บทที่ 8 คู่รักออนไลน์
บทที่ 8 คู่รักออนไลน์
พี่รองมองดูข้อความ 666 ของแฟนคลับในห้องไลฟ์ โดยเฉพาะเมื่อเห็นสตรีมเมอร์ดาวดวงน้อยพูดอย่างตื่นเต้นว่า: "ขอบคุณพี่รอง พี่รองจุ๊บๆ"
เขารู้สึกพึงพอใจในใจ จึงพิมพ์ข้อความ
พี่รอง@รู้สึกหนาวนิดๆ: แย่งอันดับหนึ่งของฉันสินะ
ชวนทะเลาะ ในตอนนี้ต้องชวนทะเลาะแน่นอน เงินพันกว่าหยวน สำหรับพนักงานบริษัทเช่นเขาไม่ใช่จำนวนน้อย เมื่อก่อนแต่ละเดือนให้สตรีมเมอร์แค่พันหยวน วันนี้ให้ทิปเยอะขนาดนี้ พูดตามตรง พี่รองรู้สึกเสียดายมาก
แต่เมื่อเห็นดาวดวงน้อยซาบซึ้งขนาดนี้ เขาก็รู้สึกดีขึ้นเล็กน้อย
หลังจากพี่รองส่งข้อความท้าทาย ไม่นานรู้สึกหนาวนิดๆ ก็ตอบกลับมา: น่าเบื่อ
"น่าเบื่อ? ฉันว่าคุณกลัวแล้วล่ะ" พี่รองเห็นข้อความนี้ เขายิ่งรู้สึกพึงพอใจ คิดว่าเงินพันกว่าหยวนที่ให้ไปเมื่อครู่นี้คุ้มค่าแล้ว
ในตอนนี้หวังอวี๋เว่ยเห็นว่าห้องไลฟ์ที่เคยสงบเริ่มมีกลิ่นอายของสงคราม เธออยากไกล่เกลี่ย แต่เธอก็ต้องการของขวัญจริงๆ เพราะไม่เพียงแต่ต้องจ่ายค่าเล่าเรียน แต่เทอมหน้าจะเป็นเทอมสุดท้ายของมัธยมปลาย เธอยังต้องจ่ายค่าอุปกรณ์การเรียนเพิ่มเติมอีก
เพื่อหาเงิน เธอจึงต้องยิ้มและเอาใจแฟนคลับที่ให้ของขวัญทั้งสองคน
"ขอบคุณพี่รองที่ให้ฉันรักคุณสิบชุด ดาวดวงน้อยก็รักคุณเช่นกัน จุ๊บๆ แต่ก็ขอบคุณพี่รู้สึกหนาวนิดๆ สำหรับกล่องดอกไม้โรแมนติกยี่สิบชุดด้วย แต่อันดับหนึ่งยังเป็นของพี่รอง ดังนั้นคู่รักออนไลน์ในสัปดาห์หน้าก็ยังเป็นพี่รอง แต่คุณสามารถแอดวีแชทฉันได้ ถ้าคุณเบื่อ ก็สามารถหาฉันคุยได้นะคะ"
ในขณะที่หวังอวี๋เว่ยยังพูดไม่จบประโยคนี้ ข้อความของขวัญก็ปรากฏในห้องไลฟ์อีกครั้ง
"รู้สึกหนาวนิดๆ มอบฉันรักคุณยี่สิบชุดให้สตรีมเมอร์ดาวดวงน้อย"
ข้อความของขวัญนี้ทำให้หวังอวี๋เว่ยตะลึง แม้แต่พี่รองที่กำลังเพลิดเพลินกับคำขอบคุณของสตรีมเมอร์ดาวดวงน้อยหน้าโทรศัพท์ ก็ถึงกับหน้าเขียวเมื่อเห็นข้อความนี้
แฟนคลับหลายคนในห้องไลฟ์เห็นข้อความของขวัญนี้ ก็สแปม 666 เต็มหน้าจออีกครั้ง
"666! พี่รู้สึกหนาวนิดๆ เก่งมาก!"
"โอ้โห นี่มันจะเปิดสงครามจริงๆ เหรอ? เจ๋งมาก เจ๋งมาก!"
"โหดเลย โหดเลย!"
