ระเบิดกลางตึกที่สร้างไม่เสร็จ

บทที่ 212 ระเบิดกลางตึกที่สร้างไม่เสร็จ

ในยามดึกสงัด หลิวเต๋าและหลี่ไค่หยุนกลับมาถึงสำนักงานกรมบังคับใช้กฎหมายเมืองเทียนซินพร้อมกับเจียงไป๋

แต่ก่อนจะเดินเข้าไปถึงประตูหลักของสำนักงาน เจียงไป๋ที่เดินตามหลังและกำลังหาวอยู่ก็ออกคำสั่งทันที

“จำที่ฉันบอกไว้ให้ดี ส่งคนไปพาตัวกู่หยางกลับมาทันที ฉันจะสอบสวนเขาด้วยตัวเอง

ถ้าช้าไปแล้วมีเหตุฆาตกรรมโดยบุชเชอร์อีกล่ะก็ พวกเธอทุกคนจะต้องร่วมรับผิดชอบด้วย

ตอนนั้นฉันจะยื่นคำร้องเอาผิดฐานให้ที่พักพิงอาชญากร!”

ชูหลิงหลิงที่ยืนอยู่ใกล้ๆ ถึงกับกัดฟันกรอดด้วยความโกรธ จนเกือบจะระเบิดอารมณ์ใส่เขา แต่หลี่ไค่หยุนที่อยู่ข้างๆ รีบคว้ามือเธอไว้ก่อน

เจียงไป๋ไม่ใส่ใจแม้แต่น้อย เขารู้ดีว่าอีกฝ่ายไม่พอใจ แต่ตราบใดที่พวกเขายังเชื่อฟัง เขาก็ไม่สน

หลิวเต๋าพยักหน้าอย่างช่วยไม่ได้

“วางใจได้ ฉันจะสั่งให้เจ้าหน้าที่เข้าเวรจัดการเรื่องนี้ทันทีที่เข้าไปข้างใน

แต่คุณก็ต้องสัญญาด้วยว่า ต่อให้จับตัวกู่หยางได้ ก็ต้องดำเนินการตามกฎหมาย ห้ามทรมานส่วนตัวเด็ดขาด

สถานะของกู่หยางไม่ธรรมดา เขาเคยสร้างคุณูปการมากมาย หากคุณทำเกินเลย ฉันจะขัดขวางคุณสุดความสามารถ”

เจียงไป๋แค่นหัวเราะ

“เถอะน่า ต่อให้พวกเธอขุดบรรพบุรุษสิบแปดชั่วคนมาโต้กับฉัน ก็ยังแค่ ‘วอร์มอัพ’ สำหรับฉันเท่านั้นแหละ”

พูดจบ เขาก็เดินเข้ากรมบังคับใช้กฎหมายไปอย่างอหังการ

ชูหลิงหลิงที่เดินเป็นคนสุดท้ายกลั้นอารมณ์ไว้ไม่ไหวแล้ว กัดฟันสบถออกมา

“ไม่เคยเกลียดใครขนาดนี้มาก่อนในชีวิต ไอ้บ้านี่มันหยิ่งยโสเกินไปแล้ว!

เก่งแต่พลังปราณโบราณ แล้วไง? มันทนลูกกระสุนได้หรือเปล่า?

อยากจะกระหน่ำปืนใส่จากข้างหลังจริงๆ

พูดถึงเรื่องนี้ ฉันมีช่องทางซื้อปืนเถื่อนอยู่นะ เอาสักสองกระบอกดีไหม จัดการมันให้จบๆ ไปเลย?”

หลี่ไค่หยุนรีบลากตัวเธอกลับ

“เบาๆ หน่อย ระวังหูมันดีเกินมนุษย์ จะได้ยินเข้า

อีกอย่าง ซื้อขายอาวุธผิดกฎหมายถือเป็นความผิดร้ายแรงนะ เราทำแบบนั้นไม่ได้”

ชูหลิงหลิงพูดต่อ

“งั้นฉันจ้างนักฆ่าจากเว็บใต้ดินต่างประเทศก็ได้ จะยอมกู้เงินจ้างมือหนึ่งมาเก็บมันเลย!

มันหยิ่งขนาดนี้ ฉันทนไม่ไหวจริงๆ!”

หลี่ไค่หยุนถอนหายใจ แล้วหันไปถามหลิวเต๋า

“แล้วเราจะทำยังไง? ปล่อยให้เขาทำตามใจไปเรื่อยๆ แบบนี้เหรอ?”

