หยางเฉินอยากสร้างรถยนต์
ตอนที่ 308 หยางเฉินอยากสร้างรถยนต์
“ถ้านายเกรงใจขนาดนั้น ก็คืนมาก็ได้ เราสองคนมีความสัมพันธ์กันยังไง ฉันจะไปบังคับนายได้ยังไง?” จางเหิงกลอกตาใส่ซุนกวน แล้วเอื้อมมือไปคว้ากล่องที่ใส่กวนอิมหยกเทียนหวง
“ไม่ ไม่ได้สิ ฉันจะทำลายความตั้งใจดีของนายได้ยังไง รับไว้ด้วยความฝืนใจแล้วกัน!” ซุนกวนกดมือลงบนกล่องไว้ ไม่ยอมให้หยิบ
จางเหิงกลอกตาอีกรอบ ขี้เกียจจะต่อปากต่อคำด้วยอีก จึงเปลี่ยนเรื่องพูดว่า “นายได้รับข้อความจากเจมส์รึยัง?”
“อืม ได้แล้ว ของจะมาถึงในอีกสองวัน” ซุนกวนอารมณ์ดีขึ้นมาทันที “เจ้าสี่ คราวนี้นายให้ฉันเซอร์ไพรส์ใหญ่เลยนะ ไม่คิดว่านายจะหาฮวงฮัวลี่มาได้ตั้งสิบตัน!”
จางเหิงยิ้มเล็กน้อยแต่ไม่ได้พูดอะไร
“ล็อตฮวงฮัวลี่ชุดนี้ นายตั้งราคาขายไว้เท่าไหร่?” ซุนกวนถามต่อ
“ตันละสิบห้าล้าน หวงฮัวลี่ล็อตนี้เป็นไม้ท่อนใหญ่ที่เหมาะสำหรับทำเฟอร์นิเจอร์ ราคาก็เลยสูงหน่อย” จางเหิงว่า
“เข้าใจ ไม่ต้องอธิบายให้ฉันฟังหรอก ราคานี้ถือว่าสมเหตุสมผลมาก ออกจะต่ำไปหน่อยด้วยซ้ำ ถ้าปล่อยขายข้างนอกนะ ต่อให้แพงกว่านี้ก็ยังมีคนแย่งกันซื้อ” ซุนกวนกล่าว
หลังจากกินข้าวที่บ้านจางเหิงแล้ว ซุนกวนก็กลับไป
จางเหิงนั่งดูโทรทัศน์กับพ่อแม่อยู่ชั้นล่างอยู่พักหนึ่ง จากนั้นก็ขึ้นไปชั้นบน วิดีโอคอลกับหลิวซือซืออยู่ครู่หนึ่งแล้วเข้านอน
...
เช้าวันต่อมา จางเหิงกับจางปาอุ้มเหมาเหมากับเจ้าแมวทั้งห้าไปที่ลานจอดรถใต้ดิน พาใส่รถ
“พ่อ ผมไปล่ะ พ่อกลับขึ้นไปเถอะ” จางเหิงพูด
“อืม กลับมาก็โทรบอกพ่อด้วย เดี๋ยวพ่อจะได้ลงมารับ” จางป๋าตอบ
“รับทราบครับ” จางเหิงว่าแล้วก็ขึ้นรถ ขับออกจากหมู่บ้านมุ่งหน้าไปยังโรงพยาบาลสัตว์ที่ไปประจำ
หลังจากจอดรถเรียบร้อย จางเหิงพาเหมาเหมาออกมาก่อน เดินเข้าโรงพยาบาลสัตว์
“คุณจาง สวัสดีค่ะ วันนี้พาเหมาเหมามาตรวจสุขภาพเหรอคะ?” เสี่ยวเจียง พยาบาลประจำคลินิกรีบออกมาต้อนรับทันทีที่เห็นจางเหิง
“ไม่ใช่ครับ วันนี้พามาอาบน้ำ” จางเหิงยิ้ม “ไม่ได้พาแค่เหมาเหมามาด้วยนะ ยังมีแมวตัวอื่น ๆ ที่บ้านด้วย”
เสี่ยวเจียงรู้จักสัตว์เลี้ยงของบ้านจางเหิงเป็นอย่างดี จึงถามว่า “ฮัวฮัวกับเหนาเหนาก็มาด้วยเหรอคะ? ตอนนี้อยู่ไหน?”
