บทที่ 27 พูดเสร็จแล้วก็ไปได้!
บทที่ 27 พูดเสร็จแล้วก็ไปได้!
ซุนเสี่ยวลิ่วที่ยืนอยู่ด้านหลังหลี่ฉางเซิงโกรธมาก จะด่าหวังอวิ๋น
โจรภูเขาค่ายลมดำหลายร้อยคนต่างมองหวังอวิ๋นด้วยสายตาโกรธแค้น ปล่อยพลังอำมหิตอย่างแรงกล้า
หลี่ฉางเซิงโบกมือ บอกว่าโจรภูเขาค่ายลมดำไม่ต้องสนใจ เขามองหวังอวิ๋นด้วยสายตาเรียบเฉย และพูดเรียบๆ "เจ้าอยากให้ข้าคุกเข่าต้อนรับเจ้า? เจ้าคู่ควรหรือ?"
ตั้งแต่ไอ้หมอนี่พูดประโยคนั้นออกมา เขาก็เป็นคนตายแล้ว!
"เจ้านี่เองเป็นหัวหน้าค่ายลมดำ!"
ดวงตาของหวังอวิ๋นวาบด้วยความเย็นชา เขาเป็นคุณชายรองของแก๊งดาบใหญ่ เมื่อไหร่ที่มีคนกล้าพูดกับเขาแบบนี้?
เขาพูดเสียงเย็น "หวางจิ๋ว ทำให้มันคุกเข่า!"
"ขอรับ!"
เมื่อได้ยินคำพูดของหวังอวิ๋น หัวหน้าแก๊งดาบใหญ่ที่มีพลังเย็นเยียบข้างตัวเขารับคำ มองไปที่ซุนเสี่ยวลิ่ว ก้าวออกไปก้าวหนึ่ง ทั้งร่างราวกับกลายเป็นสัตว์ร้ายมหึมา ปล่อยพลังกดดันอันน่าสยดสยอง
พลังกดดันนี้บดขยี้มาทางหลี่ฉางเซิงและคนอื่นๆ!
โจรภูเขาค่ายลมดำแต่ละคนต่างแสดงความตกใจ รู้สึกว่าตัวเองกำลังจะถูกพลังกดดันนี้ทำให้แหลกสลาย
หวางจิ๋วก้าวไปทีละก้าว ทุกก้าวที่เดิน พลังบนร่างของเขาก็ยิ่งน่ากลัวขึ้น
"แค่นี้เหรอ?"
หลี่ฉางเซิงดูเหมือนไม่รู้สึกถึงพลังกดดันของหวางจิ๋วเลย เขาขยับเท้า ทั้งร่างหายไปจากที่เดิม
เมื่อปรากฏอีกครั้ง หลี่ฉางเซิงก็อยู่ต่อหน้าหวางจิ๋ว ดาบฟันม้าในมือฟันออกไปดาบหนึ่ง!
เทคนิคย่างเท้าพื้นฐานของเขาถึงระดับยอดเยี่ยมแล้ว บวกกับการเข้าใจพลังลม ความเร็วของเขาไม่ว่าจะเป็นนักรบระดับเสริมร่าง หรือแม้แต่ระดับหลังฟ้า คงไม่มีใครเทียบได้!
เมื่อเห็นหลี่ฉางเซิงปรากฏตัวต่อหน้าตนเองกะทันหัน ใบหน้าของหวางจิ๋วเผยความไม่อยากเชื่อ ดูเหมือนเขาไม่อยากเชื่อว่าหัวหน้าค่ายลมดำคนนี้ ที่ในการรับรู้ของเขาเป็นแค่นักรบระดับเสริมร่างขั้น 11 ต่ำกว่าเขาหนึ่งขั้น จะมีความเร็วน่ากลัวขนาดนี้
แน่นอนว่า
ในฐานะนักรบระดับเสริมร่างขั้น 12 ของแก๊งดาบใหญ่
ปฏิกิริยาของหวางจิ๋วก็ไม่ช้าเลย
ดาบใหญ่ในมือของหวางจิ๋วฟันออกไปดาบหนึ่ง สวนกับดาบของหลี่ฉางเซิง
ดาบนี้ช่างเด็ดขาด!
