การแจ้งประกาศผ่านการถ่ายทอดสด (ฟรี)
แอนดี้ แนชวิลล์ พุ่งออกจากเก้าอี้ราวกับคนโดนผีสิง
กาแฟหกรดไปทั่วโต๊ะ เก้าอี้แทบจะล้มลงข้างหลัง ขณะที่เขาคว้าคอมพิวเตอร์แล็ปท็อปแล้ววิ่งเต็มฝีเท้าไปยังห้องของซีอีโอ หัวใจเต้นรัวไม่เป็นจังหวะ
เขาทำมันอีกแล้ว!
เขาเบรกตัวเองกะทันหันหน้าประตูไม้โอ๊คขัดเงา ก่อนจะเคาะประตูอย่างลวกๆ แล้วผลักเข้าไปทันที
ห้องยังหรูหราเหมือนเคยแสงสลัว บนชั้นหนังสือเรียงรายไปด้วยบันทึกทางการเงินและรางวัลอันทรงเกียรติ
หลังโต๊ะหินอ่อนสีดำมันวาว ซาโตชิ นากาโมโตะ นั่งอย่างสง่างามในชุดสูทสีเทาเข้มไร้ที่ติ มือประสานกันอยู่ใต้คาง ดวงตาคมกริบเหลือบขึ้นมา มองเขาอย่างไม่พอใจที่ถูกรบกวนอีกครั้ง
“แอนดี้ มีอะไร”
“เขาทำอีกแล้วครับ!!” แอนดี้ตะโกนลั่น แทบจะยัดแล็ปท็อปใส่หน้านากาโมโตะ
ดวงตานากาโมโตะหรี่ลงอย่างเฉียบคม “ฟักลี่ดักลิ่ง งั้นเหรอ?”
แอนดี้พยักหน้าอย่างเอาเป็นเอาตาย พร้อมชี้หน้าจอแล็ปท็อปด้วยความตื่นเต้น
ทันทีที่ซาโกะโมโต้อ่านประโยคนั้น เขาก็แทบกลั้นลมหายใจ
‘ฟักลี่ดักลิ่ง เพิ่งซื้อ บิตคอยน์ มูลค่า 1,500,000 ดอลลาร์!’
มือนากาโมโตะกำแน่นกับโต๊ะ “นี่ฉันเห็นถูกใช่ไหม?” เขาถามแอนดี้
“ครับ เห็นถูกแน่นอนครับท่าน เขานี่มันสุดยอดจริงๆ”
“1,500,000 ดอลลาร์เหรอ?”
กรามของนากาโมโตะเกร็งแน่น และเขาก็นิ่งเงียบอยู่ครู่หนึ่ง ราวกับยังประมวลผลสิ่งที่เห็นไม่ทัน
“ครั้งที่แล้วก็แค่เกือบแสน ตอนนี้พุ่งไป 1,500,000? เพิ่มขึ้นถึง 1500% จากการลงทุนครั้งก่อน!”
“น่าเหลือเชื่อที่เขายังลงทุนต่อ” นากาโมโตะพึมพำ เสียงเต็มไปด้วยความไม่เชื่อ มือเริ่มกำแน่น “แม้หลังจากวิกฤต แม้หลังจากราคาร่วง แม้ทุกอย่างจะพัง เขาก็ยังทุ่มสุดตัว!”
นี่ไม่ใช่คนโง่ที่เอาเงินมาทิ้งเล่น นี่คือคนที่รู้บางอย่าง คนที่มองทะลุความผันผวนระยะสั้น คนที่มีความเชื่อมั่นอย่างแรงกล้า
นี่คือยอดนักธุรกิจตัวจริง!
นากาโมโตะทนไม่ไหวอีกแล้ว เขาไม่สามารถปล่อยให้วันนี้ผ่านไปโดยที่ไม่รู้ว่าชายผู้นั้นเป็นใคร และดึงตัวเขามาทำงานให้บริษัทของเขา
เขาถอนหายใจแรงแล้วหันไปหาแอนดี้ “แอนดี้ รายงานทุกอย่างเกี่ยวกับตัวตนของเขา และการตามหาเดี๋ยวนี้”
แอนดี้ดันแว่นขึ้น “ยังไม่มีความคืบหน้าที่สำคัญเลยครับท่าน เรากำลังไล่เช็กบันทึกการซื้อขายอยู่ แต่เขาเหมือนเงา วอลเล็ท ของเขาไม่ผูกกับบัญชี คริปโต แทรคเกอร์ ไม่มีชื่อ ไม่มี อีเมล ไม่มีเบอร์ ไม่มีอะไรให้ตามเลยครับ”
นากาโมโตะกัดฟันแน่น นิ้วเคาะโต๊ะหินอ่อนอย่างรุนแรง
‘ฉันรู้ว่าเขากำลังทดสอบฉัน ท่านดักลิ่งผู้ยิ่งใหญ่! เขาอยากรู้ว่าฉันมุ่งมั่นแค่ไหน! ฉันจะไม่ยอมแพ้!’