หลิวเต๋าส่ายหน้า

“ฉันเองก็ยังคิดวิธีรับมือไม่ได้ แต่ฉันส่งรายงานไปให้นายกหยวนแล้ว เขาเริ่มขยับเบื้องหลังแล้ว

ถ้าขนาดนายกหยวนยังทำอะไรไม่ได้ เราก็ต้องพึ่งตัวเองแล้วล่ะ”

ทั้งสามเดินเข้ากรมบังคับใช้กฎหมายด้วยความกังวล

แต่ก่อนที่หลิวเต๋าจะได้สั่งการอะไร ก็สังเกตเห็นความผิดปกติในอาคาร

ตามปกติ ช่วงดึกคนควรจะน้อยมาก แต่ตอนนี้มีเจ้าหน้าที่วิ่งกันวุ่นเต็มไปหมด ไม่มีใครแม้แต่จะหันมาสนใจว่าพวกเขากลับมาแล้ว

หลิวเต๋าคว้าตัวเจ้าหน้าที่คนหนึ่งที่กำลังจัดเอกสารไว้ถามทันที

“เกิดอะไรขึ้น? ทำไมคืนนี้คนเยอะผิดปกติ? มีคดีใหญ่เหรอ?”

เจ้าหน้าที่เงยหน้าขึ้น พอเห็นว่าเป็นหลิวเต๋าก็รีบลุกขึ้นทำความเคารพ

“รองผู้อำนวยการหลิว ท่านกลับมาแล้ว!

คืนนี้มีเหตุการณ์ร้ายแรงครับ อาคารสูงในย่านชานเมืองที่ยังสร้างไม่เสร็จ เกิดระเบิดรุนแรงโดยไม่ทราบสาเหตุ จนตึกสูง 30 ชั้นถล่มลงมาทั้งหลัง

แรงระเบิดรุนแรงมาก ได้ยินไปไกลหลายกิโล

เจ้าหน้าที่ของเรากำลังตรวจสอบสถานการณ์ รายชื่อผู้เสียชีวิต และหาสาเหตุของการระเบิดอยู่ครับ”

ได้ยินดังนั้น สีหน้าหลิวเต๋าก็เคร่งเครียบทันที เขาหยิบเอกสารจากมือเจ้าหน้าที่ขึ้นมาดูอย่างรวดเร็ว แล้วเข้าใจภาพรวมได้ทันที

หลี่ไค่หยุนกับชูหลิงหลิงที่ยืนอยู่ด้านหลังก็ขมวดคิ้วหลังจากอ่านเอกสาร

หลี่ไค่หยุนพูดขึ้น

“ฉันรู้จักโครงการตึกที่ว่านี่อยู่บ้าง แม้จะยังสร้างไม่เสร็จ แต่โครงสร้างหลักก็เสร็จไปมากแล้ว

จะทำให้ตึกขนาดนั้นถล่มลงมา ต้องใช้ระเบิดจำนวนมหาศาล ใครกันถึงจะกล้าทำแบบนี้?”

หลิวเต๋าท่าทางวิตก

“ฉันก็ไม่รู้ แต่คงไม่ใช่เรื่องเล่นๆ แน่ ต้องมีเบื้องหลังซับซ้อนอยู่บ้าง ดูท่าต้องไปตรวจสอบที่เกิดเหตุด้วยตัวเองแล้ว”

เจียงไป๋ที่ยืนอยู่ข้างๆ ฟังแล้วก็แค่นเสียงดูถูก

“ก็แค่ระเบิดตึกสร้างไม่เสร็จ ยังไม่มีใครมาแจ้งความ จะไปใส่ใจทำไม?

ทำตามคำสั่งฉัน ส่งคนไปจับกู่หยางเดี๋ยวนี้

ส่วนคดีระเบิดนี่ รอให้มีคนแจ้งค่อยมาจัดการก็ยังทัน!”

แต่คราวนี้หลิวเต๋าท่าทีแน่วแน่มาก เขาหันมาตอบกลับทันที

“ไม่ได้ คดีนี้ไม่น่าจะเรียบง่ายขนาดนั้น

คนที่สามารถจัดหาและใช้ระเบิดจำนวนมากขนาดนี้ได้ ไม่ใช่คนธรรมดาแน่ และถ้าเขาทำได้หนึ่งครั้ง เขาก็ทำได้อีก

ถ้าครั้งหน้าเขาไปวางระเบิดอาคารในเขตตัวเมือง มีคนตายมากกว่านี้อีกล่ะ?

