บทที่ 320 งูกระดูกประหลาด(ฟรี)

บทที่ 320 งูกระดูกประหลาด(ฟรี)

"ช่างมันเถอะ ลองดูก่อนว่าจะเก็บได้หรือไม่"

เมื่อมองผลวิเศษที่น่าหลงใหล เย่หยางก็ตัดสินใจทันที

ภายใต้การควบคุมของเขา เงาร่างวิ่งตรงไปที่ต้นไม้โบราณเซิ่งหลิงโดยตรง

ระยะทางร้อยกว่าเมตร ก็วิ่งไปถึงได้ในทันที

เงาร่างยืนบนพื้น ออกแรงอย่างรุนแรง กระโดดขึ้นโดยตรง ไปคว้าผลเซิ่งหลิงผลล่างสุด

โครม!

อย่างไรก็ตาม ในชั่วขณะที่มือกำลังจะสัมผัสผล พื้นดินด้านล่างก็มีเงาดำสายหนึ่งพุ่งออกมาจากพื้นดินทันใดนั้น

โครงกระดูกมนุษย์ที่กองอยู่บนพื้น ถูกสั่นจนแหลกละเอียดในทันที

ความเร็วของมันเร็วเหมือนสายฟ้า เมื่อเงาร่างรู้สึกตัว เงาดำนั้นก็ทะลุอกของมันแล้ว

อย่างไรก็ตาม ก่อนที่เงาจะกระจายเป็นไอสีดำ ก็พอดีมองเห็นรูปร่างของเงาดำได้ชัดเจน

นั่นคืองูกระดูกตัวหนึ่ง ทั้งตัวเป็นกระดูกเปล่งแสงสีเทาดำ ไม่มีเนื้อหนังเลย ดูน่าขนพองสยองเกล้ามาก!

สิ่งที่แปลกกว่านั้นคือ บนกระดูกลำตัวงู มีอักขระสีทองมืดประหลาดบางอย่างสลัก ดูเหมือนฝีมือมนุษย์

"พั่บ!"

และในชั่วขณะที่เงาร่างสลายไป เย่หยางที่อยู่นอกชั้นพลังงานแสง ก็สูญเสียการรับรู้ใดๆ ไม่สามารถตรวจจับความเคลื่อนไหวใดๆ ข้างในได้อีก

"เป็นงูกระดูกหรือ สิ่งมีชีวิตที่ประหลาดจริงๆ"

สายตาของเย่หยางเคร่งเครียดขึ้นเล็กน้อย นึกภาพงูกระดูกในสมอง

ไม่คิดว่างูชนิดนี้ที่เหลือเพียงกระดูก ไม่มีเนื้อหนังแม้แต่น้อย ยังมีชีวิตอยู่ได้ และมีความเร็วในการโจมตีที่คมกริบมาก!

ดีที่เมื่อครู่แค่ใช้เงาร่างลองดู มิฉะนั้นการโจมตีที่เกิดขึ้นอย่างกะทันหันเช่นนั้น แม้จะมีอันอิงคุ้มกัน ก็คงจะรับมือได้ยาก

ยิ่งไปกว่านั้น ใต้ดินของต้นไม้โบราณเซิ่งหลิง ไม่รู้ว่ายังซ่อนสิ่งมีชีวิตประเภทนี้อีกกี่ตัว

"งูกระดูก?"

น้ำเสียงของอันอิงมีความประหลาดใจอยู่บ้าง ชัดเจนว่าไม่รู้ว่าเป็นมารสัตว์ประเภทใด

"บนตัวของงูกระดูกนั้น มีอักขระสลัก น่าจะเป็นกระดูกหุ่นที่สร้างจากงูมารชนิดหนึ่ง"

หลังจากคิดเล็กน้อย เย่หยางรู้สึกว่าความเป็นไปได้นี้มีมากกว่า

เพื่อเดินทางในเส้นทางผู้ฝึกตนให้ไกลกว่าเดิม ในช่วงที่เป็นจักรพรรดิก่อนหน้านี้ เขามักจะอ่านหนังสือในหอสมุดบ่อยๆ จึงมีความเข้าใจคร่าวๆ เกี่ยวกับระบบการฝึกบู๊ต่างๆ

ในวิถีนักรบ ผู้ฝึกตนมีหลายประเภท

เช่น โดยทั่วไปจะฝึกดาบ กระบี่ มวย ฝ่ามือ เท้า...