“ฉันไม่สนว่าจะต้องใช้วิธีไหน” เขาพูดกับแอนดี้ “จ้างแฮกเกอร์ก็ได้ ถ้าต้องติดสินบนพนักงานในเว็บแลกเปลี่ยนก็เอา! หาชื่อของเขามา ที่อยู่ หน้าตา เข้าใจไหมแอนดี้?”
แอนดี้กลืนน้ำลาย “เข้าใจครับ!”
นากาโมโตะกดขมับแน่น “ถ้าเขากล้าลงทุนมากขนาดนี้ ทั้งที่คนอื่นหมดศรัทธา ลองนึกดูสิว่าเขาจะทำอะไรได้อีกถ้ามีบริษัทของเราหนุนหลัง ฉันจะทำให้เขากลายเป็นนักธุรกิจที่ยิ่งใหญ่ที่สุดในประเทศ เขาปลุกไฟในตัวฉันขึ้นมาอีกครั้งจริงๆ!”
“บอกฉันมาว่าต้องการอะไร ฉันจะให้หมด ไม่มีใครได้ตัวเขาไปก่อนเราแน่นอน แอนดี้”
แววตาเขาวาววับ อันตราย
“ถ้า ไรอัน แอนเดอร์ส กับพวกสารเลวจาก มูน เวลธ์ แมนเนจเมนต์ ชิงตัวเขาไปก่อนล่ะก็”
แอนดี้ตัวแข็ง เขารู้ว่าความหมายของคำนั้นคืออะไร
ความล้มเหลว ไม่ใช่ทางเลือก
“ผมจะดำเนินการทันทีครับ ท่านนากาโมโตะ!”
—
ในขณะเดียวกัน ที่ มูน เวลธ์ แมนเนจเมนต์ อีกฟากหนึ่งของเมือง ใจกลางตึกสูงเสียดฟ้า
ไรอัน แอนเดอร์ส นั่งอยู่หลังโต๊ะทำงาน มือหนึ่งคลิกปากกาลูกลื่นสีเงินกับฝ่ามือไปมา
กรามของเขาเกร็งแน่น ฟันขบกันด้วยความเครียด
ซีอีโอของ มูน เวลธ์ แมนเนจเมนต์ ออฟฟิศส์ เอนหลังพิงเก้าอี้หนังสุดหรู ดวงตาสีฟ้าเย็นเฉียบจับจ้องจอลaptop
อีกครั้ง ชายลึกลับคนนั้นได้เขย่าวงการออนไลน์อีกหน
‘ฟักลี่ดักลิ่ง เพิ่งซื้อ บิตคอยน์ มูลค่า 1,500,000 ดอลลาร์’
เขาสูดลมหายใจลึก รอยยิ้มจางๆ ผุดขึ้นมุมปาก
“ยังไม่เลิกอีกเหรอ?”
เขาหันไปเล็กน้อย “มีความคืบหน้าจากทีมไอทีไหม?”
ที่ประตู อมีเลีย เลขาสาวในชุดสูทสุดเฉียบ อายุประมาณปลายยี่สิบ ส่ายหัวเบาๆ
“ยังไม่มีค่ะ วอลเล็ท ของเขายังไม่เชื่อมกับบัญชีที่ลงทะเบียนไว้ใดๆ เราไม่สามารถตามตัวเจ้าของได้เลย”
รอยยิ้มของไรอันหายไป ดวงตาเริ่มมืดมน
ไม่มีเจ้าของที่ชัดเจน ไม่มี อีเมล ที่ผูก ไม่มีเบอร์โทรที่เชื่อม
เขาคือปริศนาสมบูรณ์แบบ
เขาเคาะโต๊ะเบาๆ ขณะครุ่นคิด “ยังจำแฮกเกอร์วัยรุ่นที่เคยจับได้ตอนแอบเจาะระบบเราได้ไหมชื่ออะไรนะ?”
