บทที่ 155 ตราเคลื่อนย้ายระดับต้นอันน่าอัศจรรย์(ฟรี)
บทที่ 155 ตราเคลื่อนย้ายระดับต้นอันน่าอัศจรรย์(ฟรี)
เมื่อได้ยินคำถามของหลี่ฉางเซิง กัวเจียและเพื่อนทั้งสองต่างส่ายหน้า
"ไม่มีธุระอะไรเหรอ?" หลี่ฉางเซิงถามด้วยความสงสัย
ตามความเป็นจริง กัวเจียทั้งสามคนศึกษาอยู่ในสำนักศึกษาหยิงชวนมาหลายปี ย่อมมีอาจารย์และเพื่อนมากมายที่นั่น หากจะลาพวกเขาก็เป็นเรื่องปกติ
"ท่านผู้ว่าการ พวกเราแม้จะศึกษาในสำนักศึกษาหยิงชวนมาหลายปี แต่ความจริงพวกเราไม่ได้ไปที่นั่นมานานแล้ว" ซี่จื้อไช่เห็นความสงสัยของหลี่ฉางเซิง จึงยิ้มพลางอธิบาย "อีกอย่าง สำนักศึกษาหยิงชวนเป็นสำนักเอกชนที่มีความยืดหยุ่นมาก นักศึกษาอย่างพวกเราสามารถมาและไปได้ตามใจ ไม่มีข้อจำกัดใดๆ"
"ถูกต้อง เพราะเหตุนี้ สำนักศึกษาหยิงชวนจึงผลิตนักศึกษายอดเยี่ยมได้มากมาย" กัวเจียพยักหน้าเสริม
"พวกเราศึกษาในสำนักศึกษาหยิงชวน ตราบใดที่ยังเป็นนักศึกษา ก็สามารถเข้าไปในห้องสมุดเพื่ออ่านหนังสือและศึกษาได้"
"ห้องสมุดของสำนักศึกษาหยิงชวนแบ่งเป็นห้องในและห้องนอก ห้องนอกมีหนังสือประวัติศาสตร์ ตำรา ยุทธศาสตร์การทหาร เกษตรกรรม การแพทย์ และอื่นๆ อีกมากมาย กล่าวได้ว่ามีหนังสือทุกแขนงวิชา"
"เพียงแค่ห้องนอกก็ทำให้ผู้คนมากมายหลงใหลได้แล้ว"
"อย่างไรก็ตาม การจะเข้าสำนักศึกษาหยิงชวนไม่ใช่ว่าใครๆ ก็เข้าได้ ต้องผ่านการทดสอบก่อน แต่หลังจากเข้ามาแล้ว ก็ไม่มีข้อจำกัดใดๆ สำหรับนักศึกษา"
"ส่วนห้องใน คือคลังอาวุธของสำนักศึกษาหยิงชวน ตราบใดที่เป็นนักศึกษา ก็สามารถเข้าไปในคลังอาวุธเพื่อเลือกวิชายุทธ์ได้"
ซูซู่เสริมว่า "โดยปกติแล้ว นักศึกษาของสำนักศึกษาหยิงชวนที่เข้าไปในคลังอาวุธจะเลือกวิชายุทธ์ได้เพียงครั้งเดียว หลังจากนั้นจะไม่ได้รับอนุญาตให้ก้าวเข้าไปในคลังอาวุธอีกแม้แต่ก้าวเดียว
นี่เป็นกฎของสำนักศึกษาหยิงชวน
ข้อยกเว้นเพียงหนึ่งเดียวคือท่านกัวนี่เอง"
หลี่ฉางเซิงครุ่นคิด น่าจะไม่ใช่แค่เพราะกัวเจียไม่สามารถฝึกวิชายุทธ์ได้ แต่อาจเกี่ยวกับการที่เขาได้รับความสำคัญพิเศษจากท่านผงเต๋อหรือท่านสุ่ยจิง
เพราะคนที่ไม่สามารถฝึกวิชายุทธ์ได้ก็ไม่ได้มีแค่กัวเจียคนเดียว แต่มีเพียงเขาที่ได้รับข้อยกเว้นเช่นนี้
เมื่อได้ยินคำพูดของซูซู่ กัวเจียเกาจมูกแล้วอธิบายว่า "นี่เป็นข้อยกเว้นพิเศษที่ท่านผงเต๋อให้แก่ข้าน้อย ท่านผงเต๋อเชื่อว่าข้าน้อยไม่ใช่คนที่มีชีวิตสั้น อาจมีวิธีแก้ไขปัญหาความบกพร่องตั้งแต่กำเนิดได้
เมื่อรู้ว่าข้าน้อยต้องการศึกษาตำราต่างๆ อย่างกว้างขวาง เพื่อสร้างวิชายุทธ์ที่สามารถแก้ไขปัญหาของตัวเองได้ ท่านจึงอนุญาตพิเศษให้ข้าน้อยเข้าไปในคลังอาวุธเพื่อศึกษาวิชายุทธ์ต่างๆ ภายใน"
"เข้าใจแล้ว" หลี่ฉางเซิงพยักหน้า ไม่แตกต่างจากที่เขาคาดการณ์มากนัก
