของฉินฟู่แน่นหนา
หนามที่ปกคลุมแทงเข้าเนื้อ ทำให้ฉินฟู่ใบหน้าบิดเบี้ยวร้องด้วยความเจ็บปวด
"เฟิงเจิ้ง ไอ้คนทรยศ! ขอให้เจ้าตายอย่างไม่สงบ!!"
เห็นว่าเป็นเฟิงเจิ้งลงมือ ฉินฟู่โกรธจนกระโดดโลดเต้น ด่าเสียงดัง
แต่เสียงด่าทอนั้นก็เริ่มพูดไม่ชัดอย่างรวดเร็ว ปากของเขาเริ่มมีฟองขาว ผิวทั้งตัวเป็นสีม่วง
เพียงไม่กี่หายใจ ฉินฟู่ก็ตาเหลือกขาว ล้มลงตาย
อาการเช่นนั้น เห็นได้ชัดว่าถูกพิษรุนแรง!
"โหดจริง!"
เห็นดังนั้น เย่เหวินเฉิงและถังจิ้นเหยาที่อยู่ข้างๆ อดประหลาดใจไม่ได้
เย่หยางหรี่ตา มองออกว่าวิญญาณอาวุธแส้หนามดำของเฟิงเจิ้ง น่าจะมีทักษะปล่อยพิษ
หลังจากนั้น เฟิงเจิ้งเดินเข้าไปใกล้ศพ ในดวงตามีแววอำมหิต
"หากเจ้าไม่ตาย ข้าก็จะถูกเจ้าลากลงน้ำด้วย อย่าโทษข้าเลย"
เขาก้มหน้ามองฉินฟู่ที่ไร้ลมหายใจ หัวเราะอย่างโหดร้ายในใจ
จากนั้นก็ยื่นมือใหญ่ไปที่เอวศพ ดึงถุงเก็บของขอบทองออกมา แล้วหันไปหาเย่หยาง
"ท่านผู้ปกครอง นี่คือถุงเก็บของที่ท่านต้องการ โปรดตรวจรับ"
เฟิงเจิ้งยิ้มประจบ พูด
เย่หยางจ้องถุงเก็บของที่อีกฝ่ายส่งมอบ พูดเย็นชาว่า: "แล้วของเจ้าล่ะ"
ของข้า?
ได้ยินดังนั้น เฟิงเจิ้งก็ชะงัก คิดในใจ: "ข้าทำขนาดนี้ ยังไม่พอหรือ?!"
เห็นได้ชัดว่าไม่คิดว่า เย่หยางจะไม่ปล่อยแม้แต่ทรัพย์สินของเขา!
นี่มันเหมือนกำลังขโมยทุกอย่างที่เขามีเลย!
ตอนนี้สีหน้าของเฟิงเจิ้งเลวร้ายมาก
แต่นิสัยของคนผู้นี้ที่หลายปีมาเดินเส้นกลางระหว่างฉินฟู่และกลุ่มโจรสลัด ถูกขัดเกลามาให้ยืดหยุ่นได้
ทันใดนั้น เขาสูดหายใจลึก กดความรู้สึกวุ่นวายในใจ แล้วหยิบถุงเก็บของของตนออกมา ส่งให้เย่หยางอย่างนอบน้อม
"ท่านผู้ปกครอง ตลอดมาข้าดำรงตำแหน่งหัวหน้าหน่วยรักษาความสงบในเกาะ เข้าใจทุกเรื่องในเกาะเป็นอย่างดี"
เพื่อให้เย่หยางเห็นคุณค่า เฟิงเจิ้งแนะนำตัวอย่างจริงจัง:
"ตอนนี้ฉินฟู่ตายแล้ว ตำแหน่งผู้จัดการรักษาการว่างลง หากท่านผู้ปกครองไม่รังเกียจ ผู้น้อยยินดีแบ่งเบาภาระให้ท่าน"
การแสดงท่าทีจริงจังเช่นนี้ ไม่คิดว่าเย่หยางกลับหัวเราะขึ้นมาอย่างประหลาด
เขามองเฟิงเจิ้งด้วยสายตาเย็นชา พูดเสียงเย็นว่า: "เจ้าเป็นคนเจ้าเล่ห์อำมหิตเกินไป เก็บไว้ข้างกาย มีแต่จะเป็นภัยแฝง"
ได้ยินเช่นนั้น เฟิงเจิ้งก็ตกตะลึง
จากนั้นก็ได้สติ ในใจพลันโกรธจนควบคุมไม่อยู่
ไอ้เด็กบ้า ให้หน้าแล้วไม่รับ อย่าโทษข้าเลย!
