บทที่ 115 การเข้าร่วมกองกำลังพิเศษ(ฟรี)

บทที่ 115 การเข้าร่วมกองกำลังพิเศษ(ฟรี)

⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠

เซี่ยเสี่ยวอวี๋, ซูถีลา และโจวเยว่ต่างก็อยู่ในทีมที่เจ็ด ทำให้พวกเขาเป็นกังวล

"ฉันจะไปถามพี่เจี๋ยก่อน"

พูดจบ เย่เชียนซิงก็ตรงไปหาหลี่เจี๋ย เพื่อสอบถามว่าทีมที่เจ็ดกลับมาหรือยัง

"ยังไม่กลับมาเลย แถมฉันยังได้ยินว่าทีมที่เจ็ดดูเหมือนจะสูญเสียการติดต่อไปแล้ว"

หลี่เจี๋ยพูดพร้อมขมวดคิ้ว

สูญเสียการติดต่อ? เย่เชียนซิงยิ่งกังวลมากขึ้น

"พี่เจี๋ย นายรู้ไหมว่าพวกเขาไปทำภารกิจที่ไหน?"

เย่เชียนซิงรีบถาม

แต่หลี่เจี๋ยส่ายหัว

"ภารกิจของแต่ละทีมเป็นความลับ นอกจากผู้บัญชาการกองกลางและสมาชิกในทีมที่เกี่ยวข้องแล้ว ไม่มีใครรู้ เพื่อป้องกันการรั่วไหลของข้อมูล"

"ถ้านายอยากรู้ ก็ต้องไปถามผู้บัญชาการกองกลางเท่านั้น"

ไม่มีทางเลือก เย่เชียนซิงจึงต้องไปที่สำนักงานของมู่หรงอวี่อีกครั้ง

"มีอะไรอีก?"

มู่หรงอวี่ถามอย่างหงุดหงิด เย่เชียนซิงนี่เป็นครั้งที่สองแล้วที่มาหาเธอ

และทุกครั้งที่เย่เชียนซิงมาหา มักจะมีเรื่องไม่ดีเสมอ

"ผู้บัญชาการกองกลาง ผมอยากทราบข่าวของทีมที่เจ็ด"

เย่เชียนซิงถามตรงๆ

"ข่าวของแต่ละทีมห้ามเปิดเผยออกนอก ดังนั้นฉันไม่สามารถบอกนายได้"

มู่หรงอวี่ปฏิเสธทันที

"แต่ผมมีเพื่อนหลายคนอยู่ในทีมที่เจ็ด ได้ยินว่าทีมที่เจ็ดสูญเสียการติดต่อกับกองทัพ ผมจำเป็นต้องรู้ว่าพวกเขาเป็นอย่างไรบ้าง!"

เย่เชียนซิงยืนกราน แม้เรื่องอื่นๆ จะสามารถพูดคุยได้ แต่เรื่องนี้เขาต้องรู้

มู่หรงอวี่ขมวดคิ้ว เธอไม่พอใจกับท่าทีของเย่เชียนซิง แต่เธอก็รู้ว่าเย่เชียนซิงกำลังกังวลใจ จึงอดทนไว้

"ใช่ ทีมที่เจ็ดสูญเสียการติดต่อไปจริงๆ แต่เรื่องนี้เราจะจัดการเอง ไม่ต้องให้นายกังวล"

"บอกผมมาว่าพวกเขาไปทำภารกิจที่ไหน"

เย่เชียนซิงตอนนี้ใจร้อนจนแทบรอไม่ไหว ไม่สนใจเรื่องท่าทีในการพูดแล้ว

"ไม่มีมารยาท! ฉันบอกแล้วว่านี่เป็นความลับ นายไม่มีสิทธิ์รู้!"

