บทที่ 250 การประลองทางกำลัง(ฟรี)
บทที่ 250 การประลองทางกำลัง(ฟรี)
เมื่อเห็นนายพลหนุ่มต้องการประลองกับเย่หยาง รองแม่ทัพอีกสี่คนก็กระตือรือร้นอยากร่วมด้วย
การประลองศิลปะการต่อสู้และการวางแผนทางทหาร สำหรับทหารอย่างพวกเขาถือเป็นจุดแข็ง
"น้องเย่หยาง ข้าอายุมากกว่าเจ้าสิบปี อย่าว่าข้าเอาเปรียบเจ้าเลย ในการประลองกำลังนี้ ข้าจะให้เจ้าเริ่มก่อนสามกระบวนท่า"
นายพลที่มีไฝดำที่มุมปาก เมื่อยิ้ม เผยให้เห็นรอยยิ้มอันเย่อหยิ่ง
แต่เดิม เย่หยางไม่ได้คิดจะเสียเวลากับการประลองเช่นนี้
แต่เมื่อได้ยินคำพูดท้าทาย และรู้สึกถึงสายตาเร่าร้อนรอบตัว สัญชาตญาณแห่งการพิชิตในตัวเขาก็ลุกโชนขึ้นมาทันที
สู้?
ก็สู้กันเลย!
"ให้ข้าเริ่มก่อนสามกระบวนท่าหรือ? ข้าต้องขอบคุณความเอื้อเฟื้อของท่าน"
ได้รับข้อเสนอที่ดี เย่หยางไม่ได้แสร้งทำเป็นสูงส่งปฏิเสธ
เมื่อเห็นเย่หยางรับคำท้า นายพลหนุ่มนั้นสายตาเข้มขึ้น สีหน้าเต็มไปด้วยความมั่นใจที่ปิดไม่มิด
จากคลื่นพลังของเย่หยาง เขาพอเดาระดับกำลังภายในของอีกฝ่ายได้ น่าจะอยู่ที่ระดับเจ็ดขั้นต้น
ตัวเขาอยู่ระดับเจ็ดขั้นกลาง แม้จะให้อีกฝ่ายเริ่มก่อนสามกระบวนท่า ก็ยังมีกำลังเหลือพอที่จะเอาชนะได้
"เมื่อทั้งสองฝ่ายไม่มีปัญหา งั้นไปที่นอกเต็นท์กัน"
เย่จวิ้นซงพูดจบก็หมุนตัวเดินออกจากเต็นท์
เห็นได้ชัดว่าตั้งใจให้ทหารทุกคนได้เห็นว่า เย่หยาง ผู้ที่จะเป็นผู้บัญชาการคนใหม่ของพวกเขา มีความสามารถล้ำเลิศเพียงใด
ทหารมักเป็นคนตรงไปตรงมา ไม่เหมือนนักการเมืองที่คอยหักหลังกัน
ทุกอย่าง พูดด้วยกำลังความสามารถเท่านั้น!
บนลานโล่ง ตอนนี้มีคนล้อมรอบเต็มไปหมด
ตรงกลาง เย่หยางและนายพลหนุ่มยืนอยู่ในวงล้อม ทั้งสองห่างกันประมาณสิบเมตร
ทหารที่อยู่ในที่นั้นล้วนผ่านสนามรบมามาก เมื่อเห็นท่าทีของทั้งสองฝ่าย ก็เดาได้ทันทีว่ากำลังจะเกิดอะไรขึ้น
"ตามกติกาการประลองที่พูดไว้เมื่อสักครู่ เย่ลั่วสมัครใจให้เย่หยางเริ่มก่อนสามกระบวนท่า ในช่วงสามกระบวนท่านี้ เย่ลั่วจะป้องกันเท่านั้น ห้ามโจมตี"
เย่จวิ้นซงยิ้มอย่างหนักแน่น ประกาศกติกาการประลองของทั้งสองคนต่อหน้าทุกคน
สามกระบวนท่า?
รองแม่ทัพเย่ลั่วมั่นใจเกินไปแล้ว
เมื่อได้ยินเช่นนั้น ทุกสายตาวาววับ อดไม่ได้ที่จะวิจารณ์กันเบาๆ
"การประลองแบบนี้ พวกเจ้าคิดว่าใครมีโอกาสชนะมากกว่า?"
