การ์ดทักษะระดับสูงสุดสองใบ (ฟรี)
เช้าวันถัดมา เสิ่นหลินลืมตาขึ้นอย่างมึนงง
จากนั้นเขาค่อย ๆ ลุกขึ้นนั่ง
มือข้างหนึ่งยกขึ้นกดขมับเบา ๆ
หัวมันเจ็บหน่อย ๆ ไม่รู้ว่าเพราะเมาค้างหรือเพราะอะไร แต่เขารู้สึกอ่อนเพลียมาก
เมื่อวานเขาดื่มหนักเกินไปจริง ๆ จนจำไม่ได้เลยด้วยซ้ำว่ากลับโรงแรมมายังไง
เมื่อกวาดตามองไปรอบห้องก็พบว่ามันรกไปหมด เสื้อผ้าวางกระจัดกระจายทั้งบนโซฟา โต๊ะหัวเตียง พื้น ไปจนถึงริมหน้าต่าง
เสิ่นหลินส่ายหน้าอย่างจนใจ
อาการเมาค้างนี่มันทำให้สมองเบลอจนไม่เข้าใจอะไรสักอย่าง
เขาหยิบบุหรี่ บริกซ์ บนโต๊ะหัวเตียงขึ้นมาจุด สูดลึกเข้าไปคำหนึ่ง แล้วทันใดนั้นก็รู้สึกสดชื่นขึ้นมาทันที
ต้องยอมรับว่า บริกซ์ นี่แรงใช้ได้จริง ๆ ไม่เพียงแค่ช่วยระงับความคิดฟุ้งซ่าน แต่ยังทำให้หัวโล่งขึ้นอีกด้วย
“แบบนี้ไม่ได้นะ วัน ๆ เอาแต่ปล่อยตัวเอง ยังไงร่างกายก็ไม่ทนดินดำได้หรอก!”
“ดูเหมือนว่าช่วงนี้จะใช้ชีวิตฟุ่มเฟือยเกินไป ไม่ดีเลย เพิ่งได้เงินมาหมาด ๆ จะเอาสุขภาพมาแลกได้ยังไง แบบนั้นจะมีความสุขได้ยังไงกันล่ะ?”
เสิ่นหลินพึมพำบ่นตัวเอง ก่อนจะเปิดระบบขึ้นมา
รางวัลจากระบบเริ่มทำงานวันละครั้ง
【ติง! รีเฟรชตอนเที่ยงคืน: ได้รับหนึ่งล้าน (โบนัสกระปุกออมสิน) ได้โอนเข้าบัตรของโฮสต์ที่ลงท้ายด้วยเลข 7878 แล้ว ตรวจสอบได้ด้วยตัวเอง!】
【ติง! รีเฟรช: ตรวจพบว่าโฮสต์โพสต์ สตอรี่ เมื่อวานนี้ ขณะนี้อยู่ระหว่างประเมินคะแนนโดยรวม!】
【ติง! คะแนน สตอรี่ เมื่อวานคือ: 80 คะแนน (ยอดเยี่ยม) ได้รับสิทธิ์เช็คอิน 1 ครั้ง + สิทธิ์เช็คอินยอดเยี่ยม 1 ครั้ง】
【ติง! ต้องการเช็คอินหรือไม่?】
เมื่อเสียงแจ้งเตือนดังขึ้นในหัว เสิ่นหลินถึงกับนิ่งไป
แค่โพสต์ภาพสนามแข่งเซี่ยงไฮ้สุดเท่ กับภาพหล่อ ๆ ของตัวเองบนรถสปอร์ต แล้วยังได้แค่ 80 คะแนน?
เกิดอะไรขึ้นเนี่ย?
เสิ่นหลินหยิบมือถือขึ้นมาเปิด สตอรี่ ด้วยความสงสัย
มีคนกดไลก์แค่ 12 คนเท่านั้น
แต่คอมเมนต์เพียบ เสิ่นหลินไล่ดูแล้วก็เข้าใจทันทีว่าปัญหาอยู่ตรงไหน
ที่แท้ช่วงนี้เขาอวดรวยบ่อยเกินไป คนเลยเริ่มรู้สึกชินชา
บางคนอาจถึงขั้นไม่อยากกดไลก์หรือเมนต์อะไรอีกเลยเมื่อเห็นโพสต์ของเขา
“แม่ง… งั้นต่อไปเลิกอวดรวยละกัน แต่เอาแบบพวกโรคจิตหน่อย ส่งผู้หญิงเข้าไปแทน!”