"ที่จริงแล้ว แม้แต่คนนอกที่ไม่ใช่นักศึกษาของสำนักศึกษาหยิงชวนก็ยังสามารถเข้าไปในคลังอาวุธเพื่อเลือกวิชายุทธ์ได้" ซี่จื้อไช่กล่าวต่อ "เพียงแค่ผ่านการทดสอบบางอย่างของสำนักศึกษาหยิงชวน ก็สามารถเข้าไปในคลังอาวุธเพื่อเลือกวิชายุทธ์ได้เช่นกัน"
"น่าสนใจ" หลี่ฉางเซิงพยักหน้าเบาๆ แม้จะรู้สึกประหลาดใจกับกฎเหล่านี้ของสำนักศึกษาหยิงชวน โดยเฉพาะที่ว่าแม้แต่คนนอกก็ยังสามารถเข้าไปในคลังอาวุธเพื่อเลือกวิชายุทธ์ได้ แต่เขาไม่ได้สนใจเรื่องพวกนี้มากนัก สำหรับเขาแล้ว มันไม่ได้มีประโยชน์มากนัก
ตำราเทพมังกรและช้างโบราณของเขาแม้จะต้องหลอมรวมกับวิชาระดับสูงอยู่เรื่อยๆ แต่คนของเขาก็มีวิชาเหล่านั้นอยู่แล้ว เขาเพียงแค่นำวิชาเหล่านั้นมาหลอมรวมเข้ากับตำราเทพของตนได้โดยตรง
"ท่านผู้ว่าการ ข้าน้อยเห็นว่า เรื่องเร่งด่วนในตอนนี้คือการกลับไปยังเขตหนานหยาง เพื่อรอดูความเปลี่ยนแปลงของสถานการณ์ใต้หล้า" กัวเจียเห็นชัดว่าหลี่ฉางเซิงไม่ได้สนใจสำนักศึกษาหยิงชวนมากนัก เขาประสานมือและกล่าว
เมื่อท่านผู้ว่าการไม่สนใจคลังอาวุธในสำนักศึกษาหยิงชวน ก็ไม่จำเป็นต้องไปที่นั่นอีก ตอนนี้จำเป็นต้องรีบกลับไปยังเขตหนานหยางโดยเร็วที่สุด
เพราะเมื่อกองทัพผ้าเหลืองล่มสลาย ราชวงศ์ฮั่นจะต้องลงมือกับเขตหนานหยางอย่างแน่นอน แม้ว่าจะเป็นเมื่อใดก็ยังเป็นสิ่งที่ไม่อาจคาดเดาได้
เขตหนานหยางเป็นรากฐานของหลี่ฉางเซิง ไม่อาจเสียไปได้!
"ดี ในเมื่อพวกเจ้าไม่มีธุระที่ต้องกลับไปจัดการในเมืองหลวงเขตหยิงชวน เราจะรีบกลับไปยังเขตหนานหยางทันที" หลี่ฉางเซิงพยักหน้าและกล่าว
"ท่านผู้ว่าการ ข้าน้อยอยากจะอยู่ที่นี่" ป๋อไช่ลังเลเล็กน้อย แล้วกล่าวกับหลี่ฉางเซิง
"เพื่อรวบรวมทหารที่เหลือใช่ไหม?" เมื่อได้ยินคำพูดของป๋อไช่ หลี่ฉางเซิงมองเขาอย่างใคร่ครวญและถาม
หวงจงและคนอื่นๆ ต่างมองไปที่ป๋อไช่
หากสามารถรวบรวมกองทัพผ้าเหลืองส่วนหนึ่งได้ ย่อมเป็นเรื่องดีสำหรับเขตหนานหยาง จะช่วยเพิ่มความแข็งแกร่งให้กับกองทัพได้มาก
"ไม่ใช่แค่ทหารที่เหลือ" ป๋อไช่อธิบาย "หลังจากที่ข้าน้อยพบกับท่านผู้ว่าการเมื่อก่อน ข้าน้อยได้จัดการให้กองทัพมังกรไฟห้าแสนคนอันเป็นกำลังหลักแยกย้ายกันออกไปล่วงหน้า ให้พวกเขาแตกกระจายและมุ่งหน้าไปยังเขตหนานหยาง
และเพื่อให้กองทัพมังกรไฟออกไปได้อย่างราบรื่น ข้าน้อยได้ปล่อยกองทัพส่วนใหญ่ออกไป และให้ทิศทางการกระจายตัว เพื่อให้พวกเขาอำพรางความสนใจไปจากกองทัพมังกรไฟ
แม้ว่าจูจวิ้นและหวงฝูซงทั้งสองคนจะเป็นแม่ทัพผู้ยิ่งใหญ่ของราชวงศ์ฮั่น ไม่ใช่คนใจดี แต่กองทัพมังกรไฟใต้บังคับบัญชาของข้าน้อยน่าจะหลบหนีออกไปได้บางส่วน"
หลี่ฉางเซิงครุ่นคิดสักครู่ แล้วกล่าวว่า "ในเมื่อเจ้ามีความคิดเช่นนี้ ข้าจะให้โอกาสเจ้า!
