บทที่ 4 กลายเป็นคนจรจัด

บทที่ 4 กลายเป็นคนจรจัด

การโต้เถียงดำเนินต่อไปจนถึงกลางคืน

"เอาล่ะ ทุกคน หยุดเถียงกันได้แล้ว เมื่อบ่ายนี้ ฉันอัปโหลดบัญชีของคนนี้ไปยังสถานีตรวจสอบแล้ว และอีกฝ่ายก็ตอบกลับมาแล้ว"

ในการถ่ายทอดสด เว่ย เสินคลิกที่อีเมลตอบกลับจากสถานีเทคโนโลยีเถิงสุน ภายใต้สายตาของชาวเน็ตนับล้าน เนื้อหาของอีเมลตอบกลับคือ: 【บัญชีไม่มีความผิดปกติ】

"ให้ตายสิ ไอ้หมอนี่ไม่ใช่คนโกงจริงๆ เหรอเนี่ย?" เสี่ยว ซิงมู่ยืนอยู่ข้างเว่ย เสิน พูดอย่างเหม่อลอย

เว่ย เสินพยักหน้าและพึมพำ "ฉันไม่ได้คิดว่าเขามีปัญหาตั้งแต่แรกแล้ว ตอนนี้ตรวจสอบแล้วก็จริง คนนี้เป็นผู้เชี่ยวชาญการซุ่มยิงระดับสุดยอด"

หย่งหยวนที่อยู่ข้างๆ คลิกลิ้นด้วยความประหลาดใจและกล่าวว่า "ระดับการซุ่มยิงของคนนี้แข็งแกร่งกว่ากู่ ฉุนเสียอีก"

"อย่าพูดถึงไอ้คนอกตัญญู ติดต่อบัญชีนี้ดูสิว่าเราจะชวนเขาเข้าทีมได้ไหม ทีมของเราบังเอิญขาดสไนเปอร์อยู่พอดี" เว่ย เสินจ้องไปที่ ID 【ming】 ดวงตาเป็นประกาย

PCI ปีนี้กำลังจะเริ่มขึ้น และทีมของพวกเขาต้องการผู้เล่นที่แข็งแกร่งกว่านี้เข้ามาเสริม

PCI เป็นงานระดับโลกสำหรับ PlayerUnknown's Battlegrounds เทียบเท่ากับซีรีส์ S ของ League of Legends และมีความสำคัญมาก

......

วันรุ่งขึ้น เจียง ซือหมิงไปทำงานตามปกติ แต่หวัง จุน โจว เฉียง และอีกสองคนมาสาย พวกเขาเล่น PUBG ทั้งคืนและตื่นสายมากในตอนเช้า

พวกเขาถึงกับถูกผู้จัดการภูมิภาคจับได้และถูกตำหนิอย่างรุนแรง

อย่างไรก็ตาม หวัง จุนปัดความผิดไปให้เจียง ซือหมิง โดยอ้างว่าเจียง ซือหมิงพาพวกเขาไปดื่มเมื่อคืนก่อน ซึ่งทำให้พวกเขามาสาย

"เสี่ยวเจียง ช่วยรับผิดชอบแทนพวกเราหน่อย เดี๋ยวฉันเลี้ยงข้าวเที่ยงนาย ไม่งั้นนายก็รู้ผล" หวัง จุนกระซิบกับเจียง ซือหมิงอย่างลับๆ

หวัง จุนมักจะหาเรื่องยากลำบากให้เจียง ซือหมิง เพราะหวัง จุนมีแฟนสาวสวยที่ชอบเจียง ซือหมิงมาก หวัง จุนที่ถูกความอิจฉาริษยาครอบงำจึงมักจะกลั่นแกล้งเจียง ซือหมิง

"เรียนผู้จัดการ!"

เจียง ซือหมิงลุกขึ้นยืนด้วยความ 'ภักดีแบบพี่น้อง' ใบหน้าของหวัง จุนปรากฏรอยยิ้มที่น่าพอใจ แต่ในขณะต่อมา รอยยิ้มของเขาก็แข็งค้าง

"เรียน ผมไม่ได้ชวนผู้จัดการหวังไปดื่มเมื่อคืนนี้ พวกเขาสามคนเล่นเกมทั้งคืนและมาสายกันเอง ไม่เกี่ยวกับผม!"

"เจียง ซือหมิง นายอยากตายหรือไง?"

ปากของหวัง จุนกระตุก และดวงตาของเขาไม่เป็นมิตร

แต่เจียง ซือหมิงไม่กลัวเลย เขาอยากลาออกมานานแล้ว การอดทนก่อนหน้านี้เป็นไปเพื่อความอยู่รอด ไม่มีทางเลือกอื่นนอกจากต้องก้มหัวให้

แต่ตอนนี้เขามีชิ้นส่วนเกมแล้ว เขามีความมั่นใจที่จะอยู่รอดได้ ทำไมเขาต้องทนกับความอยุติธรรมแบบนี้ต่อไป

จริงๆ แล้ว ไม่ว่าเขาจะดิ้นรนในสังคมมานานแค่ไหน บุคลิกของเจียง ซือหมิงก็ไม่เคยเปลี่ยน