"ไม่ต้องถาม แน่นอนว่าเป็นรองแม่ทัพเย่ลั่วของพวกเรา คุณชายจากตระกูลที่เพิ่งออกมาสู่โลกกว้าง ประสบการณ์การต่อสู้จะเทียบได้อย่างไร"
"ก็จริงของเจ้า"
คำวิจารณ์เหล่านี้ เกือบทุกคนล้วนเอนเอียงไปทางนายพลหนุ่มที่ชื่อเย่ลั่ว
ในสายตาพวกเขา ดอกไม้ที่เติบโตในเรือนกระจก เมื่อเทียบกับดอกไม้ป่าที่ผ่านแดดฝน ย่อมมีความแตกต่างกันมาก
"หากทั้งสองฝ่ายไม่มีข้อคัดค้าน ก็เริ่มได้"
เย่จวิ้นซงทำหน้าที่เป็นกรรมการในการประลองครั้งนี้ ตะโกนเสียงหนักแน่น
"มาเถอะ ให้ข้าได้สัมผัสด้วยตัวเอง ว่าทายาทรุ่นใหม่ที่แข็งแกร่งที่สุดของตระกูลเย่เรา มีความสามารถเพียงใด!"
เย่ลั่วจ้องมองเย่หยาง ในดวงตาเต็มไปด้วยไฟแห่งการต่อสู้
ในขณะเดียวกัน พลังหยวนบนร่างกายของเขาก็ระเบิดออกมา พุ่งรวมกันเป็นวงแสงพลังหยวนที่มองเห็นได้ด้วยตาเปล่า กลายเป็นโล่พลังหยวนป้องกันร่างกาย
เห็นได้ชัดว่าเขามั่นใจมาก แม้แต่วิญญาณอาวุธก็ยังไม่ได้เรียกออกมา
ตั้งใจจะใช้เพียงพลังหยวนของตัวเอง รับการโจมตีครั้งแรกของเย่หยาง
โครม!
เย่หยางไม่ลังเลแม้แต่น้อย ร่างกายพุ่งออกไป เหมือนเสือดาวที่ปราดเปรียวพุ่งทะยานออกไปอย่างรวดเร็ว
เนื่องจากการประลองนี้เป็นเพียงการวัดฝีมือกัน เขาจึงไม่คิดจะใช้อาวุธยุทโธปกรณ์ที่มีอานุภาพทำลายล้างสูง
ฉิว ฉิว ฉิว...!!!
และในขณะที่เย่หยางพุ่งตัวออกไป เงาเก้าร่างก็แยกออกจากกันอย่างรวดเร็ว วิ่งวนรอบตัวเย่ลั่วอย่างรวดเร็ว
ความเร็วที่สุดยอด และวิธีการสร้างเงาที่ลึกลับ ทำให้ไม่อาจแยกได้ว่าร่างไหนเป็นร่างจริง
วิชาฝีเท้าเก้าเงา!
เมื่อเห็นเช่นนั้น ม่านตาของเย่ลั่วหดเล็กลง สำหรับวิชาการเคลื่อนไหวของตระกูล เขาจำได้ทันที
ไม่คิดว่าข่าวลือจะเป็นความจริง เย่หยางอายุยังน้อยแต่สามารถฝึกวิชาฝีเท้าเก้าเงาถึงขั้นสมบูรณ์แล้ว!
ต้องรู้ว่า เขาฝึกมาตั้งแต่เด็กจนถึงตอนนี้ อย่างมากก็สร้างเงาได้เพียงเจ็ดร่างเท่านั้น
นั่นหมายความว่า หากประลองความเร็ว เขาจะช้ากว่าเย่หยางถึงสองจังหวะ!
เนื่องจากไม่อาจมองออกว่าเย่หยางจะโจมตีจากทิศทางไหน พลังหยวนที่เย่ลั่วหมุนเวียนบนโล่ป้องกัน จึงไม่อาจรวมอยู่ในพื้นที่เดียว ต้องกระจายออกไปคลุมทั่วทุกด้าน
แต่ผลของ
"ประสบการณ์การต่อสู้จริงของเย่หยางไม่เลว คงฝึกฝนมาอย่างหนักหน่วง"
ใบหน้าอันแข็งแกร่งของเย่จวิ้นซงมีความตื่นตะลึงเล็กน้อย เห็นได้ชัดว่ามองออกถึงเคล็ดลับในนั้น
แต่ไม่ว่าจะมีท่าที่สวยงามเพียงใด สุดท้ายก็ขึ้นอยู่กับพลังของตัวเอง
หากไม่มีพลังที่เด็ดขาดกดดัน จะไม่สามารถทำลายโล่พลังหยวนของคู่ต่อสู้ได้ จะมีลูกเล่นมากแค่ไหนก็ไร้ประโยชน์
"โครม!"
