เช็คอินอย่างใจอยาก (ฟรี)

หลังจากที่ทำเอาเสี่ยวรั่วเว่ยเหนื่อยจนหลับไป ในคืนนั้นเสิ่นหลินกลับนอนไม่หลับเลย

ใช่แล้วเขานอนไม่หลับ

ไม่ใช่เพราะต้องให้สัมภาษณ์พิเศษอะไรหรอก แต่เพราะอยู่ๆ เขาก็รู้สึกว่า

ชีวิตของตัวเองเหมือนกำลังเปลี่ยนไป

เปลี่ยนไปยังไงน่ะเหรอ?

ตอนที่เพิ่งได้ระบบมาใหม่ๆ เสิ่นหลินรู้สึกสนุกสุดๆ ทุกวันเอาแต่หาความมัน

แต่ตั้งแต่เซ็นสัญญากับเกาะแล้วต้องเก็บแต้มชื่อเสียงเพื่อแลกรางวัลบางอย่าง

เขาก็เริ่มรู้สึกว่าชีวิตตัวเองมันเหมือนเบี่ยงออกนอกเส้นทางเดิมไปแล้ว

ทุกวันนี้เขาต้องโชว์ตัวต่อหน้าผู้คน เพียงเพื่อจะได้เช็คอินระบบให้ครบ

ราวกับว่านี่ไม่ใช่ชีวิตที่เขาอยากได้เลย

ตอนนี้เสิ่นหลินเริ่มรู้สึกว่าเขากำลังทำเพราะต้องทำมากกว่าทำเพราะอยากทำ

เขาเหมือนถูกระบบลากจูงไปแบบไม่รู้ตัว

กลายเป็นว่าทุกอย่างที่ทำ เหมือนถูกบังคับให้ต้องโชว์ เพื่อให้ได้สิทธิ์เช็คอินในแต่ละวัน

แล้วยิ่งพอกลับมาอยู่บ้านตระกูลเสิ่น เขาก็ยิ่งเผลอคิดแทนคนในบ้านอยู่เรื่อย

แต่เรื่องของตระกูลเสิ่น ไม่ใช่เรื่องเล็กๆ แบบใครชอบใครเกลียดใคร

มันคือเรื่องของชาติบ้านเมือง

ในขณะที่เป้าหมายเดิมของเขาก็แค่มีเงินใช้พอประมาณ ใช้ชีวิตชิลๆ

มันชักจะไกลออกไปทุกทีแล้ว

ยิ่งไปกว่านั้นการปลดปล่อยตัวเองสุดเหวี่ยงที่ญี่ปุ่นก่อนหน้านี้

พอมองย้อนกลับมา เสิ่นหลินรู้สึกเหมือนตัวเองโดนความมืดดูดกลืนไปแล้ว

เหมือนติดกับอะไรบางอย่างจนหาทางกลับไม่เจอ

บางทีถึงเวลาแล้วล่ะ ที่ต้องเปลี่ยนแปลงอะไรสักอย่าง

คืนนั้น เสิ่นหลินคิดอะไรไปไกลมาก โดยเฉพาะเรื่องชีวิตในวันข้างหน้า ว่าเขาควรจะจัดการมันยังไง

เพราะเอาเข้าจริงเสิ่นหลินก็เป็นแค่คนที่ชอบความสนุกเท่านั้นเอง

ชีวิตมันสั้น ต้องรีบหาความสุขให้ตัวเอง นี่คือหลักที่เขายึดมาตลอด

โชคดีที่หลังการสัมภาษณ์พิเศษครั้งนี้ เมื่อเขากลายเป็นบุคคลสาธารณะ เป็นคนดังแล้ว เรื่องอื่นๆ ที่เหลือเขาก็ตั้งใจจะปล่อยให้คนอื่นจัดการแทน

ตอนนั้นเองชื่อหนึ่งก็ผุดขึ้นมาในหัวเขา

เหรินเจิ้งเฟย

ในอนาคต ก็แค่ดันพวกหวังเว่ยหรือจ้าวเผิงเฉิงให้ขึ้นหน้าฉากไป

ส่วนตัวเขา ขอแค่ให้คนธรรมดาทั่วไปรู้ว่า เขาคือผู้ก่อตั้งกลุ่มบริษัท เยียนหลิน ก็พอ

คืนนั้นทั้งคืน เสิ่นหลินคิดแผนการปัดภาระให้คนอื่นยังไงให้แนบเนียนที่สุด

คิดไปคิดมาแล้วเขาก็เผลอหลับไปในที่สุด

รุ่งเช้า

เสียงโทรศัพท์ปลุกเสิ่นหลินให้ตื่น

เขาลืมตาขึ้นมางัวเงีย หยิบโทรศัพท์มาดู

บนหน้าจอขึ้นชื่อสายเรียกเข้า ซานซืออวี่

"ท่านประธาน ทีมสัมภาษณ์มารอคุณอยู่ที่ เยียนหลินเทคโนโลยี แล้วค่ะ!"

