ของขวัญเซอร์ไพรส์จากลุง (ฟรี)

เสิ่นหลินหันไปมองเสิ่นเสวี่ยอู่ด้วยความประหลาดใจ

“เซอร์ไพรส์?”
ขณะที่เขายังสงสัยอยู่นั้น พันเอกที่เพิ่งเดินออกไปจากห้องประชุมก็กลับเข้ามา

ในมือทั้งสองข้างของเขาถือชุดเครื่องแบบทหารอย่างทะนุถนอม เดินเข้ามาอย่างมั่นคงตามจังหวะการเดินทหาร แล้วมายืนตรงหน้าของเสิ่นหลิน

เขาถือเครื่องแบบไว้ในมือ และมองเสิ่นหลินด้วยแววตาเคารพและอิจฉาเล็กน้อย

“ลุงสามครับ นี่มันอะไรเหรอ?”

เสิ่นหลินเริ่มพอจะเดาออก แต่ก็ยังถามด้วยความไม่แน่ใจ

เสิ่นเสวี่ยอู่ยิ้ม พร้อมกับตบไหล่เสิ่นหลินเบา ๆ แล้วพูดว่า

“เจ้าหนู ลุงรู้นะว่าหลานมีฝีมือ ตอนเราเจอกันครั้งแรก หลานเล่นงานราชันหน่วยรบพิเศษของลุงด้วยท่าเดียว ทั้งที่ฉันไม่รู้ว่าหลานไปเรียนมาจากไหน แต่สิ่งที่แน่ ๆ คือ หลานไม่เคยทำให้ตระกูลเสิ่นขายหน้าเลย”

“แล้วอีกอย่าง หลานก็สร้างผลงานใหญ่จริง ๆ รอบนี้ ใครทำความดี ก็ต้องได้รับรางวัล”

จากนั้นเขาก็ถอยหลังหนึ่งก้าว ก่อนจะหันไปมองทุกคนในห้องประชุมด้วยสีหน้าจริงจัง

“ทุกคน! ลุกขึ้น!”

ทันทีที่เสิ่นเสวี่ยอู่ออกคำสั่ง ไม่ว่าจะเป็นคนที่มียศดาวเดียว ดาวสอง หรือใส่สูทแบบจงซาน ทุกคนลุกขึ้นยืนตรงพร้อมกัน

สายตาทุกคู่จับจ้องมาที่เสิ่นหลิน

เสิ่นเสวี่ยอู่หันกลับมามองหลานชายแล้วถามยิ้ม ๆ

“ไอ้หนู ยืนตรงเป็นไหม?”

เสิ่นหลินเข้าใจทันทีว่าลุงหมายถึงอะไร เขาจึงลุกขึ้น แล้วเข้าสู่ท่าทางยืนตรงแบบทหารเป๊ะ ๆ

ท่าทางที่เขาได้เรียนมาจากทักษะการต่อสู้ระดับสูงสุด

ดวงตาของเสิ่นเสวี่ยอู่มีแววแดงเรื่อ แต่แฝงไปด้วยความปลื้มใจ

เขามองออกทันที เสิ่นหลินยืนท่าทหารได้ เป๊ะตามตำรา

“ดีมาก สมกับเป็นลูกหลานของตระกูลเสิ่นจริง ๆ ถึงไม่ได้เข้ากองทัพ แต่ยืนตรงแบบนี้ก็เกือบครบสูตรแล้ว!”

จากนั้นเสิ่นเสวี่ยอู่ก็หยิบเอกสารหนึ่งออกมา

อีกทหารหนึ่งหมุนตัวหนึ่งรอบตามแบบแผน ก่อนจะหันไปมองเสิ่นหลินที่ยืนตรง แล้วเริ่มประกาศด้วยน้ำเสียงชัดเจน

“สหายเสิ่นหลิน มีวินัยดี ใจภักดีต่อแผ่นดิน ใช้ความสามารถฝ่าฟันอุปสรรคจนได้รับเกาะเอียนหลิน และยังให้ความร่วมมือกับประเทศจีนอย่างแข็งขัน เป็นบุคคลที่ควรแก่การยกย่อง”

“เพื่อเป็นการขอบคุณในความเสียสละและผลงาน ภายใต้คำสั่งจากผู้นำระดับสูง ขอมอบ ‘ยศพลตรี ’ ให้แก่สหายเสิ่นหลิน โดยจะมีหน้าที่รับผิดชอบดูแลกิจการทุกอย่างบนเกาะเอียนหลิน!”

เสิ่นหลินยืนตะลึง แม้จะเคยเดาว่าลุงสามอาจจะมอบอะไรให้สักอย่าง

แต่เขา ไม่เคยคิด ว่าจะได้รับ ยศ พลตรี จริง ๆ!