"สังคมของพี่หนาว น้องชายสามร้อยกว่าคน ให้ของขวัญกันเลย สตรีมเมอร์ต้องเรียกพี่แล้ว"
"พี่หนาวเจ๋ง"
"โอ้โห! เกือบสี่พันหยวนเลยนะ รวมกับพันกว่าหยวนเมื่อกี้ นี่ก็ห้าพันกว่าหยวนแล้ว นี่จะบ้าเหรอ? เงินเดือนพนักงานออฟฟิศยังแค่นี้เอง"
"666 คนในเมืองมันเล่นใหญ่จริงๆ เงินห้าพันกว่าหยวนนี่ เท่ากับเงินที่ชาวนาอย่างพวกเราปลูกพืชทั้งปีเลยนะ"
"นี่มันโง่แต่รวยจริงๆ"
"สตรีมเมอร์ยอมเป็นเมียออนไลน์ให้คนเพื่อเงินแค่ไม่กี่พัน ช่างต่ำช้า เลิกติดตาม!"
"อย่ามาทำเป็นสูงส่ง ให้เงินคุณไม่กี่พัน ให้คุณเรียกพ่อ คุณก็เรียก!"
...
มู่ไป๋มองดูข้อความที่เต็มหน้าจอ เขาเพียงแค่ส่ายหัวเบาๆ
ในตอนนี้ระบบได้แจ้งเตือนว่าภารกิจเสร็จสิ้นแล้ว ได้รับน้ำจากลำธารมหัศจรรย์ 1 หยด
ในขณะที่เขากำลังจะปิดไลฟ์ฮวาเจียว เขากลับพบว่ามีข้อความส่วนตัวหลายข้อความ
มู่ไป๋กดเปิดดู ในนั้นมีรหัสวีแชทที่หวังอวี๋เว่ยส่งมา
สตรีมเมอร์ดาวดวงน้อย: พี่รู้สึกหนาวนิดๆ นี่คือวีแชทของฉัน ***** คุณต้องจำไว้ที่จะแอดฉันนะคะ ดาวดวงน้อยรอคุณอยู่นะคะ
"ฮึฮึ" มู่ไป๋เห็นน้ำเสียงที่พยายามเอาใจของหวังอวี๋เว่ย เขาเพียงแค่หัวเราะเบาๆ แล้วดูข้อความส่วนตัวอื่นๆ ส่วนใหญ่เป็นข้อความที่ต้องการเป็นเพื่อน
ในนั้นยังมีข้อความพูดจากำกวมหนึ่งหรือสองข้อความจากผู้หญิงอีกด้วย
มู่ไป๋ไม่มีอารมณ์ที่จะพูดจากำกวมกับผู้หญิงเหล่านี้ เขารู้ว่าผู้หญิงพวกนี้สนใจเงินของเขา ไม่ใช่ตัวเขา
พวกผู้หญิงวัตถุนิยม มู่ไป๋ไม่สนใจที่จะตอบ
ส่วนวีแชทของหวังอวี๋เว่ย ที่จริงแล้วมู่ไป๋มีอยู่แล้ว ดังนั้นเขาจึงไม่สามารถเพิ่มได้อีก
ตอนนี้สิ่งที่เขาสนใจที่สุดคือน้ำจากลำธารมหัศจรรย์ที่เพิ่งได้รับ
น้ำจากลำธารมหัศจรรย์ที่มีมูลค่า 500 เหรียญทองแดงออนไลน์นี้ จะมีคุณสมบัติวิเศษอะไรกันนะ?
มู่ไป๋รู้สึกตื่นเต้นในใจ เขาปิดไลฟ์ฮวาเจียว หยิบหยกที่ห้อยอยู่ที่หน้าอกขึ้นมา เขาคิดในใจเพื่อเข้าสู่พื้นที่มหัศจรรย์
"ติ๊ง! น้ำจากลำธารมหัศจรรย์ได้ถูกโอนเข้าไปในคลังของพื้นที่มหัศจรรย์โดยอัตโนมัติแล้ว"
มู่ไป๋มาถึงคลังมหัศจรรย์และเปิดมันออก พบว่าข้างในมีหยดน้ำใสวาวลอยอยู่ในอากาศจริงๆ เขาดูรายละเอียดของน้ำจากลำธารมหัศจรรย์
ชื่อ: น้ำจากลำธารมหัศจรรย์
มูลค่า: 500 เหรียญทองแดงออนไลน์
คุณสมบัติ:
น้ำจากลำธารมหัศจรรย์แต่ละหยดเมื่อเจือจางครั้งแรกสามารถเสริมสร้างร่างกายและรักษาโรคได้ ทั้งคนและสัตว์สามารถดื่มได้ น้ำจากลำธารมหัศจรรย์หนึ่งหยดสามารถเจือจางเป็น 500 มิลลิลิตร
