บทที่ 16 การถูกยึด

บทที่ 16 การถูกยึด

ตอนนี้ในงานชุมนุมมีผู้คนจำนวนไม่น้อยที่รวมตัวกันเดินเที่ยวชมไปมา และมีแผงขายของเล็กๆ หลายแผงเริ่มตะโกนเรียกลูกค้าขายสินค้าของตน

มู่ไป๋ไม่ได้เสียเวลาที่นี่ แต่เดินตรงอย่างรวดเร็วไปยังบริเวณที่มีหมอดูและนักแสดงละครเร่ตั้งแผงอยู่

จากนั้นเขาก็หยิบขวดเล็กสองขวดที่บรรจุน้ำจากลำธารมหัศจรรย์ที่เตรียมไว้แล้ว พร้อมกับผ้าขาวที่เขียนตัวอักษรเรียบร้อยที่ซื้อมาระหว่างทาง

"ยาวิเศษ เสริมสร้างร่างกาย รักษาได้ทุกโรค ขวดละหนึ่งแสน ไม่มีการต่อรอง"

พอเขาตั้งแผงเสร็จ หมอยาจีนที่ตั้งแผงดูดวงอยู่รอบๆ ก็อดไม่ได้ที่จะหัวเราะออกมา แล้วมองมู่ไป๋เหมือนมองคนโง่ และมีนักแสดงละครเร่บางคนที่สนิทกันก็กระซิบกระซาบกัน

"ขวดเล็กๆ แค่นั้นราคาหนึ่งแสน?"

"ดูก็รู้ว่าเป็นคนหลอกลวง"

"หลอกโจ่งแจ้งขนาดนี้ คนนี้คงเป็นคนโง่แน่ๆ"

......

การได้ยินของมู่ไป๋หลังจากได้รับการเสริมพลังจากน้ำในลำธารมหัศจรรย์ ถือว่าไม่อ่อนแอแล้ว ดังนั้นเขาจึงได้ยินเสียงกระซิบกระซาบของคนรอบข้างอย่างชัดเจน

มู่ไป๋ไม่สนใจคนเหล่านั้น

แต่เขาก็รู้ว่า น้ำจากลำธารหนึ่งขวดขายราคาหนึ่งแสน ใครๆ ก็คงคิดว่าเขาเป็นคนหลอกลวง แต่มู่ไป๋ก็แค่มาลองดวง ถ้าได้พบคนที่ไม่สนใจเรื่องเงินมาซื้อก็ดีไป ถ้าไม่พบก็ช่างมัน เขาไม่ได้บังคับใคร

ถึงแม้ว่าพื้นที่มหัศจรรย์จะเป็นระดับหนึ่งเท่านั้น และมีความสามารถในการสร้างเงินค่อนข้างต่ำ แต่มู่ไป๋ก็ลดการใช้จ่ายฟุ่มเฟือยในโลกเสมือนลงแล้ว เก็บสะสมสักหนึ่งหรือสองสัปดาห์ ก็น่าจะเพียงพอสำหรับการอัพเกรดพื้นที่

ในขณะนี้ บริเวณนักแสดงละครเร่และหมอยาจีนมีคนมาไม่น้อย หลายคนเดินผ่านไปมา แน่นอนว่ามีคนสองสามคนถูกราคาอันสูงลิ่วของมู่ไป๋ดึงดูดความสนใจ

"นี่เป็นยาอะไร? ขวดเล็กๆ แค่นี้เรียกราคาตั้งหนึ่งแสน? ให้ฉันทดลองได้ไหม?"

"ไม่ได้" มู่ไป๋ส่ายหน้า

"ไอ้บ้า"

อีกฝ่ายทิ้งคำพูดแบบนี้ไว้แล้วเดินจากไป

หลังจากนั้นมีคนทยอยมาดูอีกหลายคน แต่สุดท้ายทุกคนก็ถูกราคาหนึ่งแสนของมู่ไป๋ทำให้ตกใจและหนีไป

ยาอะไรสักอย่างหนึ่งขวดที่ไม่รู้ว่าคืออะไร ต้องจ่ายหนึ่งแสนเพื่อซื้อ คนที่มีความกล้าแบบนี้มีไม่กี่คน ไม่ว่าอย่างไรเงินของใครๆ ก็ไม่ได้มาจากลมพัด

ไม่รู้ตัวเลย เวลาผ่านไปในพริบตาก็สองทุ่มกว่าแล้ว มู่ไป๋รู้สึกว่าไม่มีความหวังที่จะขายออกไปได้ จึงเริ่มเก็บของ เตรียมกลับไปที่ห้องใต้ดินที่เช่าอยู่

แต่พอกำลังจะเก็บของ เด็กสาวที่สวยมากคนหนึ่งก็เดินเข้ามา

เด็กสาวคนนี้อายุประมาณยี่สิบสี่ยี่สิบห้า ใบหน้าที่สวยงาม ริมฝีปากเล็กที่ชวนหลงใหล รวมถึงรูปร่างที่สมบูรณ์แบบ เอวบางและขายาวที่ชวนให้ใจเต้น

สิ่งที่ทำให้คนรู้สึกหลงใหลมากที่สุดคือผิวที่โผล่ออกมาบริเวณลำคอของเธอ ขาวจั๊วะราวกับนม ทำให้คนอดไม่ได้ที่จะอยากลิ้มลอง

แต่เมื่อมู่ไป๋เห็นชุดเจ้าหน้าที่ดูแลตลาดนัดที่เด็กสาวสวมใส่ เขาก็รู้สึกไม่สบายใจ เพราะเจ้าหน้าที่ตลาดนัดมีอำนาจในการกำกับดูแลพ่อค้าแม่ค้า เขากลัวว่าจะมีคนไปแจ้งเจ้าหน้าที่เกี่ยวกับเขา เพราะยาหนึ่งขวดขายราคาหนึ่งแสนเกินราคาตลาดมากเกินไป

........

หนึ่งชั่วโมงต่อมา

มู่ไป๋กลับมาที่ห้องใต้ดินที่เช่าอยู่ด้วยใบหน้าที่พ่ายแพ้

"หยูโย่วเหวิน? ผู้หญิงแก่ในยุคแรกๆ"

ใบหน้าของมู่ไป๋ ภายใต้แสงสลัวของโคมไฟตั้งโต๊ะเล็กๆ ในห้องใต้ดิน แสดงสีหน้าอันจนปัญญา

การไปตลาดนัดครั้งนี้ ทำให้เขารู้สึกหงุดหงิดอย่างมาก

ไม่ได้เงิน ซ้ำร้ายน้ำจากลำธารมหัศจรรย์สองขวดยังถูกเจ้าหน้าที่ดูแลตลาดนัดที่ชื่อหยูโย่วเหวินยึดไปอีก และการยึดนั้นมีเหตุผลชัดเจน ทำให้มู่ไป๋ไม่มีทางที่จะเอาน้ำจากลำธารมหัศจรรย์สองขวดกลับคืนมาได้

ตอนนี้เป็นเวลาสองทุ่มแล้ว ดึกมากแล้ว มู่ไป๋ล้างหน้าล้างตาอย่างลวกๆ แล้วขึ้นเตียงเตรียมนอน แต่เพราะรู้สึกหงุดหงิดมาก นอนไม่หลับ จึงหยิบโทรศัพท์มือถือออกมาเตรียมไปดูหวังอวี๋เว่ยบนแอพถ่ายทอดสด