สัตว์อสูรปรากฏตัว

บทที่ 32 สัตว์อสูรปรากฏตัว

หลังจากอ่านตำราวิชาแล้ว เย่ฟานก็เงียบไป

สิ่งที่เรียกว่าขอบเขตแต่กำเนิด คือการดูดซับพลังวิญญาณในอากาศ หล่อหลอมร่างกาย เปลี่ยนร่างกายให้กลายเป็นสิ่งที่เรียกว่ากายาแต่กำเนิด

ในเวลานี้ เย่ฟานจึงเข้าใจว่าเหตุใดผู้บำเพ็ญเซียนจึงดูถูกผู้ฝึกวรยุทธ์

สิ่งที่เรียกว่าการฝึกวรยุทธ์ ก็เป็นเพียงผู้ที่ไม่มีรากวิญญาณ ไม่สามารถเก็บพลังวิญญาณไว้ในร่างกายได้

ดังนั้น จึงทำได้เพียงลดระดับลงมา ใช้พลังวิญญาณเสริมความแข็งแกร่งของร่างกาย

น่าเศร้า น่าเสียดาย!

อัจฉริยะคือเหงื่อเก้าสิบเก้าส่วนบนพรสวรรค์หนึ่งส่วน

แต่หากไม่มีพรสวรรค์หนึ่งส่วนนี้ เจ้าก็ไม่มีอะไรเลย

"ขอแสดงความยินดีกับผู้ถูกเลือกที่สำเร็จภารกิจคลังอาวุธตระกูล สาม: มีตำรามากมาย (สำเร็จแล้ว) สามารถรับได้"

"ขอแสดงความยินดีกับผู้ถูกเลือกที่ได้รับรางวัล: วิชาค่ายกลระดับหนึ่ง"

ในห้วงความคิดของเย่ฟาน พลันปรากฏค่ายกลต่างๆ มากมาย ค่ายกลศิลาผาสำหรับป้องกัน ค่ายกลซ่อนเร้นสำหรับซ่อนตัว ค่ายกลร้อยกระบี่สำหรับโจมตี

ค่ายกลแต่ละอย่าง มีพลังอำนาจมาก

ผู้แข็งแกร่งในขอบเขตแต่กำเนิดที่แข็งแกร่งที่สุดในสายตาของมนุษย์ เมื่อเผชิญหน้ากับค่ายกลเหล่านี้ คาดว่าคงทานทนไม่ได้

กระทั่ง เย่ฟานยังเห็นค่ายกลที่สามารถใช้แทนไฟวิญญาณได้ นั่นคือ ค่ายกลไฟวิญญาณ

แต่น่าเสียดายที่ค่ายกลเหล่านี้ เย่ฟานไม่สามารถวางได้แม้แต่ค่ายกลเดียว

เพราะวัสดุที่จำเป็นในการวางค่ายกล ในโลกมนุษย์ไม่มีเลย

ค่ายกลไฟวิญญาณที่ง่ายที่สุด ยังต้องใช้หินวิญญาณหนึ่งก้อนเป็นแกนกลาง

หินวิญญาณ ให้เย่ฟานไปหาจากที่ไหน!

ทักษะวิชาค่ายกลนี้ สำหรับเย่ฟานในปัจจุบัน เป็นเพียงการสะสม

คลังอาวุธตระกูลไม่สามารถให้พรสวรรค์รากวิญญาณได้ ดูเหมือนว่าต้องรอจนถึงผู้แข็งแกร่งตระกูลสาม ดูว่าจะได้รับพรสวรรค์รากวิญญาณได้หรือไม่

หากยังไม่ได้ ก็คงต้องดูที่สมาชิกตระกูล

แต่หากต้องการทำภารกิจสมาชิกตระกูลให้สำเร็จ อย่างน้อยต้องใช้เวลาสิบปี

เวลามากขนาดนี้ เย่ฟานรอไม่ไหว

ทางออกที่ดีที่สุดคือ ตระกูลให้กำเนิดผู้แข็งแกร่งในขอบเขตแต่กำเนิด

สามวันต่อมา เย่ฟานได้รับตำราวิชาแต่กำเนิด หล่อหลอมกายาแต่กำเนิดสำเร็จ ทะลวงสู่ขอบเขตแต่กำเนิด

ขอบเขตแต่กำเนิด ขอบเขตสุดท้ายแห่งวรยุทธ์

เย่ฟานยกมือขึ้น พลังปราณแต่กำเนิดอันมหาศาลรวมตัวเป็นมือคู่ใหญ่ คว้าไปยังภูเขาจำลอง

ตูม ภูเขาจำลองแตกกระจายเป็นเสี่ยง

เมื่อเทียบกับสูงสุดของปราณก่อกำเนิด ขอบเขตแต่กำเนิดแข็งแกร่งกว่าสิบเท่า

สิ่งที่สำคัญที่สุดคือ เย่ฟานรู้สึกว่าอายุขัยของตนเองดูเหมือนจะเพิ่มขึ้น

หากระบบสามารถเห็นอายุขัยได้ก็คงดี!

