บทที่ 160 เจ้าแน่ใจหรือว่าไม่ได้กำลังล้อเล่นกับข้า (ฟรี)
บทที่ 160 เจ้าแน่ใจหรือว่าไม่ได้กำลังล้อเล่นกับข้า (ฟรี)
"...ท่านผู้ว่าการเพิ่งขี่มังกรออกไป"
หวงจงเงียบไปครู่หนึ่ง ก่อนจะเอ่ยด้วยเสียงแห้งผาก
"..."
เวินผิงกับจ้าวหงต่างอึ้งจนพูดไม่ออก
ท่านผู้ว่าการช่างวิเศษเหลือเกิน เขาได้มังกรมาจากที่ไหนกัน?
โลกนี้มีมังกรอยู่ด้วยหรือ?
"พูดให้ถูกต้องสิ มันเป็นเจียวหลงต่างหาก เป็นเจียวหลงสีดำ"
หวงจงอธิบาย
"ทำไมข้าถึงไม่รู้สึกอะไรเลย?"
เมื่อได้ยินคำพูดของหวงจง เวินผิงขมวดคิ้ว เขาอย่างน้อยก็มีพลังระดับต้งเทียนขั้นเก้า แม้แต่ผู้มีพลังระดับกายทิพย์ธรรมดา เขาก็สามารถฟันดาบเดียวฆ่าได้
แต่เขากลับไม่รู้สึกถึงอะไรเลย
จ้าวหงไม่พูดอะไร ระดับพลังของเขาต่ำเกินไป เขาไม่มีสิทธิ์จะพูดอะไร
"ความเร็วของเจียวหลงสีดำตัวนั้น อาจเทียบเท่ากับผู้มีพลังระดับมนุษย์สวรรค์ได้แล้ว"
หวงจงกล่าวด้วยสีหน้าจริงจัง
"..."
เวินผิงอ้าปาค้าง เขาอยากจะบอกว่า ไม่แปลกที่เขาตรวจจับไม่พบ
จ้าวหงเงยหน้ามองท้องฟ้า เขาแกล้งทำเป็นไม่ได้ยินอะไรทั้งสิ้น เขาแค่ไม่อยากพูดอะไรออกมา
"เมื่อได้เห็นเชียวหลงสีดำตัวนั้น ข้าถึงตระหนักว่า มังกรในตำนานอาจมีอยู่จริง"
หวงจงกล่าวด้วยความทึ่ง
เวินผิงและจ้าวหงพยักหน้า พวกเขาไม่อาจแกล้งทำเป็นไม่ได้ยิน
เมื่อเจียวหลงปรากฏตัวแล้ว การพูดว่าโลกนี้มีมังกรจริงก็เป็นเรื่องที่เป็นไปได้
"หากเป็นเช่นนั้น เรื่องที่จักรพรรดิเกาจู่ฆ่ามังกรขาว ก็น่าจะเป็นเรื่องจริง!"
หวงจงนึกขึ้นได้ จึงกล่าวออกมา
"น่าจะเป็นเรื่องจริง"
เมื่อได้ยินคำพูดของหวงจง เวินผิงเห็นด้วยและกล่าว
จ้าวหงมีสีหน้าครุ่นคิด
พูดตามตรง ตำนานเกี่ยวกับมังกรมีมากมาย ไม่ใช่แค่มังกร แต่ยังมีสัตว์เทพหลากหลายชนิด
เรื่องเล่าในตำนานเหล่านี้มีมากมาย แต่คนส่วนใหญ่ไม่ได้เชื่อว่าเป็นเรื่องจริง
แม้พวกเขาจะไม่ใช่คนธรรมดา แต่เป็นผู้เชี่ยวชาญ แม้กระทั่งพวกเขาก็ไม่เคยเห็นสิ่งมีชีวิตเช่นนี้มาก่อน
หากไม่ใช่วันนี้ที่หลี่ฉางเซิงขี่เจียวหลงออกไป พวกเขาคงไม่คิดในแง่นี้เลย
บัดนี้เมื่อรู้ว่าเรื่องเหล่านี้อาจเป็นเรื่องจริง พวกเขาถึงกับสงสัยว่า โลกนี้อาจไม่ได้ธรรมดาอย่างที่พวกเขาคิด แต่น่ากลัวกว่าที่พวกเขาจินตนาการไว้มาก!
มณฑลหนานจวิน เมืองเจียงหลิง
เจียวหลงสีดำปรากฏขึ้นในอากาศเหนือเมืองเจียงหลิงราวกับมาจากความว่างเปล่า
"ใครกล้าบุกรุกเมืองเจียงหลิงของพวกเรา?"