เสิ่นหลินหัวเราะหึ ๆ ยังไงเขาก็ควบคุม สตอรี่ ของตัวเองได้อยู่แล้ว
เมื่อคืนสาวบิกินีเต็มเรือยอชต์ก็หรูหรา เสิ่นหลินมั่นใจว่า ถ้าเอาลงเมื่อไหร่ พวกโรคจิตที่แฝงตัวเงียบ ๆ อยู่เพียบ ต้องออกมาเมนต์แน่ ๆ
“หรือจะพกหวังเว่ยไปด้วย?”
ตอนนี้เสิ่นหลินถึงขั้นวิเคราะห์จิตวิทยามนุษย์ เขาคิดว่าจะพาหวังเว่ยออกไปด้วย แล้วโพสต์ลง สตอรี่ ให้เพื่อน ๆ เห็น แบบนี้จะมีใครอยากออกมาเที่ยวบ้างมั้ย?
จะได้เป็นแนวทางให้โพสต์ประจำวันไปเลย
ยิ่งคิดก็ยิ่งรู้สึกว่าเป็นแผนที่ใช้ได้
ไม่เสียแรงที่เกิดมาเป็นเขาฉลาดจริง ๆ ไม่รู้พ่อแม่เป็นพวกปัญญาอ่อนหรือโง่กันแน่ถึงได้ทอดทิ้งเขา ท่าทางพ่อแม่แท้ ๆ ของเขาคงไม่ได้เรื่องหรอก
เสิ่นหลินคิดแล้วก็หยิบมือถือขึ้นมาโพสต์ สตอรี่ ประจำวันทันที
คำบรรยาย: “ไม่ได้เจอกันนาน วันดี ๆ กับหวังเว่ย สนุกสุด ๆ!!”
ภาพ: ยอชต์หรู สาว ๆ ใส่บิกินี เสิ่นหลินสูบซิการ์พร้อมโอบสาวขณะขับเจ็ตสกี หวังเว่ยฉีดแชมเปญใส่ผู้หญิง
เสิ่นหลินดูผลงานตัวเองแล้วก็พึงพอใจอย่างมาก กดโพสต์ทันที
จากนั้นก็วางมือถือลงแล้วคิดในใจ
“เช็คอิน!”
เมื่อเสียงของเสิ่นหลินดังขึ้น
เสียงแจ้งเตือนจากระบบก็ดังขึ้นในหัวทันที
【ติง! ยินดีด้วย โฮสต์เช็คอินสำเร็จ!】
【ติง! ยินดีด้วย โฮสต์ได้รับไอเทม: การ์ดทักษะกอล์ฟระดับสูงสุด X1】
【ติง! ยินดีด้วย โฮสต์ได้รับไอเทม: การ์ดภาษาระดับสูงสุด X1】
เสิ่นหลินถึงกับตะลึง แล้วก็เบิกตากว้างด้วยความดีใจ เพราะเขาได้ยินคำว่า ระดับสูงสุด ถึงสองครั้ง!
ก่อนหน้านี้เขาได้การ์ดระดับสูงสุดแค่ครั้งเดียวเท่านั้น และเป็น ทักษะการต่อสู้
แต่นี่ได้มาพร้อมกันถึงสองใบ และเป็นการ์ดทักษะทั้งคู่!
ยังสามารถอัปเกรดการ์ดทักษะได้อีกด้วย
เสิ่นหลินรู้สึกปลาบปลื้มใจอย่างยิ่ง เขาเปิดหน้าสถานะขึ้นมาแล้วจ้องมองไปยังหน้าต่างระบบ
ไม่นาน การ์ดสีทองสองใบก็ปรากฏขึ้น
เสิ่นหลินมองการ์ดสีทองใบแรก ข้อมูลก็ปรากฏขึ้นตรงหน้า
【การ์ดทักษะกอล์ฟระดับสูงสุด: ใช้การ์ดนี้เพื่อเชี่ยวชาญทักษะกอล์ฟระดับ Hall of Fame พร้อมความรู้ที่เกี่ยวข้องในทันที】
“ฮึ่มม!”