เราต้องรีบไปที่เกิดเหตุและยับยั้งอันตรายไว้แต่เนิ่นๆ

ตอนนี้เราไม่มีเจ้าหน้าที่พอจะไปจับกู่หยางแล้วจริงๆ”

เจียงไป๋สีหน้าไม่พอใจ แววตาเย็นเยียบจนแทบฆ่าได้ เขาจ้องหลิวเต๋าอย่างดุร้าย

“ลืมไปแล้วเหรอว่าฉันพูดอะไร? คิดจะท้าทายความอดทนของฉันเหรอ?”

แม้จะถูกข่มขู่ถึงชีวิต หลิวเต๋าก็ไม่ถอย

“คุณเจียง ผมเข้าใจว่าคุณก็มีหน้าที่ของคุณ แต่ตอนนี้เรามีเจ้าหน้าที่ไม่พอจริงๆ ต่อให้คุณฆ่าผม ก็เปลี่ยนอะไรไม่ได้

ผมอธิบายชัดเจนแล้ว ถ้าเราช้าไป แล้วเกิดเหตุร้ายแรงอย่างตึกในเมืองระเบิดขึ้นมา คุณจะรับผิดชอบไหวหรือเปล่า?”

เจียงไป๋นิ่งเงียบไป

แม้กลุ่ม “ประหลาด” อย่างเขาจะได้รับอำนาจและอภิสิทธิ์มากมายจากเบื้องบน แต่ก็ต้องรับผิดชอบเช่นกัน

ถ้าเพราะความดื้อดึงของเขานำไปสู่โศกนาฏกรรมจริงๆ เช่นตึกระเบิดกลางเมือง เขาก็คงไม่รอดความรับผิดชอบ

แม้จะยโสใส่คนพวกนี้ได้ แต่ในกลุ่มประหลาด เขาก็เป็นแค่สมาชิกธรรมดาเท่านั้น

หลังจากชั่งน้ำหนักดีแล้ว เจียงไป๋ก็แค่นเสียงเย็นชา

“ก็ได้ จะให้เวลา

แต่การตรวจสอบที่เกิดเหตุต้องไม่เกินสองถึงสามชั่วโมง ฉันจะไปด้วย

หลังจากนั้น พวกเธอต้องทำตามคำสั่งฉันทันที จับตัวกู่หยางให้ได้ ไม่งั้นฉันจะไปจัดการเอง!”

หลิวเต๋าถอนหายใจโล่งอกในที่สุด เขาเดิมพันถูก!

แม้กลุ่มประหลาดจะมีอำนาจ แต่ก็ใช่ว่าจะไร้การควบคุม เบื้องบนไม่ลงทุนไปกับพวกเขาเพื่อให้มาเล่นบทวางอำนาจเท่านั้น

ทั้งหมดจึงขึ้นรถและตามเจ้าหน้าที่ไปยังที่เกิดเหตุทันที

ที่เกิดเหตุมีการปิดล้อมอย่างแน่นหนา จากภาพรวมมองเห็นว่าโครงการตึกนี้มีทั้งหมดสิบอาคาร อาคารอื่นยังตั้งอยู่ แต่ตึกตรงกลางถล่มจนกลายเป็นเศษซาก

อีกด้านหนึ่ง ทีมกู้ภัยกำลังขุดศพจากใต้ซากอย่างต่อเนื่อง

ชัดเจนว่าผู้ตายเหล่านี้อยู่จุดศูนย์กลางของแรงระเบิด ไม่มีแม้แต่ศพเดียวที่สมบูรณ์

เป็นภาพที่สลดใจอย่างยิ่ง

เรียกว่าที่นำออกมา ไม่ใช่ศพ แต่เป็นเศษเนื้อเสียมากกว่า

หลี่ไค่หยุนที่ยืนอยู่ข้างหลังเอ่ยขึ้น

“คุณพูดถูกเต็มประตู คนพวกนี้ไม่ได้มาจุดประทัดในตึกร้างเล่นๆ แน่นอน

นี่คือคดีสังหารหมู่ที่วางแผนไว้ล่วงหน้า!

แค่จากเศษศพที่เจอในตอนนี้ ฉันประเมินว่ามีผู้เสียชีวิตเกินสิบคนแน่ๆ”

หลิวเต๋าพยักหน้า

“ตายมากกว่าสิบคนในคืนเดียว และแต่ละคนถูกระเบิดจนหน้าตาเละไม่มีชิ้นดี ระบุตัวไม่ได้เลย”

ชูหลิงหลิงส่ายหน้าเบาๆ

“สุดยอดจริงๆ บุชเชอร์ยังฆ่าคืนละคน แต่นี่ระเบิดทีเดียวไปเป็นโหล

ในคืนเดียว ทำยอด ‘ผลงาน’ ไปครึ่งเดือนของบุชเชอร์เลยนะเนี่ย!”