ความขัดแย้ง

ตอนที่ 107 ความขัดแย้ง

หวังผิงอันกำลังคิดถึงความเป็นไปได้ต่างๆ เหตุใดเฮ่อซิงเยว่จึงมีความผันผวนทางอารมณ์รุนแรงถึงขนาดนั้น เขาก็ไม่ได้ทำอะไรที่ดูน่ากลัวเลยนิ

“ท่านค่ะ จากจำนวนซอมบี้ที่ฉันฆ่าในวันนี้ ฉันคงเก็บสะสมได้เยอะมากในช่วงสองเดือนข้างหน้า ฉันจึงรู้สึกว่าเป็นการเอาเปรียบมากเกินไป เพราะทั้งหมดนี้ก็เกิดจากการปกป้องของท่าน...” เฮ่อซิงเยว่เรียบเรียงคำพูดของเธอด้วยความหวาดกลัว และพยายามแสดงความกังวลของตัวเองออกมาด้วยคำพูดที่สุภาพที่สุด

หวังผิงอันพูดไม่ออก เธอคิดว่าเขาเป็นคนแบบไหนกัน? อย่างไรก็ตาม เมื่อพิจารณาถึงสถานการณ์ที่เลวร้ายในโลกใบนี้ ดูเหมือนว่าไม่มีอะไรผิดที่เธอจะคิดแบบนั้น

“หากเธอคิดว่าเป็นการเอาเปรียบ หลังจากเสร็จงานแล้วก็เพิ่มเงินค่าจ้างมาก็พอ”

ถ้าเขาไม่ได้ยื่นขอที่ดินสำหรับฮันเตอร์ การสร้างฐานลับ เขาก็อาจต้องจ่ายเงินเพิ่มอีก 100 หรือ 200 ล้านหยวน ดังนั้น เงินของเขาจึงยังคงขาดมือ

“เอ่อ ท่านค่ะ?” เฮ่อซิงเยว่มองขึ้นมาทางหวังผิงอัน ที่น่าแปลกใจคือ เขาไม่ได้โกรธอะไร

“ไม่ต้องห่วง เรื่องแค่นี้ผมไม่คิดจะเก็บมาใส่ใจ ถ้าไม่มีธุระอะไรแล้ว ก็ไปเถอะ” หวังผิงอันมีเรื่องต้องทำอีกมากมาย เขาไม่มีเวลามาปลอบใจหญิงสาวตรงหน้า

“ค่ะท่าน... ถ้าอย่างนั้น ฉันขอตัวขึ้นไปด้านบนก่อน เชิญท่านพักผ่อนตามสบาย หากเปลี่ยนใจเมื่อใด ก็เรียกหาฉันได้เสมอ” เฮ่อซิงเยว่ยืนขึ้นอย่างช้าๆ และออกจากชั้นที่ 87 พร้อมกับความรู้สึกเสียดาย และโล่งใจในเวลาเดียวกัน

เมื่อหวังผิงอันถามเธอว่า ทำไมเธอหวาดกลัวอะไรอยู่ เธอกังวลมากจริงๆ ที่จริงเธออยากจะหาข้ออ้าง แต่การทำเช่นนั้น เป็นเรื่องง่ายที่จะถูกเปิดโปง

แม้ว่าญาณเวทของนักเวทย์จะไม่จับโกหกได้เหมือนกับสกิลของนักบวช แต่ยังคงสามารถรับรู้ได้ว่าผู้พูดกำลังโกหกอยู่หรือเปล่า

ตอนนั้น เธอรู้สึกหวาดกลัวมากจริงๆ แต่หลังจากชั่งน้ำหนักข้อดีข้อเสียแล้ว เธอก็เลือกที่จะบอกความจริง

โชคดีที่สิ่งต่างๆ ไม่ได้เลวร้ายอย่างที่เธอคิด และฉันก็ได้รับคำสัญญา ปัญหาเดียวคือ จะหาเงินมายังไง

เงินที่บ้านก็ยังมีอยู่บ้าง แต่เอาออกมา 10 ล้านแล้วก็เหลืออีกไม่มาเท่าไหร่ โชคดีที่ครั้งนี้เธอน่าจะสะสมเหรียญดำได้มากพอสมควร เลยสามารถกลับไปขอให้พ่อช่วยเกี่ยวกับกู้เงินจากธนาคารได้

ด้วยตัวตนของเธอในฐานะผู้ถูกเลือก อย่างมากที่สุดที่เธอจะได้รับก็คือ วงเงินกู้จำนวนหลายสิบล้านหรือมากสุดหลายร้อยล้าน แต่พ่อของเธอที่เป็นฮันเตอร์นั้นน่าจะได้รับวงเงินที่สูงกว่านี้

..