ประเภทที่ไม่ใช่กระแสหลัก คือการควบคุมสัตว์ ค่ายกล การโจมตีด้วยพิษ และอักขระหุ่น

และในอักขระหุ่น ยังแบ่งเป็นหุ่นศพ หุ่นเครื่องมือ หุ่นกระดูก และหุ่นสัตว์

งูกระดูกที่เห็นเมื่อครู่ น่าจะเป็นหุ่นกระดูกประเภทหนึ่ง

หุ่นที่สร้างโดยมนุษย์ประเภทนี้ โดยทั่วไปไม่มีข้อจำกัดด้านชีวิต ตราบใดที่มีพลังงานเติมอย่างต่อเนื่อง ก็สามารถอยู่ได้ตลอดกาล

ต้นไม้โบราณเซิ่งหลิงเป็นพืชวิเศษที่หาได้ยากในฟ้าดิน พลังวิเศษมากมาย งูกระดูกที่อาศัยอยู่ในพื้นที่แบบนี้ ไม่ต้องกังวลเรื่องการเติมพลังงานเลย

จากนี้จะเห็นได้ว่า เหตุผลที่งูกระดูกซ่อนตัวอยู่ที่นี่ ต้องเป็นเพราะเจ้านายคนนั้นใช้มันปกป้องต้นไม้นี้ ป้องกันไม่ให้มารสัตว์หรือคนชั่วขโมยผลวิเศษ

"นายน้อย เวลาเร่งด่วน เมื่อกำลังของสำนักเหล่านั้นมาถึง การได้ผลวิเศษจะยิ่งยากขึ้น"

อันอิงเตือนอย่างเหมาะสม

เขารู้จักนิสัยของเย่หยาง แม้ว่าต้นไม้โบราณเซิ่งหลิงจะมีอันตรายอยู่บ้าง แต่เมื่อเห็นสมบัติล้ำค่า ก็จะไม่ยอมล้มเลิก

และสำนักที่อยู่ในพื้นที่ป่าทึบเมื่อครู่ กำลังจะออกมา

เมื่อถึงเวลานั้น หากมีสำนักเหล่านี้เข้าร่วม ศัตรูที่ต้องเผชิญก็ไม่ใช่แค่หุ่นกระดูกอีกต่อไป

"อืม เข้าใจแล้ว"

เย่หยางคิดกลยุทธ์เล็กน้อย แล้วกระตุ้นวิญญาณอาวุธเงาในร่าง

ฟิ้ว ฟิ้ว ฟิ้ว!!

ทันใดนั้น ไอสีดำล้อมรอบตัวเขา พุ่งออกมาเป็นเงาร่างสามร่าง

"ติ๊ง แลกเปลี่ยนสำเร็จ"

"ขอแสดงความยินดี เจ้าภาพได้รับทุ่นระเบิดรุ่นใหม่หนึ่งร้อยลูก ค่าเงินทหาร -20000"

เมื่อเสียงเตือนของระบบดังขึ้น เย่หยางก็นำทุ่นระเบิดหนึ่งร้อยลูกออกมาทันที

"ฝังทุ่นระเบิดเหล่านี้ทั้งหมดไว้ใต้พื้นดิน"

เย่หยางชี้ไปที่จุดที่ต้องผ่านจากป่าทึบมาที่นี่ สั่งการโดยตรง

เงาร่างสามร่างใช้พลังวิญญาณทันที ดึงทุ่นระเบิด เริ่มวุ่นวายในพื้นที่ด้านหน้าอย่างรวดเร็ว

ทุ่นระเบิดมากมายขนาดนี้ แม้จะไม่สามารถกำจัดสำนักเหล่านั้นได้ทั้งหมด แต่ก็ทำให้พวกเขาบาดเจ็บสาหัสได้อย่างแน่นอน

ยิ่งไปกว่านั้น เสียงที่เกิดจากการระเบิดในภายหลัง ก็สามารถทำให้รู้ถึงการมาถึงของพวกเขาได้

หลังจากทำทั้งหมดนี้แล้ว เย่หยางก็ขยับร่าง ควบคุมเครื่องบินส่วนบุคคลบินตรงเข้าไปในพื้นที่ตรงกลางที่ล้อมรอบด้วยหอคอยเก้าหลัง

ฉึก!

