บทที่ 10 กองทหารรับจ้างเหล็กเลือดและไค่หวู่(ฟรี)

บทที่ 10 กองทหารรับจ้างเหล็กเลือดและไค่หวู่

"พี่สาวครับ การรับภารกิจต้องมีตราทหารรับจ้างด้วยเหรอครับ?"

เย่เชียนซิงถามอย่างไม่สบายใจ

"ใช่ค่ะ นี่เป็นกฎของสมาคมทหารรับจ้าง ดิฉันทำอะไรไม่ได้" พนักงานต้อนรับตอบอย่างจนปัญญา

"แล้วจะได้ตราทหารรับจ้างยังไงครับ?" เย่เชียนซิงถามต่อ ในเมื่อไม่สามารถยกเว้นได้ ก็ต้องทำตามกฎของเขา

อาจเป็นเพราะจรรยาบรรณวิชาชีพ หรืออาจเพราะเย่เชียนซิงมีท่าทีดีต่อเธอ พนักงานต้อนรับจึงไม่รู้สึกรำคาญที่เย่เชียนซิงถามคำถามพื้นฐานแบบนี้ แต่อธิบายให้เขาฟังอย่างใจเย็น

"จริงๆ แล้ววิธีได้ตราทหารรับจ้างไม่ซับซ้อนค่ะ คุณแค่เข้าร่วมกองทหารรับจ้างที่จดทะเบียนอย่างเป็นทางการกับสมาคมทหารรับจ้าง กองทหารรับจ้างของคุณก็จะให้ตราทหารรับจ้างกับคุณเอง"

ฟังพนักงานต้อนรับอธิบายจบ เย่เชียนซิงถึงเข้าใจ ดูเหมือนต้องเข้าร่วมกองทหารรับจ้างก่อน

แต่... จะเข้าร่วมกองทหารรับจ้างได้ยังไง?

เย่เชียนซิงถามคำถามนี้ออกไป พนักงานต้อนรับยังคงอธิบายให้เขาฟังอย่างใจเย็น

"คุณตามแผนที่ไปที่ลานรับสมัครก็ได้ค่ะ ที่นั่นมักจะมีกองทหารรับจ้างมากมายมารับสมัครสมาชิก"

"ดีครับ ขอบคุณพี่สาวมากนะครับ เดี๋ยวผมหากองทหารรับจ้างเจอแล้วจะมาอีกที" เย่เชียนซิงกล่าวขอบคุณ พนักงานต้อนรับโบกมือปฏิเสธ

"ท่านผู้ควบคุมวิญญาณที่เคารพ ท่านสุภาพเกินไปแล้วค่ะ การให้บริการท่านเป็นหน้าที่ของดิฉันอยู่แล้ว"

ฟังน้ำเสียงเต็มไปด้วยความเคารพของพนักงานต้อนรับ เย่เชียนซิงกลับไม่รู้สึกดี ตรงกันข้าม เขาถอนหายใจ ดูเหมือนผ่านการสั่งสมหลายร้อยปี คนธรรมดาเหล่านี้เต็มไปด้วยความเกรงกลัวผู้ควบคุมวิญญาณจริงๆ

ความเกรงกลัวนี้ฝังลึกในกระดูก ยากจะกำจัดออก

แต่พูดถึงที่สุดแล้ว ผู้ควบคุมวิญญาณก็มาจากคนธรรมดาไม่ใช่หรือ? ทำไมต้องต่ำต้อยกว่าพวกเขาด้วย?

แต่แม้เย่เชียนซิงจะรู้สึกเช่นนั้น เขาก็รู้ว่าตัวเขาคนเดียวไม่อาจเปลี่ยนแปลงสิ่งเหล่านี้ได้ ต้องใช้เวลาค่อยๆ เปลี่ยน

เย่เชียนซิงบอกลาพนักงานต้อนรับ แล้วหันหลังจะเดิมออกไป เพิ่งเดินไปไม่กี่ก้าวก็เจอชายร่างใหญ่เดินมา

ชายร่างใหญ่คนนี้ไม่ธรรมดา ตัวกำยำ โดยเฉพาะความสูง สูงเกือบสองเมตร แม้แต่เย่เชียนซิงที่ตอนนี้ถือว่าสูงแล้ว เมื่ออยู่ต่อหน้าเขาก็ดูธรรมดามาก