น้ำจากลำธารมหัศจรรย์แต่ละหยดสามารถเจือจางครั้งที่สองได้ การเจือจางครั้งที่สองสามารถรดพืชในโลกจริงได้ 100 ต้น ทำให้พืชในโลกจริงได้รับผลของการปลูกในพื้นที่มหัศจรรย์แบบอ่อนลง คือได้รับผลครึ่งหนึ่งของการปลูกในพื้นที่มหัศจรรย์
"เสริมสร้างร่างกายและรักษาโรค? เจือจางครั้งที่สองยังสามารถทำให้พืชในโลกจริงได้รับผลของการปลูกในพื้นที่มหัศจรรย์?" มู่ไป๋ดูมูลค่าของน้ำจากลำธารมหัศจรรย์ ไม่คิดว่าน้ำจากลำธารมหัศจรรย์จะมีคุณสมบัติแบบนี้
"ติ๊ง! ต้องการนำน้ำจากลำธารมหัศจรรย์ออกไปหรือไม่? ตอนนำออกไปกรุณาหาภาชนะสำหรับใส่น้ำจากลำธารมหัศจรรย์"
มู่ไป๋เห็นคำแนะนำนี้ เขาภาวนาในใจเพื่อออกไปข้างนอก แล้วหยิบน้ำแร่ขนาด 550 มิลลิลิตรหนึ่งขวดจากลังน้ำใต้โต๊ะโดยอาศัยแสงจากโคมไฟเล็ก เขาเปิดฝาและดื่มสองอึก
"น่าจะเหลือประมาณ 500 มิลลิลิตรแล้วมั้ง" มู่ไป๋ดื่มไปสองอึก มองดูน้ำแร่ที่เหลือ คิดว่าน่าจะเหลือน้อยกว่า 500 มิลลิลิตรแล้ว
ตอนนี้เขาเข้าไปในพื้นที่มหัศจรรย์อีกครั้ง และนำน้ำจากลำธารมหัศจรรย์ออกจากคลัง
น้ำใสวาววาวหนึ่งหยดลอยออกมาอย่างเหนือธรรมชาติ แล้วหยดลงในขวดน้ำแร่ในมือของมู่ไป๋ตามที่เขาต้องการ
ในตอนนี้ขวดน้ำแร่ในมือของมู่ไป๋ หลังจากที่น้ำจากลำธารมหัศจรรย์หยดลงไป ได้เดือดประมาณหนึ่งนาทีก่อนที่จะกลับมาสงบ
"ไม่มีอะไรเปลี่ยนแปลงเลยนี่"
มู่ไป๋ถือน้ำจากลำธารมหัศจรรย์ที่เจือจางแล้วออกมา อาศัยแสงจากโคมไฟเล็กเพื่อดูน้ำแร่ที่ผ่านการเจือจาง เขาพบว่าน้ำแร่ไม่มีอะไรเปลี่ยนแปลง
เขาลองดื่มสองอึก แต่เมื่อน้ำเข้าปาก สีหน้าของมู่ไป๋ก็เต็มไปด้วยความประหลาดใจทันที
มันอร่อยมาก
น้ำนี้เมื่อเข้าปาก หวานมาก และยังเย็นสดชื่น ไม่ใช่ความเย็นเฉียบแต่เป็นความเย็นสดชื่น เป็นความรู้สึกที่เหมือนกับในวันร้อนจัดของฤดูร้อน ถ้าดื่มน้ำนี้หนึ่งอึก จะรู้สึกว่าความร้อนทั้งหมดหายไป
เมื่อน้ำเข้าสู่ร่างกาย ความเย็นสดชื่นกลับกลายเป็นความอบอุ่น มู่ไป๋รู้สึกถึงกระแสอุ่นๆ ที่ไหลจากลำคอลงสู่กระเพาะ
เย็นแล้วร้อน เปลี่ยนในพริบตา ทำให้คนรู้สึกถึงความแตกต่างของเย็นและร้อนในเวลาเดียวกัน
มู่ไป๋ดื่มสองอึก เขาอดไม่ได้ที่จะดื่มต่อด้วยอึกใหญ่ๆ เขาดื่มจนเหลือประมาณหนึ่งร้อยมิลลิลิตร จึงพยายามควบคุมความรู้สึกอยากดื่มต่อไว้ได้
หลังจากดื่มน้ำจากลำธารมหัศจรรย์ที่เจือจางแล้ว 400 มิลลิลิตร มู่ไป๋รู้สึกได้อย่างชัดเจนว่าการได้ยินและการมองเห็นของเขาดีขึ้น เขาลองชกหมัด และพบว่าแม้แต่พละกำลังก็เพิ่มขึ้นมาก
"นี่... สมกับเป็นน้ำจากลำธารมหัศจรรย์จริงๆ"
มู่ไป๋รู้สึกถึงการเปลี่ยนแปลงของร่างกาย เขารู้สึกประหลาดใจมาก