บทที่ 2 ต้นกระบองเพชรที่เปลี่ยนโฉมใหม่

บทที่ 2 ต้นกระบองเพชรที่เปลี่ยนโฉมใหม่

⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠

หัวใจของมู่ไป๋เต้นรัวแรง เขารู้สึกว่าเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นตรงหน้านั้นช่างเหนือความเป็นจริงไปสักหน่อย แต่ทุกอย่างนี้กำลังเกิดขึ้นจริงๆ ไม่ใช่ความฝัน

หลังจากที่มู่ไป๋สูดลมหายใจลึกๆ ติดต่อกันหลายครั้งเพื่อทำให้หัวใจเต้นช้าลง เขามองฟาร์มมหัศจรรย์ด้วยแววตาเป็นประกาย

ไม่ต้องสงสัยเลยว่า เขาเชื่อในความมหัศจรรย์ของฟาร์มพิเศษนี้อย่างสุดหัวใจแล้ว

ฟาร์มมหัศจรรย์นี้เป็นเครื่องมือสร้างรายได้ที่แท้จริง และยังเป็นเงินสะอาดที่ไม่มีปัญหาด้านกฎหมายอีกด้วย

"ต่อไปนี้ฉันสามารถซื้อเมล็ดพันธุ์ไม้ดอกไม้ประดับมาปลูกในฟาร์มมหัศจรรย์ได้ ด้วยความเร็วของเวลาที่เร็วกว่าโลกจริงถึง 10 เท่า แค่สองสามเดือนก็ปลูกได้หนึ่งรอบแล้ว คงได้เงินเร็วมากแน่ๆ"

มู่ไป๋คิดในใจ แม้เขาจะไม่ค่อยรู้เรื่องดอกไม้และพืชพรรณมากนัก แต่เขาก็พอทราบว่าพืชบางชนิดนั้นเลี้ยงยากมาก จึงมีราคาแพงลิบลิ่ว บางครั้งมีราคาสูงถึงหลักพันหลักหมื่น หรือแพงยิ่งกว่านั้นก็มีไม่น้อย

อย่างเช่น ต้น "ต้าถังเฟิงอวี่" (ขนนกฟีนิกซ์ราชวงศ์ถัง) หรือ "กุยหลาน" (กล้วยไม้ผี) ที่มีมูลค่าหลายสิบล้านก็มีอยู่หลายสายพันธุ์

มู่ไป๋สำรวจฟาร์มมหัศจรรย์อย่างละเอียดอีกครู่หนึ่ง จากนั้นมองเวลาบนหน้าจอโทรศัพท์มือถือ พบว่าเป็นเวลาบ่ายโมงกว่าแล้ว ท้องของเขาเริ่มส่งสัญญาณความหิวเล็กน้อย

มู่ไป๋นึกอยากออกไปหาอะไรกิน จึงตั้งจิตออกจากพื้นที่มหัศจรรย์ เขาปิดโคมไฟตั้งโต๊ะ ทำให้ห้องใต้ดินตกอยู่ในความมืดสนิท แต่เขาก็สามารถเดินออกจากห้องใต้ดินได้อย่างคุ้นชินเพราะอยู่มานาน

เมื่อออกมาข้างนอก มู่ไป๋ไปซื้อบะหมี่ราคาแปดหยวนกินที่ร้านอาหารข้างๆ หลังจากกินอิ่มแล้ว มู่ไป๋รู้สึกว่าตัวเองไม่ได้อาบน้ำมาตั้งสองวันแล้ว จึงหยิบเสื้อผ้าสะอาดไปอาบน้ำเย็นที่โรงอาบน้ำราคาถูกแถวนั้น จ่ายเพียงหนึ่งหยวนเท่านั้น

แม้ว่าอากาศจะเข้าสู่ฤดูใบไม้ร่วงที่เย็นสบายแล้ว แต่มู่ไป๋ก็ยังยืนกรานที่จะอาบน้ำเย็นเพื่อประหยัดเงินอีกไม่กี่หยวน เพราะในบัตรธนาคารของเขาเหลือเงินอยู่ไม่มาก และฟาร์มมหัศจรรย์ของเศรษฐีเสมือนก็ยังไม่ได้ทำเงินเข้ากระเป๋า ดังนั้นมู่ไป๋จึงประหยัดทุกบาททุกสตางค์ที่ประหยัดได้