เมื่อเจียวหลงสีดำปรากฏตัว ทั้งเมืองเจียงหลิงสั่นสะเทือน
พลังอันแข็งแกร่งหลายสายพุ่งขึ้นจากในเมืองเจียงหลิง
แต่ละสายพลังล้วนล็อคเป้าไปที่เจียวหลงสีดำ แต่ไม่มีใครลงมือก่อน เพราะพวกเขาไม่รู้สึกถึงความเป็นศัตรูใดๆ จากเจียวหลงสีดำตัวนี้
"ถอยไป!"
เสียงอันทรงอำนาจดังขึ้น
เสียงอันทรงอำนาจนี้คือเสียงของจางหมั่นเฉิง!
เมื่อได้ยินเสียงของจางหมั่นเฉิง พลังกว่าสิบสายก็หายไปโดยไร้ร่องรอย
จางหมั่นเฉิงปรากฏตัวกลางอากาศ เขาเห็นหลี่ฉางเซิงยืนอยู่บนเจียวหลงสีดำในทันที เขายิ้มอย่างขมขื่นและกล่าวว่า "พี่หลี่ นี่เรียกว่าขี่มังกรเหาะเชียวนะ! ทำเอาข้าตกใจเลย!"
"น้องชายจางไม่ต้อนรับข้าหรือ?"
หลี่ฉางเซิงยิ้มบางๆ มองจางหมั่นเฉิงและกล่าว
เขารู้ดีว่าจางหมั่นเฉิงต้องต้อนรับตนแน่นอน เขาแค่ล้อเล่นกับจางหมั่นเฉิงเท่านั้น
"พี่หลี่ พวกเราคุยกันข้างใน"
จางหมั่นเฉิงเชิญหลี่ฉางเซิงด้วยการผายมือออกไป
หลี่ฉางเซิงพยักหน้า เก็บเจียวหลงสีดำ แล้วตามจางหมั่นเฉิงเข้าไปในกระโจมใหญ่ที่สุด
"พี่หลี่ ท่านได้เจียวหลงมาจากที่ไหนกัน?"
จางหมั่นเฉิงมองหลี่ฉางเซิงด้วยความอยากรู้และถาม
"ม้าศึกของข้าวิวัฒนาการกลายเป็นเจียวหลง"
หลี่ฉางเซิงยักไหล่และกล่าว
"..."
จางหมั่นเฉิงมองหลี่ฉางเซิงด้วยความงุนงง ม้าศึก... ม้าศึกคือม้า ม้าสามารถวิวัฒนาการเป็นเจียวหลงได้หรือ?
เจ้าแน่ใจหรือว่าไม่ได้กำลังล้อเล่นกับข้า?
หากไม่เพราะรู้ว่าหลี่ฉางเซิงไม่มีทางโกหกเขา เขาแทบสงสัยว่าหลี่ฉางเซิงกำลังพูดเล่น
"จริงๆ นะ"
หลี่ฉางเซิงยืนยัน
"ข้าเชื่อ"
จางหมั่นเฉิงรู้สึกทันใดว่า หากเรื่องนี้เกิดกับคนอื่น เขาคงไม่เชื่อแน่นอน แต่เมื่อเป็นหลี่ฉางเซิง เขารู้สึกว่าเขาเชื่อได้
สาเหตุหลักคือยาวิเศษที่หลี่ฉางเซิงเคยมอบให้ ก็เพียงพอจะพิสูจน์ทุกอย่างแล้ว
"ว่าแต่ พี่หลี่มาครั้งนี้ เป็นห่วงความปลอดภัยของข้าหรือ?"
ผ่านไปครู่หนึ่ง จางหมั่นเฉิงจึงสงบความตกใจในใจลงได้ มองหลี่ฉางเซิงและถาม
"ถูกต้อง กองทัพผ้าเหลืองในเขตหยิงชวนล่มสลายแล้ว ไม่ทราบว่าเจ้ารู้หรือยัง?"
หลี่ฉางเซิงกล่าวเสียงเข้ม
เมื่อได้ยินคำพูดของหลี่ฉางเซิง สีหน้าของจางหมั่นเฉิงเปลี่ยนไปทันที เขาสูดหายใจลึกและกล่าวว่า "สมกับเป็นสองแม่ทัพเลื่องชื่อของราชวงศ์ฮั่นตะวันออก แม้แต่พี่ป๋อไช่ก็ยังต้านไม่ไหว
พี่ป๋อไช่ตอนนี้เป็นอย่างไรบ้าง?"
"ป๋อไช่ไม่เป็นไร ข้าช่วยเขาออกมาได้ทัน...