มีจิตวิญญาณของแก๊งดาบใหญ่อย่างแท้จริง!
ทั้งโจรภูเขาค่ายลมดำและสมาชิกแก๊งดาบใหญ่ต่างก็จ้องมองหลี่ฉางเซิงและหวางจิ๋ว อยากรู้ว่าใครแข็งแกร่งกว่ากัน
โครม!
เสียงดังสนั่นดังขึ้น
เห็นเพียงหวางจิ๋วพร้อมดาบใหญ่ในมือถูกหลี่ฉางเซิงฟันแบ่งครึ่งด้วยดาบเพียงครั้งเดียว!
ช่างน่าสะพรึงกลัว!
ในขณะนี้ สายตาของสมาชิกแก๊งดาบใหญ่ที่มองหลี่ฉางเซิงเปลี่ยนเป็นหวาดกลัว!
พวกเขาล้วนรู้ว่าหวางจิ๋วเป็นใคร มีพลังแข็งแกร่งแค่ไหน!
แต่ผลคือ นักรบระดับนี้ต่อหน้าหลี่ฉางเซิงกลับรับมือไม่ได้แม้แต่ดาบเดียว!
แปะ แปะ...
"น่าสนใจนี่!"
เมื่อเห็นหลี่ฉางเซิงฟันหวางจิ๋วเป็นสองซีกด้วยดาบเพียงเล่มเดียว หวังอวิ๋นก็ปรบมือ กล่าวชมไม่หยุด "ด้วยระดับเสริมร่างขั้น 11 แต่บดขยี้หวางจิ๋ว!"
"พลังของเจ้าเกินกว่าระดับเสริมร่างขั้น 11 ที่ควรมี 11,000 ชั่ง!"
"อย่างน้อยก็ถึง 20,000 ชั่ง!"
"มิฉะนั้น จะไม่มีทางฆ่าหวางจิ๋วได้ง่ายดายขนาดนี้!"
"พลังเทพโดยกำเนิด!"
"นี่มันพลังเทพโดยกำเนิดจริงๆ!"
"ข้าแทบไม่อยากฆ่าเจ้าเลย!"
"แล้วยังไงต่อ?" หลี่ฉางเซิงพูด
เขารู้สึกเสียดายอยู่บ้าง
เสียดายที่ดาบของหวางจิ๋วถูกเขาฟันเป็นสองท่อน
ของที่ตกพื้นกลายเป็นของเสียไปแล้ว!
ถ้ารู้ก่อนก็ควรจะฟันที่เอวให้ตายไปเลย!
ดาบเล่มนี้แม้จะยังไม่ถึงระดับอาวุธ แต่ก็ใกล้ระดับอาวุธแล้ว มอบให้ลูกน้องโจรภูเขาไม่ดีหรือ?
"เจ้าฆ่าหวางจิ๋วไป ตั้งแต่นี้ไป เจ้าก็จะเป็นหวางจิ๋วของแก๊งดาบใหญ่!"
"คุกเข่าลง ข้าจะไว้ชีวิตเจ้า!"
หวังอวิ๋นพูดเสียงทุ้ม
"พูดเหลวไหลเสร็จหรือยัง? พูดเสร็จแล้วก็ไปตายได้!" หลี่ฉางเซิงยิ้มและมองหวังอวิ๋น
"รนหาที่ตาย!"
เมื่อได้ยินคำพูดนี้ หวังอวิ๋นก็โกรธเกรี้ยว ตะโกน "ให้หน้าแต่ไม่รับ!"
เขาปล่อยพลังน่าสะพรึงกลัวออกมาจากร่าง พลังนี้ยิ่งเหนือกว่าผู้จัดการคนที่ห้าของตระกูลเหลิง!