การอาบน้ำเย็นในฤดูใบไม้ร่วงของมู่ไป๋ทำให้เจ้าของโรงอาบน้ำอดไม่ได้ที่จะชูนิ้วโป้งชมว่า:

"มู่ไป๋ นายนี่เป็นลูกผู้ชายแท้ๆ เลย! แต่ต่อไปมาอาบน้ำร้อนเถอะ ราคาเท่ากัน ฉันเห็นว่านายอายุยังน้อย อย่าให้ร่างกายเสียหายเพราะความหนาวเย็นนะ"

"ขอบคุณครับเจ้าของร้าน" มู่ไป๋ที่เปลี่ยนมาใส่เสื้อผ้าสะอาดแล้วดูหล่อเหลา ยิ้มให้เจ้าของร้านเล็กน้อย

ในโลกนี้ยังมีคนดีๆ อยู่อีกมากนัก

หลังจากพูดคุยกับเจ้าของร้านสองสามประโยค มู่ไป๋ก็ไปที่ร้านกาแฟแถวนั้นเพื่อใช้อินเทอร์เน็ตสักพัก และดาวน์โหลดละครทีวีสองสามตอนไว้ดู ก่อนจะกลับมาที่ห้องใต้ดิน

ห้องใต้ดินที่มู่ไป๋อาศัยอยู่นั้นมืดครึ้มและชื้นแฉะมาก มิเช่นนั้นในเมืองหนานจิงที่ราคาที่ดินแพงลิบลิ่วนี้ ก็คงไม่มีใครให้เช่าในราคาถูกเพียง 200 หยวนต่อเดือน

เขาเข้ามาในห้องใต้ดิน ยื่นมือไปคลำหาโคมไฟตั้งโต๊ะแล้วเปิดมัน ในทันใดนั้นห้องใต้ดินที่มืดสนิทก็มีแสงสลัวๆ ที่ไม่อาจเรียกได้ว่าสว่างสดใส

"ไม่รู้ว่ากระบองเพชรในฟาร์มมหัศจรรย์ตอนนี้จะเป็นอย่างไรบ้างนะ?" มู่ไป๋พูดในใจด้วยความตื่นเต้น

เขาหยิบหยกที่ห้อยอยู่ที่คอ อธิษฐานในใจเพื่อเข้าสู่พื้นที่มหัศจรรย์ แล้วมองไปที่กระบองเพชร

เขาพบว่าตั้งแต่เที่ยงจนถึงตอนนี้ผ่านไปหกชั่วโมงแล้ว และกระบองเพชรในฟาร์มมหัศจรรย์ก็แสดงว่าได้ดูดซึมสารอาหารไปแล้วหกชั่วโมง ยังขาดอีกสิบสองชั่วโมงจึงจะอิ่มตัว

"ติ๊ง! ต้องการตรวจสอบสถานะปัจจุบันของกระบองเพชรหรือไม่?"

ข้อความแจ้งเตือนปรากฏขึ้นในฟาร์มมหัศจรรย์

มู่ไป๋เลือกตรวจสอบทันที

จากนั้นฟาร์มมหัศจรรย์ก็แสดงสถานะปัจจุบันของกระบองเพชร แต่เดิมกระบองเพชรในสภาพแวดล้อมที่มืดมิดของห้องใต้ดิน แม้กระบองเพชรจะมีความอึดและทนทานในการดำรงชีวิต แต่ก็อยู่ในสภาพที่กึ่งตายกึ่งเป็น

แต่กระบองเพชรที่ปรากฏต่อหน้ามู่ไป๋ตอนนี้ กลับเหมือนได้เกิดใหม่ราวกับเป็นกระบองเพชรคนละต้น