"อินเทอร์เฟซระบบได้รับการอัปเดตแล้ว โปรดตรวจสอบด้วยตัวท่านเอง"

…

ตัวละคร: เย่ฟาน

อายุขัย: 72 ปี

ระดับ: แต่กำเนิดระดับต้น (212/10000)

ทักษะ: ตำราเก้าโคหลอมกายาสมบูรณ์, วิถีแห่งการปรุงโอสถระดับหนึ่งสมบูรณ์ (1599/1600), ดาบคลั่งสมบูรณ์, กระบี่ลมเฉื่อยสมบูรณ์, การสร้างอาวุธระดับหนึ่ง (1599/1600), วิชาค่ายกลระดับหนึ่ง (1599/1600)

อิทธิฤทธิ์: สายเลือดงูเขียวไร้ระดับ (72/100)

ภารกิจ: การเติบโตของตระกูล สอง, เส้นทางของผู้แข็งแกร่ง สอง, ที่ดินของตระกูล สอง, สมาชิกตระกูล หนึ่ง, คลังอาวุธตระกูล สาม

…

อายุขัยที่ระบบแสดง คืออายุขัยที่เหลืออยู่ของเย่ฟาน

ปีนี้เย่ฟานอายุห้าสิบสองปีแล้ว หากไม่มีอะไรผิดพลาด เย่ฟานจะสามารถมีชีวิตอยู่ได้ถึงหนึ่งร้อยยี่สิบสี่ปี

หากมีอะไรผิดพลาด ระบบเพียงรับประกันว่าเย่ฟานจะสามารถมีชีวิตอยู่ได้นานเท่านั้น ไม่รับประกันว่าเย่ฟานจะ "มีชีวิต" ได้นานเท่านั้น

เจ็ดสิบสองปี เย่ฟานถอนหายใจด้วยความโล่งอก

นานขนาดนี้ น่าจะสามารถบำเพ็ญเซียนได้แล้ว

แต่เย่ฟานไม่ได้มีความสุขนานนัก ข่าวร้ายก็มาถึง

เย่จิ่นเทียนไม่สามารถทะลวงได้ พบกับคอขวดอีกครั้ง

เหมือนกับการทะลวงจากขอบเขตหลอมรวมกายาสู่ขอบเขตปราณก่อกำเนิดในครั้งก่อน ไม่ว่าจะต้องเพิ่มพรสวรรค์ หรือพึ่งโอสถจึงจะสามารถทะลวงได้

แต่โอสถที่ใช้ทะลวงจากปราณก่อกำเนิดสู่ขอบเขตแต่กำเนิด มีแต่ต้องเป็นนักปรุงโอสถที่แท้จริงเท่านั้นจึงจะปรุงได้

หากไม่ทะลวงสู่ขอบเขตแต่กำเนิด เย่ฟานก็ไม่มีทางเป็นผู้บำเพ็ญเซียนได้

หากไม่เป็นผู้บำเพ็ญเซียน ก็ไม่สามารถปรุงโอสถที่ช่วยให้เย่จิ่นเทียนทะลวงสู่ขอบเขตแต่กำเนิดได้ ก็ยังคงไม่สามารถเป็นผู้บำเพ็ญเซียนได้

ตระกูลเย่ ตกอยู่ในภาวะชะงักงัน

ทำลายสถานการณ์นี้ จะทำลายได้อย่างไร?

เย่ฟานก็พลันรู้สึกสับสนเล็กน้อย ดูเหมือนว่าภารกิจของระบบหลายครั้ง ในระยะเวลาอันสั้น ยังไม่มีทางออกใดๆ

ไม่ได้การ รอไม่ได้

"จิ่นเทียน เจ้าเริ่มตั้งแต่ตอนนี้ ทุ่มเทกำลังทั้งหมดสืบเสาะข่าวคราวที่เกี่ยวข้องกับผู้บำเพ็ญเซียน พวกเราจะนั่งรอความตายไม่ได้"

"เสี่ยวเซียว ต่อไปเจ้าดูแลสั่งสอนพวกเขาสนับสนุนการฝึกฝน"

เย่ฟานตั้งใจจะลงมือด้วยตนเอง ยังมีวิธี ตราบใดที่หาหินวิญญาณเจอ ทุกอย่างยังมีโอกาส

ทักษะวิชาค่ายกลที่เพิ่งได้รับ สามารถวางค่ายกลไฟวิญญาณได้

ตราบใดที่มีไฟวิญญาณ เย่ฟานก็จะสามารถปรุงโอสถที่ช่วยให้เย่จิ่นเทียนทะลวงได้

ทั้งตระกูลเย่ เริ่มเคลื่อนไหว

เวลาผ่านไปวันแล้ววันเล่า หนึ่งเดือน ครึ่งปี หนึ่งปี

ปีนั้น ระดับพลังของเย่ฟานไม่ได้ก้าวหน้าแม้แต่น้อย ติดขัดโดยสิ้นเชิง

เย่จิ่นเทียนก็ไม่ได้ฝึกฝนเช่นกัน คอยสืบเสาะข่าวคราวเกี่ยวกับผู้บำเพ็ญเซียนอยู่ตลอด

