การเลือกเกาะ (ฟรี)

เสิ่นหลินกลับมาถึงบ้านก็เดินตรงไปที่ห้องทำงานทันที

เขาเปิดคอมพิวเตอร์ขึ้นมาโดยไม่รีรอ

“การ์ดเกาะ? หมายความว่าจะเลือกเกาะที่กำลังถูกประมูลอยู่ได้ตามใจชอบเลยงั้นเหรอ?”

เสิ่นหลินครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง จากนั้นก็เข้าเว็บไซต์ประมูลเกาะที่เกี่ยวข้องทันที

ทันใดนั้น เขาก็พบว่าในระบบมีเกาะจำนวนมากถูกนำขึ้นมาประมูล

เกาะที่เปิดประมูลอยู่ แบ่งออกเป็นหลายภูมิภาค ได้แก่

อเมริกาเหนือ แปซิฟิกใต้ อเมริกากลาง แคริบเบียน เอเชีย และยุโรป

เสิ่นหลินเริ่มเปิดดูทีละภูมิภาค

เริ่มจากอเมริกาเหนือ มีเกาะกำลังถูกประมูลอยู่สองแห่ง

แห่งแรกคือเกาะขนาด 20 เอเคอร์ (ประมาณ 4,046.86 ตารางเมตร) ใกล้รัฐฟลอริดาและไมอามี

“โอ้โห ฟลอริดาเหรอ? พวกเขาไม่ชอบคนขี้เกียจไม่ใช่เหรอ?”

“ช่างมันเถอะ ๆ ตอนนี้ฉันรวยแล้ว จะไปหาเรื่องใส่ตัวทำไม”

เมื่อเห็นเกาะนี้ เสิ่นหลินก็เลื่อนผ่านไปเลย

อย่างแรกคือมันอยู่ไกลจากประเทศจีนมากเกินไป อย่างที่สองคือเขารู้ดีว่าสภาพของประเทศนั้นเป็นยังไง ซื้อไปก็มีแต่จะลำบากเปล่า ๆ

โดยเฉพาะฟลอริดา ที่ว่ากันว่า ทุกอย่างฟรี แบบน่าหวาดเสียว

“ซื้อที่นี่ ตื่นมาตอนเช้าอาจจะไม่มีแม้แต่ชุดชั้นในให้ใส่ก็ได้ ช่างมันเถอะ”

เขาเลื่อนต่อไป แล้วก็เจอกับอีกเกาะหนึ่งอยู่ในประเทศแคนาดา

เป็นเกาะขนาด 82 เอเคอร์ (ประมาณ 331,842.91 ตารางเมตร) อยู่ใกล้ ๆ กับบริติชโคลัมเบีย

“โอ้โห เกาะนี้แจ่มมาก ใหญ่ดี มีพื้นที่ให้สร้างอะไรได้เยอะเลย”

เสิ่นหลินเริ่มสนใจทันที และบันทึกไว้เป็นตัวเลือกสำรอง

จากนั้นเขาก็เปิดดูภูมิภาคแปซิฟิกใต้ ซึ่งก็มีเกาะอยู่สองแห่งเช่นกัน

เกาะแรกคือเกาะขนาด 60 เอเคอร์ (ประมาณ 242,811.88 ตารางเมตร) ใกล้ประเทศออสเตรเลีย

อีกแห่งอยู่ใกล้ฟิจิ และทันทีที่เสิ่นหลินเห็น เขาก็ถึงกับตะลึง เพราะเกาะนี้มีขนาดถึง 600 เอเคอร์ (ประมาณ 2,428,118.87 ตารางเมตร)

“โอ้โห เกาะนี้โคตรเจ๋ง ใหญ่สะใจ! แล้วฟิจิก็มีความสัมพันธ์ดีกับประเทศจีนมาตลอด เป็นประเทศเกาะแรกในแปซิฟิกใต้ที่ตั้งสัมพันธ์ทางการทูตกับจีนด้วยนะ”

“ไม่เลว ๆ เก็บไว้เป็นตัวสำรองอีกเกาะแล้วกัน!”

เสิ่นหลินเลื่อนดูต่อไป

ต่อไปคืออเมริกากลาง

ที่นี่ก็มีเกาะสองแห่งเหมือนกัน

และทั้งคู่ต่างอยู่ใกล้ ๆ กับประเทศปานามา

แห่งแรกขนาด 104 เอเคอร์ (ประมาณ 420,873.93 ตารางเมตร)

ส่วนอีกแห่ง ใหญ่ถึง 7,400 เอเคอร์! (ประมาณ 29,946,799.5 ตารางเมตร)

“โอ้มายก็อด! เกาะบ้าอะไรวะ ใหญ่ขนาดนี้ได้ไง!!!”

เสิ่นหลินถึงกับตะลึงตาค้าง

มากกว่า 20 ล้านตารางเมตร!?

“นี่มันเท่ากับสนามฟุตบอล 2,857 สนามรวมกันเลยนะ!”

“เก็บไว้เป็นตัวสำรองด้วยเลย!”