“อยู่ในรถ ผมแบกคนเดียวไม่ไหว คุณช่วยผมอุ้มเข้ามาหน่อยได้ไหม?” จางเหิงถาม
“ได้เลยค่ะคุณจาง เดี๋ยวช่วยจับเหมาเหมาใส่กรงก่อนนะคะ” เสี่ยวเจียงว่า
จางเหิงจับเหมาเหมาใส่กรง จากนั้นก็ออกไปพร้อมกับเสี่ยวเจียง ช่วยกันแบกฮัวฮัว เหนาเหนา และเจ้าเหมียวอีกสามตัวเข้ามาในโรงพยาบาลสัตว์
หมอซูเดินออกมาจากด้านใน พอเห็นจางเหิงก็ทักขึ้นว่า “คุณจาง มาแล้วเหรอครับ?”
“หมอซู สวัสดีครับ ฝากช่วยอาบน้ำกับตรวจสุขภาพให้พวกมันด้วยนะครับ” จางเหิงกล่าว
“ได้เลยครับคุณจาง” หมอซูตอบรับ
หมอซูกับเสี่ยวเจียงช่วยกันพาสัตว์เลี้ยงทั้งหมดเข้าไปด้านใน ส่วนจางเหิงก็เดินเล่นอยู่แถวด้านหน้าโรงพยาบาลสัตว์ ดูสัตว์ตัวอื่นไปด้วย จากนั้นก็นั่งเล่นโทรศัพท์
“จางเหิง!”
เล่นโทรศัพท์อยู่ดี ๆ จู่ ๆ ก็ได้ยินเสียงหยางเฉินเรียก พอเงยหน้าขึ้นดูก็เห็นว่าเป็นเขาจริง ๆ
“เหล่าหยาง นายรู้ได้ไงว่าฉันอยู่ที่นี่?” จางเหิงถามด้วยความประหลาดใจ
“ไม่รู้หรอก ขับรถผ่านเห็นรถนายน่ะ เลยลงมาดู ที่ไหนได้ เจอตัวจริงเลย” หยางเฉินว่า
“นั่งพักก่อนไหม?” จางเหิงชี้ไปที่เก้าอี้ข้าง ๆ
“ก็นั่งสักหน่อยแล้วกัน” หยางเฉินนั่งลง “มาทำอะไรที่นี่? พาแมวมาหาหมอเหรอ?”
“เปล่า พามาอาบน้ำ พวกมันเยอะเกิน แถมแต่ละตัวก็ไม่ชอบอาบน้ำ ทำเองลำบาก เลยพามาให้ที่นี่จัดการให้” จางเหิงว่า
“ดูแล้วธุรกิจเกี่ยวกับสัตว์เลี้ยงในอนาคตน่าจะรุ่งมากเลยนะ” หยางเฉินพูดอย่างครุ่นคิด
“ดูสิ พูดไม่กี่คำก็วกเข้าเรื่องลงทุนอีกแล้ว” จางเหิงหัวเราะชี้หน้าเขา
“ถ้าไม่ทุ่มใจให้สุด จะสำเร็จง่าย ๆ ได้ยังไงล่ะ ต่อให้มีประสบการณ์มาก แหล่งข้อมูลพร้อม ถ้าขาดวิสัยทัศน์กับความตั้งใจ ก็ไม่มีประโยชน์หรอก” หยางเฉินว่า
“พอ ๆ เลิกเทศน์ได้แล้ว นายจะไปไหนต่อ?” จางเหิงเปลี่ยนเรื่อง
“เปล่าหรอก ขับรถเล่นเฉย ๆ จะให้อยู่แต่ในบริษัททั้งวันก็คงไม่ไหว เดี๋ยวจะกลายเป็นคนไม่รู้เรื่องตลาดจริง ๆ” หยางเฉินตอบ
จางเหิงรู้สึกจนปัญญา หยางเฉินนี่ช่างพูดเรื่องงานได้ทุกสถานการณ์จริง ๆ
“ว่าแต่ ฉันก็กำลังอยากคุยเรื่องหนึ่งกับนายพอดี” หยางเฉินว่า
“เรื่องอะไร?” จางเหิงถาม “ฉันเดาอยู่ว่านายไม่ได้แค่เห็นรถฉันเลยลงมาดูเฉย ๆ หรอก ต้องมีอะไรแน่ ใช่ไหม?”
