รังวิลโลว์บี กลุ่มกิลด์ธันเดอร์เบิร์ด (1/2)

ที่ชั้นแรกของแลบิรินธ์มีแปดสถานที่สำคัญ เช่น ภูเขาแฟรี่

การสำรวจและผจญภัยในสถานที่เหล่านี้ ถ้าหากสำเร็จจะทำให้นักผจญภัยแข็งแกร่งขึ้นอย่างมาก เพราะแต่ละที่สำคัญมีมอนสเตอร์ถึงระดับซิลเวอร์เลเวล 10 ซึ่งเป็นขีดจำกัดของชั้นแรก

บนภูเขาแฟรี่ ยิ่งขึ้นไปสูงเท่าไหร่ ก็จะพบมอนสเตอร์ที่แข็งแกร่งมากขึ้นเท่านั้น รวมถึงมอนสเตอร์ระดับซิลเวอร์

ขีดจำกัดของแรงค์บรอนซ์คือเลเวล 10 หลังจากถึงเลเวล 10 จะเกิดสองสิ่ง

1. เควสต์คลาสเฉพาะทาง

2. การทดสอบเพื่อเลื่อนขั้นไปสู่แรงค์ซิลเวอร์และเริ่มจากเลเวล 0 จนถึงเลเวล 30 เพื่อทดสอบแรงค์โกลด์

เป้าหมายของอัลมอนด์คือถึงเลเวล 10 ด้วยการเคลียร์รังวิลโลว์บี

แต่ทว่ามันอันตรายมาก เพราะวิลโลว์บีเป็นมอนสเตอร์บิน และต้องใช้ความชำนาญและทักษะการต่อสู้ในระดับหนึ่ง แต่มันเป็นที่ที่เร็วที่สุดในการอัพเลเวลให้ถึงเลเวล 10 ในวันแรกของแลบิรินธ์

คำนวณจากค่าประสบการณ์ที่ต้องการเพื่อถึงเลเวล 10 จากเลเวล 7 ต้องสังหารมอนสเตอร์เลเวล 10 จำนวน 15 ตัว หรือมอนสเตอร์เลเวล 9 จำนวน 50 ตัว หรือมอนสเตอร์เลเวล 8 จำนวน 100 ตัว

การฟาร์มในที่เดียวไม่มีประโยชน์ เพราะการฆ่ามอนสเตอร์ตัวเดิมที่เลเวลต่ำกว่า แล้วฆ่าไปเรื่อยๆ จะไม่ได้รับค่าประสบการณ์ในที่สุด

เมื่อทั้งสามเข้าสู่พื้นที่ต้นไม้สูงใหญ่ นาตาเลียแทบจะสบถออกมาดังๆ

ทั้งสามรีบซ่อนตัวหลังต้นไม้

"แย่แล้ว มีกลุ่มอื่นอยู่ที่นี่แล้ว" นาตาเลียกระซิบ "เราจะทำยังไงดี?"

"เธอรู้จักพวกเขาไหม ลิลี่?" อัลมอนด์ถามขณะแอบมองพวกเขา

ศีรษะของลิลี่อยู่เหนือเขาพอดีขณะที่ทั้งคู่แอบมองกลุ่มคนหกคนจากหลังต้นไม้

พวกเขาอายุพอๆ กัน แต่มีชายวัยกลางคน อายุประมาณยี่สิบปีอยู่ด้วยคนหนึ่ง

"พวกเขาเป็นคนต่างถิ่น... ไม่ใช่คนจากเมืองเราแน่ๆ" ลิลี่หรี่ตา "ถึงชุดจะต่างกัน แต่ว่าทุกคนมีผ้าพันแขนเหนือข้อศอก ซึ่งดูคุ้นๆ"

นาตาเลียแอบมองลิลี่จากด้านหลังอย่างสนใจ

"ฉันนึกออกแล้ว" ลิลี่นั่งลงหลังต้นไม้ ดวงตาเป็นประกาย “ผ้าพันแขนนั่นเป็นของกิลด์ธันเดอร์เบิร์ด ที่ยังไม่ได้ติดท็อป 10 กิลด์ระดับโลก แต่ก็แข็งแกร่งพอที่จะอยู่อันดับ 14”

"พวกเขาคงเป็นสมาชิกใหม่ที่รับเข้ามาเดือนนี้แหละ" อัลมอนด์ขมวดคิ้ว "มีไนท์อยู่ซะด้วย"

ไนท์เป็นคำที่ใช้เรียกนักผจญภัยที่เลเวลสูงแต่ยังลงมาชั้นล่างของแลบิรินธ์เพื่อคุ้มกันนักผจญภัยคนอื่น

ที่เรียกว่าไนท์เพราะแต่ละชั้นมีข้อจำกัดในการเข้า

ชั้นแรกจำกัดที่แรงค์ซิลเวอร์เลเวล 10 ถ้าใครที่แรงค์สูงกว่านี้เข้าแลบิรินธ์ จะโดนบทลงโทษคือการลดสถานะลง