เขาไม่ลังเลแม้แต่น้อย ยิ่งเกาะใหญ่ ก็ยิ่งทำอะไรได้หลากหลายมากขึ้น

ถัดไปคือภูมิภาคแคริบเบียน

มีเกาะอยู่เกาะเดียวที่กำลังเปิดประมูล

ตั้งอยู่ใกล้กับหมู่เกาะเวอร์จินของสหรัฐฯ มีพื้นที่ประมาณ 170 เอเคอร์ (ประมาณ 687,967.01 ตารางเมตร)

“ทะเลแคริบเบียน? แม่เจ้า ไม่เอาเด็ดขาด นั่นแหล่งโจรสลัดตัวพ่อเลยนะ แค่คิดก็สยองยิ่งกว่าซื้อของฟรีอีก! ข้ามไปเลย!”

เสิ่นหลินปฏิเสธทันทีแบบไม่ต้องคิด

เกาะนี้มันอันตรายเกินไป ถึงแม้เขาจะมีทักษะการต่อสู้ระดับท็อป แต่คนพวกนั้นถือปืน!

เอเค บ้าง ไรเฟิล บ้าง!

เป้าหมายของธุรกิจเขาคือขยายให้ยิ่งใหญ่และยั่งยืน ไม่ใช่มานั่งสู้รบกับโจรสลัดทุกวัน

เขาไม่มีแม่ทัพมือฉมังสามคนมาคอยคุมทัพซะหน่อย อีกอย่าง เกาะที่เขาต้องการมันต้องเน้นความบันเทิง และต้องมีศักยภาพในการพัฒนาในอนาคต

ถ้าเลือกที่นี่ คงต้องรับโทรศัพท์ทุกวันว่า “มีโจรสลัดมาอีกแล้วครับท่าน!”

ไม่ไหว ๆ ข้ามไปเลย

จากนั้นเสิ่นหลินก็เลื่อนต่อ

มาถึงภูมิภาคเอเชีย ซึ่งเป็นเขตที่ใกล้ประเทศจีนที่สุด

มีเกาะอยู่สองแห่งที่เปิดประมูลเช่นกัน

เกาะหนึ่งมีขนาด 29 เอเคอร์ (ประมาณ 117,359.07 ตารางเมตร) ตั้งอยู่ใกล้กับมัลดีฟส์

“เวรเอ๊ย มัลดีฟส์นี่มันสวรรค์เลยนะ แต่เกาะแค่นี้จะเอาไปทำอะไร ใครดูถูกฉันวะเนี่ย?”

เสิ่นหลินถึงกับพูดไม่ออก เกาะมันเล็กเกินไปจริง ๆ

ก็ที่นั่นมัลดีฟส์เชียวนะ! ทะเลทองคำชัด ๆ

แต่ว่าบ้าจริง! มันก็แค่กองดินกองทรายเล็ก ๆ เอง แต่มีตั้ง 29 เอเคอร์
จะให้เขาทำอะไรได้ล่ะ?

เลื่อนลงมาดูอีกนิด เสิ่นหลินก็เห็นเกาะอีกแห่งอยู่ใกล้กับประเทศไทย

มีพื้นที่ 110 เอเคอร์ (ประมาณ 445,155.12 ตารางเมตร) เสิ่นหลินมองว่าเป็นขนาดมาตรฐานทั่วไป

แต่เขากลับรู้สึกไม่ชอบใจ ประเทศไทยกับเยอรมนีเป็นประเทศที่เต็มไปด้วยสาวประเภทสอง

“เพื่อนฉันต้องมีเรื่องแน่ ๆ ถ้าไปอยู่ที่นั่น”

“ถ้าไปเจอสาวหน้าตาดี ๆ แล้วสุดท้ายกลายเป็นสาวสองล่ะ? ทำไงดี?”

“ไม่ไหว ๆ ฉันไม่เอาเด็ดขาด!”

เสิ่นหลินปัดผ่านไป แล้วเลื่อนดูภูมิภาคยุโรป

ที่นี่ก็มีเกาะอยู่สองแห่งเหมือนกัน

แห่งแรกคือเกาะขนาด 300 เอเคอร์ (ประมาณ 1,214,059.43 ตารางเมตร) ใกล้กับประเทศกรีซ

“กรีซก็ดีนะ เอาไว้เป็นตัวเลือกสำรอง!”

เสิ่นหลินเลื่อนต่อไปดูเกาะสุดท้าย

เป็นเกาะใกล้กับไอร์แลนด์ มีพื้นที่ 157 เอเคอร์ (ประมาณ 635,357.77 ตารางเมตร)

“ยุโรปก็ดีนะ เศรษฐกิจกำลังพัฒนาไปได้สวย เก็บไว้เป็นตัวสำรองอีกเกาะแล้วกัน!”