ชั้นพลังงานแสงระลอกเบาๆ เย่หยางผ่านเข้าไปได้อย่างราบรื่น

สายตาตรงหน้าหลังจากพร่ามัวเล็กน้อย ก็ชัดเจนขึ้นทันที

มองไปข้างหน้า เห็นต้นไม้โบราณเซิ่งหลิงสูงหลายสิบเมตร ตั้งตระหง่านบนผืนดินนี้อย่างเต็มไปด้วยชีวิตชีวา

"พลังวิเศษที่ทรงพลังมาก"

เมื่อเข้ามาที่นี่ด้วยตัวเอง สีหน้าของเย่หยางก็ขยับทันที ชัดเจนว่ารู้สึกได้ถึงพลังวิเศษที่เหนียวเหมือนเจลพุ่งเข้าใส่

พลังวิเศษที่มีอยู่ในพื้นที่นี้น่าตกใจมาก คงเป็นสิบเท่าของโลกภายนอก แค่หายใจลึกๆ ก็รู้สึกสดชื่น!

สายตาของเย่หยางมองต้นไม้โบราณเซิ่งหลิงตรงหน้าด้วยความตื่นตะลึง ชัดเจนว่าพืชวิเศษนี้ดึงพลังวิเศษจากฟ้าดินมาหล่อเลี้ยงตัวเอง

หากสามารถฝึกที่นี่ได้ จะเพิ่มพูนขึ้นทุกวันอย่างแน่นอน!

และสำนักศักดิ์สิทธิ์ทั้งห้าที่มีต้นไม้โบราณเซิ่งหลิง ไม่แปลกที่จะยังคงรักษาไว้โดยไม่มีร่องรอยของความเสื่อมถอยในแม่น้ำแห่งกาลเวลา

สมบัติของฟ้าดินระดับนี้ เป็นสมบัติล้ำค่าของสำนักที่เทียบเท่ากับการสืบทอดของดินแดนศักดิ์สิทธิ์อย่างแน่นอน

น่าเสียดายที่ เนื่องจากต้นไม้โบราณเซิ่งหลิงไม่สามารถย้ายปลูกได้ ประกอบกับการผนึกของพื้นที่ลับ จึงต้องรอโอกาสเข้ามาที่นี่ทุกๆ หลายสิบปี

ในตอนนี้ อันอิงก็ปรากฏตัว

จ้องมองต้นไม้โบราณเซิ่งหลิงตรงหน้า ในสายตาเย็นชาของเขา ก็มีความตื่นเต้นที่ปิดไม่มิดอยู่บ้าง

พืชวิเศษของฟ้าดินชนิดนี้ แม้ว่าอันอิงจะเคยได้ยินตำนานมามาก แต่เมื่อได้เห็นด้วยตาตัวเอง ในใจก็ยังรู้สึกตื่นตะลึง

ยิ่งไปกว่านั้น ตอนนี้พลังฝึกของเขา ได้ถึงระดับจุดสูงสุดของขั้นเก้าแล้ว

หากสามารถได้ผลเซิ่งหลิงหนึ่งผล ย่อมทะลวงข้อจำกัดของระบบพลังธาตุ และบรรลุขั้นเซิ่งหลิงอย่างแน่นอน!

เป็นที่รู้กันดีว่า นักรบที่รวบรวมพลังธาตุขั้นเก้า และขั้นเซิ่งหลิง มีช่องว่างมหาศาล

และนี่ก็เป็นจุดแบ่งระหว่างผู้เก่งกาจธรรมดาและผู้แข็งแกร่งที่แท้จริง

หากไม่มีทรัพยากรที่แข็งแกร่งพอสนับสนุน อาศัยการฝึกฝนด้วยตัวเอง เกรงว่าตลอดชีวิต ก็ยากที่จะบรรลุขั้นเซิ่งหลิง

เปรียบเสมือนอาณาจักรในโลกทั่วไป พลังฝึกสูงสุดของนักฝึกอิสระ อย่างมากก็แค่ระดับครึ่งก้าวสู่ขั้นเซิ่งหลิงเท่านั้น

อย่างไรก็ตาม ตอนนี้ ผลของต้นไม้โบราณเซิ่งหลิงเป็นโอกาส

ที่จะทำให้เขาและนายน้อย กระโดดข้ามประตูมังกรครั้งใหญ่!

"นายน้อย ข้ารับผิดชอบล่องูกระดูก ท่านเก็บผลวิเศษได้เลย"

อันอิงอาสารับหน้าที่ที่อันตรายที่สุดโดยสมัครใจ

ในเวลาเช่นนี้ การแบ่งงานกันทำ จึงจะทำให้เสร็จเร็วที่สุด

อย่างไรก็ตาม เย่หยางกลับเงียบ แต่ถามในใจ:

"ระบบ พืชวิเศษเช่นนี้ หากเก็บในพื้นที่เก็บของ จะยังมีชีวิตอยู่หรือไม่?"