ชายคนนี้เหมือนหอคอยเหล็ก คนธรรมดารอบข้าง แม้แต่ผู้ควบคุมวิญญาณบางคนเพียงแค่มองร่างกายของเขาก็สั่นกลัว

"ร่างกายแบบนี้ ไม่ใช่มนุษย์แล้ว"

"ชู่! เบาๆ หน่อย นั่นไค่หวู่ เป็นคนของกองทหารรับจ้างเหล็กเลือด ได้ยินว่าเป็นผู้ควบคุมวิญญาณระดับ E นะ แถมนิสัยไม่ดีด้วย ถ้าเขาได้ยินที่นายพูดเมื่อกี้ นายตายแน่"

"กองทหารรับจ้างเหล็กเลือด? กองทหารรับจ้างอันดับหนึ่งของเมืองทหารรับจ้างเมืองเจียงหนาน?"

คนที่รู้จักชายร่างกำยำพากันวิจารณ์

แต่ชายร่างกำยำทำเป็นไม่ได้ยิน เดินผ่านข้างเย่เชียนซิงไป ไม่แม้แต่จะมอง

ส่วนเย่เชียนซิงก็ได้สติจากความประหลาดใจชั่วครู่ ไม่ได้คิดอะไรมาก กำลังจะออกจากห้องโถงภารกิจ

แต่เพิ่งเดินไปไม่กี่ก้าว เขาก็ได้ยินเสียงโวยวายจากด้านหลัง และหนึ่งในนั้นมีเสียงผู้หญิงที่คุ้นเคยมาก คือพี่สาวที่ต้อนรับเขาเมื่อกี้

"ท่านผู้ควบคุมวิญญาณที่เคารพ กรุณาปฏิบัติตามกฎของห้องโถงภารกิจ อย่าแซงคิวนะคะ"

พนักงานต้อนรับพูดกับชายร่างกำยำ

"ฉันแซงคิวแล้วไง? ลองถามพวกเขาดูสิว่ามีปัญหาไหม?" ชายร่างกำยำตะโกนเสียงดัง พนักงานต้อนรับเป็นแค่เด็กสาวธรรมดา โดนตะโกนใส่แบบนี้จนน้ำตาคลอ

แต่ด้วยจรรยาบรรณวิชาชีพ เธอยังฝืนยิ้มพูด

"คุณคะ นี่เป็นกฎของที่นี่ กรุณาปฏิบัติตามด้วยค่ะ"

"เธอสมองมีปัญหาหรือไง? ฉันแซงคิวพวกเขา พวกเขายังไม่มีปัญหาเลย เธอยังจะมาพูดเรื่องกฎกับฉัน เธอเป็นแค่คนธรรมดา มีสิทธิ์อะไรมาพูดแบบนี้กับฉัน รีบจัดการให้เดี๋ยวนี้!"

เสียงชายร่างกำยำดังขึ้นอีกหลายระดับ ทุกคนในห้องโถงภารกิจได้ยิน ต่างมองมาทางนี้

เรื่องที่ชายร่างกำยำจะแซงคิว คนที่ต่อแถวอยู่แน่นอนว่าไม่กล้ามีปัญหา ไม่ต้องพูดถึงอย่างอื่น แค่เห็นร่างกายเหมือนหอคอยเหล็กของเขาก็ไม่มีใครกล้าปฏิเสธ มีเรื่องก็แย่กว่าไม่มีเรื่อง รอเพิ่มอีกสักหน่อยก็ไม่ตาย

แต่พนักงานต้อนรับคนนี้ดูเหมือนจะตั้งใจจะรักษากฎ บอกว่าห้ามแซงคิวก็คือห้ามแซงคิว

แม้ตอนนี้เธอจะกลัวจนน้ำตาไหลแล้ว แต่ก็ยังไม่ถอย

"ดื้อดึงนักใช่ไหม ไม่รีบจัดการให้ฉัน ระวังฉันจะฆ่าเธอ!"