มู่หรงอวี่ตบโต๊ะอย่างแรง แต่เย่เชียนซิงไม่มีท่าทีหวาดกลัว ยังคงจ้องมู่หรงอวี่อย่างแน่วแน่

ในเรื่องความปลอดภัยของเซี่ยเสี่ยวอวี๋และคนอื่นๆ เย่เชียนซิงจะไม่ยอมประนีประนอม

อย่าลืมว่า อยู่ตรงหน้าเขาไม่ใช่แค่ผู้บัญชาการกองกลางเท่านั้น แม้แต่ผู้นำระดับแม่ทัพ เขาก็ไม่กลัว

ทั้งสองจ้องตากัน มู่หรงอวี่สามารถเห็นความมุ่งมั่นในดวงตาของเย่เชียนซิง

ผ่านไปห้านาทีเต็ม มู่หรงอวี่ถอนหายใจออกมา

"ฉันเข้าใจความรู้สึกของนาย ฉันเองก็กังวลไม่แพ้กัน แต่ฉันได้ส่งคนไปตามหาแล้ว แต่ไม่พบเบาะแสของทีมที่เจ็ดเลย มีเพียงร่องรอยของการต่อสู้ และ... และศพของสมาชิกทีมที่เจ็ดบางส่วน"

ร่องรอยการต่อสู้? ศพ?

สีหน้าของเย่เชียนซิงเปลี่ยนไปทันที เขายิ่งกังวลเรื่องความปลอดภัยของเซี่ยเสี่ยวอวี๋และคนอื่นๆ

"แต่นายวางใจได้ ศพพวกนั้นไม่มีเพื่อนของนายอยู่"

มู่หรงอวี่พูดเมื่อเห็นความกังวลของเย่เชียนซิง

แต่คำพูดนี้ไม่ได้ช่วยคลายความกังวลของเขาเลย แม้จะไม่พบศพของพวกเขา แต่ก็ไม่ได้หมายความว่าพวกเขาปลอดภัย

บางทีตอนนี้พวกเขาอาจจะตกอยู่ในอันตราย

"บอกผมตำแหน่งสุดท้ายของพวกเขา ผมจะไปตามหาพวกเขา"

เย่เชียนซิงพยายามควบคุมอารมณ์ที่กำลังจะระเบิด พูดอย่างกัดฟัน

"นายไปก็ไม่มีประโยชน์ ฉันได้ส่ง..."

มู่หรงอวี่ยังไม่ทันพูดจบ เย่เชียนซิงก็ขัดขึ้นทันที

"บอกผมมา"

แม้ว่าเสียงของเย่เชียนซิงจะดูสงบ แต่มู่หรงอวี่ยังสามารถสัมผัสได้ถึงความโกรธบางอย่าง

เธอไม่สงสัยเลยว่า หากเธอปฏิเสธอีกครั้ง เย่เชียนซิงจะระเบิดออกมาทันที

หลี่เจี๋ยเคยบอกว่า ความสามารถในการต่อสู้ของเย่เชียนซิงไม่ได้ด้อยกว่าสัตว์วิญญาณระดับ D

ยิ่งไปกว่านั้น เขายังมีสัตว์วิญญาณที่ทรงพลังหลายตัว

หากเขาจริงจังขึ้นมา สำนักงานของเธอคงจะพังยับ

"คำสั่งทหารห้ามฝ่าฝืน ด้วยสถานะของนายในตอนนี้ ฉันไม่สามารถบอกนายได้ แต่..."

คำพูดก่อนหน้าของมู่หรงอวี่เกือบทำให้เย่เชียนซิงระเบิดออกมา แต่คำพูดต่อมาทำให้เขาอดทนไว้

"แต่หากนายยินดีเข้าร่วมน กองกำลังพิเศษ ก็จะมีสิทธิ์รับรู้"

"กองกำลังพิเศษ?" เย่เชียนซิงแสดงความสงสัย

"กองกำลังพิเศษเป็นกลุ่มที่คัดเลือกมาจากแต่ละกองกลางและทีม โดยมีแม่ทัพเซียวเป็นผู้ดูแลโดยตรง ทำภารกิจพิเศษที่ยากลำบาก ฉันเองก็เป็นหนึ่งในนั้น หากนายยินดี ฉันสามารถยื่นเรื่องให้นายเข้าร่วมได้ ด้วยความสามารถของนาย น่าจะไม่มีปัญหา"

มู่หรงอวี่พูด ในใจเธอมีความคิดนี้มานานแล้ว

ตั้งแต่หลี่เจี๋ยเล่าเรื่องกระบวนการช่วยเหลือให้เธอฟัง เธอก็มองเย่เชียนซิงในแง่ดีมาก

การพลิกสถานการณ์ด้วยตัวคนเดียว สามารถพิสูจน์ความสามารถของเขาได้

"แค่เข้าร่วมกองกำลังพิเศษ ก็จะรู้ข่าวของทีมที่เจ็ดใช่ไหม?"

