พ่อแม่กลับมา
บทที่ 278 พ่อแม่กลับมา
จางเหิงพูดว่า
“จางปา กับ ซุนอี้ จะกลับมาเหรอ? พวกเขากลับมาตั้งเดือนหนึ่งแล้วไม่ใช่เหรอ?” ซุนกวนถาม
“ประมาณนั้นแหละ”
จางเหิงพยักหน้า “พี่รอง ทานข้าวหรือยัง?”
“เรียบร้อยแล้ว นายไปกินเถอะ”
ซุนกวนส่ายหัวตอบ
“งั้นก็นั่งรอก่อนนะ”
จางเหิงกลับเข้าไปในห้องอาหาร รีบทานอาหารเช้าให้เสร็จ จากนั้นก็เก็บกวาดแล้วเดินมาที่ห้องนั่งเล่น
“เดี๋ยวฉันจะไปกับนายไปรับจางปากับซุนอี้ แล้วนายก็ไปดูโรงงานกับฉันหน่อย”
ซุนกวนพูด
“โอเค”
จางเหิงคิดอยู่ครู่หนึ่ง ในเมื่อวันนี้เข้าไปในอาซูร์เวิลด์ไม่ได้อยู่แล้ว ก็เลยตกลง
พวกเขารอกันจนเกือบสิบโมงเช้าถึงออกเดินทาง ไปถึงสนามบินแล้วรออีกสักพัก จางปากับจางหม่า ก็ออกมา แต่หวังหงเหว่ยก็มาด้วย ซึ่งทำให้จางเหิงประหลาดใจ เพราะก่อนหน้านี้จางปากับจางหม่าไม่ได้พูดถึงเลยว่าหวังหงเหว่ยจะมาด้วย
“พ่อ แม่ พี่เว่ย”
จางเหิงเดินเข้าไปเรียกทั้งสามคน แล้วก็รับกระเป๋าจากมือจางปา
“จางปา ซุนอี้”
ซุนกวนก็ทักทายจางปากับจางหม่า จากนั้นก็พยักหน้าให้หวังหงเหว่ย
“ซุนกวนก็มาด้วย ยี่ยี่ตอนนี้เป็นยังไงบ้าง?” จางหม่าถามด้วยรอยยิ้ม
“เธอสบายดีครับ กินได้ นอนหลับดี ตอนช่วงตรุษจีนขึ้นมาหกเจ็ดกิโล ตอนนี้บ่นอยากลดน้ำหนักใหญ่เลย”
ซุนกวนพูดพลางหัวเราะ
“เด็กคนนี้ ท้องอยู่แท้ๆ จะลดน้ำหนักทำไม? รอคลอดแล้วอยู่ไฟเสร็จก่อนค่อยลดก็ไม่สาย”
จางหม่าว่า
“ผมก็บอกเธออย่างนั้น แต่เธอไม่ยอมฟังครับ”
ซุนกวนพูด
“เดี๋ยวกลับไปฉันจะพูดกับเธอเอง”
จางหม่าพูด
“เอาล่ะ อย่าคุยตรงนี้เลย ออกไปกันเถอะ”
จางเหิงกล่าว
ออกจากสนามบิน พวกเขาเดินไปที่ลานจอดรถ เจอรถอัลฟ่าแล้วขึ้นรถกัน จางเหิงหันกลับไปถาม “พี่เว่ย มาทำไมเหรอ? ร้านอาหารไม่ยุ่งเหรอ?”
“อืม... ธุรกิจไม่ค่อยดี”
หวังหงเหว่ยพยักหน้า “ฉันได้ยินจากหวังซิงว่า นายอยากจ้างบอดี้การ์ดเพิ่ม?”
“ใช่ ผมซื้อวิลล่าหลังหนึ่งที่ฮ่องกงไว้ ต้องส่งคนไปดูแลหน่อย”
จางเหิงพูด
“โห! เสี่ยวซื่อ นายซื้อวิลล่าที่ฮ่องกงเหรอ? อยู่แถวไหนน่ะ? เท่าไหร่?”
ซุนกวนถามติดๆ กัน
“อยู่บนเดอะพีค ราคากว่าเจ็ดร้อยล้าน”
จางเหิงตอบ
จางหม่าได้ยินตัวเลขนี้ก็อุทานทันที “เจ็ดร้อยล้านเหรอ?”