เห็นพนักงานต้อนรับยังยืนกราน ชายร่างกำยำโกรธจัด ในฐานะผู้ควบคุมวิญญาณผู้สูงส่ง ในใจเขา คนธรรมดาพวกนี้เป็นชนชั้นต่ำโดยกำเนิด กล้าขัดใจเขา นี่คือการท้าทายเขา

แม้ประเทศจีนจะมีกฎหมายห้ามฆ่าคน แต่ในความเป็นจริงมีน้อยคนที่จะทำตาม ผู้ควบคุมวิญญาณฆ่าคนธรรมดา ประเทศจะกล้าลงโทษผู้ควบคุมวิญญาณหรือ?

พูดถึงที่สุดแล้ว ตอนนี้หลายคนเชื่อว่าผู้ควบคุมวิญญาณอยู่เหนือคนธรรมดา กฎหมายก็แค่ใช้ควบคุมคนธรรมดาเท่านั้น

ตอนนี้พนักงานต้อนรับกลัวจนหน้าซีด ตัวสั่น แต่ด้วยจรรยาบรรณวิชาชีพที่เข้มแข็ง เธอยังยืนกรานจะรักษากฎ

"เธอนี่อยากตายจริงๆ!" ชายร่างกำยำทนไม่ไหวแล้ว ยื่นมือคว้าไปที่พนักงานต้อนรับ

ทุกคนในที่นั้นคิดออก เมื่อถูกชายร่างกำยำจับได้ เด็กสาวคนนี้ต้องตายแน่ แต่ไม่มีใครกล้าออกหน้า ก็ไม่มีใครอยากออกหน้า ใครจะโง่ไปช่วยพนักงานต้อนรับธรรมดาๆ แล้วไปผูกศัตรูกับผู้ควบคุมวิญญาณที่แข็งแกร่ง

แต่คนโง่ก็ปรากฏตัวขึ้นจนได้

ตอนที่ชายร่างกำยำกำลังจะจับคอพนักงานต้อนรับ ร่างหนึ่งก็ปรากฏขึ้นตรงหน้าพนักงานต้อนรับ คว้ามือของชายร่างกำยำไว้

"คุณ..." พนักงานต้อนรับตกตะลึง เธอสิ้นหวังไปแล้ว คิดว่าตัวเองต้องตายแน่ ใครจะรู้ว่าจะมีคนกล้าออกมาช่วยเธอ

และคนคนนั้นยังเป็นเด็กหนุ่มที่เมื่อกี้ยังไม่รู้จักกองทหารรับจ้างด้วยซ้ำ

ชายร่างกำยำก็ตะลึง รู้สึกประหลาดใจที่เด็กผอมแห้งตรงหน้าสามารถจับมือเขาไว้ได้

ถูกต้อง ในสายตาของชายร่างกำยำ เย่เชียนซิงก็แค่เด็กผอมแห้งคนหนึ่ง

แต่เด็กผอมแห้งคนนี้กลับจับมือเขาไว้ได้ เหลือเชื่อเกินไปแล้ว เขาลองออกแรงเพิ่ม แต่มือเขากลับเหมือนถูกตรึงไว้ ขยับไม่ได้เลย

เด็กผอมแห้งคนนี้ทำไมแข็งแรงขนาดนี้?

นี่คือความคิดเดียวในหัวของชายร่างกำยำตอนนี้

เหตุการณ์ที่เกิดขึ้นกะทันหันนี้ ทำให้คนอื่นในห้องโถงตกใจ คิดว่าจะเป็นฉากนองเลือด ใครจะคิดว่าที่นี่จะมีฉากวีรบุรุษช่วยสาวงามแบบน้ำเน่า

"เฮ้ย ไอ้หมอนี่ใครวะ กล้าไปยุ่งกับไค่หวู่ด้วย?"

"ไม่รู้จัก เห็นครั้งแรก แต่ดูอายุแล้ว น่าจะเพิ่งเป็นผู้ควบคุมวิญญาณไม่นาน มาเที่ยวเมืองทหารรับจ้าง เจอเหตุการณ์พอดี อยากเล่นเป็นวีรบุรุษช่วยสาวงามมั้ง"

"ฮึ ยุคอะไรแล้วยังจะวีรบุรุษช่วยสาวงาม ไปยุ่งกับไค่หวู่ ไอ้หมอนี่จบแล้ว"