บทที่ 168 ค่าชดเชย

บทที่ 168 ค่าชดเชย

วันรุ่งขึ้น ฟู่ชิงนำโม่ชิงกวงและคนอื่นๆ มาที่ลานเล็กแต่เช้าเพื่อรับหลานเซียวทั้งสองคนไปเข้าเฝ้าในวังเพื่อเป็นสักขีพยานการเจรจา

เรื่องที่คนของจักรวรรดิเปลวเพลิงสีน้ำเงินแอบเข้าลานเล็กมาพบหลานเซียวทั้งสองคนเมื่อคืน ฟู่ชิงและคนอื่นๆ ต่างรู้ดี

เรื่องที่เกี่ยวกับผลประโยชน์ของประเทศ แม้จักรวรรดิเทียนเสวียนจะขัดขวางอย่างไร จักรวรรดิเปลวเพลิงสีน้ำเงินก็ไม่มีทางนั่งดูเทียนเสวียนติดต่อลับๆ กับทูตศักดิ์สิทธิ์ ร่วมมือกันเล่นงานพวกเขา

ดังนั้นการแอบเข้าลานเล็กตอนกลางคืน แทบจะเป็นเรื่องที่ต้องเกิดขึ้น ฝ่ายเทียนเสวียนก็เลือกที่จะทำเป็นมองไม่เห็น

คนของสำนักศักดิ์สิทธิ์ไม่ใช่คนโง่ แม้องค์ชายศักดิ์สิทธิ์หลานเซียวจะยังเยาว์วัย แต่ท่านผู้ดูแลหลิวข้างๆ ก็จะคอยชี้แนะ การเจรจาคือการเจรจา ไม่มีผลประโยชน์ ใครจะยอมเป็นผู้ตัดสิน? ตั้งแต่แรก เทียนเสวียนก็เตรียมพร้อมแล้วว่าสำนักศักดิ์สิทธิ์จะต้องได้ส่วนแบ่งใหญ่ด้วย

ในท้องพระโรง จักรพรรดินีประทับบนบัลลังก์ มีม่านบางกั้น คณะเจรจาของเทียนเสวียนนำโดยฮวาเกอและคณะเจรจาของเปลวเพลิงต่างนั่งแยกฝั่ง หลานเซียวและท่านผู้ดูแลหลิวนั่งตรงกลาง

หลานเซียวยืนขึ้น ประสานมือคำนับรอบๆ: "ทุกท่าน ครั้งนี้เกาะเซียนผิงไหลได้รับคำขอจากภูเขาเซียนยา ยอดเขาเจี๋ยเทียน และเขตเฟิงเซิน ให้จัดการเรื่องที่จักรวรรดิเปลวเพลิงสีน้ำเงินคิดจะใช้กำลังยึดครองจักรวรรดิเทียนเสวียน"

"จากการสืบสวน ยืนยันว่าหวังฮวาอดีตเสนาบดีของจักรวรรดิเทียนเสวียน เป็นสายลับที่จักรวรรดิเปลวเพลิงสีน้ำเงินส่งมา หลักฐานชัดเจน ไม่อาจโต้แย้ง!"

"หวังฮวาบริหารเทียนเสวียนเกือบร้อยปี จากการนับไม่ละเอียด ส่งข้อมูลด้านต่างๆ ของเทียนเสวียนให้จักรวรรดิเปลวเพลิงสีน้ำเงิง 791 รายการ ในนั้น..."

"จากการสืบสวน ยืนยันว่าจักรวรรดิเปลวเพลิงสีน้ำเงินมีการวางกำลังทหารจำนวนมากที่ชายแดนเทียนเสวียน หลักฐานชัดเจน ไม่อาจโต้แย้ง"

"ขอถาม ทั้งสองฝ่ายมีข้อคัดค้านหรือไม่?"

คำพูดของหลานเซียวหนักแน่น แม้จะถาม แต้จริงเป็นการบอกเล่า! นี่คือข้อสรุปที่สำนักศักดิ์สิทธิ์กำหนด ไม่อาจเปลี่ยนแปลง

การเจรจาครั้งนี้ ไม่ใช่การโต้เถียงว่าใครถูกใครผิด แต่เป็นการหารือเรื่องค่าชดเชยที่จักรวรรดิเปลวเพลิงสีน้ำเงินต้องให้เทียนเสวียน

"ไม่มีข้อคัดค้าน"
"ไม่มีข้อคัดค้าน"

ทั้งสองฝ่ายพูดพร้อมกัน

ทั้งสองฝ่ายล้วนเป็นคนรู้กาลเทศะ ข้อสรุปของสำนักศักดิ์สิทธิ์ ไม่อาจโต้แย้ง

จากนั้น หลานเซียวพูดอีก: "เมื่อเป็นเช่นนั้น ตอนนี้หารือเรื่องค่าชดเชยความเสียหายที่จักรวรรดิเปลวเพลิงสีน้ำเงินส่งสายลับมาลับๆ ขโมยความลับของจักรวรรดิเทียนเสวียน"

"ฝ่ายจักรวรรดิเทียนเสวียนมีความต้องการหรือไม่?"

