บรรลุข้อตกลงเบื้องต้น

รอยเลียน่าจ้องมองฉินซื่อหยางด้วยความระแวดระวัง ดูเหมือนเธอจะไม่เชื่อคำพูดของเขา

ฉินซื่อหยางยกมือขึ้นเล็กน้อย “ถ้าฉันไม่มีความมั่นใจเต็มร้อย ก็คงไม่มาพบเธอหรอก ดังนั้น หวังว่าเธอจะอดทนสักหน่อย แล้วคุยกับฉันต่อไป”

“นายต้องการอะไร?”

“ฉันพูดไปแล้วไม่ใช่หรือ? ฉันต้องการให้เธอแนะนำคนที่ปลอมแปลงลำดับพลังให้เธอให้ฉัน”

รอยเลียน่าถามต่อ “แล้วหลังจากนั้นล่ะ?”

“หลังจากนั้น… เฮ้อ ดูเหมือนเธอจะไม่ตั้งใจฟังสิ่งที่ฉันพูดเลยนะ งั้นก่อนอื่น เอามือออกจากปืนที่เหน็บอยู่ในซองซะก่อน”

ฉินซื่อหยางเห็นแววสังหารในดวงตาของรอยเลียน่า ก็รู้ได้ทันทีว่าไม่ว่าอย่างไร เธอจะต้องลองลั่นไกสังหารเขาแน่นอน

เขาจึงกล่าวต่อด้วยน้ำเสียงปลง ๆ “อย่าเสียแรงเปล่าเลย ก่อนมาที่นี่ ฉันได้ตั้งเวลาส่งอีเมลถึงเจ้าหน้าที่ตำรวจไว้แล้ว พรุ่งนี้เช้า เจ้าหน้าที่ตำรวจทั้งสถานีจะรู้ว่า ลำดับพลังของเธอเป็นของปลอม”

“ถ้าฉันไม่ได้กลับไปเลื่อนเวลาส่งอีเมลนี้ออกไป คืนนี้เธอก็จบเห่แน่”

“อะไรนะ?!”

รอยเลียน่าถึงกับตกตะลึง

เธอไม่คิดเลยว่า ชายสวมหน้ากากตรงหน้าจะมีแผนสำรองเช่นนี้!

ครั้งนี้ เธอรู้สึกกังวลจริง ๆ แล้ว

สถานการณ์กำลังดำเนินไปในทิศทางที่เลวร้ายที่สุดสำหรับเธอ

"ยิ่งไปกว่านั้น เธอฆ่าฉันไม่ได้อยู่ดี"

ขณะที่รอยเลียน่ากำลังตกตะลึง ฉินซื่อหยางก็เปิดใช้งานสกิล พลังเดือด เขาถีบพื้นอย่างแรง แล้วพุ่งออกไปด้วยความเร็วสูง

รอยเลียน่าเป็นผู้มีลำดับพลัง แถมไม่ได้อยู่ในระดับต่ำที่สุด ความสามารถในการรับรู้และความว่องไวของเธอสูงกว่าคนทั่วไปมาก

แต่ถึงอย่างนั้น สิ่งที่เธอเห็นก็มีเพียงแค่ร่างของฉินซื่อหยางพุ่งเข้ามาหาเธออย่างรวดเร็ว โดยที่เธอไม่มีเวลาตอบสนองเลย

ฉินซื่อหยางแย่งปืนในมือของรอยเลียน่ามาได้อย่างง่ายดาย จากนั้นเขาก็กระโดดถอยหลังไปสองก้าว เพื่อรักษาระยะห่างระหว่างกัน

"นายทำอะไรของนาย?!"

ฉินซื่อหยางหมุนปืนในมือเล่น แล้วพูดติดตลก "ฉันอธิบายตั้งนาน เธอก็ยังไม่เชื่อ เลยต้องพิสูจน์ให้เห็นกับตาหน่อย"

พูดจบ เขาก็หันกระบอกปืนกลับไปจ่อที่รอยเลียน่า ดวงตาของเธอเบิกกว้างขึ้นทันที แฝงไปด้วยความหวาดกลัว

"นาย... นายต้องการอะไรกันแน่?"