เมื่อเห็นคำอธิบายนี้ เสิ่นหลินก็ถึงกับสูดหายใจเข้าลึก ๆ
เชี่ยวชาญทักษะกอล์ฟระดับ Hall of Fame ทันทีงั้นหรือ
บางคนอาจมองว่าแค่กอล์ฟจะไปมีค่าอะไร แต่เสิ่นหลินไม่คิดแบบนั้น
เพราะระดับนี้หมายความว่า ต่อให้ระบบหยุดทำงาน เขาก็ยังสามารถใช้ทักษะนี้ไปคว้าเงินรางวัลได้
ถ้าจำไม่ผิด ทัวร์กอล์ฟ PGA มีทั้งหมด 45 รายการ รางวัลของแต่ละรายการอยู่ที่ประมาณ 5–5.3 ล้านดอลลาร์สหรัฐ
ถ้าเล่น 45 รายการ แล้วชนะสัก 40 รายการล่ะ?
ก็ประมาณ 200 ล้านดอลลาร์ หรือราว ๆ 1.3 พันล้านหยวน!
นี่แหละคือมูลค่าที่แท้จริงของทักษะนี้!
ระบบก็คือระบบ มันรักเขายิ่งกว่าพ่อตัวจริงเสียอีก
เสิ่นหลินกดความตื่นเต้นในใจลง แล้วหันไปมองการ์ดสีทองอีกใบ
【การ์ดภาษาระดับสูงสุด: ใช้การ์ดนี้เพื่อเรียนรู้ทุกภาษาทั่วโลกได้ทันที พูดได้คล่องราวกับเป็นภาษาแม่】
เมื่อเห็นคำอธิบายของการ์ดใบนี้ เสิ่นหลินก็ถึงกับตาโตด้วยความตื่นเต้นยิ่งกว่าเดิม
นี่มันหมายความว่าไง?
มันหมายความว่า ต่อไปนี้จะไปที่ไหนก็ได้บนโลก โดยไม่ต้องกลัวว่าจะฟังภาษาท้องถิ่นไม่ออก
ยิ่งไปกว่านั้น เวลาดูหนังต่างประเทศก็จะอินเข้าไปถึงใจ ไม่ต้องมัวแต่จ้องคำว่า แฟลกซ์ฟอลส์ หรือคำแปลวิบัติเหล่านั้นอีกต่อไป
ไม่เพียงเท่านั้น เสิ่นหลินยังรู้สึกว่า รางวัลเช็คอินวันนี้เหมือนเป็นแพ็คเกจคู่
เพราะถ้าเขาจะไปลงแข่ง PGA Tour จริง ๆ ก็ต้องบินไปต่างประเทศใช่ไหม?
แล้วไปต่างประเทศก็ต้องใช้ภาษาต่างชาติสื่อสารแน่นอน
“ตื่นเช้ามาทุกวันมีแต่ข่าวดี ชีวิตแบบนี้แหละดี!”
เสิ่นหลินถอนหายใจอย่างพึงพอใจ แล้วจึงกล่าวในใจอย่างแน่วแน่
“ใช้ [การ์ดทักษะกอล์ฟระดับสูงสุด] กับ [การ์ดภาษาระดับสูงสุด] เลย!”
【ติง! ยินดีด้วย โฮสต์ใช้การ์ดทักษะสำเร็จทั้งสองใบ!】
หลังเสียงแจ้งเตือนจากระบบเงียบลง สมองของเสิ่นหลินก็พลันถูกถาโถมด้วยข้อมูลจำนวนมหาศาลเกี่ยวกับกีฬากอล์ฟ และความรู้ด้านภาษาในแต่ละประเทศทั่วโลก
ในเวลาเดียวกัน เขาก็รู้สึกถึงกระแสอุ่น ๆ ไหลเวียนทั่วร่าง คล้ายกับตอนใช้การ์ดทักษะการต่อสู้ระดับสูงสุด
นั่นคือความทรงจำของกล้ามเนื้อที่บันทึกทักษะกอล์ฟระดับตำนานเอาไว้
ในขณะนี้ เสิ่นหลินแน่ใจเต็มที่แล้วว่า ตัวเองเชี่ยวชาญทั้งทักษะกอล์ฟระดับ Hall of Fame และสามารถพูดได้ทุกภาษาในโลก
จากนั้นเขาหันไปมองโรรัวที่นอนอยู่ข้าง ๆ ด้วยรอยยิ้มเจ้าเล่ห์
“ว่าไง เล่น Out Nine กันไหมล่ะ?”