เสียงจากปลายสายแจ้งให้เสิ่นหลินรู้ว่า ทีมสัมภาษณ์จาก CCTV มาถึงแล้ว

เสิ่นหลินคิดอยู่พักหนึ่ง ก่อนจะตอบกลับไปว่า

“ให้พวกเขาสัมภาษณ์ผู้บริหารระดับสูงของ เยียนหลินกรุ๊ป ไปก่อนก็แล้วกัน”

"รับทราบค่ะ ท่านประธาน!"

เสิ่นหลินมองเสี่ยวรั่วเว่ยที่ยังหลับสนิทอยู่ ก่อนจะก้มลงจูบหน้าผากเธอเบาๆ แล้วลุกจากเตียงไปล้างหน้าแปรงฟัน

ระหว่างอยู่ในห้องน้ำ เขาเปิดระบบขึ้นมาเพื่อเตรียมเช็คอินประจำวัน

【ติง! ระบบรีเฟรชตอนเที่ยงคืน ยอดเงิน 3.1 ล้าน โอนเข้าบัญชีปลายทางเลข 7878 ของโฮสต์แล้ว กรุณาตรวจสอบ】
【ติง! ขอแสดงความยินดี โฮสต์ได้รับค่าชื่อเสียงเพิ่ม 500 ล้าน เมื่อวานนี้ ยอดรวมปัจจุบัน: 700 ล้านแต้ม】
【ติง! ผู้ช่วยอัจฉริยะได้ใช้ชื่อเสียง 200 ล้านแต้มเมื่อวานนี้ เพื่อลงทุนในสถาบันวิจัยและโรงงานอาวุธ】
【ติง! ระบบกำลังประเมินผลโพสต์บนเวยป๋อของเมื่อวาน】
【ติง! คะแนนโพสต์เมื่อวาน: ยอดเยี่ยม! ขอแสดงความยินดี โฮสต์ได้รับสิทธิ์เลือกเช็คอินพิเศษ 1 ครั้ง】
【ติง! บัตรรายได้ผู้อื่น: บริษัททำรายได้ 1 ล้านหยวน】

สำหรับการเช็คอินพิเศษครั้งนี้ เสิ่นหลินไม่ได้เลือก เกาะเทคโนโลยี เหมือนที่เคย แต่เลือกจากความสนใจของตัวเองแทน

“เช็คอินพิเศษ หมวดบาสเกตบอล!”

【ติง! ขอแสดงความยินดี โฮสต์ได้รับ ‘การ์ดทักษะระดับท็อป NBA’】

เสิ่นหลินได้ยินแบบนั้นก็ถึงกับตะลึง แล้วตามมาด้วยสีหน้าระเบิดความดีใจ

เพราะบาสก็เป็นหนึ่งในงานอดิเรกที่เขาชอบ

แม้ฝีมือจะไม่เอาไหนเอาเสียเลยในตอนแรก แต่ก็เป็นคนที่รักการเล่นอย่างแท้จริง

เขาไม่ลังเลเลย รีบเปิดดูรายละเอียดการ์ดทันที

【การ์ดทักษะระดับท็อป NBA: เมื่อใช้การ์ดนี้ คุณจะได้รับความสามารถที่ผสมผสานกันระหว่าง โคบี ไบรอันต์ เลอบรอน เจมส์ และ ลูคา โดนชิช ในช่วงพีคที่สุด】

“เหี้ย!!”

เสิ่นหลินเผลออุทานคำหยาบออกมาโดยไม่รู้ตัว

“ถ้าไปเล่นอาชีพตอนนี้ ใครจะกล้าหยุดฉันวะเนี่ย?”

เขารู้สึกฟินสุดๆ เมื่อความทรงจำการเล่นบาสระดับ NBA ทยอยหลั่งไหลเข้ามาในหัว ร่างกายก็มีพลังอุ่นๆ ไหลเวียน มัดกล้ามเนื้อเริ่มตอบสนองด้วยสัญชาตญาณของนักกีฬา

เสิ่นหลินยิ้มไม่หุบเลยจริงๆ

แล้วเขาก็ทำการเช็คอินต่อทันที

【ติง! ขอแสดงความยินดี โฮสต์ได้รับ ‘บัตรเชิญ NBA เซเลบริตี้ เกม’】

“บัตรเชิญอะไรอีกเนี่ย?”

เขาเปิดอ่านรายละเอียด

【บัตรเชิญ NBA เซเลบริตี้ เกม: จากการเปิดตัวผลิตภัณฑ์เมื่อวานนี้ คุณกลายเป็นผู้นำด้านเทคโนโลยีระดับโลก และได้รับบัตรเชิญให้เข้าร่วมการแข่งขัน เซเลบริตี้ เกม ของ NBA ซึ่งจะจัดขึ้นในเดือนหน้า บัตรจะถูกจัดส่งจากสหรัฐถึงบ้านของคุณ】

อ่านแล้วเสิ่นหลินถึงกับนิ่งไปสักพัก

ก่อนจะยิ้มออกมาอย่างพอใจ

“ดีเลย! เดี๋ยวไปโชว์ของให้พวกนั้นรู้ว่า ของจริงมันเป็นยังไง!”