"ฉันบอกแล้วไง ว่าฉันแค่อยากคุยกับเธอ ตอนนี้ ฉันว่าเธอน่าจะใจเย็นลงได้แล้วนะ"

พูดจบ ฉินซื่อหยางก็ลดปืนลง

"บอกมาเถอะ ฉันต้องติดต่อคนนั้นยังไง"

รอยเลียน่ามองฉินซื่อหยาง แล้วพบว่าเขาไม่มีท่าทีจะฆ่าเธอจริง ๆ จึงจำใจต้องตอบคำถาม

"ฉันเองก็ไม่รู้ว่าหมอนั่นเป็นใคร เพื่อนคนหนึ่งเป็นคนบอกฉันว่าหมอนั่นช่วยฉันลงทะเบียนลำดับพลังได้ ฉันรู้แค่ว่าเขาเป็นขาประจำในห้องแชทเสมือนจริงของ【ไอเซค】 ถ้านายอยากหาเขา ก็แค่เข้าไปดักรอในห้องแชทนั้นบ่อย ๆ"

"แล้วจะรู้ได้ยังไงว่าใครเป็นเขา?"

"นายต้องสังเกตให้ดี แล้วจะเจอเอง"

ฉินซื่อหยางฟังแล้วก็รู้ว่ารอยเลียน่าไม่ได้พูดออกมาหมดทุกอย่าง จึงยิ้มเล็กน้อย "สังเกตให้ดี? ฉันไม่มีเวลาขนาดนั้น ถ้าฉันเข้าไปถามตรง ๆ ว่า ‘ใครช่วยฉันแบบเดียวกับที่ช่วยรอยเลียน่าได้บ้าง’ แบบนี้จะได้ผลไหม?"

รอยเลียน่าได้ยินก็ถึงกับกัดฟันแน่นด้วยความขัดใจ

"นายแค่เข้าไปในห้องแชทนั้นแปดครั้ง หมอนั่นก็จะเป็นฝ่ายติดต่อหานายเอง"

"โอเค แล้วจากนั้นล่ะ?"

"จากนั้นนายต้องบอกชื่อกับข้อมูลส่วนตัวของนายให้เขาทราบ แล้วก็บอกไปว่านายอยากปลอมเป็นผู้มีลำดับพลังประเภทไหน เขาจะช่วยนายผ่านการลงทะเบียนของหน่วยงานจัดการลำดับพลัง"

"ฉันไม่ต้องไปที่หน่วยงานจัดการลำดับพลังเองเหรอ?"

"ต้อง นายต้องไปตามเวลาที่เขาบอก แค่ไปรับเอกสารรับรองการเป็นผู้มีลำดับพลังที่ลงทะเบียนแล้ว"

"ดังนั้น สามารถข้ามการประเมินไปได้เลยเหรอ?"

"ใช่ สามารถข้ามการประเมินไปได้"

ฉินซื่อหยางคิดทบทวนคำพูดของหวังเต๋อฝาในหัว รู้สึกว่าไม่มีปัญหาอะไรใหญ่โตนัก

"สิ่งที่นายอยากรู้ ฉันบอกไปหมดแล้ว ตอนนี้นายคืนปืนให้ฉันได้หรือยัง?"

ฉินซื่อหยางเงยหน้ามองรอยเลียน่าแวบหนึ่ง ก่อนส่ายหน้า

"ไม่ได้? แล้วนายจะให้ฉันทำยังไงถึงจะยอมคืนปืนให้ฉัน?!"

เจ้าหน้าที่ตำรวจทุกนายต่างมีปืนประจำตัวของตัวเอง

ปืนทุกกระบอกมีหมายเลขประจำตัวที่ไม่ซ้ำกัน และมักจะถูกเรียกคืนเพื่อตรวจสอบเป็นระยะ ว่ามีการเสื่อมสภาพหรือไม่

หากใครไม่ส่งปืนคืนไปตรวจสอบ จะถูกตรวจพบได้ทันที

ถ้าปืนหายไป จะเป็นเรื่องร้ายแรงอย่างยิ่ง อย่างเบาที่สุดก็คือต้องหยุดปฏิบัติหน้าที่ หากปืนนั้นก่อให้เกิดเหตุการณ์ร้ายแรงขึ้น เจ้าหน้าที่ที่ทำปืนหายจะต้องถูกไล่ออกแน่นอน

รอยเลียน่าปลอมแปลงลำดับพลังเพื่อเข้ามาเป็นตำรวจ แสดงให้เห็นว่างานนี้มีความสำคัญกับเธอมาก เธอไม่อาจปล่อยให้ความพยายามทั้งหมดของเธอมาจบลงด้วยน้ำมือของฉินซื่อหยางได้