ในขณะที่ทุกคนกำลังเฝ้ารอ เสียงกระแทกหนักๆ ก็ดังขึ้นอย่างฉับพลัน
เห็นร่างของเย่หยางเคลื่อนไหวราวกับผี มาอยู่ข้างหน้าเย่ลั่ว แล้วด้วยความเร็วเหนือความคาดหมาย หมัดหนึ่งทุบลงที่โล่พลังหยวน
อากาศ ราวกับจะระเบิดอยู่ใต้หมัดของเย่หยาง!
ภายใต้การโจมตีด้วยพลังอันน่ากลัวนี้ โล่พลังหยวนทั้งหมดบิดเบี้ยวในรูปแบบประหลาด บุ๋มเข้าไปข้างใน
เป็นไปได้อย่างไร?!
สีหน้าของเย่ลั่วเปลี่ยนไปมาก เขารู้สึกได้ชัดถึงความแข็งแกร่งของพลังนี้
แม้ว่าหมัดจะยังไม่ได้ทะลุโล่พลังหยวนจริงๆ แต่หากยังขืนทนต่อไป ต้องแตกออกแน่นอน
ด้วยความคิดนี้ เย่ลั่วตัดสินใจทันที ฝ่าเท้าเหยียบพื้นอย่างแรง ต้องการถอยหนีออกไป
แต่ในช่วงเวลาเพียงเสี้ยววินาทีนั้น โล่พลังหยวนถูกหมัดทะลุทันที เย่หยางเปลี่ยนหมัดเป็นฝ่ามือในทันใด คว้าคอของเย่ลั่วไว้อย่างรวดเร็ว
เมื่อคอถูกจับไว้ ร่างของเย่ลั่วที่กำลังถอยหลังก็เหมือนถูกหยุดนิ่ง กลายเป็นแข็งทื่อทันที
เพราะหากถอยอย่างรุนแรง ในแรงดึงของพลังนั้น กระดูกคอทั้งแนวอาจจะหักในทันทีได้!
เมื่อเห็นภาพนี้ ทหารทุกคนต่างตกตะลึง ในดวงตาเต็มไปด้วยความไม่อยากเชื่อ
"ชนะแล้ว!"
"แถมยังใช้เพียงกระบวนท่าเดียว!"
"แชมป์การแข่งล่าสัตว์ เก่งกาจจริงๆ!"
อย่างไรก็ตาม หลังจากความเงียบสงัดในสนามไม่กี่วินาที เสียงเชียร์ก็ดังขึ้นอย่างรวดเร็ว
คำชมเหล่านี้ ทุกคนไม่ได้รู้สึกละอายใจแม้แต่น้อยที่ประเมินเย่หยางต่ำไปก่อนหน้านี้
เพราะการประลองนี้ เป็นเพียงการวัดฝีมือกันเองในตระกูล ใครชนะใครแพ้ ก็ไม่มีผลประโยชน์อะไรเสียหาย
อีกอย่าง ที่เย่หยางสามารถชนะได้ง่ายเช่นนี้ ก็เพราะรองแม่ทัพเย่ลั่วประมาทเกินไป
มิเช่นนั้น หากใช้พลังวิญญาณอาวุธ จะง่ายขนาดนั้นได้อย่างไร?
แน่นอน นี่เป็นเพียงความเข้าใจของทุกคนบนผิวเผิน หากเป็นการต่อสู้เป็นตายจริงๆ ใครก็คาดเดาไม่ได้ว่าจะเกิดอะไรขึ้น
"เจ้าชนะแล้ว ข้ายอมรับความพ่ายแพ้อย่างเต็มใจ"
เย่ลั่วถอนหายใจเบาๆ ไม่ได้โกรธหรืออายที่จะขอประลองอีกครั้ง
จากนั้น เขาเปลี่ยนน้ำเสียง ยิ้มกว้าง "แต่ การวางแผนทางทหารที่จะมาถึง ข้าจะไม่ยอมให้เจ้าอีกแล้ว"
เย่หยางยิ้มพยักหน้า "รอดูกัน"
"ดี เอาโต๊ะทรายมา!"
เมื่อเย่จวินซงออกคำสั่ง ทหารหลายคนก็เดินเข้าไปในเต็นท์ทันที ยกโมเดลโต๊ะทรายที่ใช้ในการวางแผนทางทหารออกมา