พอล้างหน้าแปรงฟันเสร็จ เขาก็เลือกใส่ชุดลำลองสำหรับวันสำคัญ

เสื้อโปโลเรียบๆ ตัวหนึ่ง พวกในเน็ตที่ชอบบ่นว่าใส่โปโลแล้วดูเชย เสิ่นหลินขอหัวเราะใส่ก่อน

“หากมองไปที่ผู้นำระดับโลก จะมีกี่คนที่เลือกไม่สวมเสื้อโปโล?”

ส่วนกางเกง เขาเลือกใส่ยีนส์สีฟ้าอ่อนแบบเหลยจวินคู่กับรองเท้าผ้าใบสีขาวล้วน

ลุควันนี้ดูไม่เป็นทางการเกินไป ออกแนวหนุ่มบ้านข้างๆ มากกว่า

ก็เพราะวันนี้เขาต้องให้สัมภาษณ์ เสิ่นหลินเลยอยากดูเหมือนตัวพ่อ หน่อย

เมื่อแต่งตัวเสร็จ เขาเห็นว่าเสี่ยวรั่วเว่ยยังไม่ตื่น เลยปล่อยให้เธอนอนต่อ

จากนั้นก็ลงไปชั้นล่าง

ทีมผู้ช่วยของซานซืออวี่รออยู่ในรถเรียบร้อยแล้ว

ทันทีที่เห็นเสิ่นหลินเดินมา คนขับรีบลงมาเปิดประตูให้

เสิ่นหลินก้าวขึ้นไปนั่งเบาะหลัง

มีอาหารเช้าที่เตรียมไว้แล้ว กาแฟอเมริกาโนเย็นแก้วโปรด และครัวซองต์หนึ่งชิ้น

เขาแกะห่อออกมากินสองสามคำพอรองท้อง

รถขับมาถึงหน้าอาคารของบริษัท เยียนหลินเทคโนโลยี

ทันทีที่เขาลงจากรถ ก็เห็นซานซืออวี่ เสิ่นชู่ และจางฮ่าวรออยู่พร้อมหน้า

เสิ่นหลินหรี่ตามองทั้งสามอย่างแปลกใจ

“พวกนายมาอะไรตอนเช้านี่?”

ทั้งสามคนสบตากันก่อนจะเดินเข้ามาใกล้ พร้อมรอยยิ้ม

“รู้ว่าวันนี้นายให้สัมภาษณ์ เราเลยมาดูไง ว่าตัวพ่อรับมือกับสื่อยังไง”

เสิ่นหลินได้ยินแบบนั้นก็ส่ายหน้าด้วยความจนใจ

“ไงวะ เสิ่นหลิน ไม่ตื่นเต้นเหรอ? นายกำลังจะกลายเป็นนักธุรกิจระดับโลกเลยนะ”

จางฮ่าวเดินเข้ามาตบบ่าเขา แล้วพูดด้วยน้ำเสียงล้อๆ

“ตื่นเต้นบ้าอะไร ดูหน้าฉันซะก่อน ฉันดูเป็นคนแบบนั้นตรงไหน?”

“จริงด้วย! นายคือพี่หลินของพวกเรา จะไปตื่นเต้นได้ไง! แต่ถ้าไม่ตื่นเต้น แล้วทำไมไม่รูดซิปกางเกงล่ะ?”

ถังเฟิงหัวเราะลั่น พลางมองต่ำไปที่เป้ากางเกงของเสิ่นหลิน

เสิ่นหลินรีบก้มลงดู แล้วอุทาน

“เวรละ!”

เขารีบรูดซิปขึ้นทันที ทำเอาจางฮ่าวกับพวกหัวเราะกันครืน

“ไง? คลายเครียดได้บ้างรึยัง?” จางฮ่าวแซวอีกที

เสิ่นหลินเชิดหน้าอย่างไม่ยอมแพ้

“ในพจนานุกรมของฉัน ไม่มีคำว่าตื่นเต้น! คอยดูฉันโชว์!”

ได้ยินแบบนี้ ถังเฟิงก็หัวเราะร่า

“เสิ่นหลิน ตั้งแต่วันนี้ไป ฉันกล้าพูดเลยว่านายคือเพลย์บอยสุดฮอตของประเทศ เป็นเพื่อนกับนายแม่งโคตรภาคภูมิใจ!”

เสิ่นหลินหัวเราะกลับ

“แน่นอน งั้นเรียกพ่อสักคำ เดี๋ยวพ่อพาไปบิน!”

“ไสหัวไป!”

ถังเฟิงด่ากลับพร้อมเสียงหัวเราะ

หลังจากหยอกล้อกันไปพักหนึ่ง เสิ่นหลินหันไปมองเสิ่นชู่

“แล้วพี่มาที่นี่ทำไม?”

“ฉันก็ให้สัมภาษณ์เหมือนกัน ถือว่าเป็นผลงานทางราชการน่ะ”

“งั้นก็ไปกันเลย!”

เสิ่นหลินยิ้ม แล้วพวกเขาทั้งกลุ่มก็เดินมุ่งหน้าไปยังห้องทำงานของเสิ่นหลินด้วยกัน