สีของกระบองเพชรเปลี่ยนจากสีเขียวเข้มที่ไร้ชีวิตชีวา กลายเป็นสีเขียวมรกตที่สวยงามสบายตา และยังมีดอกสีแดงเล็กๆ บานอยู่หลายดอกอีกด้วย

กระบองเพชรสีเขียวมรกตประดับดอกกลมสีแดงสด ตั้งตระหง่านอย่างงดงาม บนดอกกลมสีแดงยังบานออกเป็นดอกเล็กๆ สีชมพูคล้ายกำไลหยก ดูแปลกตาและสวยงามเป็นพิเศษ

ถ้าไม่ใช่เพราะมู่ไป๋เห็นกับตาตัวเอง เขาคงไม่อยากเชื่อว่านี่คือกระบองเพชรต้นเดิมที่เคยอยู่ในสภาพกึ่งตายกึ่งเป็น แล้วภายในเวลาเพียงหกชั่วโมงก็แปรโฉมกลายเป็นกระบองเพชรที่สวยงามเช่นนี้

ภาพของกระบองเพชรที่เปลี่ยนไปทำให้มู่ไป๋รู้สึกอัศจรรย์ใจกับประสิทธิภาพของฟาร์มมหัศจรรย์อย่างยิ่ง

มู่ไป๋คิดในใจว่า ดูเหมือนฟาร์มมหัศจรรย์นี้ไม่เพียงแต่มีความเร็วของเวลาเป็นสิบเท่า แต่พืชที่เลี้ยงในนั้นก็เติบโตและมีคุณภาพเหนือกว่าพืชที่เลี้ยงในโลกภายนอกมากมายนัก

คิดถึงตรงนี้ มู่ไป๋ก็ถูมือด้วยความตื่นเต้นจนแทบระงับไว้ไม่อยู่

แต่ก่อนมู่ไป๋เป็นเพียงหนุ่มนวดยากจนที่ต้องนวดให้ผู้หญิงเพื่อหาเลี้ยงชีพ แต่ตอนนี้กลับมีขุมทรัพย์มหาศาลอยู่ตรงหน้า ทำให้เขาตื่นเต้นจนไม่รู้จะทำอย่างไรดี

อย่างไรก็ตาม มู่ไป๋ยังไม่รู้ว่ากระบองเพชรที่เลี้ยงจนถึงขั้นสุดท้ายจะมีลักษณะอย่างไร แต่จากที่เห็นตอนนี้ น่าจะออกมาดีแน่นอน

แม้กระบองเพชรจะเป็นไม้กระถางทั่วไปที่คนนิยมปลูก แต่มู่ไป๋เคยเห็นกระบองเพชรชั้นดีและกระบองเพชรทรงกลมขายในราคาหลายพันหยวนมาแล้ว

สำหรับคนรวย เงินเมื่อเทียบกับคุณค่าความงามที่ได้ชม เงินย่อมเป็นเรื่องรองลงมาเสมอ

มู่ไป๋คิดว่ากระบองเพชรในฟาร์มมหัศจรรย์ขณะนี้ สวยงามยิ่งกว่ากระบองเพชรที่เคยขายในราคาหลายพันหยวนที่เขาเคยเห็นเสียอีก

"หวังว่าพรุ่งนี้มันจะสวยยิ่งกว่านี้อีก" มู่ไป๋พูดกับตัวเอง

ตอนนี้เป็นเวลาหกโมงเย็นกว่าๆ แล้ว มู่ไป๋คิดในใจเพื่อออกจากพื้นที่มหัศจรรย์ แล้วทิ้งตัวลงนอนบนโซฟา หยิบโทรศัพท์มือถือขึ้นมา เริ่มดูละครทีวีที่ดาวน์โหลดมาเมื่อสักครู่

ดูไปหลายชั่วโมง จนถึงสี่ทุ่มก็รู้สึกง่วงนอนแล้ว จึงล้มตัวลงนอนบนเตียงเดี่ยวและหลับไปอย่างมีความสุข

...

