บทที่ 45 กระแสดังในโซซียล

บทที่ 45 กระแสดังในโซซียล

โม่ไห่เห็นว่าเหตุการณ์นี้น่าสนใจมาก จึงได้จับภาพหน้าจอและโพสต์ลงในวีแชทของตน

"เหตุการณ์ใหญ่วันปีใหม่ ประวัติศาสตร์การล่มสลายของระบบเถาเป่า!"

โม่ไห่เป็นเจ้าของร้านค้าออนไลน์บนเถาเป่าที่มีคุณสมบัติ เขาจึงเข้าใจดีว่าหัวข้อแบบไหนจะดึงดูดการเข้าชมได้มากที่สุด

ในโพสต์นี้ เขาได้อัปโหลดภาพหน้าจอที่เพิ่งจับได้ พร้อมทั้งเขียนเนื้อหาเยาะเย้ยความสัมพันธ์ระหว่างเถาเป่ากับเจ้าของร้านเจิ้นปิ้นเทียน

เนื่องจากโม่ไห่เป็นพ่อค้าเถาเป่า เพื่อนที่เพิ่มไว้ในไวแชทจึงเป็นคนทำเถาเป่าและไมโครคอมเมิร์ซเป็นส่วนใหญ่ รวมถึงลูกค้าเก่าจำนวนมาก พวกเขาสนใจเนื้อหาเกี่ยวกับอีคอมเมิร์ซในวีแชทเป็นอย่างมาก

หลังจากโม่ไห่โพสต์เนื้อหานี้ได้เพียงชั่วโมงเดียว ก็มีการแชร์กว่าหนึ่งพันครั้ง และยอดผู้เข้าชมถึงสามหมื่นกว่าคนอย่างน่าตกใจ

ชั่วเวลาเดียว ข้อความนี้เริ่มไวรัลในวีแชทอย่างรวดเร็ว และยังมีการสร้างเวอร์ชันต่างๆ มากมาย

"หมื่นคนตกใจ! ก่อนงานกิจกรรมปีใหม่ เถาเป่ากับเจ้าของร้านเถาเป่าทำเรื่องไม่เหมาะสมนี้!"

"เรื่องราวที่ต้องเล่าระหว่างเถาเป่ากับเจ้าของร้านเถาเป่า นี่คือการล่มสลายทางศีลธรรม หรือการบิดเบือนของธรรมชาติมนุษย์!"

"การแลกเปลี่ยนที่น่าสงสัยระหว่างเถาเป่ากับเจ้าของร้านเถาเป่า!"

"เถาเป่าเสื่อมเสียจนกลายเป็นของเล่น XX ของเจ้าของร้านเถาเป่า!"

"เถาเป่าถูกทำลายอย่างสิ้นเชิง!"

"หนึ่งในข่าวที่ฮ็อตที่สุดในวีแชทช่วงปีใหม่!"

......

คนที่ทำอีคอมเมิร์ซจริงๆ แล้วในช่วงโปรโมชันใหญ่ปีใหม่จะยุ่งมาก แต่เมื่อเห็นเรื่องน่าสนใจแบบนี้ ก็ยังคงกดไลค์และแชร์ได้อย่างง่ายดาย

เพราะคนในวงการเดียวกันย่อมสนใจเรื่องแปลกๆ ในวงการของตน

และการที่เถาเป่าเกิดข้อผิดพลาดในการแนะนำสินค้าเป็นเรื่องที่หาได้ยาก จึงทำให้พ่อค้าอีคอมเมิร์ซหลายคนรู้สึกขำขัน

แม้แต่แพลตฟอร์มสื่อสังคมของพ่อค้าอีคอมเมิร์ซและไมโครคอมเมิร์ซหลายแห่งต่างก็ส่งข้อความนี้ออกไป

เนื่องจากพ่อค้าอีคอมเมิร์ซและไมโครคอมเมิร์ซจำนวนมากร่วมกันกดไลค์และแชร์ ทำให้ข้อความนี้กลายเป็นกระแสที่ถล่มวีแชทไปหมด

ภายใต้ความฮ็อตฮิตเช่นนี้ ธรรมชาติที่จะดึงดูดลูกค้าจำนวนมากให้เข้าไปเรียกดูร้านเจิ้นปิ้นเทียนที่แปลกประหลาดนี้ในหน้าแรกของเถาเป่า แม้ว่าส่วนใหญ่จะไม่ใช่คนที่รักไม้ดอกไม้ประดับ แต่ก็มีส่วนน้อยที่เป็นคนรักไม้ดอกไม้ประดับ

......