"ระดับหลังฟ้า? ข้าไม่ใช่ไม่เคยฆ่า!" หลี่ฉางเซิงพูดจบประโยคนี้ ก็พุ่งไปหาหวังอวิ๋นดั่งสายฟ้า ดาบฟันม้าในมือฟันใส่เขาอย่างรุนแรง
เขาอยากดูว่า ไม่ใช้พลังดาบ จะสามารถฆ่านักรบระดับหลังฟ้าได้หรือไม่
วิชามังกรช้างของเขาได้ผสานเทคนิคท่าอีกสามแบบแล้ว น่าจะบดขยี้นักรบระดับหลังฟ้าธรรมดาได้แล้วกระมัง?
"ตาย!"
หวังอวิ๋นขยับมือขวา ฉกฉวยดาบใหญ่จากมือสมาชิกแก๊งดาบใหญ่คนหนึ่ง แล้วฟันใส่หลี่ฉางเซิง
เขาเคยคิดว่าการมาค่ายลมดำครั้งนี้คงง่ายมาก
เขาแค่ออกมาเที่ยวเล่นเท่านั้น
จึงไม่ได้พกดาบมาด้วย
ใครจะรู้ว่าจะเจอหลี่ฉางเซิงที่บ้าบิ่นขนาดนี้ ไม่หวาดกลัวสถานะของเขาเลย
เขาคือคุณชายรองของแก๊งดาบใหญ่นะ!
แก๊งดาบใหญ่แม้แต่หัวหน้าโจรภูเขาตัวเล็กๆ ก็ข่มขู่ไม่ได้แล้วหรือ?
โครม!
เสียงดังสนั่นดังขึ้น หวังอวิ๋นถูกหลี่ฉางเซิงฟันกระเด็นออกไป!
ชนสมาชิกแก๊งดาบใหญ่สิบกว่าคนรวมทั้งรถม้าที่เขานั่งมาจนพัง แม้แต่ม้าก็ถูกชนจนกลายเป็นแผ่นเนื้อ!
มองดูหวังอวิ๋นที่ลอยออกไปหลายสิบเมตร หลี่ฉางเซิงแสดงสีหน้าตกตะลึง พูดด้วยความผิดหวัง "ระดับหลังฟ้าอ่อนแอแค่นี้เหรอ?"
เขารู้สึกว่าเขาประเมินนักรบระดับหลังฟ้าสูงเกินไป!
"เป็นไปไม่ได้ เจ้าไม่ใช่ระดับเสริมร่าง เจ้าเป็นแค่ระดับเสริมร่างจะแข็งแกร่งได้อย่างไร?!"
"ข้าอยู่ในระดับหลังฟ้าขั้น 3! พลังภายในของข้าสามารถระเบิดพลังได้ 4 เท่าของระดับเสริมร่างขั้น 12!"
"ยิ่งไปกว่านั้น จากระดับเสริมร่างถึงระดับหลังฟ้า เป็นการเปลี่ยนแปลงคุณภาพของชีวิต!"
"ข้าจะแพ้เจ้าได้อย่างไร!"
หวังอวิ๋นดิ้นลุกขึ้น บนร่างกายของเขามีรอยดาบที่น่ากลัว จากใต้คอลงไปถึงท้อง ใบหน้าของเขาบิดเบี้ยว ตะโกนอย่างเดือดดาล
"พลังภายในของระดับหลังฟ้าขั้น 3 สามารถระเบิดพลังได้ 4 เท่าของระดับเสริมร่างขั้น 12?"
"นั่นหมายความว่า พลังภายในของระดับหลังฟ้าขั้น 1 สามารถระเบิดพลังได้ 2 เท่าของระดับเสริมร่างขั้น 12 และพลังภายในของระดับหลังฟ้าขั้น 2 สามารถระเบิดพลังได้ 3 เท่าของระดับเสริมร่างขั้น 12?"
เมื่อได้ยินคำพูดของหวังอวิ๋น หลี่ฉางเซิงก็เข้าใจความแตกต่างระหว่างระดับเสริมร่างและระดับหลังฟ้าแล้ว