สถานะจะเท่ากับตอนที่อยู่แรงค์ซิลเวอร์เลเวล 5

สรุปคือ มีโอกาสสูงที่ไนท์จะตายถ้าเจอมอนสเตอร์แข็งแกร่งหรือนักผจญภัยแรงค์ซิลเวอร์เลเวล 10 เว้นแต่ไนท์จะมีทักษะพิเศษและอาวุธที่ดี

"นี่มันยุ่งยากแล้วสิ พ่อแม่ฉันไม่มีการติดต่อหรือข้อตกลงกับกิลด์นี้ ดังนั้นพวกเขาคงไม่สนใจแม้จะรู้ว่าฉันเป็นลูกสาวประธานสาขาและผู้บัญชาการสาขา" ลิลี่กำหมัด "และฉันไม่คิดว่าพวกเขาจะดีใจที่เห็นเราที่นี่"

"ฉันมีไอเดีย" ดวงตาของอัลมอนด์เป็นประกาย "มาลองติดต่อกับพวกเขาและดูว่าพวกเขาคิดยังไงกับคนแปลกหน้า"

"หมายความว่ายังไง..." ลิลี่ยกคิ้วก่อนมองไปที่นาตาเลีย

“ทำไมพวกเธอมองฉันแบบนั้น? อย่าบอกนะว่า...ใช้ร่างโคลนของฉัน?”

รังยักษ์ของวิลโลว์บีไม่ได้อยู่บนต้นไม้ตั้งแต่แรก แต่กลุ่มที่พึ่งเข้ามาในพื้นที่จะเห็นรังขนาดเท่าบ้านห้อยอยู่บนกิ่งไม้สูงห้าสิบเมตร

มีผึ้งขนาดเท่าแขนประมาณห้าสิบตัวทำงานอยู่บนต้นไม้สูงเพื่อเก็บน้ำหวานจากดอกไม้และผลไม้ที่เติบโตบนต้นไม้พิเศษเหล่านี้

กลุ่มนั้นหยุดอยู่หลังต้นไม้เพื่อเตรียมกับดักก่อนที่จะเริ่มโจมตี

แต่แล้วพวกเขาก็ได้ยินเสียงและหันกลับไป

ร่างโคลนของนาตาเลียวิ่งมาทางพวกเขา ดวงตาและสีหน้าอ่อนล้า เสื้อผ้าสกปรกราวกับเพิ่งผ่านการต่อสู้มา

ทั้งกลุ่มเงียบสงัดพร้อมกับมองเธอ มีผู้หญิงหนึ่งคน ชายสามคนอายุสิบแปดปี และชายอายุยี่สิบห้าปีที่เป็นไนท์

'พวกบ้า' นาตาเลียคิดในใจ

เธอเดินมาที่ก้อนหินอย่างเงียบๆ และหายใจหอบก่อนยิ้มแบบอ่อนแรง "ขะ...ขอโทษที่รบกวนนะคะ แต่กลุ่มของฉันแยกจากกันเพราะตั๊กแตนใบมีด"

"ตั๊กแตนใบมีด? เธอไม่ได้พามันมาที่นี่ใช่ไหม?" ชายวัยกลางคน ถามด้วยสีหน้าคิ้วขมวด

"ฉัน…คิดว่า…มันน่าจะ…ไม่ได้ตามมานะ" นาตาเลียส่ายหน้าลังเลก่อนวิงวอนด้วยดวงตาที่เริ่มมีน้ำตา "ฉะ...ฉันไม่สามารถอยู่คนเดียวได้ ขอฉันอยู่กับพวกคุณได้ไหมคะ?"

"ได้สิ แน่นอน" ชายหนุ่มผมทองพูดพร้อมรอยยิ้มสง่างามขณะเดินเข้าไปหาเธอ "สุภาพสตรีงามเช่นเธอไม่ควรเดินเที่ยวภูเขานี้คนเดียว"

"โซเรน เธอรู้ว่าเราทำแบบนั้นไม่ได้" ไนท์พูดพลางขมวดคิ้ว

"ฉันบอกว่าได้" โซเรนมองไนท์ "มีปัญหาอะไรรึเปล่า เฮนรี่?"

'ไอ้เจ้าชู้บ้านี่' เฮนรี่สบถในใจ แต่เขาไม่กล้าขัดโซเรนที่เป็นลูกชายคนที่สองของรองหัวหน้ากิลด์ธันเดอร์เบิร์ด

คนอื่นๆ ไม่พูดอะไรเพราะไม่มีสิทธิ์พูด ส่วนหญิงสาวผมแดงดูรำคาญเล็กน้อยและมองไปที่รังผึ้งโดยไม่สนใจเรื่องนี้

"มานั่งตรงนี้ก่อน" โซเรนจับไหล่นาตาเลียเบาๆ และพาเธอไปนั่งที่ก้อนหิน

'แผนอาจจะราบรื่นกว่าที่คิดเพราะไอ้เจ้าชู้คนนี้'