แถมยังได้รับมอบหมายให้ ดูแลทั้งเกาะเอียนหลิน อย่างเป็นทางการ

ถ้าบอกว่าไม่ตื่นเต้น ก็คงโกหกแล้ว
ตั้งแต่วันนี้ไป เขาคือข้าราชการเต็มตัว กินเงินเดือนจากรัฐ!

เขาสูดหายใจลึก ตั้งสติ แล้วกล่าวด้วยน้ำเสียงมั่นคง ดังกังวาน

“จะไม่ทำให้ทุกคนผิดหวัง!”

เสิ่นเสวี่ยอู่ยิ้มกว้าง จากนั้นเดินมายื่นสมุดสีแดงให้เสิ่นหลินด้วยมือทั้งสอง

“นี่คือบัตรประจำตัวนายทหารของหลาน”

เสิ่นหลินรับไว้ด้วยมือทั้งสองอย่างเคารพ

ต่อมา เสิ่นเสวี่ยอู่หยิบชุดเครื่องแบบจากมือพันเอก แล้วส่งต่อให้เสิ่นหลินด้วยมือทั้งสองเช่นกัน

พิธีแต่งตั้งอันเรียบง่ายแต่ทรงเกียรติก็จบลง ณ จุดนี้

ผู้ร่วมประชุมทุกคนปรบมือดังก้องห้อง

จากนั้น เสิ่นเสวี่ยอู่กล่าวขึ้น

“เสี่ยวหลิน ถึงแม้จะได้ยศแล้ว แต่ในประเทศจีน หลานจะเป็นแค่ ‘พลตรีนอกโครงสร้าง’ (ไม่มีสายบังคับบัญชาจริง) รับเงินเดือนและสวัสดิการ แต่ไม่มีอำนาจควบคุมทหารจริง ๆ”

“อย่างไรก็ตาม บนเกาะเอียนหลิน หลานคือ ‘ผู้บังคับบัญชาสูงสุด’”

“ไม่ต้องกังวลเรื่องภาระหน้าที่ ลุงรู้ว่าหลานชอบอิสระ ลุงจะจัดคนให้กับหลานโดยตรง ให้พวกเขาทำงาน หลานแค่เป็นผู้ตัดสินใจสูงสุดพอ ที่เหลือปล่อยให้ระบบเดินหน้าเอง”

เสิ่นหลินยิ้มบาง ๆ และพยักหน้าอย่างเข้าใจ

แม้จะเป็น ‘นายทหารนอกโครงสร้าง’ แต่ก็ยังเป็น ‘พลตรี’ จริง ๆ

มีสถานะทางการแล้วใครไม่ฝันจะได้ยศ?

หลังจากนั้น เสิ่นหลินก็ร่วมประชุมหารือกับผู้มีอำนาจในห้องเกี่ยวกับแผนงานต่าง ๆ บนเกาะเอียนหลิน

การประชุมใช้เวลากว่าสองชั่วโมง และแน่นอนว่ามีเรื่องลับหลายประเด็น

แต่เพราะตอนนี้เขามียศเป็นทางการแล้ว เสิ่นเสวี่ยอู่จึงไม่ปิดบังอีกต่อไป

เพราะจากนี้ไป ผู้บังคับบัญชาเกาะเอียนหลินคือ เสิ่นหลิน

หลังจบการประชุม ขั้นตอนถัดไปคือ การปฏิบัติจริง แต่เรื่องนั้นไว้ทีหลัง

ขณะนี้ เสิ่นหลินและเสิ่นเสวี่ยอู่ออกมาจากห้องประชุมพร้อมกัน

เอกสารยืนยันยศทหารและชุดเครื่องแบบถูกส่งให้พันเอก เพื่อเก็บไว้ในรถที่เตรียมส่งเสิ่นหลินกลับ

เมื่อทั้งสองขึ้นลิฟต์กลับขึ้นสู่พื้นดิน

ทันทีที่ประตูลิฟต์เปิดออก เสิ่นหลินก็เห็น ชิวอู่ กำลังคุยกับชายวัยกลางคนคนหนึ่งอยู่

ทั้งสองหันมาทางลิฟต์ทันที

และเมื่อชายวัยกลางคนเห็นเสิ่นหลิน

สายตาของเขาก็จับจ้องมาที่หลานชายทันที

เขาเดินเข้ามาด้วยฝีเท้าเร่งรีบ ดวงตาชื้นน้ำ น้ำเสียงสั่น

ชายผู้นี้กำลังยืนอยู่ตรงหน้าเสิ่นหลินแล้ว

เมื่อเห็นฉากตรงหน้า เสิ่นเสวี่ยอู่ก็ยิ้ม แล้วตบบ่าเสิ่นหลินเบา ๆ พร้อมกล่าวว่า

“เสี่ยวหลิน นี่คือลุงของเจ้า หนี่อวี่ ”

เสิ่นหลินหันไปมองชายวัยกลางคนที่ยืนอยู่ตรงหน้า ใบหน้าแสนอ่อนโยนทำให้เขารู้สึกอบอุ่นใจอย่างบอกไม่ถูก

แม้เพิ่งเจอกัน แต่ความรู้สึกในหัวใจก็เหมือนใกล้ชิดกันมาตลอด

ว่ากันว่า ‘ลุง’ คือคนที่ใกล้ชิดที่สุดรองจากพ่อแม่

ดวงตาของเสิ่นหลินเริ่มแดงเล็กน้อย

“ลุงครับ”

“หลานชายของลุง เจอกันเสียที!”

