เซอร์ไพรส์ของเสี่ยวรั่วเว่ย ยาแก้เมา (ฟรี)

เสี่ยวรั่วเว่ยขับรถไป ฟังเพลงที่ทั้งสองคนชอบไปด้วย

เสิ่นหลินที่นั่งอยู่ข้างๆ มองเธอด้วยรอยยิ้มพลางคิดขึ้นมาได้ว่าบางที การจะจีบผู้หญิงคนหนึ่ง อาจไม่ใช่เรื่องยากอย่างที่คิด

แค่ใส่ใจให้มากหน่อย แสดงให้เธอเห็นถึงข้อดีของตัวเอง แล้วก็อย่าเหนียวเกินไป

ความโรแมนติกไม่จำเป็นต้องใช้เงินมากมาย คำพูดสวยหรูร้อยพันก็ยังไม่เท่าดอกไม้สักช่อที่จับต้องได้

เพราะฉะนั้น พวกพี่น้องคนโสดทั้งหลาย อย่ามัวแต่นั่งบ่นพึมพำหรือโพสต์ประชดประชันเลย

……

ในร้านอาหารชั้น 36 ของหอคอยแห่งหนึ่งในหางโจว ทั้งคู่เลือกนั่งติดหน้าต่างบานใหญ่ มองเห็นวิวเมืองยามค่ำคืนระยิบระยับ กินข้าว คุยกันสบายๆ

“ร้านนี้ก็ดีนะ แต่ถ้าเราว่าง วันหลังลองไปกินที่ต่างประเทศดูบ้าง อยากรู้ว่าที่ไหนอร่อยกว่ากัน” เสิ่นหลินพูดพร้อมกับจับมือเสี่ยวรั่วเว่ยไว้แน่น

เสี่ยวรั่วเว่ยเอียงหัวพิงไหล่เขาเบาๆ

“ได้เลย ถ้าเรามีเวลา เราไปได้อีกหลายที่เลยล่ะ!”

พูดจบ เธอก็นิ่งไปนิดเหมือนครุ่นคิด ก่อนจะพูดต่อ

“จริงๆ ฉันอยากลองขับรถเที่ยวเองดูสักครั้งนะ”

“แน่นอน ถ้าเธอมีเวลา เดี๋ยวผมพาไปเอง!” เสิ่นหลินตอบรับทันที เพราะเขาเองก็ชอบเหมือนกัน

“แต่เอาจริงๆ นะ ขอแค่ได้ไปกับนาย จะไปที่ไหนฉันก็มีความสุขทั้งนั้นแหละ”

เสี่ยวรั่วเว่ยมองหน้าเสิ่นหลินด้วยสายตาอ่อนโยน จะให้เสิ่นหลินพูดว่าไม่ดีใจคงโกหกน่าดู มีแฟนสวยขนาดนี้ ใครจะไม่ปลื้ม?

เขาตักไอศกรีมคำหนึ่งแล้วยื่นไปให้เธอ

“ผมป้อนนะ!”

เสี่ยวรั่วเว่ยชิมเข้าไปคำหนึ่ง

“หวานดี แต่กินเยอะไม่ได้นะ เดี๋ยวจะอ้วนว่าแต่ เรามาคุยเรื่องงานกันเถอะ”

เธอหันไปมองเขาพร้อมรอยยิ้ม

เสิ่นหลินรู้ทันทีว่าเธออยากคุยเรื่องธนาคารซึ่งเขาก็สนใจไม่น้อยเช่นกัน

“สถานการณ์ตอนนี้เป็นยังไงบ้าง?” เขาถาม

เสี่ยวรั่วเว่ยพยักหน้า ก่อนอธิบาย

“ตอนนี้ธนาคารเจียงหนานทำผลงานได้ดีมาก การพัฒนาก็เป็นไปในทิศทางที่ดี กำลังวางแผนขยายกิจการให้ใหญ่ขึ้น ไม่ใช่แค่ในเจียงซู เจ้อเจียง หรือเซี่ยงไฮ้เท่านั้น แต่ยังมีแผนจะขยายไปต่างประเทศด้วย นอกจากนี้ยังเตรียมระดมทุนรอบสุดท้ายก่อนจะเข้า IPO ถ้ารายงานการเงินปีหน้าดี ตอนเข้าตลาดมูลค่าก็ไม่น่าจะต่ำเลยล่ะ”