ตื่นขึ้นมาฟ้าก็สว่างแล้ว

เขาคลำหาโทรศัพท์มือถือที่วางไว้ใกล้หัวเตียง เปิดดูพบว่าเป็นเวลาหกโมงเช้ากว่าๆ แล้ว เขาหลับไปเต็มอิ่มถึงแปดชั่วโมงเต็มๆ

เขาหาวนอนและลุกขึ้นจากเตียง หลังจากสวมเสื้อผ้าเรียบร้อยแล้ว มู่ไป๋ไม่ลืมระบบเศรษฐีเสมือนและพื้นที่มหัศจรรย์ที่ได้รับเมื่อวาน เขาจึงหยิบหยกที่ห้อยอยู่ที่คอ คิดในใจและเข้าไปในพื้นที่มหัศจรรย์อีกครั้ง

"ติ๊ง! กระบองเพชรดูดซึมสารอาหารจากฟาร์มจนอิ่มตัวแล้ว หากดูดซึมต่อไปจะไม่มีประโยชน์เพิ่มเติมแต่อย่างใด คุณสามารถเก็บเกี่ยวได้แล้ว"

เมื่อเข้าสู่พื้นที่มหัศจรรย์ มู่ไป๋ก็ได้ยินข้อความแจ้งเตือนแบบนี้ ตรงหน้าเขาปรากฏตัวอักษรเล็กๆ หลายบรรทัด

"ยืนยันการเก็บเกี่ยว"

มู่ไป๋ยื่นมือไปกดยืนยันทันที

จากนั้นกระบองเพชรในฟาร์มมหัศจรรย์ก็สั่นไหวแล้วหายวับไป ปรากฏอยู่ในมือของมู่ไป๋แทน

แสงในพื้นที่มหัศจรรย์หรี่ลงเล็กน้อย มู่ไป๋อุ้มกระบองเพชรกลับมาที่ห้องใต้ดิน

ขณะนี้ภายใต้แสงของโคมไฟตั้งโต๊ะในห้องใต้ดิน กระบองเพชรสีเขียวมรกตที่ทำให้ใจสบายตาสบายใจยิ่งดูสวยงามมากขึ้น มันสะท้อนแสงสีเขียวมรกตเป็นประกายระยิบระยับ

"พระเจ้า! สวยจริงๆ"

มู่ไป๋อุทานออกมาอย่างอดไม่ได้

แต่หลังจากอุทานแล้ว มู่ไป๋ก็รีบหยิบโทรศัพท์มือถือขึ้นมาถ่ายรูปกระบองเพชรเป็นชุด

เมื่อก่อนตอนมู่ไป๋ทำงานที่ร้านนวด เขาเคยนวดให้สาวออฟฟิศคนหนึ่ง ได้ยินเธอพูดว่าในเมืองหนานจิงมีกระทู้ออนไลน์สำหรับซื้อขายและพูดคุยเกี่ยวกับไม้ดอกไม้ประดับ

ดังนั้นเขาจึงคิดจะนำรูปเหล่านี้ไปโพสต์ในกระทู้ และถือโอกาสถามราคาของกระบองเพชรนี้ด้วยว่ามีค่าประมาณเท่าไหร่

หลังจากถ่ายรูปเสร็จ มู่ไป๋เปิดอินเทอร์เน็ตบนมือถือซึ่งต้องเสียค่าบริการอย่างเสียดายไม่ได้ จากนั้นค้นหากระทู้เกี่ยวกับการซื้อขายไม้ดอกไม้ประดับในเมืองหนานจิงบนเบราว์เซอร์

เมื่อค้นพบกระทู้แล้ว มู่ไป๋เข้าไปดู ก็พบว่าเป็นกระทู้ที่เคยได้ยินจากสาวออฟฟิศจริงๆ

หลังจากยืนยันตัวตนแล้ว มู่ไป๋ก็สร้างบัญชีใหม่แบบง่ายๆ แล้วโพสต์รูปเหล่านี้เป็นกระทู้

เสี่ยวมู่: มีผู้รู้เรื่องกระบองเพชรไหมครับ? ขอให้ผู้เชี่ยวชาญช่วยประเมินหน่อยว่ากระบองเพชรของผมนี้มีมูลค่าเท่าไหร่ ตอนนี้กำลังต้องการเงิน อยากขายครับ