บ่ายสองโมง ท้องฟ้าค่อยๆ มืดครึ้มลงอีกครั้ง แม้ว่าภาคใต้จะไม่ค่อยมีหิมะตก แต่ฟ้าครึ้มในฤดูหนาวก็เป็นเรื่องปกติ

มู่ไป๋กินข้าวเที่ยงเสร็จแล้ว กลับมาที่ห้องที่ซื้อไว้

สุ่ยโม่หลินจวี้มีสภาพแวดล้อมทางภูมิศาสตร์ที่ดี เงียบสงบ ไม่มีความวุ่นวายของใจกลางเมือง

เขากลับมาที่ห้องนั่งเล่น พิงโซฟา เปิดทีวี เตรียมหาละครดูสักพัก

"หืม? ได้ยินมาว่าละครเรื่องนี้เป็นคลาสสิก"

เปิดทีวีดิจิทัล มู่ไป๋เลือกหาละครคลาสสิกที่เคยได้ยินแต่ไม่เคยดูจากช่องละคร

ในระหว่างนี้ มู่ไป๋เดิมทีจะเข้าไปดูเถาเป่า แต่คิดว่าเพิ่งลงขายไม่ถึงสองชั่วโมง คงยังไม่มีคนให้ความสนใจ จึงคิดจะเข้าไปดูพรุ่งนี้ใหม่

หากไม้ดอกไม้ประดับที่วางขายพรุ่งนี้ขายไม่ออก เขาก็ต้องเช่าพื้นที่โฆษณาเหมือนครั้งก่อน

แน่นอน ครั้งนี้ที่ต้องเช่าคือพื้นที่โฆษณาของกระดานสนทนาการซื้อขายไม้และพืชเมืองหนานจิง

ขณะที่มู่ไป๋ดูทีวีไปด้วย คิดเรื่องการขายร้านออนไลน์ไปด้วย เสียงแจ้งเตือนข้อความเพื่อนใน QQ ดังขึ้น

"ติ๊ก ติ๊ก"

มู่ไป๋หยิบโทรศัพท์ เปิด QQ ดูข้อความผ่านๆ

เฉียนอี้เหวิน: "มู่ผู้เย็นชา กำลังทำอะไรอยู่?"

เขาพบว่าเป็นข้อความจากเฉียนอี้เหวิน จึงพิมพ์ตอบ: "เพิ่งกินข้าวเสร็จ เตรียมดูทีวีสักพัก เธอล่ะ?"

เฉียนอี้เหวินตอบกลับมาอย่างรวดเร็ว: "พวกเราเพิ่งเลิกเรียน เตรียมกลับหอพักไปเขียนนิยาย แต่กลัวว่านายจะคิดถึงฉัน เลยเข้า QQ มาดูเธอเป็นพิเศษ แต่ดูเหมือนฉันจะใจร้อนเอง (อีโมติคอนเศร้า)"

เฉียนอี้เหวินเป็นนักเขียนออนไลน์ พิมพ์เร็วมาก ก่อนที่มู่ไป๋จะตอบกลับ ก็มีข้อความอีกข้อความหนึ่งส่งมาแล้ว

เฉียนอี้เหวิน: "อ้อ ฉันเตรียมเขียนจนถึงกลางคืน วันนี้เลยไม่สามารถคุยกับนายได้ แต่พรุ่งนี้วันปีใหม่ นายว่างไหม? มหาลัยเราหยุด สามารถมาเจอกันได้ ได้โอกาสมาดูมู่ผู้เย็นชาของฉันในชีวิตจริงด้วย"

"มาหาฉันในชีวิตจริง?"

มู่ไป๋มองข้อความนี้ด้วยความประหลาดใจ

ไม่ใช่ว่าเขากลัวพบเฉียนอี้เหวินในชีวิตจริง แต่รู้สึกว่าการมีปฏิสัมพันธ์ในชีวิตจริงมากเกินไป ย่อมมีความเสี่ยงที่จะเปิดเผยความลับของพื้นที่วิเศษ

แต่หลังจากมู่ไป๋ลังเลมากกว่าหนึ่งนาที เขาก็ให้คำตอบยืนยันแก่เฉียนอี้เหวิน

เพราะในชีวิตจริงเขาเคยเจอเฉียนอี้เหวินเพียงครั้งเดียว และเฉียนอี้เหวินไม่รู้จักเขา พรุ่งนี้เป็นเพียงการพบหน้ากันครั้งเดียวอย่างเรียบง่าย กินข้าวกัน ไม่มีความเสี่ยงอะไร

หลังจากตอบยืนยันให้เฉียนอี้เหวิน ทั้งคู่คุยกันสบายๆ อีกสักพัก เฉียนอี้เหวินก็ออฟไลน์ไปเขียนนิยาย เขาก็เริ่มพิงโซฟาดูทีวีต่อ

ขณะดูทีวี มู่ไป๋ก็คิดถึงทิศทางในอนาคตด้วย

เมื่อสัตว์และพืชที่ขายในอนาคตหายากขึ้นเรื่อยๆ คนที่สนใจเขาก็จะเพิ่มขึ้นเรื่อยๆ ดังนั้นการหลีกเลี่ยงปฏิสัมพันธ์ในชีวิตจริงจึงไม่ใช่วิธีแก้ปัญหา