เย่ฟานรู้ว่าตนเองจำไม่ได้ จึงอดทนรอข่าวอย่างใจเย็น

"ท่านพ่อ มีข่าวแล้ว"

เย่จิ่นเทียนกลับมายังตระกูลเย่ด้วยสภาพเหนื่อยล้าจากการเดินทาง บอกข่าวที่ทำให้เย่ฟานฮึกเหิม

ไม่ใช่ข่าวเกี่ยวกับผู้บำเพ็ญเซียน แต่เป็นข่าวเกี่ยวกับสัตว์อสูรที่เขียนไว้ในนิยายแปลกประหลาด

สัตว์อสูร?

ตามคำบรรยายของเย่จิ่นเทียน ที่เหมืองแร่เหล็กแดงที่เย่ฟานเคยขายไป ปรากฏสิ่งมีชีวิตประหลาดตัวหนึ่ง

มันไม่เพียงแต่มีร่างกายที่แข็งแกร่ง ยังสามารถพ่นไฟได้

แม้แต่นักรบในขอบเขตปราณก่อกำเนิดที่แต่ละตระกูลใหญ่ในเมืองฉางเหอเชิญไป ก็ไม่ใช่คู่ต่อสู้

อำเภอว่านลู่ ผู้ที่แข็งแกร่งที่สุดก็คือขอบเขตปราณก่อกำเนิดเท่านั้น

หากต้องการเชิญนักรบในขอบเขตแต่กำเนิด ต้องไปที่มณฑลกวางเหอ

แต่การเชิญนักรบในขอบเขตแต่กำเนิดมา ไม่ใช่เรื่องง่าย

อำเภอว่านลู่ในปัจจุบัน บนผิวหน้าก็มีเย่ฟานเพียงคนเดียวที่เป็นนักรบในขอบเขตแต่กำเนิด

สัตว์อสูร!

เย่ฟานลังเลอยู่ครู่หนึ่ง แต่ก็ตัดสินใจได้อย่างรวดเร็ว

สัตว์อสูรตัวนี้ ต้องฆ่า!

หากฆ่าไม่ได้ ถึงตอนนั้นค่อยหนี!

นักรบในขอบเขตปราณก่อกำเนิดยังสามารถหนีรอดจากสิ่งที่เรียกว่าสัตว์อสูรได้ นั่นคงไม่มีอันตรายมากนัก

"ไป!"

เมื่อเย่ฟานมาถึงตงซานที่ตั้งของเหมืองแร่เหล็กแดง พลันรู้สึกถึงความผิดปกติรอบด้าน

นับตั้งแต่เย่ฟานทะลวงสู่ขอบเขตแต่กำเนิด เขาสามารถรับรู้ถึงพลังวิญญาณในอากาศได้

และพลังวิญญาณในบริเวณตงซานนี้ หนาแน่นมาก หนาแน่นกว่าในอำเภอว่านลู่หลายเท่า

ตอนที่เย่ฟานมาตงซานครั้งก่อน เขาเป็นเพียงนักรบในสูงสุดของขอบเขตหลอมรวมกายา ไม่สามารถรับรู้ถึงพลังวิญญาณได้

ดูเหมือนว่าครั้งนั้น พลาดโอกาสสำคัญไปแล้ว

แต่ตอนนี้ค้นพบแล้ว ก็ยังไม่สาย!

โฮก!

เย่ฟานและคนอื่นๆ เพิ่งเข้าไปถึงกลางเขาตงซาน ก็ได้ยินเสียงคำรามของสัตว์

จากนั้น สิ่งมีชีวิตที่ดูเหมือนสุนัข แต่ใหญ่กว่าเสือ ก็กระโจนออกมาจากป่าเขา

พลังอำนาจอันแข็งแกร่งที่แผ่ออกมาจากร่างสุนัขดำ กดทับใส่เย่ฟานและคนอื่นๆ อย่างรุนแรง

"แข็งแกร่งมาก!"

เย่ฟานเก็บความประมาท สัตว์ตัวนี้อาจเป็นสัตว์อสูรจริงๆ

ตงซานแห่งนี้ ดูเหมือนจะมีความลับยิ่งใหญ่

"ฆ่า!"

เย่ฟานเคลื่อนไหว กำดาบยาวมีชื่อที่ตนเองสร้างขึ้น ฟันลงใส่สัตว์อสูรสุนัขดำอย่างรุนแรง

พลังปราณแต่กำเนิดแปรเปลี่ยนเป็นปราณดาบ ทรงพลังไร้เทียมทาน!

(จบตอน)