ฮวาเกอก้าวออกมาหนึ่งก้าว ประสานมือ: "ทุกอย่างขึ้นอยู่กับการตัดสินของสำนักศักดิ์สิทธิ์"

ถอยเพื่อรุก ฮวาเกอทำอย่างเต็มที่

"ดี ตอนนี้กำหนดให้จักรวรรดิเปลวเพลิงสีน้ำเงินชดเชยจักรวรรดิเทียนเสวียนด้วยยาจิ้นหวงระดับ 8 สิบเม็ด ยาเฟิงหวงระดับ 7 ยี่สิบเม็ด ยาโป้จวนระดับ 6 หนึ่งร้อยเม็ด มีข้อคัดค้านหรือไม่?" หลานเซียวพยักหน้า มองไปทางฝ่ายจักรวรรดิเปลวเพลิงสีน้ำเงิง

ฟู่ชิง ฮวาเกอ และคนอื่นๆ ได้ยินแล้วต่างดีใจในใจ องค์ชายศักดิ์สิทธิ์เรียกร้องขนาดนี้ จักรวรรดิเทียนเสวียนยังนึกไม่ถึงว่าจะได้มากขนาดนี้

ดูเหมือนคาถาหกคำของโม่ชิงกวง แสร้งอ่อนแอ แสร้งจน ประจบ ได้ผลแล้ว

ผู้แทนฝ่ายจักรวรรดิเปลวเพลิงสีน้ำเงินเป็นจอมจักรพรรดิ์ขั้นหนึ่ง รูปร่างสง่างาม แต่งตัวแบบนักปราชญ์

เขาก้าวออกมา เปล่งเสียงสูง: "เป็นไปไม่ได้! ยาพวกนี้ แม้จะเอาคลังของเปลวเพลิงมาทั้งหมดก็ไม่พอ! เป็นไปไม่ได้เด็ดขาด!"

หลานเซียวได้ยินแล้วขมวดคิ้ว พูดเสียงทุ้ม: "แล้วจักรวรรดิเปลวเพลิงสีน้ำเงินคิดอย่างไร?"

"ทูลทูตศักดิ์สิทธิ์! เรื่องนี้จักรวรรดิเปลวเพลิงสีน้ำเงินรู้ว่าตัวผิด แต่ขอถามว่าเทียนเสวียนไม่ได้ส่งคนมาแฝงตัวในเปลวเพลิงของพวกเราหรือ? เพียงแต่ยังไม่ถูกจับได้เท่านั้น!" ผู้แทนเปลวเพลิงสีหน้าตื่นเต้น ทำท่าน่าสงสาร

แน่นอนว่าเทียนเสวียนส่งคนไปในเปลวเพลิง นี่เป็นเรื่องที่ประเทศต่อประเทศรู้กันโดยไม่ต้องพูด แต่ก็ไม่ได้ปีนขึ้นไปถึงตำแหน่งเสนาบดีนี่!

สีหน้าของหลานเซียวเย็นลง พูดเย็นชา: "ข้าถามว่า จักรวรรดิเปลวเพลิงสีน้ำเงินมีความเห็นอย่างไรเกี่ยวกับจำนวนค่าชดเชย?"

ผู้แทนเปลวเพลิงเห็นสถานการณ์รู้ว่าตนออกนอกเรื่องไป รีบพูด: "องค์ชายศักดิ์สิทธิ์ พวกเราไม่มีมากขนาดนั้นจริงๆ ยาสามชนิดนี้ ต้องการวัตถุดิบล้ำค่าขนาดไหน? ต้อง..."

ผู้แทนเปลวเพลิงจะอธิบายความยากลำบากในการปรุงยาสามชนิดอย่างละเอียด แต่ถูกหลานเซียวขัดอย่างรำคาญ: "พวกเจ้าพูดตรงๆ ยอมให้เท่าไหร่?"

"ยาจิ้นหวงหนึ่งเม็ด ยาเฟิงหวงห้าเม็ด ยาโป้จวนสิบเม็ด" ผู้แทนเปลวเพลิงพูดเบาๆ จากนั้นก็รู้สึกว่าตนตัดราคามากเกินไป จึงเสริม "ยังชดเชยทรัพย์สินส่วนหนึ่งด้วย"

"ใครต้องการทรัพย์สินของพวกเจ้า? หลายปีนี้หวังฮวาขโมยของให้พวกเจ้า เป็นสิ่งที่ทรัพย์สินจะชดเชยได้หรือ?" ฮวาเกอด่า

"พวกเจ้าไร้ความสามารถเอง ไม่สามารถค้นพบตัวตนที่แท้จริงของหวังฮวา ยังยกย่องเขาขึ้นตำแหน่งสูง" ผู้แทนเปลวเพลิงเผชิญหน้าหลานเซียวอย่างระมัดระวัง แต่เผชิญหน้าฮวาเกอกลับไม่ยอมอ่อนข้อ

"เลิกทะเลาะ!" หลานเซียวแค่นเสียง มองผู้แทนเปลวเพลิงด้วยสายตาเย็นชา "น้อยเกินไป! ยาจิ้นหวงห้าเม็ด ยาเฟิงหวงสิบเม็ด ยาโป้จวนห้าสิบเม็ด!