“แต่ตอนนี้ผู้ถือหุ้นมีความเห็นไม่ตรงกัน ฝั่งผู้ถือหุ้นใหญ่ค่อนข้างอนุรักษ์นิยม เขาเสนอให้เพิ่มทุนแบบจำกัดวง ส่วนผู้ถือหุ้นอันดับสองคือธนาคารอุตสาหกรรมแห่งประเทศจีน เขาอยากข้ามขั้นตอนนี้ไปเลย แล้วเอาเงินจากการ IPO มาใช้ขยายกิจการแทน”

เสิ่นหลินฟังจบก็นิ่งคิด ก่อนจะถาม

“แล้วสุดท้ายจะเลือกแผนไหน?”

“ยังไม่ได้ตัดสินใจ เพราะเขารอฟังฉันอยู่” เสี่ยวรั่วเว่ยตอบ “ถ้านายสนใจ ฉันอยากให้เลือกแผนของผู้ถือหุ้นใหญ่ เพราะถ้านายเข้ามาร่วมด้วย ก็ถือว่าเป็นก้าวสำคัญของเส้นทางอาชีพเลยนะ”

“สุดท้าย มันก็ขึ้นอยู่กับนายนั่นแหละ”

เสี่ยวรั่วเว่ยคิดเรื่องนี้อย่างจริงจังเพื่อเสิ่นหลิน เพราะถึงเธอจะไม่รู้เบื้องลึกเบื้องหลังของเขามากนัก แต่สิ่งที่แน่ใจคือ เสิ่นหลินไม่ใช่คนธรรมดา ที่สำคัญคือพรสวรรค์ด้านการเงินของเขาน่ากลัวจนน่าตกใจ

ถ้าคนแบบนี้ได้กลายเป็นผู้ถือหุ้นของธนาคาร สถานการณ์จะยิ่งแข็งแกร่งขึ้นอีกหลายเท่า เพราะสุดท้ายแล้ว สิ่งที่ธนาคารมีมากที่สุดก็คือ เงิน

หากวันหนึ่งบริษัทการเงินของเสิ่นหลินสามารถร่วมมือกับธนาคาร ใช้ทุนของธนาคารไปลงทุนต่อยอดด้านการเงินได้ นั่นหมายถึงกำไรมหาศาลที่รออยู่เบื้องหน้า

“แน่นอนอยู่แล้ว ผมอยากเข้าร่วมแน่นอน”
เสิ่นหลินตอบแบบอ้อมๆ แต่ความตั้งใจก็ชัดเจน

เพราะในอนาคตเขาจะต้องใช้เงินอีกมากมาย และคงไม่เหมาะนักถ้าจะรบกวนสายสัมพันธ์ของเสี่ยวรั่วเว่ยกับธนาคารก่อสร้างแห่งประเทศจีนทุกครั้ง แม้เขาจะมั่นใจว่าไม่มีทางขาดทุน แต่การดึงเธอเข้ามาเกี่ยวข้องตลอดก็อาจส่งผลไม่ดีนักกับตัวเธอเอง

ยิ่งไปกว่านั้น ธนาคารใหญ่ทั้งสี่แห่งเป็นรัฐวิสาหกิจ แต่ธนาคารเจียงหนานเป็นธนาคารพาณิชย์เอกชน หากเสิ่นหลินมีศักยภาพมากพอ เขาอาจจะค่อยๆ ขยับกลายเป็นผู้ถือหุ้นใหญ่ หรือกระทั่งเข้าซื้อกิจการได้เลยในอนาคต

บทบาทของธนาคารในธุรกิจนั้นสำคัญอย่างยิ่ง ถ้าเป็นไปได้ เสิ่นหลินสามารถใช้ธนาคารเจียงหนานเป็นฐาน สร้างกลุ่มทุนที่แข็งแกร่งไม่แพ้กลุ่มไชน่า เมอร์เชินส์ กรุ๊ป

และทั้งหมดนี้ก็เกิดจากความมั่นใจในระบบ และทักษะด้านการเงินที่เขาเพิ่งได้รับในวันนี้

