บทที่ 13 เรื่องอื้อฉาวเปิดเผยแล้ว!
บทที่ 13 เรื่องอื้อฉาวเปิดเผยแล้ว!
หยางเล่อเอามือปิดปาก ใบหน้าเต็มไปด้วยความตกใจ
นี่มันเรื่องใหญ่สั่นสะเทือนโลกชัดๆ!
ถ้าผู้หญิงในห้องไม่ใช่ป้าสอง แล้วจะเป็นใครล่ะ?
หลิวไห่จงแอบไปมีอะไรกับคนอื่น!?
และยังทำในห้องของคุณยายหูหนวกอีก!
หยางเล่อนึกภาพไม่ออกเลย
วันนี้สามีภรรยาหลิวกวงฉีย้ายเข้าห้องของคุณยายหูหนวก ตามหลักการแล้ว คนในห้องน่าจะเป็นภรรยาของหลิวกวงฉี
หลิวไห่จงกับลูกสะใภ้ของตัวเอง...
นี่มันการร่วมประเวณีกับญาติชัดๆ!
ขณะที่หยางเล่อกำลังตกใจอยู่นั้น เสียงระบบก็ดังขึ้นในสมอง
[ติ๊ง!]
[ระบบตรวจพบเหตุการณ์ฉุกเฉิน!]
[ตัวเลือกที่หนึ่ง: เปิดโปงเรื่องอัปยศของหลิวไห่จงกับลูกสะใภ้!]
[รางวัล: กรดกำมะถันหนึ่งขวด, เสื้อผ้าใหม่สองชุด (ชายหนึ่งหญิงหนึ่ง ตัดเฉพาะบุคคล) กังหันของเล่นหนึ่งชิ้น!]
[ตัวเลือกที่สอง: ทำเป็นไม่ได้ยินอะไรเลย!]
[รางวัล: เนื้อหมูสิบจิน!]
[โปรดเลือก!]
พอเสียงระบบเงียบลง หน้าจอตัวเลือกก็ปรากฏในสมองของหยางเล่อ
สองตัวเลือก หนึ่งคือเสื้อผ้า ของเล่น กรดกำมะถัน อีกอันคืออาหาร
สำหรับหยางเล่อแล้ว อาหารก็มีเสน่ห์ดึงดูดอยู่ไม่น้อย เพราะตอนนี้เขาเป็นเพียงเด็กคนหนึ่ง ไม่สามารถไปทำงานได้ ไม่มีแหล่งรายได้อะไร
แต่เขาก็ไม่อยากให้หลิวไห่จงไอ้แก่นั่นลอยนวล วันนี้มาที่บ้านก็ดูถูกเขากับน้องสาวหยางมี่ คิดแต่จะยึดบ้านของพวกเขา
หลิวไห่จงคนนี้ไม่ใช่คนดีอะไร ถ้าไม่ให้บทเรียนสักหน่อย ไม่รู้ว่าต่อไปจะรังแกพี่น้องพวกเขายังไงอีก
หยางเล่อรู้ดี หลิวไห่จงคนนี้ไม่เคยล้มเลิกความพยายามที่จะแย่งบ้านของตระกูลหยาง
ขั้นต่อไปต้องมีการเคลื่อนไหวอื่นแน่ คนเป็นมีด เราเป็นปลาบนเขียง แทนที่จะนั่งรอความตาย ไม่สู้โจมตีก่อนดีกว่า!
คิดถึงตรงนี้ หยางเล่อก็ตัดสินใจอย่างแน่วแน่
'หลิวไห่จง! ทั้งหมดนี้เป็นเพราะตัวนายเอง ใครใช้ให้มารังแกพวกเรา ในเมื่อเป็นแบบนี้ ก็อย่าโทษว่าฉันไม่สุภาพล่ะ'
หยางเล่อเลือกทันที - เปิดโปง!
หลังจากเลือกแล้ว หน้าจอระบบก็หายไป
หยางเล่อกระแอมเล็กน้อย จากนั้นเขาก็วิ่งไปทีละลาน ทั้งวิ่งทั้งตะโกน
"มีคนมาดูหน่อย! ลุงสองมีชู้แล้ว!"
"อยู่ในห้องของคุณยายหูหนวก!"
"ลุงสองกับลูกสะใภ้ของเขาอยู่ด้วยกัน!"