หนี่อวี่เอื้อมมือมาวางบนแขนทั้งสองข้างของเสิ่นหลิน มองสำรวจจากหัวจรดเท้าด้วยความอ่อนโยน

“เหมือนเหมือนแม่ของหลานมากเลย เสี่ยวหลินตลอดปีที่ผ่านมา หลานคงลำบากมาก แต่ตอนนี้กลับมาแล้วก็ดีแล้ว ครอบครัวเราจะได้อยู่พร้อมหน้ากันเสียที”

“ครับ ลุง...ผมกลับมาแล้ว และจะไม่จากไปไหนอีกแล้วครับ!”

น้ำเสียงของเสิ่นหลินสั่นเครือเล็กน้อย

หนี่อวี่พยักหน้าด้วยความตื้นตัน แล้วหันไปมองเสิ่นเสวี่ยอู่ พร้อมกับ...เตะเข้าเต็ม ๆ หนึ่งที!

“เสิ่นเสวี่ยอู่! ไอ้สารเลว! ถ้าไม่มีเรื่องวันนี้ ตระกูลเสิ่นของพวกแกจะปิดเรื่องนี้กับตระกูลหนี่ไปอีกนานแค่ไหนห๊ะ!?”

“พี่หนี่ ใจเย็น ๆ สิ เสี่ยวหลินก็ปลอดภัยดีไม่ใช่เหรอ? อีกอย่างเรื่องนี้ก็เป็นความเห็นของพี่ใหญ่ของฉันนะตระกูลหลี่เองก็”

“จะพูดอะไรแบบนั้นได้ยังไง!? แกเป็นญาติสายเลือด แล้วฉันไม่ใช่รึไง! ตระกูลหนี่ก็เป็นครอบครัวของเสี่ยวหลินเหมือนกัน!”

เสิ่นหลินได้แต่ยืนมองญาติทั้งสองเถียงกันอีกรอบ แล้วรีบพุ่งเข้าไปห้ามกลาง

จากนั้นทุกคนก็พากันไปที่ห้องทำงานของลุงชิว

ตลอดทาง หนี่อวี่เดินเคียงข้างเสิ่นหลิน ไม่ปล่อยให้ลุงสามหรือใครเข้าใกล้เหมือนกลัวว่าจะ เสียหลานไปอีกครั้ง

เสิ่นหลินรู้สึกทั้งซาบซึ้ง และปนเหนื่อยนิดหน่อย

ครอบครัวคุยกันอย่างยาวนาน และในที่สุดเสิ่นหลินก็ได้รู้ข่าวดีอีกเรื่องจากปากของลุงหนี่

แม่ของเขา ได้เดินทางกลับจากยุโรปแล้ว และกำลังจะมาเยี่ยมเขาที่หางโจวในไม่ช้า!

เสิ่นหลินฟังแล้ว น้ำในอกไหลหลั่งอยู่เงียบ ๆ ในหัวใจ
เป็นความรู้สึกที่ไม่อาจอธิบายได้ด้วยคำพูด

สุดท้าย หลังจากสนทนากับเหล่าผู้ใหญ่จนอิ่มใจแล้ว ลุงก็ปล่อยให้เสิ่นหลินกลับบ้านพักผ่อน

เมื่อเสิ่นหลินกลับถึงบ้าน เขาก็อดรู้สึกตื้นตันไม่ได้

เหตุการณ์ในวันนี้ มันมหัศจรรย์ยิ่งกว่าตอนที่ได้พบญาติครั้งแรกเสียอีก

ไม่เพียงแต่เขาได้ยศ พลตรี กินเงินเดือนจากรัฐ

แต่ยังได้พบกับลุงหนี่ และรู้ว่าแม่กำลังจะมาเยี่ยมเขาในอีกไม่นาน

ทันทีที่เขาเดินเข้าบ้าน ถอดรองเท้าเปลี่ยนเป็นรองเท้าแตะ

เสียงจากระบบก็ดังขึ้นในหัวทันที

【ติ๊ง! ระบบมหาเศรษฐี อัปเกรดสำเร็จแล้ว! กรุณาตรวจสอบแผงสถานะใหม่ด้วยตนเอง!】



ตอนก่อน

จบบทที่ ของขวัญเซอร์ไพรส์จากลุง (ฟรี)

ตอนถัดไป