เพียงเพื่อความอยู่รอดเท่านั้นที่เขาทำได้เพียงซ่อนคมของตัวเอง

"บังเอิญว่าฉันก็ไม่อยากทำงานที่นี่อีกต่อไปแล้ว ด้วยเหตุนี้ ฉันขอรายงานต่อผู้จัดการเกี่ยวกับคำพูดและการกระทำต่างๆ ของผู้จัดการหวัง จุน โจว เฉียง และหยวน ปิง ในบริษัทสาขาในช่วงหกเดือนที่ผ่านมา"

เจียง ซือหมิงลุกขึ้นยืน จัดคอเสื้อ และกล่าวเสียงดังทีละคำถึงการกระทำสกปรกที่หวัง จุน โจว เฉียง และหยวน ปิงได้กระทำในช่วงหกเดือนที่ผ่านมา

เรื่องต่างๆ เช่น มาสายกลับก่อน หาคนมาลงเวลาแทน โก่งตัวเลขรายงานผลงาน เอาเปรียบพนักงานคนอื่นๆ เปลี่ยนบัญชีอย่างมุ่งร้าย และอื่นๆ

เจียง ซือหมิงแจกแจงการกระทำของพวกเขาทีละอย่าง

หวัง จุนและอีกสองคนมีสีหน้าหลากหลาย แต่เจียง ซือหมิงไม่ได้มองพวกเขาเลยแม้แต่ครั้งเดียวตั้งแต่ต้นจนจบ หลังจากพูดจบ เขาวางใบลาออกที่เตรียมไว้แล้วบนโต๊ะและเดินจากไปด้วยท่าทางที่เด็ดเดี่ยว

ผู้จัดการภูมิภาคต้องการรั้งตัวเขาไว้ แต่เจียง ซือหมิงตั้งใจที่จะลาออกแล้ว เขาจึงไม่มีทางเลือกอื่นนอกจากระบายความโกรธใส่หวัง จุนและอีกสองคน

กลับถึงบ้าน เจียง ซือหมิงรู้สึกโล่งอก

หลังจากกลับถึงบ้านไม่นาน เขาก็ได้รับการจัดส่งจาก JD.com มันเป็นชุดอุปกรณ์คอมพิวเตอร์ เขาได้สั่งซื้อเมื่อคืนนี้และมันมาถึงในเช้านี้

นับตั้งแต่วันนี้เป็นต้นไป งานและเป้าหมายของเขาคือการเติมเต็มความฝันในชีวิตของเขาใน PlayerUnknown's Battlegrounds

เคยทำงานในร้านคอมพิวเตอร์มาก่อน เจียง ซือหมิงจึงมีความชำนาญและติดตั้งคอมพิวเตอร์อย่างรวดเร็ว ดาวน์โหลดระบบ อัปเดตไดรเวอร์ แก้จุดบกพร่องของคอมพิวเตอร์ และดาวน์โหลดเกม

ทั้งหมดเสร็จสิ้นภายในหนึ่งเช้า

สเปคคอมพิวเตอร์อยู่ในระดับปานกลาง ราคา 5,000 หยวน แม้ว่าเมื่อวานเขาจะทำเงินได้ 15,000 หยวนจาก PlayerUnknown's Battlegrounds แต่เจียง ซือหมิงก็ยังไม่กล้าใช้จ่ายฟุ่มเฟือยและตัดสินใจเก็บเงินไว้ก่อน

สถานะทางการเงินของครอบครัวเขาไม่ดี พ่อแม่ของเขาสุขภาพไม่แข็งแรงมาโดยตลอด และเขามีน้องสาวคนหนึ่งที่เรียนอยู่ชั้นมัธยมต้น ภาระของครอบครัวจึงหนักมาก

มิฉะนั้น เจียง ซือหมิงคงไม่ยอมจำนนต่อแรงกดดันทางสังคมนี้ง่ายๆ

วางความคิดเหล่านี้ไว้ก่อน เขาเข้าสู่เกมอีกครั้ง เจียง ซือหมิงคลิกเลือกเกมเดี่ยวอย่างเด็ดขาด

คอมพิวเตอร์ที่เขาประกอบเองนั้นยอดเยี่ยม สะดวกสบายกว่าเครื่องในร้านอินเทอร์เน็ตคาเฟ่มาก

"ชิ้นส่วน ชิ้นส่วน ฉันต้องการชิ้นส่วน!"

พึมพำกับตัวเอง เจียง ซือหมิงเข้าสู่เกม ทันทีที่เครื่องบินขึ้น เจียง ซือหมิงก็กระโดดร่มทันที

จากบนฟ้า เจียง ซือหมิงสามารถมองเห็นแผนที่ทั้งหมดได้ หากชิ้นส่วนปรากฏขึ้น เขาก็จะเห็นมันจากบนฟ้า

"ได้มาหนึ่งชิ้น!"

เจียง ซือหมิงประหลาดใจยินดีที่พบแสงสีขาวส่องสว่างจุดเปลี่ยวแห่งหนึ่งที่ขอบแผนที่

ชิ้นส่วนที่ปรากฏขึ้นเองเหล่านี้พบได้ยากมาก บางทีอาจจะแค่ครั้งเดียวในหลายสิบเกม วันนี้ เกมแรกก็มีเลย เป็นการเริ่มต้นที่ดี!