“ริโก้ อีแวนส์ ค่ะ”
“ใช่ เขากำลังเตรียมตัวขึ้นศาลใช่ไหมล่ะ?” แอนเดอร์สพูดเสียงนุ่มด้วยท่าทีเหยียดหยาม
“ยังไงเขาก็แพ้แน่ โทรหาเขา บอกไปว่าเรายอมถอนทุกข้อกล่าวหา ถ้าเขาช่วยเราหาตัวชายคนนั้น”
“จะดำเนินการทันทีค่ะ ท่าน”
อมีเลียรีบออกจากห้องไปทันที แต่ก่อนจะพ้นประตู สายตาหิวกระหายของเจ้านายก็ยังคงมองตามหลังเธออยู่
เขาก้มมองจอลงอีกครั้ง เพ่งดูการแจ้งเตือนตรงหน้า
“เจ้าบ้า ฉันต้องได้เขาอยู่ใต้ตีนให้เร็วที่สุด”
คอมเมนต์มากมายยังคงปรากฏขึ้นเรื่อยๆ
—
ในห้องของเขา ดาร์เรนนั่งสบายๆ พลางเลื่อนดูคอมเมนต์ไปเรื่อยๆ
เขาห้ามตัวเองไม่ให้ขำออกมาไม่ได้ เมื่อเห็นความโกลาหลที่กำลังระเบิดในคอมเมนต์ของ คริปโต แทรคเกอร์
ฟักลี่ดักลิ่ง เล่นอีกแล้ว
และเหมือนทุกครั้ง อินเทอร์เน็ตแทบคลั่ง
@นักลงทุนไร้สติ: ไอ้นี่มันบ้าชัดๆ! $1.5 ล้านเหรอ?! นายคิดอะไรอยู่กันแน่วะ?!
@ซาโตชิคือคำตอบ: นี่มันมั่นใจในระดับที่พวกเราทุกคนกำลังหนีตายกันอยู่เลยนะ 555
@คุณผู้สร้างเงิน: เขากลับมาแล้ว! ฟักลี่ดักลิ่ง กลับมาแล้วเว้ยพวก! เทหมดหน้าตัก!
@นักรบกระเป๋าเงิน: ไอ้นี่เห็น บิตคอยน์ ดิ่ง แล้วพูดว่า “ถือเบียร์ให้หน่อย”
@ลูกเป็ด: ยอมแล้ว เขาเป็น ดักลิ่ง ที่เหนือกว่า
แต่ก็ยังมีอีกหลายคนที่เกลียดเขาเข้าไส้ บอกว่าเขาก็แค่นักลงทุนสายเสี่ยงไร้สมอง
บางคนพูดถึง สก๊อตทิชแพนด้า เปรียบเทียบกัน บอกว่าเจ้านั่นฉลาดกว่าเยอะ
ดาร์เรนเองก็ไม่เข้าใจว่าทำไมคนถึงเอาเขาไปโยงกับ สก๊อตทิชแพนด้า นั่น เขาก็เห็นบ้างว่ามีดราม่าปะทะเล็กๆ กันผ่านสื่อ แต่เขาไม่แคร์เลย
เขาไม่สนแม่งเลยสักนิด
สำหรับพวกคอมเมนต์ทั้งหลาย
“มันตลกดีนะเวลาคนออกความเห็นกันมั่วๆ ทั้งที่รู้ความจริงที่เปลี่ยนไม่ได้อยู่ในมือ”ดาร์เรนเอนหลังพิงเก้าอี้ หัวเราะในลำคอเบาๆ
แต่แล้ว ทันใดนั้น การแจ้งเตือนใหม่ก็โผล่ขึ้นมาบนหน้าจอโทรศัพท์
‘เชอเยน แลมบ์ ได้เริ่มติดตาม ฟักลี่ดักลิ่ง’
ดวงตาดาร์เรนเลิกขึ้นเล็กน้อย ‘เดี๋ยวนะ’
นั่นมันจะใช่ ตัวจริง เหรอ? เชอเยน แลมบ์?
เชอเยน แอล บอร์โดซ์ ทายาทแห่งตระกูลบอร์โดซ์ บริษัทอันดับสองของรัฐ?
จากนั้นเขาก็เห็นคอมเมนต์มากมายเต็มไปหมด บางคนช็อกที่หญิงสาวปริศนาอย่างเชอเยนแลมบ์มาติดตามเขา
แฟนบอยกับพวกคลั่งรักทั้งหลายก็แห่กันเข้าไปคอมเมนต์ในโพสต์ประกาศนี้กันเพียบ
‘เดี๋ยวนะ มันอาจจะเป็นเธอจริงๆ ก็ได้’
ด้วยความอยากรู้ เขาก็เลยกดเข้าไปที่โปรไฟล์ของเธอ