"ที่เธอตอบคำถามฉันเมื่อกี้ เป็นเพราะฉันรู้ความลับของเธอ เพื่อไม่ให้ฉันเปิดเผยความลับของเธอ เธอต้องตอบทุกเรื่องเกี่ยวกับผู้มีลำดับพลังปลอมให้ฉัน"

"ส่วนปืนกระบอกนี้ เป็นของที่ฉันแย่งมาจากเธอ ตอนที่เธอคิดจะฆ่าฉัน ไม่เกี่ยวกับการตอบคำถามเมื่อครู่นี้"

ฉินซื่อหยางยิ้มแล้วพูดว่า "ถ้าอยากได้ปืนคืน ต้องจ่ายราคาอีกแบบหนึ่ง"

"นายต้องการให้ฉันทำอะไร?!"

รอยเลียน่าเริ่มจะทนไม่ไหวกับฉินซื่อหยางแล้ว

เธอไม่คิดเลยว่าฉินซื่อหยางจะรับมือยากขนาดนี้ ตั้งแต่ต้นจนถึงตอนนี้ เธอเป็นฝ่ายเพลี่ยงพล้ำตลอด ไม่สามารถควบคุมสถานการณ์ได้เลย

"บอกฉันมา ว่าลำดับพลังที่แท้จริงของเธอคืออะไร"

"ไม่มีวัน!" รอยเลียน่าโกรธจนตัวสั่น ภายใต้แสงดาวสลัว ร่างของเธอราวกับสิงโตสีทองที่เต็มไปด้วยจิตสังหาร

"ฉันเป็นคนรักษาสัญญานะ เมื่อกี้เธอตอบคำถามฉันแล้ว ฉันก็จะไม่บอกใครเรื่องที่เธอปลอมแปลงลำดับพลัง"

"แต่สำหรับปืนกระบอกนี้ เธอไม่ต้องหวังว่าจะได้มันคืนไป"

"มีปืนกระบอกนี้แล้ว ต่อไปฉันฆ่าคน ก็จะง่ายขึ้นเยอะ"

"แค่เพียงแต่ว่า"

"อาจจะต้องให้เธอช่วยรับเคราะห์แทนฉันสักหน่อย"

"นาย! นายมันคนสารเลว! ฉันไม่ได้ไปหาเรื่องนายแท้ๆ ทำไมนายถึงไม่ยอมปล่อยฉันไป!"

"ลำดับพลังที่แท้จริงของเธอ บอกฉันมา แล้วฉันจะคืนปืนให้"

"ฉันอุตส่าห์ดิ้นรนจนได้เป็นตำรวจ นายรู้ไหมว่าฉันผ่านความยากลำบากมามากแค่ไหน? ฉันถึงขนาดต้องแลกมันด้วยเกียรติของตัวเอง!"

"ลำดับพลังที่แท้จริงของเธอ"

"นายมันปีศาจไร้หัวใจ! จะต้องทำลายฉันให้ได้เลยใช่ไหมถึงจะพอใจ?!"

"ลำดับพลัง"

ไม่ว่ารอยเลียน่าจะโกรธแค่ไหน จะโวยวายแค่ไหน ฉินซื่อหยางก็แค่พูดซ้ำประโยคเดิมด้วยน้ำเสียงเย็นชา

ยิ่งเขาพูดน้อยลงเท่าไร ก็ยิ่งหมายความว่า ความอดทนของเขากำลังจะหมดลง

"รอยเลียน่า ถ้าประโยคต่อไปของเธอไม่ใช่ลำดับพลังของเธอ ฉันจะไปเดี๋ยวนี้ และฉันรับรองได้เลยว่า ต่อให้ใช้เครื่องมือติดตามกลิ่นราคาถูกของเธอไปตลอดชีวิต เธอก็ไม่มีวันตามหาฉันเจอ"

ดวงตาสีเขียวมรกตของรอยเลียน่าเต็มไปด้วยเส้นเลือดฝอยแดงจากความเครียดและความบ้าคลั่ง ท่ามกลางความมืดของป่า เธอดูน่ากลัวกว่าที่เคย

ขณะที่ฉินซื่อหยาง ซึ่งใบหน้าถูกปกปิดไว้ ยืนอยู่ตรงข้ามเธอเหมือนผู้สังเกตการณ์ ไม่แสดงอารมณ์ใดๆ เลย

ถ้าไม่ใช่เพราะแผ่นอกของเขาขยับขึ้นลงตามจังหวะลมหายใจ ใครๆ อาจจะคิดว่าเขาเป็นเพียงรูปปั้นที่ไร้ชีวิต