หลังจากส่งเฮ่อซิงเยว่ผู้แปลกประหลาดออกไปแล้ว หวังผิงอันก็รีบเป่าฝุ่นในห้องออกไปด้วยพายุทอร์นาโดขนาดเล็ก

เขายังต้องกินอาหาร ฝึกฝน และฆ่ามอนสเตอร์ จึงยังมีเรื่องมากมายให้ต้องทำ

หลังจากซื้อไก่ย่างแล้ว หวังผิงอันก็ซื้อมื้ออาหารหรูหราจากอบิสมอล

ในโลกความจริง เดือนๆ นั้นเขาต้องอยู่โดยทนหิว

เมื่อค่าพลังกายของเขาสูงขึ้น ความอยากอาหารของเขาก็เพิ่มขึ้นอย่างน้อยสามถึงสี่เท่าจากเดิม การอยู่คนเดียวไม่เป็นไร เพราะไม่มีใครรู้ว่าวันๆ เขากินอะไรไปบ้าง

แต่เมื่อเขาอยู่กับเหล่าจาง เขาจะกินมากกว่าเดิมได้แค่นิดหน่อย และกินเพิ่มได้ในเฉพาะตอนกลางคืนเท่านั้น

หลังจากกินอาหารจนอิ่มแล้ว เขาก็เริ่มฝึกอีกครั้ง

นี่คือ การฝึกครั้งแรกของเขาในอบิส หวังผิงอันจึงไม่รู้ว่ามันจะเหมือนกับที่เขาคิดหรือเปล่า

เขาหยิบหินเวทที่ยังไม่ได้ใช้ออกมา แล้วเข้าสู่สมาธิอย่างรวดเร็ว

ครั้งนี้ จิตของเขาไม่ได้ออกจากร่าง แต่ภายใต้การควบคุมของเขา มันเคลื่อนผ่านร่างกายรวมไปอยู่ที่ฝ่ามือ ดูดซับอนุภาคของธาตุต่างๆ จากหินเวท ดึงกลับมาในร่างกาย

หวังผิงอันมองดูปริมาณของธาตุที่ถูกดึง แล้วพบว่ามันมากกว่าที่เขาฝึกก่อนหน้านี้มาก “ดูเหมือนการรวมจิตจะทำให้ประสิทธิภาพในการฝึกเพิ่มขึ้นด้วย”

ฟังดูสมเหตุสมผล โดยปกติเมื่อจิตกระจัดกระจายอยู่ทั่ว มันก็จะเบาบางลง ทำให้ไม่สามารถดูดซับธาตุต่างๆ ได้อย่างเต็มที่

แต่เมื่อพยายามดึงจากแหล่งเดียว นั่นคือหินเวท ผลของการฝึกก็จะเพิ่มขึ้น

หวังผิงอันรู้สึกดีใจมาก ที่ได้เห็นผลลัพธ์เช่นนี้

เมื่อเวลาผ่านไป หวังผิงอันก็รู้สึกเหนื่อยล้า และออกจากสมาธิ

เมื่อเขาเปิดแผงสเตตัส เขาก็พบว่ามานาเพิ่มขึ้นห้าหน่วย สูงขึ้นกว่าก่อนหน้านี้ประมาณสองหน่วย

การปรับปรุงเห็นได้อย่างชัดเจนจริงๆ แต่ก็เกิดความเหนื่อยล้าอย่างรุนแรงเช่นกัน หวังผิงอันมองดูเวลา และพบว่าวันนี้ เวลาในการฝึกของเขาสั้นลงประมาณครึ่งชั่วโมง

ในอดีต ต้องรอให้ผ่านไปประมาณสองชั่วโมง เขาจึงจะรู้สึกเหนื่อยล้า แต่วันนี้ผ่านไปเพียงชั่วโมงกว่าๆ มันก็ถึงขีดจำกัดแล้ว

ตอนแรก เขาคิดว่าว่าน่าจะได้รับมานาประมาณสิบหน่วย แต่น่าเสียดายที่มันเพิ่มขึ้นมาเพียงห้าเท่านั้น อย่างไรก็ตาม ไม่ว่าจะเพิ่มขึ้นมากน้อยเพียงใด ก็ยังถือว่ามากกว่าเดิมอยู่ดี

แม้ว่าจะไม่มากเท่ากับที่เขาคิดเอาไว้ แต่มันก็ช่วยประหยัดเวลาให้เขาได้มาก ซึ่งก็ถือเป็นประโยชน์เช่นกัน

สิ่งที่สำคัญที่สุดคือ เขาได้ยืนยันแล้วว่าสามารถฝึกในอบิสได้ นี่คือข่าวดีที่สำคัญที่สุด ในช่วงสองเดือนนี้ เขาน่าจะเพิ่มค่าพลังเวทได้ประมาณสามจุด

จากนั้น เมื่อรวมกับที่เพิ่มได้ในโลกความเป็นจริง อีกไม่นาน เขาก็น่าจะกลายเป็นนักเวทย์ระดับสองได้ในเวลาไม่นาน

"หวางกู่ รีบฆ่ามอนสเตอร์เหล่านั้นซะ"

หวังผิงอันมองดูเหรียญทองที่เขาได้รับมา และคิดว่าวันนี้เป็นเก็บเกี่ยวได้มากมายจริงๆ