เสี่ยวรั่วเว่ยยิ้มออกมา

“งั้นเอาตามนั้นเลย ฉันรู้จักดีเลยว่าธนาคารเจียงหนานกำไรดีแค่ไหน ถือว่าเป็นการลงทุนที่มั่นคงสำหรับนายด้วย”

“แล้วตอนนี้ประเมินมูลค่าไว้ที่เท่าไหร่? จะปล่อยหุ้นออกมาแค่ไหน? มีโอกาสได้ที่นั่งในบอร์ดบริหารไหม?”
เสิ่นหลินถามเข้าเรื่องทันที

เสี่ยวรั่วเว่ยได้ยินแล้วก็ชื่นชมเขาในใจ ดูเหมือนว่าแฟนของเธอจะเตรียมตัวมาดีทีเดียว ถามเข้าประเด็นตรงจุด จากนั้นเธอก็ตอบว่า

“ตอนนี้ธนาคารเจียงหนานติดอันดับ 30 อันดับแรกในด้านกำไรของธนาคารทั่วประเทศ ฉันลองประเมินมูลค่าตลาดวันนี้อยู่ที่ประมาณ 45,000 ถึง 48,000 ล้านหยวน ส่วนจะปล่อยหุ้นออกมาเท่าไหร่นั้นยังไม่สรุปกันชัด แต่คิดว่าอีกไม่นานคงมีคำตอบแล้ว เพราะฉันต้องเดินทางไปเซี่ยงไฮ้พรุ่งนี้ ประชุมผู้ถือหุ้นกำลังจะเริ่ม”

เสิ่นหลินพยักหน้า

หลังจากเสี่ยวรั่วเว่ยพูดจบ เธอก็คิดอยู่ครู่หนึ่งก่อนจะถามกลับ

“ฉันอยากรู้ขีดจำกัดของนาย ว่านายพร้อมจะลงทุนได้มากแค่ไหน?”

“ตอนนี้ธนาคารเจียงหนานมีผู้ถือหุ้นทั้งหมด 7 ราย ถ้าได้ส่วนแบ่งหุ้นจากการจัดสรรเพียง 2% นายก็จะกลายเป็นผู้ถือหุ้นรายบุคคลลำดับที่ 8 และมีสิทธิ์ได้นั่งในบอร์ดบริหารด้วย!”

ได้ยินเช่นนั้น เสิ่นหลินขมวดคิ้ว คิดอยู่ครู่หนึ่งก่อนจะตอบ

“ถ้าอย่างนั้น ก็เท่าที่ทำได้มากที่สุด!”

“ฉันจะพยายามให้เต็มที่” เสี่ยวรั่วเว่ยกล่าว “แต่นายเองก็ต้องแสดงศักยภาพให้เห็นด้วยนะ เพราะผู้ถือหุ้นของธนาคารไม่ได้ดูแค่เรื่องกระแสเงินสด แต่ยังให้ความสำคัญกับ ‘คุณสมบัติภายนอก’ หรือก็คือภาพลักษณ์และความเชื่อมั่นจากภาคส่วนอื่นๆ ด้วย”

เสิ่นหลินพยักหน้าเข้าใจ

“งั้นเอาแบบนี้ เธอไปประชุมก่อน ถ้าดูแล้วมีความเป็นไปได้ ลองหาโอกาสชวนประธานบริษัทไปทานข้าวกัน เดี๋ยวผมจะโชว์ให้เห็นเองว่าผมมีดีแค่ไหน”

ได้ยินแบบนั้น เสี่ยวรั่วเว่ยถึงกับมองเขาด้วยแววตาแปลกใจ ก่อนจะยิ้มแล้วพยักหน้า

จากสีหน้าและน้ำเสียงของเสิ่นหลิน เธอก็มั่นใจว่านี่ไม่ใช่คำพูดลอยๆเขาคิดมาแล้ว และมั่นใจในผลลัพธ์

“อ้อ ฉันเพิ่งนึกขึ้นได้ มีอีกเรื่องนึงที่น่าสนใจ น่าจะช่วยเพิ่มคะแนนให้กับนายได้ไม่น้อยเลยนะ”

เสี่ยวรั่วเว่ยพูดขึ้นเหมือนเพิ่งคิดอะไรออก

“เรื่องอะไรเหรอ?”