จางปา ซุนกวน และหวังหงเหว่ยก็มองจางเหิงด้วยความตกตะลึง
“ใช่ กว่าเจ็ดร้อยล้าน แต่นั่นเป็นเงินฮ่องกงนะ ไม่ใช่เงินหยวน มูลค่าต่างกัน”
จางเหิงอธิบาย
“พูดซะง่าย ถึงจะเป็นเงินฮ่องกง แต่มันก็เท่ากับห้าหกร้อยล้านหยวนนะ แล้วนายยังซื้อวิลล่าที่เดอะพีคได้อีก? ไม่ใช่ว่าที่นั่นหายากมากเหรอ?”
ซุนกวนพูด พลางเบ้ปาก
“มันหายากจริง แต่ให้คนช่วยดูให้ตั้งนานแล้ว”
จางเหิงพูด
“จ่ายตั้งเจ็ดร้อยล้านซื้อวิลล่าหลังเดียว ใช้เงินเก่งจริงๆ
ด้วยเงินแค่นี้ แกซื้อวิลล่าที่เซี่ยงไฮ้ได้ตั้งหลายหลังเลยนะ” จางหม่าพูด
“แต่สถานที่มันต่างกัน ราคาบ้านที่ฮ่องกงแพงกว่า แล้ววิลล่าก็ยิ่งแพงไปอีก
ผมยังเลือกหลังที่ราคาถูกหน่อยแล้วนะ จริงๆ ยังมีอีกหลังที่ราคาเกินพันล้าน ผมยังไม่ได้มองเลยด้วยซ้ำ”
จางเหิงพูด
“ยังจะอยากซื้อหลังที่ราคาเกินพันล้านอีกเหรอ ฉันว่าแกคงมีเงินเหลือใช้มากแน่ๆ” จางหม่าว่าด้วยความไม่พอใจ
“ผมก็ไม่ได้ซื้อสักหน่อย” จางเหิงหัวเราะ
“ฉันต้องคอยจับตาดูแกหน่อยแล้วล่ะ จะปล่อยให้แกใช้เงินฟุ่มเฟือยแบบนี้ไม่ได้
ถ้าเงินหมดขึ้นมา แกจะแต่งงานกับซือซือยังไง?
มีลูกอีกล่ะจะทำยังไง?
แล้วยัง...”
จางหม่าก็เริ่มบ่นยาว
จางเหิงไม่เถียงกับเธออยู่แล้ว ยังไงจางหม่าก็บ่นไปอย่างนั้น เธอไม่รู้ด้วยซ้ำว่าเขามีเงินเท่าไหร่ หรือเงินเก็บอยู่ที่ไหน
หวังหงเหว่ยที่นั่งอยู่ด้านหลังก็รู้ว่าตอนนี้จางเหิงรวยมาก อาศัยอยู่ในวิลล่าราคาหลายร้อยล้าน แต่พอได้ยินว่าจางเหิงซื้อวิลล่าที่ฮ่องกงในราคาเจ็ดร้อยกว่าล้าน เขาก็ยังอดรู้สึกสะเทือนใจไม่ได้!
เมื่อกลับมาถึงไห่จิ้งหมายเลขหนึ่ง พอเปิดประตูเข้าไป จางปาก็ถูกเจ้าเหมาเหมาหมาซนของบ้านพุ่งเข้าหาทันที
เหมาเหมายืนสองขา ใช้สองขาหน้าพาดบนตัวจางปา แถมยังแกว่งหางแรงเหมือนใบพัดเฮลิคอปเตอร์
หลังจากจัดของที่จางปากับจางหม่านำกลับมาแล้ว จางเหิงก็หันไปเรียกซุนกวนกับหวังหงเหว่ย “พี่รอง พี่เว่ย ไปนั่งคุยกันตรงนั้นหน่อย”
ซุนกวนกับหวังหงเหว่ยเดินตามจางเหิงเข้าไปนั่งที่โซฟาในห้องรับแขก
“พี่เว่ย ไม่คิดจะทำร้านอาหารต่อแล้วเหรอ?” จางเหิงถาม
“อืม ไม่ได้กำไรเลย ฉันรู้ตัวว่าทำร้านอาหารไม่เก่ง เลยมากับลุงสองป้าสอง อยากมาดูที่นี่น่ะ”
หวังหงเหว่ยพูด
“อย่างนั้นเอง แต่พี่เว่ย ผมว่าให้พี่มาเป็นบอดี้การ์ดให้ผม มันอาจจะไม่เหมาะเท่าไหร่นะ”จางเหิงพูด
“เหรอ...” หวังหงเหว่ยพูดเสียงเบาอย่างผิดหวัง