ระดับของเขาไม่เพียงแต่จะเพิ่มเป็นเลเวล 23 เท่านั้น แต่หลอดค่าประสบการณ์ยังเก็บได้ไม่น้อยอีกด้วย รวมถึงเหรียญทองอีกมากถึง 180,000 เหรียญ

ซึ่งหมายความว่าวันนี้เขาฆ่าซอมบี้ไปแล้วเกือบ 20,000 ตัว ( ซอมบี้ที่ถูกคนอื่นฆ่ามีค่าประมาณ 20,000 เหรียญ )

หากเขาได้ฆ่าซอมบี้จำนวนประมาณนี้ทุกวันในอนาคต เมื่อครบเวลาสองเดือน เขาก็จะฆ่าซอมบี้รวมกันได้หลายล้านตัว นั่นน่าจะเพียงพอต่อการเก็บค่าประสบการณ์เพื่อไปถึงเลเวล 30

แกร็ก แกร็ก

หวังผิงอันหายตัวไปด้วยสกิลล่องหน เมื่อซอมบี้ที่ซื้อมาปรากฏตัวอยู่ตรงหน้าหวางกู่ เพลิงวิญญาณในเบ้าตาของมันก็หม่นแสงลง

หวังผิงอันไม่คิดจะเข้าร่วมการต่อสู้ เพราะหวางกู่แกร่งพอจะสู้เพียงลำพังได้ และการฆ่าซอมบี้แต่ละตัวก็น่าจะใช้เวลาไม่นาน

เขายังไม่ได้คิดเกี่ยวกับการยกระดับสกิล ‘เรียกโครงกระดูก’ ในโลกซอมบี้ เพราะไม่รู้ว่าจะเกิดอะไรขึ้นหากหมูป่าขาวกลายเป็นมอนสเตอร์แห่งอบิส ถ้ามันไม่กลายพันธุ์ก็พอรับได้ แต่หากมันกลายพันธุ์ขึ้นมา มันจะสร้างความลำบากให้กับเขาไม่น้อย

หากมันได้รับสกิลแปลกๆ ขึ้นมา ไม่แน่ เขาก็อาจจะแพ้

หวังผิงอันค่อยซื้อซอมบี้เป็นระยะ ขณะที่เห็นซอมบี้ถูกฆ่าทีละตัว เขาก็ไม่ได้เก็บไอเทมที่ดรอปยกเว้นโพชั่น เพราะไอเทมเหล่านั้นกินพื้นที่ในช่องเก็บของๆ เขา

ซอมบี้จะดรอปหนังสือสกิลถึงระดับ 26 เท่านั้น แต่เขาได้รับหนังสือสกิลต่างๆ ก่อนระดับ 30 จบครบในตอนที่ฆ่าซอมบี้คิงแล้ว

ทำให้ตอนนี้ เขาไม่ต้องการหนังสือสกิลที่ดรอปจากซอมบี้ธรรมดาอีก จึงปล่อยให้มันสลายหายไปได้โดยไม่เสียดาย

หวังผิงอันมองดูตราสังหารระดับ B สี่อัน และสงสัยว่าคลังเก็บของๆ อบิสมอลจะสามารถเก็บไอเทมจากเกมตำนานแห่งเมียร์ได้หรือเปล่า

การซื้อคลังเก็บของไม่ได้ใช้เหรียญดำมากนัก และตอนนี้เขาก็มีตราสังหารเหลือเฟืออยู่แล้ว จึงคิดจะลองซื้อมาใช้ดูสักหน่อย

[ แจ้งเตือน : คลังเก็บของขัดต่อการมีอยู่ของช่องเก็บของ และพรสวรรค์ด้านมิติอย่างร้ายแรง ]

[ แจ้งเตือน : คลังเก็บของขัดต่อการมีอยู่ของช่องเก็บของ และพรสวรรค์ด้านมิติอย่างร้ายแรง ]

[ แจ้งเตือน : คลังเก็บของขัดต่อการมีอยู่ของช่องเก็บของ และพรสวรรค์ด้านมิติอย่างร้ายแรง ]

ข้อความแจ้งเตือนเด้งขึ้นมาอย่างต่อเนื่อง และหวังผิงอันก็หวาดกลัวมากจนต้องปิดหน้าต่างของอบิสมอลลง

นี่เป็นสิ่งที่เขาคาดไม่ถึงมาก่อน คลังเก็บของมีข้อขัดแย้งร้ายแรงกับช่องเก็บของ รวมถึงพรสวรรค์ด้านมิติของเขาด้วย

“แล้วจะทำยังไงดีเนี่ย?”

[ แจ้งเตือน : เนื่องจากช่องเก็บของๆ ผู้เล่นมีพื้นที่ไม่เพียงพอ สามารถจ่าย 10,000 เหรียญทองเพื่อเพิ่มช่องเสริมอีก 10 ช่องได้ ช่องเสริมจะสามารถใช้จัดเก็บอะไรก็ได้ และแต่ละช่องจะมีขนาดประมาณ 10 ลูกบาศก์เมตร ]