หยางเล่อตะโกนอยู่ แต่ก็เพราะเป็นเด็ก คำพูดของเขาไม่มีใครเชื่อเท่าไร ทุกคนได้ยินแล้ว ก็ไม่เชื่อ
"ข้างนอกตะโกนอะไรน่ะ? เหมือนบอกว่าลุงสองมีชู้?"
"ฮ่า ฟังคำเด็กด้วยเหรอ?"
"คงแค่เล่นสนุก"
"คงเพราะลุงสองจะไปแย่งบ้านหยางเล่อ เด็กคนนี้แค้นใจ"
"เลยตั้งใจใส่ร้ายลุงสอง"
เพื่อนบ้านพูดอย่างไม่ใส่ใจ ทุกคนทำเหมือนไม่ได้ยินอะไร
ในบ้านล้อมลานมีแค่สวีต้าเหมา ที่ได้ยินแล้วรีบร้อนวิ่งออกมา
"นายพูดว่าอะไรนะ! ลุงสองกับลูกสะใภ้มีชู้กัน?"
สวีต้าเหมาถาม เขาเป็นคนชอบดูเรื่องวุ่นวายอยู่แล้ว พอได้ยินว่ามีเรื่องซุบซิบ ก็รีบออกมาถาม
"ใช่ ผมเห็นกับตาเมื่อกี้นี้เอง!"
"ในห้องยังมีเสียงดังอยู่"
"อยู่ในห้องของคุณยายหูหนวก!"
หยางเล่อพยักหน้า พูดอย่างจริงจัง
"ดีเลย!"
สวีต้าเหมาทำหน้าสะใจ ตามหยางเล่อไป แผดเสียงตะโกนในบ้านล้อมลาน
คำพูดของเด็กอาจไม่น่าเชื่อถือเท่าไร มีอิทธิพลไม่มาก แต่พอมีสวีต้าเหมาเข้าร่วมก็ไม่เหมือนกัน ไม่นาน ทุกคนก็แห่กันมา รีบวิ่งออกมาดูเรื่องสนุก
พอมาถึงลานหลัง ก็เห็นหลิวไห่จงกำลังใส่เสื้อผ้าไปพลาง เหงื่อไหลโซมตัววิ่งไปพลาง
เห็นคนมากันเยอะขนาดนี้ หลิวไห่จงก็ตกใจสุดขีด เอามือปิดหน้า ไม่มีหน้าจะสู้หน้าเพื่อนบ้าน วิ่งออกจากลานไปเลย
ทุกคนล้อมดูห้องของคุณยายหูหนวก เห็นภรรยาของหลิวกวงฉีแต่งตัวไม่เรียบร้อย ผมเผ้ายุ่งเหยิง กำลังร้องไห้
นึกถึงท่าทางรีบร้อนของหลิวไห่จง ก็เข้าใจทันที
"โอ้พระเจ้า นี่มันการล่วงละเมิดทางเพศกับญาติชัดๆ ช่างไม่รู้จักอาย"
"ไม่คิดว่าลุงสองจะทำเรื่องแบบนี้"
"ต่อไปจะมีหน้าไปไหน?"
"บ้านตระกูลหลิวคงเชิดหน้าไม่ขึ้นแล้ว"
ทุกคนตกใจ! แต่ละคนทำหน้าไม่อยากเชื่อ พูดคุยวิพากษ์วิจารณ์กันจอแจ ไม่คิดว่าหลิวไห่จงที่ปกติทำตัวเป็นคนดีมีศีลธรรม จะทำเรื่องแบบนี้ได้
"เป็นไปไม่ได้! เป็นไปไม่ได้เด็ดขาด!"
"พวกคุณอย่าพูดส่งเดช"
"คุณหลิวของฉันไม่มีทางทำเรื่องแบบนี้"
ป้าสองได้ยินเสียงอึกทึกข้างนอก ก็รีบวิ่งออกมา เผชิญหน้ากับสายตาชี้นิ้วของทุกคน ป้าสองส่ายหน้าไม่หยุด
จนกระทั่งเห็นห้องของคุณยายหูหนวกอลหม่าน ป้าสองเบิกตากว้าง ยืนอึ้งอยู่กับที่
โครม!
เหมือนมีฟ้าผ่ากลางวันแสกหน้า!