“สมาคมการค้าหางโจวปีนี้กำลังเปิดรับสมาชิกใหม่ ถ้านายสนใจ ฉันสามารถแนะนำให้นายเข้าไปได้ เราอาจจะได้จับมือกันใช้ทรัพยากรร่วมกันด้วย”

“ประธานสมาคมการค้าแห่งนี้ก็คือคุณหม่ายวิ่น เขาจัดว่าเป็นหนึ่งในสามอันดับแรกของประธานสมาคมการค้าระดับมณฑลเลยล่ะ”

เสิ่นหลินยิ้มออกมา พยักหน้ารับ หากเป็นเมื่อก่อน เขาอาจจะไม่คิดอะไรกับเรื่องพวกนี้ แต่ตอนนี้ ชื่อเสียงก็เป็นทรัพย์สินอีกอย่างหนึ่ง เขาย่อมไม่ปล่อยโอกาสนี้ไป

“ได้เลย ฝากเธอด้วยนะ แล้วก็ช่วยส่งข้อมูลภายในของธนาคารเจียงหนานมาให้ผมดูหน่อยสิ”
เสิ่นหลินยิ้มพลางขอ

“โอเค เดี๋ยวฉันเรียบเรียงแล้วจะส่งให้”

“งั้นขอให้เราประสบความสำเร็จนะ ชนแก้วหน่อย!”
เสิ่นหลินยกแก้วขึ้น ยิ้มมองเสี่ยวรั่วเว่ย

เสี่ยวรั่วเว่ยยิ้มตอบ เธอรู้สึกดีที่ได้มีส่วนช่วยวางแผนให้เขา

“ชน!”

“ว่าแต่ ผมว่าตอนนี้คนในวงการคงรู้กันหมดแล้วว่าเราคบกัน เธอว่าเราควรประกาศให้เป็นทางการเลยไหม?”

เสิ่นหลินเอ่ยขึ้นหลังจากที่ทั้งสองชนแก้วกัน

เสี่ยวรั่วเว่ยมองเขาแล้วยิ้มบาง ก่อนจะตอบอย่างไม่ลังเล

“ฉันโอเคหมดเลยนะ ถ้านายคิดว่าควรประกาศ เราก็ประกาศได้ แต่ถ้านายไม่เห็นว่าจำเป็น ก็ไม่ต้องบอกใครเพิ่มก็ได้ สำหรับฉัน แค่ได้อยู่กับนายก็พอแล้ว เรื่องอื่นไม่สำคัญเลย”

คำตอบของเสี่ยวรั่วเว่ยทำให้เสิ่นหลินรู้สึกพอใจอย่างมาก อย่างน้อยที่สุด ผู้หญิงคนนี้ก็ไม่ใช่คนที่ชอบจับผิดหรือเรียกร้องความชัดเจนในทุกเรื่อง

เธอรู้ว่าจะเติมเต็มคุณค่าทางใจให้ตัวเองอย่างไร และในขณะเดียวกัน ก็รู้จักปล่อยวางและให้อิสระกับคนรักด้วย

เสิ่นหลินครุ่นคิดอยู่พักหนึ่ง ก่อนจะพยักหน้า

“งั้นเปิดตัวเลยแล้วกัน จะได้ไม่มีใครมาคอยถามให้วุ่นวายอีก”

“โอเค ตามนั้นเลย ฉันตามใจนาย”

พูดจบ เสิ่นหลินก็โอบเสี่ยวรั่วเว่ยเข้ามาแนบอก แล้วหยิบมือถือขึ้นมาถ่ายเซลฟี่คู่เป็นภาพจูบที่หวานชื่น

จากนั้นเขาก็เริ่มพิมพ์แคปชั่นใน สตอรี่ ของ วีแชท

แคปชั่น: มีเรื่องให้ทำ มีคนให้รัก มีสิ่งให้เฝ้ารอ และมีความสุขที่สงบใจ

ภาพประกอบ: รูปจูบกับเสี่ยวรั่วเว่ย

โพสต์เสร็จ เสิ่นหลินก็กดแชร์ลง สตอรี่ ทันที

ด้านเสี่ยวรั่วเว่ยก็โพสต์เหมือนกัน แต่เธอเปลี่ยนข้อความเป็น

“เธอคือความสุขที่ซ่อนอยู่ในสายลมแผ่วเบา”

หลังจากโพสต์เสร็จ เสี่ยวรั่วเว่ยก็วางมือถือลง ก่อนจะโน้มตัวมากระซิบที่ข้างหูเสิ่นหลินว่า

“กลับบ้านกันเถอะ ฉันมีเซอร์ไพรส์ให้!”