กำหนดเท่านี้!"

"ทูตศักดิ์สิทธิ์..." ผู้แทนเปลวเพลิงจะพูดอีก

หลานเซียวจ้องเขาดุดัน: "หากจักรวรรดิเปลวเพลิงสีน้ำเงินไม่ยอมรับ ข้าจะขอให้ผู้อาวุโสจากสำนักศักดิ์สิทธิ์ไปเมืองเหยียนเจิงคุยกับจักรพรรดิ์หลานเยี่ยนเอง!"

"นี่... จักรวรรดิเปลวเพลิงสีน้ำเงินขอรับคำสั่งสำนักศักดิ์สิทธิ์" ผู้แทนเปลวเพลิงเห็นว่าสู้ไม่ได้ จำต้องกัดฟันยอมรับ

ในที่สุด ค่าชดเชยของจักรวรรดิเปลวเพลิงสีน้ำเงินต่อจักรวรรดิเทียนเสวียน ก็กำหนดลงตัวภายใต้การยืนกรานของหลานเซียว

จำนวนน้อยกว่าที่ร่างไว้ครึ่งหนึ่ง แต่ก็เกินความคาดหมายของจักรวรรดิเทียนเสวียนมาก

ยาจิ้นหวงห้าเม็ด เพียงพอให้จักรวรรดิเทียนเสวียนสร้างผู้แข็งแกร่งระดับจอมจักรพรรดิ์อย่างน้อยสามคน หากโชคดี อาจถึงห้าคนก็เป็นได้

ส่วนฝ่ายจักรวรรดิเปลวเพลิงสีน้ำเงิน ก็ยอมรับได้

ครั้งนี้ทั้งความชอบธรรมและสำนักศักดิ์สิทธิ์ ไม่อยู่ฝ่ายพวกเขา จำต้องกัดฟันยอมเสียเปรียบ

ของพวกนี้พวกเขากัดฟัน ก็หามาได้ แต่การไม่ให้เทียนเสวียนมากเกินไป คือจุดประสงค์หลักที่จักรวรรดิเปลวเพลิงสีน้ำเงินพบทูตศักดิ์สิทธิ์เมื่อคืน

ตอนนั้นหลิวชิงกับหลานเซียวยืนกรานเรื่องยาจิ้นหวงสิบเม็ด ไม่ยอมลดราวาศอก

บีบให้ผู้แทนเปลวเพลิงจนใจ สุดท้ายพูดประโยคเดียว: ได้! ยาจิ้นหวงสิบเม็ด ข้าหาได้ ยาเฟิงหวงยี่สิบเม็ด ข้าก็หาได้ ยาโป้จวนร้อยเม็ด ก็ไม่มีปัญหา! แต่นี่ไม่ใช่ให้แค่เทียนเสวียน แต่ให้สำนักศักดิ์สิทธิ์ด้วย สำนักศักดิ์สิทธิ์จะเอาเท่าไหร่ พวกท่านจัดการเอง

ดังนั้นหลานเซียวกับหลิวชิงจึงปรึกษากัน เทียนเสวียนอ่อนแอ ต้องช่วย ไม่ควรเอามากเกินไป

เมื่อเป็นเช่นนั้น ก็คนละครึ่ง

ดังนั้นพวกเขาจึงขอให้จักรวรรดิเปลวเพลิงสีน้ำเงินร่วมแสดงละครฉากหนึ่ง จึงเกิดเหตุการณ์วันนี้

สำนักศักดิ์สิทธิ์จัดการเรื่องแล้ว ผลประโยชน์ก็เก็บเข้ากระเป๋า

ผลลัพธ์ทำให้เทียนเสวียนพอใจ เปลวเพลิงก็ยอมรับได้

นับว่าทุกฝ่ายมีความสุข จบลงอย่างสมบูรณ์

หลานเซียวรู้สึกตื่นเต้นในใจ ออกหน้าแทนสำนักศักดิ์สิทธิ์ครั้งแรก ก็สำเร็จสมบูรณ์ กลับไปอาจารย์ต้องชมเขาแน่

ตำแหน่งองค์ชายศักดิ์สิทธิ์ของเขา ก็จะยิ่งมั่นคง และผู้ที่หวังจะไล่ตามอย่างไม่เป็นจริง จะถูกทิ้งห่างมากขึ้น

ขณะเดียวกัน หลิวชิงก็เปิดประตูใหญ่บานใหม่ให้เขา...

เมื่อทุกอย่างลงตัว จักรพรรดินีที่นั่งเงียบบนบัลลังก์จึงเอ่ยปากเย็นชา: "ขอบคุณทูตศักดิ์สิทธิ์ ขอบคุณทูตเปลวเพลิง มา จัดงานเลี้ยง"

จบบท