"ใช่" มู่หรงอวี่พยักหน้า

"ได้ ผมยินดีเข้าร่วม"

เย่เชียนซิงไม่ลังเล ตอบตกลงทันที

เว้นแต่จะไม่มีทางเลือกจริงๆ เขาไม่อยากขัดแย้งกับมู่หรงอวี่

"ตอนนี้ฉันจะไปหาแม่ทัพเซียว รอฟังข่าวจากฉัน"

พูดจบ มู่หรงอวี่ก็ออกไปทันที เย่เชียนซิงกลับไปที่ทีมที่สิบ

เวลาแห่งการรอคอยมักจะยาวนาน ยิ่งไปกว่านั้นทุกวินาทีที่เสียไปอาจหมายถึงอันตรายต่อเซี่ยเสี่ยวอวี๋และคนอื่นๆ

โชคดีที่มู่หรงอวี่ทำงานรวดเร็ว ไม่ถึงครึ่งชั่วโมงเธอก็ได้คำตอบ

แม่ทัพเซียวอนุมัติให้เย่เชียนซิงเข้าร่วมกองกำลังพิเศษ

ไม่รู้ว่าเพราะความสัมพันธ์กับแม่ทัพชรา หรือเพราะเขาจริงๆ มองเห็นความสามารถของเย่เชียนซิง

เย่เชียนซิงไม่สนใจเรื่องนี้ในตอนนี้ เขาไปหามู่หรงอวี่อีกครั้ง คราวนี้มู่หรงอวี่ไม่ปิดบังแล้ว

"ภารกิจของทีมที่เจ็ดคือเดินทางไปยังเมืองหงเย่ ซึ่งเป็นเมืองมนุษย์ เพื่อช่วยเหลือชาวเมืองนั้นในการต่อสู้กับวิญญาณชั่วร้าย นี่คือตำแหน่งสุดท้ายของพวกเขา ก่อนที่จะสูญเสียการติดต่อ"

มู่หรงอวี่ยื่นเครื่องระบุตำแหน่งให้เย่เชียนซิง บนนั้นมีจุดแดงและพิกัด

เมืองหงเย่ไม่ได้อยู่ในเขตแดนของประเทศเทียนเฉา แต่เป็นเมืองชายแดนของประเทศหนานเยว่ ซึ่งมักถูกวิญญาณชั่วร้ายรบกวนอยู่เสมอ

และประเทศหนานเยว่เองก็มีกำลังภายในอ่อนแอ มีปัญหาทั้งภายในและภายนอก ไม่มีแรงจัดการเมืองชายแดน

ดังนั้น ผู้บริหารเมืองหงเย่จึงขอความช่วยเหลือจากชายแดนใต้

และประเทศเทียนเฉามักจะยึดมั่นในความเป็นมิตร จึงส่งทีมที่เจ็ด ทีมที่สิบห้า และทีมที่สามสิบห้าไปช่วยเหลือ

แต่เมื่อวานนี้ ทั้งสามทีมสูญเสียการติดต่อพร้อมกัน

มู่หรงอวี่ส่งทีมอื่นไปตรวจสอบสาเหตุ แต่ไม่พบอะไรนอกจากศพและร่องรอยการต่อสู้

สามทีมนี้รวมกันเกือบสามร้อยคน หายไปแบบไร้ร่องรอย

"ไม่มีทางที่จะหายไปโดยไม่มีเหตุผล ต้องมีบางอย่างแน่นอน"

เย่เชียนซิงคิดในใจ

ด้วยความสามารถของเซี่ยเสี่ยวอวี๋และคนอื่นๆ แม้จะเจออันตราย พวกเธอก็ไม่มีทางยอมแพ้โดยไม่ต่อสู้

"นายต้องการให้ฉันส่งคนไปช่วยนายไหม?"

มู่หรงอวี่ถาม เธอรู้ว่าเย่เชียนซิงต้องไปแน่นอน และเธอก็ห้ามไม่ได้

แต่เธอไม่อยากให้คนที่มีความสามารถเช่นนี้ตายข้างนอก