วินาทีต่อมา ใบหน้าซีดขาว ร่างกายโซเซ ถอยหลังไปหลายก้าว
"ป้าสองน่าสงสารจัง อายุปูนนี้แล้ว ลุงสองยังนอกใจ"
"ใช่ ไปมีอะไรกับลูกสะใภ้ตัวเอง"
"ถ้าฉันเป็นป้าสอง ฉันคงไม่มีหน้าออกจากบ้านแล้ว"
ทุกคนพากันเย้ยหยัน ป้าสองนัยน์ตาแดงก่ำ เผชิญหน้ากับคำตำหนิของคนมากมาย เธออยากจะหาหลุมมุดลงไป
ป้าสองเอามือปิดหน้า แหวกฝูงชน ทั้งร้องไห้ ทั้งวิ่งกลับห้องของตน
ขณะที่ทุกคนกำลังถกเถียงกันอย่างคึกคัก หลิวกวงฉีเลิกงานกลับบ้าน เพราะวันนี้มีงานเลี้ยง จึงกลับมาค่อนข้างดึก
พอเข้ามาที่ลานหลัง ก็เห็นคนมากมายมุงอยู่
"เกิดอะไรขึ้น?"
หลิวกวงฉีถามอย่างสงสัย เขายังไม่เข้าใจสถานการณ์
เห็นตัวละครหลักของเหตุการณ์กลับมาแล้ว สายตาของทุกคนก็มารวมอยู่ที่เขา ต่างมองด้วยสายตาเห็นใจ
"เฮ้อ หลิวกวงฉี ในที่สุดก็กลับมา บ้านคุณมีเรื่องแล้ว"
"สิ่งที่ฉันกำลังจะพูดต่อไปนี้ คุณต้องใจแข็งนะ!"
"พ่อหลิวกับเมียคุณมีความสัมพันธ์ลึกซึ้ง"
เหยียนปู้กุ้ยออกมาจากกลุ่มคน พูดอย่างหนักแน่น
"อึ้ง!"
พอได้ยินคำพูดของเหยียนปู้กุ้ย หลิวกวงฉีก็ชะงักอยู่กับที่ สมองกลายเป็นความว่างเปล่าทันที
"คุณพูดเหลวไหลอะไร"
หลิวกวงฉีขมวดคิ้วเล็กน้อย ไม่กล้าเชื่อ
"คุณไปดูเองเถอะ"
ตอนนี้อี้จงไห่ก็เดินออกมา ตบไหล่หลิวกวงฉี เพื่อปลอบใจ
หลิวกวงฉีตกตะลึงสุดขีด มองสายตาของทุกคนในลาน เห็นใจ เยาะเย้ย สะใจ... เขายืนเหม่ออยู่กับที่ ยังไม่ทันดูดซับเรื่องอื้อฉาวครั้งใหญ่นี้ บรรยากาศรอบข้างช่างแปลกพิกล
ทุกคนเงียบกริบ อยากดูว่าหลิวกวงฉีจะจัดการยังไง
ตอนนั้นเอง มีเสียงหนึ่งทำลายบรรยากาศอึดอัด
"แย่แล้ว แย่แล้ว ป้าสองผูกคอตาย!"
"มาช่วยเร็ว!"
คนพูดคือป้าใหญ่ เธอรีบร้อนวิ่งออกมาเรียกคน
หลิวกวงฉีตอนนี้เหมือนซากศพที่เดินได้ เดินงุ่มง่ามไปอย่างเลื่อนลอย
"แม่!"
หลิวกวงฉีเบิกตากว้าง พอเข้าไปในห้อง ก็เห็นเก้าอี้ล้ม ป้าสองลอยอยู่กลางอากาศ คอติดกับเชือก ขาทั้งสองข้างกำลังดิ้นรนไม่หยุด
หลิวกวงฉีไม่สนใจอะไรทั้งนั้น รีบเข้าไปคว้าขาของป้าสอง
ตอนนี้หลิวกวงฟู่ หลิวกวงเทียนก็ได้ยินเสียงแล้ววิ่งมา ด้วยความร่วมมือของทั้งสามคน ในที่สุดก็ช่วยป้าสองลงมาได้
"แค่ก... แค่ก..."
"พวกคุณอย่ายุ่งกับฉัน ปล่อยให้ฉันตายเถอะ!"
"ฉันไม่อยากมีชีวิตอยู่แล้ว!"
ป้าสองไอหนัก ที่คอมีรอยเชือกรัด พูดอย่างหมดอาลัยตายอยาก