“อย่าทำให้ฉันดูเป็นพวกแสวงหาผลประโยชน์แบบนั้นสิ” หยางเฉินหัวเราะ
หลังจากหยอกล้อกันเล็กน้อย หยางเฉินก็พูดว่า “ช่วงนี้ฉันมองว่าตลาดรถยนต์พลังงานไฟฟ้ามีแนวโน้มดีมาก เลยอยากถามดูว่านายสนใจลงทุนไหม?”
“รถไฟฟ้า? แบบที่คนขี่กันตามถนนเหรอ?” จางเหิงถาม
“ฉันอธิบายไม่ชัดน่ะ ฉันหมายถึงรถยนต์ไฟฟ้า สี่ล้อ เหมือนกับ Tesla นายรู้จัก Tesla ใช่ไหม?” หยางเฉินอธิบาย
“รู้สิ ฉันยังเคยเห็นวิ่งอยู่บนถนนที่ซิลิคอนแวลลีย์เลย” จางเหิงว่า “นายอยากลงทุนกับรถแบบนั้นเหรอ?”
“ใช่ รถยนต์ไฟฟ้าที่จะมาเทียบเท่ากับ Tesla เลยน่ะ” หยางเฉินพยักหน้า
“ตอนนี้ในจีนมีบริษัททำรถยนต์ไฟฟ้าแบบนี้บ้างรึยัง?” จางเหิงถาม
“ตอนนี้ยังไม่มีบริษัทที่ทำรถยนต์ไฟฟ้าล้วน ๆ แต่ฉันรู้ว่ามีอยู่หลายกลุ่มที่กำลังเตรียมตัว และน่าจะก่อตั้งกันภายในปีนี้” หยางเฉินตอบ
“งั้นนายจะลงทุนกับบริษัทพวกนั้น?” จางเหิงถาม
“เปล่า” หยางเฉินส่ายหน้า
“แล้วตกลงคิดจะทำอะไร?” จางเหิงเริ่มงง
“ฉันอยากสร้างบริษัทผลิตรถยนต์ไฟฟ้าของตัวเอง แล้วสร้างแบรนด์ขึ้นมา” หยางเฉินพูด
“แต่นายก็ทำธุรกิจร่วมทุนอยู่ดีไม่ใช่เหรอ อยู่ ๆ จะกระโดดมาทำสายผลิตของแบบนี้ทำไม?” จางเหิงประหลาดใจ
“ทำทั้งสองอย่างก็ได้ นายดูอย่างท่านเหลยสิ Xiaomi ก็รุ่ง บริษัทลงทุนก็ไปได้สวยเหมือนกัน” หยางเฉินว่า
“แต่ฉันว่านายควรโฟกัสกับธุรกิจลงทุนดีกว่านะ ยังไงในประเทศก็มีไม่กี่คนที่เป็นแบบท่านเหลย ถ้านายอยากลงทุนในรถยนต์ไฟฟ้าจริง ๆ ก็แค่ลงทุนกับบริษัทที่กำลังจะก่อตั้งพวกนั้น ไม่จำเป็นต้องลุยเองเลยนี่นา” จางเหิงพูดอย่างสุภาพ
“คนเราต้องมีความฝันบ้างสิ นายไม่ต้องห่วง ฉันคิดเรื่องนี้มานานแล้ว ไม่ใช่ตัดสินใจแบบหุนหันพลันแล่น” หยางเฉินว่า
“โอเค เดี๋ยวฉันกลับไปคิดดูให้ดี เรื่องแบบนี้ลงทุนไม่ใช่น้อย ถึงจะเป็นรถไฟฟ้าก็เถอะ” จางเหิงยังรู้สึกว่าหยางเฉินมองโลกในแง่ดีเกินไป แต่ก็ยังให้คำตอบกลับไป
“ได้เลย ค่อย ๆ คิด ฉันยังไม่ได้เริ่มลงมืออะไร ยังพอมีเวลาอยู่” หยางเฉินว่า
“คุณจางครับ เหมาเหมากับตัวอื่น ๆ เสร็จแล้วครับ” เสี่ยวเจียงเดินออกมาพร้อมกับเหมาเหมา
“ขอบคุณครับ” จางเหิงรับสายจูงจากเสี่ยวเจียงแล้วก้มลงมองเหมาเหมาที่ตอนนี้สะอาดเอี่ยม
“จางเหิง ฉันไปก่อนนะ” หยางเฉินโบกมือ
“ได้ โทรคุยกันอีก” จางเหิงตอบ