คิดไปคิดมา เขาตัดสินใจว่าอีกสักระยะหนึ่งเมื่อมีเงินทุนเพียงพอ จะซื้อฟาร์มและฟาร์มปลาแบบปิด

หากในชีวิตจริงมีฟาร์มและฟาร์มปลาแบบปิดเป็นของตัวเอง ที่มาของสัตว์และพืชหายากก็จะมีคำอธิบายได้

ด้วยวิธีนี้จะสามารถใช้ตัวตนของเจ้าของฟาร์มปิดบังระบบเสมือนเทพเศรษฐีได้

ขณะที่ความคิดของมู่ไป๋ลอยไปมา และละครหลางหย่าป่างฉายตอนต่อตอน เวลาก็ผ่านไปทีละนิด

เร็วๆ นี้ก็ถึงเวลาหนึ่งทุ่ม มู่ไป๋สั่งเคเอฟซีออนไลน์ แล้วเปิดไฟ ดูละครทางทีวีต่อไป

......

ทุ่มครึ่ง ค่ำคืนได้มาถึงแล้ว

เซี่ยงไฮ้ เมืองวิเศษ ไฟในคอนโดธรรมดาแห่งหนึ่งก็สว่างขึ้น

โม่ไห่ที่นั่งอยู่หน้าคอมพิวเตอร์เหยียดตัว ใบหน้ามีแววเหนื่อยล้า

เนื่องจากขึ้นตำแหน่งแนะนำหน้าแรก ผู้ใช้ที่ติดต่อมาซื้อเต่าเงินมีจำนวนมาก พนักงานบริการลูกค้าคนเดียวที่โม่ไห่จ้างไว้ก็ไม่ไหว เขาจึงต้องลงมือเป็นพนักงานบริการลูกค้าด้วยตัวเองทั้งบ่าย

ในที่สุดตอนนี้ก็จัดการผู้ใช้ส่วนใหญ่ได้ เขาจึงมีเวลาพักผ่อน

"ดื่มกาแฟ แล้วออกไปกินข้าว"

โม่ไห่พูดขณะลุกขึ้นต้มน้ำ เตรียมชงกาแฟดื่ม

ระหว่างต้มน้ำ เขานึกขึ้นได้เรื่องโพสต์วีแชทที่โพสต์เมื่อเที่ยง

"อ้อ ดูซิว่าเหตุการณ์แปลกวันปีใหม่มีคนไลค์เข้าชมกี่คน คงไม่น้อย"

โม่ไห่คิดถึงเรื่องน่าสนใจนี้ ใบหน้าที่เหนื่อยล้าก็มีรอยยิ้มบางๆ เขาเปิดดูโพสต์ในวีแชท

แต่เมื่อเขาเห็นจำนวนการเข้าชม ไลค์ แชร์ของโพสต์นี้ รอยยิ้มบนใบหน้าก็กลายเป็นความประหลาดใจ แล้วพูดออกมาโดยอดไม่ได้: "เก่งมาก! ฉันรู้ว่าจะดัง!"

ขณะนี้โพสต์นี้มีผู้แชร์ถึงหลายแสนคน ผู้ไลค์และเข้าชมถึงหลายล้านคน โพสต์วีแชทนี้ดังสุดๆ จำนวนผู้แสดงความคิดเห็นก็ถึงหนึ่งหมื่นกว่าคน

"พระเจ้า อุตสาหกรรมไม้ดอกไม้ประดับมาแย่งงานอุตสาหกรรมสัตว์น้ำ"

"เจ้าของร้านนี้กับเถาเป่าคงมีการแลกเปลี่ยนที่ไม่เหมาะสม"

"โอ้ ฉันเพิ่งดูราคาไม้ดอกไม้ประดับของเจิ้นปิ้นเทียน สูงน่ากลัว"

"จริงเหรอ? ฉันไปดูด้วย"

"สังคม สังคม ของหายากสองแสนกว่า สมชื่อเจิ้นปิ้นเทียนจริงๆ!"

"ร้านออนไลน์เล็กๆ มีของหายากเหรอ? ฉันไปดูด้วย!"

"ฉันเพิ่งดู ข้างในมีไม้ดอกไม้ประดับดีๆ ไม่น้อย ฉันเตรียมจะซื้อสักต้นหนึ่งตอนเที่ยงคืนวันปีใหม่"

......

ในเวลานี้ มู่ไป๋คิดไม่ถึงเลยว่าการเข้าชมร้านเถาเป่าของเขาเกิดจากโพสต์วีแชทเพียงโพสต์เดียว และกลายเป็นกระแสดังสุดๆ แม้แต่ยิ่งกว่าตอนประมูลปลามังกรเมื่อไม่กี่วันก่อน!

โม่ไห่ก็ไม่คิดว่าเดิมทีแค่อยากโพสต์วีแชทให้ทุกคนสนุก แต่กลับให้การโฆษณาประชาสัมพันธ์แก่เจิ้นปิ้นเทียนโดยอ้อมที่ไม่ด้อยกว่าแบนเนอร์ใหญ่หน้าแรกเถาเป่า