สายตาของเขาวูบไหว แววโหดร้ายผ่านในดวงตา
แปะ!
ทันใดนั้น วิญญาณอาวุธแส้หนามดำก็ปรากฏในมือเฟิงเจิ้งอีกครั้ง ฟาดใส่เย่หยางอย่างดุร้ายราวกับงูพิษ
แต่พลังเพียงเท่านี้ของเขา เมื่อเทียบกับเย่หยาง ไม่พอแม้แต่จะดู
ฉึก!
แสงดำพุ่งผ่าน แส้ยาวนั้นขาดเป็นสองท่อนในทันที
จากนั้นกริชคมกริบก็แทงพุ่งออกมา เฟิงเจิ้งรู้สึกเจ็บที่หน้าอกทันที ตกใจพบว่าตรงหน้ามีเงาดำลึกลับปรากฏขึ้นไม่รู้ตั้งแต่เมื่อไหร่
กริชเล่มนั้นแทงเข้าหัวใจของเขาแล้ว
"เจ้า...เป็นใคร?"
เฟิงเจิ้งจ้องอันอิ่งด้วยสายตาหวาดกลัว ก่อนตายดูเหมือนอยากรู้ว่าตัวเองตายในมือใคร
"คนที่เอาชีวิตเจ้า"
อันอิ่งพูดเสียงเย็นเยียบ กริชในมือสั่น บดขยี้หัวใจจนแหลกทันที
ตลอดกระบวนการลงมือ สะอาดและรวดเร็ว ไม่ให้โอกาสเหยื่อรอดชีวิตแม้แต่น้อย
ความเคลื่อนไหวในห้องโถงหน้า ดึงดูดความสนใจของทหารรักษาความสงบที่เฝ้าอยู่ข้างนอก
ตึกๆๆ...
เสียงฝีเท้าเร่งรีบดังมา ไม่นานทหารรักษาความสงบจำนวนมากก็ถือ
อาวุธวิ่งเข้ามาในห้องโถง
เมื่อเห็นศพสองศพที่นอนตาย ม่านตาของทหารรักษาความสงบก็หดเล็กลง ต่างอดสูดหายใจเฮือกไม่ได้
"ท่านผู้ปกครอง เกิดอะไรขึ้น?"
จากนั้นพวกเขาก็เบนสายตา มองเย่หยางด้วยสีหน้าตกใจ ไม่รู้จะทำอย่างไร
เพราะคนที่ตายไม่ใช่คนธรรมดา
คนหนึ่งเป็นผู้จัดการรักษาการ
อีกคนเป็นหัวหน้าหน่วยรักษาความสงบ
ทั้งสองคนล้วนเป็นผู้บังคับบัญชาของพวกเขา
"เรื่องที่คนทั้งสองก่อเรื่องชั่วร้ายในเกาะที่ผ่านมา คงไม่ต้องพูดให้ทุกคนรู้กันอยู่แล้ว ข้าจะไม่พูดมาก"
เย่หยางสายตาเฉียบคม กวาดมองทหารรักษาความสงบมากมาย พูดเสียงเย็นอย่างสง่าผ่าเผย: "ต่อไปนี้ ในเขตปกครองของข้า ผู้ใดละเมิดกฎหมาย จะลงเอยเหมือนพวกเขา!"
"พวกเจ้า เข้าใจหรือไม่?"
ได้ยินดังนั้น ทหารรักษาความสงบต่างตกตะลึง รีบพยักหน้าด้วยความเกรงกลัว "ขอรับคำสั่งท่านผู้ปกครอง!"
"ตอนนี้ สิ่งที่พวกเจ้าต้องทำคือ ลากศพทั้งสองไปแขวนไว้ที่ปากตลาดสองวัน"
เย่หยางสั่งโดยไม่แสดงสีหน้า
การกระทำเช่นนี้ เห็นได้ชัดว่าตั้งใจจะใช้ข่มขวัญกลุ่มอิทธิพลมืดอื่นๆ ในเกาะ เพื่อสร้างอำนาจในวันแรกที่เข้ารับตำแหน่งอย่างแท้จริง!