หลังจากดูจบ เสิ่นหลินก็เอนตัวพิงเก้าอี้ แล้วหยิบสมุดขึ้นมานั่งนับรายชื่อเกาะที่เขาเลือกเก็บไว้

อเมริกาเหนือ เกาะใกล้บริติชโคลัมเบีย ขนาด 331,842.91 ตารางเมตร

แปซิฟิกใต้ เกาะใกล้ฟิจิ ขนาด 2,428,118.87 ตารางเมตร

อเมริกากลาง เกาะในปานามา ขนาด 7,400 เอเคอร์ หรือประมาณ 29,946,799.5 ตารางเมตร

ยุโรป
เกาะใกล้กรีซ ขนาด 1,214,059.43 ตารางเมตร
เกาะใกล้ไอร์แลนด์ ขนาด 635,357.77 ตารางเมตร

เขามองตัวเลขเหล่านั้นด้วยแววตานิ่งสงบ ราวกับแต่ละเกาะคือหมากตัวสำคัญบนกระดานที่เขากำลังวางแผนอย่างรอบคอบ

เสิ่นหลินมองเกาะที่เขาเลือกไว้

“ก่อนอื่น ต้องจัดกลุ่มพื้นที่ก่อน แล้วตัดเกาะใกล้บริติชโคลัมเบียกับเกาะไอร์แลนด์ออกไปก่อน”

หลังจากคัดสองเกาะนี้ออก เหลือให้เลือกแค่สามแห่ง

เสิ่นหลินเริ่มคิดว่าเกาะที่เขาจะเลือกนั้นควรทำอะไรได้บ้าง

ก่อนอื่นเลย ต้องมีด้าน ความบันเทิง เป็นหลัก

รองลงมาก็คือ จะมีการตั้งศูนย์วิจัยอะไรบางอย่างก็ไม่เลว

สุดท้ายคือ ต้องคิดว่าจะช่วยประเทศจีนได้อย่างไร

เขาพิจารณาอยู่บนพื้นฐานสามเรื่องนี้

หลังจากคิดเสร็จ เสิ่นหลินก็เปิดแผนที่โลกขึ้นมาทันที แล้วเริ่มดูภูมิประเทศรอบ ๆ เกาะสามแห่งนั้น

เริ่มจากเกาะใกล้ฟิจิ

ประเทศฟิจิถือว่ามีสัมพันธ์ที่ดีมากกับประเทศจีน แต่ตำแหน่งทางภูมิศาสตร์ของมันน่าเป็นห่วงจริง ๆ

ที่นั่นเป็นประเทศหมู่เกาะ และมีประชากรถาวรเพียงไม่กี่แสนคน

รอบตัวมีแต่ทะเลกว้างไกล สำหรับเสิ่นหลินแล้ว การลงทุนพัฒนาเกาะในลักษณะนี้มีต้นทุนสูงมาก แต่ผลตอบแทนต่ำ

ที่สำคัญคือ มันช่วยประเทศจีนอะไรไม่ได้เลยในเชิงยุทธศาสตร์

สุดท้าย เสิ่นหลินก็ “ปัดทิ้ง!”

ถัดมาคือเกาะใกล้ประเทศปานามาในอเมริกากลาง

เกาะนี้มีขนาดใหญ่ที่สุด และปานามาเป็นประเทศสำคัญในแง่ภูมิศาสตร์

แม้ว่าหลายคนอาจจะไม่รู้จักประเทศนี้ดีนัก แต่ทุกคนต้องรู้จัก คลองปานามา แน่ ๆ

คลองนี้เป็นจุดยุทธศาสตร์สำคัญที่เชื่อมระหว่างอเมริกาเหนือกับอเมริกาใต้ และมหาสมุทรแปซิฟิกกับแอตแลนติกเข้าด้วยกัน

เศรษฐกิจก็ถือว่าค่อนข้างเจริญรุ่งเรือง

ยิ่งไปกว่านั้น ปานามาเป็นประเทศเล็กมาก ถ้าเสิ่นหลินเจอปัญหาอะไร ก็สามารถขอให้ประเทศจีนเข้ามาช่วยได้

สุดท้ายคือเกาะใกล้กรีซ ซึ่งอยู่ใกล้ทะเลเมดิเตอร์เรเนียน รายล้อมไปด้วยประเทศมีชื่อเสียง

เป็นพื้นที่ที่หลากหลาย เศรษฐกิจก็ดี แต่ก็มีประเทศฝักใฝ่อเมริกาอยู่เยอะ

เสิ่นหลินคิดอยู่นาน สุดท้ายก็ตัดสินใจ “ปัดทิ้ง!”

แล้วเขาก็พูดขึ้นมาด้วยความตื่นเต้นว่า

“ใช่แล้ว! เกาะปานามานี่แหละ!”

ที่เขาเลือกเกาะนี้ ไม่ใช่แค่เพราะมันใหญ่และมีอะไรให้ทำเยอะแยะเท่านั้น

แต่สิ่งสำคัญที่สุดคือ ตำแหน่งทางภูมิศาสตร์ที่มันดีมากจริง ๆ!

เกาะนี้อยู่ใกล้กับอเมริกาเหนือ และนั่นหมายความว่ามันก็ไม่ไกลจากสหรัฐฯ ด้วย

แล้วถ้าเสิ่นหลินเน้นคำว่า ถ้าถ้ามีการติดตั้งขีปนาวุธที่นี่ล่ะก็ แค่คิดก็สะใจแล้ว!!!