กับคำเชิญชวนจากหญิงสาวแสนสวยแบบนี้ เสิ่นหลินย่อมไม่มีทางปฏิเสธได้

ทั้งสองจูงมือกันกลับไปยังคอนโดของเสี่ยวรั่วเว่ย

เมื่อมาถึง เสี่ยวรั่วเว่ยยื่นกางเกงว่ายน้ำให้เสิ่นหลิน พร้อมบอกว่า

“ฉันอุ่นสระไว้แล้วนะ รอฉันแป๊บนึง”

ระหว่างพูด ใบหน้าของเสี่ยวรั่วเว่ยก็ขึ้นสีแดงระเรื่อ เสิ่นหลินยิ้มกว้างด้วยความตื่นเต้น ก่อนจะเปลี่ยนชุดแล้วเดินตรงไปยังสระว่ายน้ำ

ไม่นานหลังจากที่เสิ่นหลินลงสระ เสี่ยวรั่วเว่ยก็เดินออกมาช้าๆ ด้วยปลายเท้าอย่างเงียบเชียบ

ทันทีที่เสิ่นหลินเห็นชุดของเธอ เขาถึงกับตะลึงลาน ลมหายใจสะดุดไปชั่วขณะ

เสี่ยวรั่วเว่ยในตอนนี้อยู่ในชุดบิกินี่ พร้อมคาดหูแมว และที่ทำให้เขาอึ้งยิ่งกว่าคือเธอมีหางแมวเล็กๆ ห้อยอยู่ด้านหลังด้วย!

“นี่เธอคิดจะทำอะไรเนี่ย?”

เสิ่นหลินว่ายน้ำเข้าไปใกล้พลางถามด้วยรอยยิ้มกรุ้มกริ่ม

เสี่ยวรั่วเว่ยยอมเอามือที่เคยปิดหน้าลง เผยให้เห็นใบหน้าที่แดงจัด

“ฉันคิดว่านายน่าจะชอบ”

ว่าแล้วเธอก็ลงน้ำตามเขามา โดยไม่ต้องพูดอะไรต่อ เสิ่นหลินก็ดึงเธอมากอดไว้แน่น

แสงจันทร์สระว่ายน้ำหญิงงามบรรยากาศแสนโรแมนติกชุดแสนเย้ายวน

……

รุ่งเช้า เสิ่นหลินถูกปลุกด้วยเสียงโทรศัพท์มือถือ

เขาลืมตาขึ้นอย่างงัวเงีย ก่อนจะหันไปมองเสี่ยวรั่วเว่ยที่นอนอยู่ในอ้อมแขน แล้วก็ส่ายหัวอย่างจนปัญญา เมื่อคืนเล่นเอาแทบหมดแรง

เขาดึงผ้าห่มขึ้นคลุมร่างเสี่ยวรั่วเว่ยอย่างเบามือ ก่อนจะหยิบมือถือขึ้นดู ชื่อที่โชว์บนหน้าจอคือ หวังเว่ย เขาคิดอยู่ครู่หนึ่งแล้วกดรับสาย

ทันทีที่รับ เสียงตื่นเต้นของหวังเว่ยก็ดังออกมาทางสาย

“เฮ้! หมอสวีฮ่าวเพิ่งผลิตตัวอย่างยาแก้เมาค์ตามสูตรของนายออกมาได้ล็อตหนึ่งแล้ว! เราจะเริ่มปล่อยสินค้าแล้วนะ! ยาตัวนี้มันสุดยอดมาก! พรุ่งนี้ว่างไหม? มาที่เซี่ยงไฮ้หน่อย!”