ตอนนี้เขาอยู่ภายใต้บังคับบัญชาของข้าแล้ว"
หลี่ฉางเซิงกล่าว
เมื่อได้ยินคำพูดนี้ จางหมั่นเฉิงลุกขึ้น เขาเดินไปเดินมา แล้วหยุดกะทันหัน เขามองหลี่ฉางเซิงด้วยสีหน้าจริงจังและกล่าวว่า "พี่หลี่ ท่านต้องการมณฑลหนานจวินหรือไม่?"
"มณฑลหนานจวิน?"
หลี่ฉางเซิงขมวดคิ้ว มณฑลหนานจวิน... มณฑลหนานจวินไม่เลวจริงๆ
อีกทั้งมณฑลหนานจวินและมณฑลหนานหยางอยู่ติดกันพอดี หากยึดมณฑลหนานจวินได้ ก็สามารถเชื่อมต่อกับมณฑลหนานหยางเป็นแนวเดียวกัน
แต่ปัญหาในตอนนี้คือ ราชวงศ์ฮั่นไม่มีทางยอมให้เขายึดครองสองมณฑลติดกัน
ในมณฑลหนานหยาง ด้วยค่ายกลธาตุทั้งห้า สามารถไม่เกรงกลัวแม้แต่ผู้มีพลังระดับมนุษย์สวรรค์
แม้แต่ผู้มีพลังระดับมนุษย์สวรรค์ก็ไม่สามารถทำลายการป้องกันของค่ายกลธาตุทั้งห้าได้
ที่สำคัญกว่านั้น เพียงแค่ยึดครองมณฑลหนานหยาง เขายังสามารถติดต่อกับขันทีทั้งสิบคน ติดสินบนคนสำคัญบางคนในกลุ่มขันทีทั้งสิบ ให้ตนกลายเป็นขุนนางของราชวงศ์ฮั่น ปกครองมณฑลหนานหยางอย่างถูกต้องตามกฎหมาย
แต่หากรวมมณฑลหนานจวินด้วย ก็เป็นไปไม่ได้อย่างแน่นอน
แม้แต่ราชวงศ์ฮั่นก็คงไม่ยอม
ตอนนี้ราชวงศ์ฮั่นยังไม่ได้วุ่นวายอย่างแท้จริง ต้องรอให้ตั๋งเต๊กเข้าเมืองหลวง ราชวงศ์ฮั่นถึงจะวุ่นวายอย่างแท้จริง จึงจะเป็นการเริ่มต้นของยุคที่ขุนศึกแต่ละคนปกครองแยกส่วน
และในขณะนี้ แม้ว่าจะยึดครองมณฑลหนานจวิน ก็ไม่ได้ช่วยเขามากนัก
คิดสักครู่ หลี่ฉางเซิงมองจางหมั่นเฉิงและกล่าวว่า "มณฑลหนานจวินไม่ได้มีประโยชน์มากนักสำหรับข้า อย่างน้อยก็ในช่วงนี้
รอให้ราชวงศ์ฮั่นเกิดความวุ่นวายอย่างแท้จริง ด้วยกำลังของข้า การยกทัพจากมณฑลหนานหยางเพื่อยึดครองทั้งมณฑลจิงโจวไม่ใช่เรื่องยาก!
ในเวลานั้น ข้าไม่ได้ต้องการแค่มณฑลหนานจวิน แต่ต้องการทั้งมณฑลจิงโจว!"
"ข้าเข้าใจแล้ว!"
เมื่อได้ยินคำพูดของหลี่ฉางเซิง จางหมั่นเฉิงครุ่นคิดและกล่าวว่า "หากเป็นเช่นนั้น ข้าจะคัดเลือกกำลังทหารที่แท้จริง ให้พวกเขาไปยังมณฑลหนานหยาง เพื่อรับใช้พี่หลี่ในมณฑลหนานหยาง!"
"ดี!"
หลี่ฉางเซิงเข้าใจความหมายของจางหมั่นเฉิง จางหมั่นเฉิงไม่ได้ตั้งใจจะยอมแพ้ แม้เขาจะรู้ว่ากองทัพผ้าเหลืองไม่มีทางรักษามณฑลหนานจวิน รักษาเมืองเจียงหลิงไว้ได้ แต่เขายังคงต้องการลองดูอีกครั้ง
ด้วยวิธีนี้ แม้ท้ายที่สุดจะล้มเหลว จางหมั่นเฉิงก็ไม่ต้องละอายต่อจางเจวี๋ย!
"ข้าจะจัดการทันที!"
"พี่หลี่นั่งพักรอที่นี่ก่อน"
จางหมั่นเฉิงไม่ลังเลอีกต่อไป กล่าวจบก็หายไปจากกระโจม