เจ้าอยู่ที่นี่ รอการมาถึงของกองทัพมังกรไฟ!
แต่เจ้ามีเวลาเพียงหนึ่งวัน!
หลังจากหนึ่งวัน ไม่ว่ากองทัพจะมาครบหรือไม่ เจ้าต้องนำกองทัพมาที่เมืองหวัน เมืองหลวงเขตหนานหยาง เพื่อเข้าพบข้า!
เจ้าสามารถทิ้งคนบางส่วนไว้ที่นี่เพื่อรอคนอื่นๆ ที่ยังมาไม่ถึง
แต่ตัวเจ้าต้องกลับมา เข้าใจหรือไม่?"
เมื่อได้ยินเช่นนั้น ใบหน้าของป๋อไช่เปล่งประกายด้วยความตื่นเต้น "ขอบคุณท่านผู้ว่าการ!" เขาเข้าใจดีว่าหลี่ฉางเซิงกำลังเป็นห่วงเขา
แม้ว่ากองทัพผ้าเหลืองยังไม่ล่มสลาย และจางเจวี๋ยยังไม่ตาย หลังจากจูจวิ้นและหวงฝูซงทำลายกองทัพผ้าเหลืองในเขตหยิงชวนแล้ว พวกเขาอาจไม่ได้มาโจมตีเขตหนานหยางในทันที
เป็นไปได้มากที่พวกเขาจะไปรวมกำลังกับลู่จือ!
ร่วมมือกันโจมตีจางเจวี๋ย!
แต่ก็ต้องระวัง การที่ป๋อไช่อยู่ที่นี่ก็ยังมีความเสี่ยงอันตราย
"นี่คือตราเคลื่อนย้าย เจ้าเก็บไว้ หากจูจวิ้นและหวงฝูซงมาจริง ด้วยตรานี้ พวกเขาก็จับเจ้าไม่ได้!" หลี่ฉางเซิงคิดสักครู่ เขาพลิกมือขวา บนฝ่ามือปรากฏตราหนึ่งดวง แล้วส่งให้ป๋อไช่
เขาได้รับตราเคลื่อนย้ายระดับต้นมาห้าอัน ให้ป๋อไช่หนึ่งอัน เขาก็ยังเหลืออีกสี่อัน
เมื่อได้รับสิ่งของเหล่านี้ เขาก็รู้ถึงประโยชน์ของตราเคลื่อนย้ายระดับต้นแล้ว
แม้จะเป็นเพียงตราเคลื่อนย้ายระดับต้น แต่เมื่อใช้แล้ว หากอยู่ภายในมณฑลเดียวกัน ก็สามารถเคลื่อนย้ายไปยังเมืองหวัน เมืองหลวงเขตหนานหยางได้ทันที!
ถูกต้อง เคลื่อนย้ายไปยังเมืองหวัน เมืองหลวงเขตหนานหยางโดยตรง!
เหมือนเป็นตรากำหนดตำแหน่ง
แน่นอน หากอยู่ไกลเกินหนึ่งมณฑล ตราเคลื่อนย้ายระดับต้นจะเคลื่อนย้ายแบบสุ่ม ไม่ใช่ไปที่เมืองหวัน เมืองหลวงเขตหนานหยาง
มีผลเช่นนี้เฉพาะในดินแดนมณฑลจิงโจวเท่านั้น
"ข้าน้อยขอบคุณท่านผู้ครอง!" ป๋อไช่รับตราเคลื่อนย้ายระดับต้นที่หลี่ฉางเซิงส่งให้ เก็บไว้อย่างระมัดระวัง แล้วแสดงความขอบคุณอีกครั้งด้วยความซาบซึ้ง