ด้วยความยินดี เจียง ซือหมิงบินไปยังจุดเปลี่ยวแห่งนั้น

ในขณะเดียวกัน ในห้องถ่ายทอดสดของแพลตฟอร์ม Douyu ไต้ เสี่ยวเหม่ย ซึ่งก้าวขึ้นเป็นสตรีมเมอร์ PUBG อันดับหนึ่งของ Douyu เร็วกว่าถวน ถวนเสียอีก เต็มไปด้วยบรรยากาศที่คึกคัก

"วันนี้มือฉันร้อนแรงมาก การควบคุมแรงถีบของ M4 เมื่อกี้นี้เจ๋งใช่ไหมล่ะ? บอกเลยนะ เมื่อกี้ฉันได้ที่หก เกมนี้ฉันจะกินไก่!"

ในห้องถ่ายทอดสด ในกล้อง เด็กสาวที่มีรูปร่างหน้าตาสะอาดสะอ้านและสวยงามกล่าวด้วยความทะเยอทะยานที่พุ่งสูงขึ้น

ใครจะจินตนาการได้ว่าเด็กสาวคนนี้ที่มีรูปร่างหน้าตาที่บริสุทธิ์ราวกับหยกนั้น แท้จริงแล้วเป็นทอมบอยเต็มตัว มักถูก 'หลี่ขุย' เข้าสิง เต็มไปด้วยพลังชาย และบางครั้งก็ชอบทำตัวออดอ้อนเพื่อหลอกลวงคนทั่วไป ทำให้แฟนๆ เรียกเธอเล่นๆ ว่า 'ป้า', 'ราชาแห่งความออดอ้อน', 'คู่เอ', 'แอร์โฮสเตสหมายเลขหนึ่งของ Douyu'...

สำหรับ 'คำพูดที่ไม่จริง' ของเธอ ชาวเน็ตไม่เชื่อเลยแม้แต่น้อย

"ถ้าแกกินไก่ได้นะ ฉันจะกินขี้ พูดจริงทำจริง"

"แกไม่รู้ตัวเลยเหรอว่าเมื่อกี้ได้ที่หกมาได้ยังไง? ป้า! แกซุ่มทั้งเกม! ฆ่าไปแค่คนเดียว!"

"แกกับถวน ถวนเป็นเพื่อนซี้กันเหรอ? ทั้งคู่โม้เก่งสุดๆ"

"ถ้าแกมั่นใจขนาดนั้น เปิดพนันเลยสิ ดูสิว่าฉันจะไม่ทำให้แกร้องไห้ขี้มูกโป่งเพราะแพ้พนัน!"

เมื่อเห็นความคิดเห็นเหล่านี้ ไต้ เสี่ยวเหม่ยก็พองผมหน้าม้าด้วยความโกรธและ 'คำราม' ออกมาว่า "เปิดก็เปิดสิ! แทงสิบจ่ายหนึ่ง ถ้าฉันกินไก่ได้!"

คลิก การพนันเปิดขึ้น

ทันทีนั้นเอง ผู้คนนับไม่ถ้วนก็เข้ามาวางเดิมพัน แต่เก้าสิบเก้าเปอร์เซ็นต์ของพวกเขาเดิมพัน 'ไม่' แม้ว่าอัตราต่อรองจะอยู่ที่ 0.1 เท่านั้น พวกเขาก็ยังรีบวางเดิมพันกันอย่างกระตือรือร้น

"แทงลูกชิ้นปลาไปแล้วสามพันลูก รอเก็บเงินอย่างเดียว"

"แจกลูกชิ้นปลาตอนกลางวันแสกๆ? สตรีมเมอร์ใจดีจริงๆ"

"หมดหน้าตัก ฮ่าๆๆ จะไม่เอาลูกชิ้นปลาฟรีได้ยังไง"

"แทงสวนลูกชิ้นปลา แล้วจะได้บ้านพักตากอากาศริมทะเล คำกล่าวเลื่องลือในห้องถ่ายทอดสดของไต้ เสี่ยวเหม่ย"

เมื่อได้ยินคำพูดของคนเหล่านี้ ไต้ เสี่ยวเหม่ยก็โกรธจนเจ็บหน้าอก แม้ว่าจะเป็นแค่คู่ A ก็ยังเจ็บ...

"ดี! ดี! พวกแกอย่าเสียใจทีหลังก็แล้วกัน! ปิดการพนัน!" ไต้ เสี่ยวเหม่ยปิดการพนันด้วยความโกรธ

เมื่อเห็นผลการเดิมพัน จำนวนลูกชิ้นปลา 'สูง' ที่เดิมพันว่าเธอจะกินไก่อยู่ที่ห้าพันลูก ในขณะที่ลูกชิ้นปลาที่เดิมพัน 'ไม่' นั้นสูงถึงหกล้านลูก!

ถ้าเธอแพ้เกมนี้ เธอจะเสียทุกอย่าง

......