บทที่ 50 โชว์หวานออกสื่อ
บทที่ 50 โชว์หวานออกสื่อ
มู่ไป๋เดินเข้ามาในห้องส่วนตัวเหมือนเป็นเพื่อนเก่า
เขามองสำรวจเฉียนอี้เหวิน พบว่าไม่ได้เจอกันสองสามปี เด็กสาวคนนี้ดูสวยขึ้นกว่าเดิม
รูปร่างหน้าตาไม่เปลี่ยนไปมาก ดวงตากลมโต ลักยิ้มเล็กๆ ผิวขาวเนียนนุ่ม ยังคงมีเหมือนเดิม
ที่ดูสวยขึ้นเพราะเธอมีเสน่ห์เย้ายวนขึ้นมากกว่าแต่ก่อน
ทั้งส่วนเว้าส่วนโค้งที่ชวนหลงใหล ขายาวงามที่เปี่ยมไปด้วยเสน่ห์ ทุกอย่างล้วนดึงดูดใจผู้ชายอย่างแรง
"คุณ...เป็นมู่ผู้เย็นชาจริงๆ เหรอ?"
เฉียนอี้เหวินถามย้ำด้วยความประหลาดใจ
มู่ไป๋นั่งตรงข้ามเธอ หยิบมือถือมาเปิดข้อความ QQ ให้ดู แล้วพูดว่า "ถ้าคุณไม่ได้ติดต่อผิดคน ผมนี่แหละ 'มู่ผู้เย็นชา' ที่คุณพูดถึง"
"โอ๊ย ฉันนึกว่าคุณเป็นผู้ใหญ่ขรึมๆ ซะอีก สมองคนเราชักจะติดนิสัยคิดซ้ำๆ แล้วนะเนี่ย"
มู่ไป๋ยิ้มเล็กน้อย เขารินชาอุ่นให้ตัวเองโดยไม่เสียเวลาอยู่กับประเด็นนั้น แล้วถามว่า "แล้วคุณนัดผมมามีอะไรหรือเปล่า?"
เขาคิดว่าเฉียนอี้เหวินนัดเจอเพราะมีเรื่องสำคัญ ไม่ใช่แค่เพราะอยากเจอหรอก
เพราะผู้หญิงแบบเฉียนอี้เหวิน ไม่ขาดเพื่อนเที่ยวในวันหยุดปีใหม่อยู่แล้ว จะมานัดเจอเพื่อนออนไลน์ที่ไม่เคยเห็นหน้าทำไมกัน?
ตามคาด พอเขาถามจบ เฉียนอี้เหวินก็พยักหน้าตอบ "มีเรื่องให้ช่วยหน่อย พอจะช่วยฉันได้มั้ย?"
"บอกมาก่อนว่าเรื่องอะไร" มู่ไป๋จิบชาให้ชุ่มคอ
"อีกไม่กี่วันจะมีงานประชุมประจำปีของนักเขียนที่หยูเหวิน ที่เซี่ยงไฮ้ ต้องอยู่ที่นั่นสองวัน นี่เป็นครั้งแรกที่ฉันไป อยากหาคนไปเป็นเพื่อน"
ทั้งคู่รู้จักกันทางออนไลน์ พอคุยกันไม่กี่ประโยคก็เริ่มสนิทกันขึ้น เฉียนอี้เหวินก็ไม่ได้ปิดบังอะไร
มู่ไป๋จึงถามด้วยความแปลกใจ "คุณอยากให้ผมไปเป็นเพื่อน? ทำไมไม่ไปเองล่ะ?"
จริงๆ แล้วเขาไม่ค่อยอยากไป เรื่องที่เขาอยากทำตอนนี้คือใช้ประโยชน์จากพื้นที่มหัศจรรย์ทำเงิน จากนั้นจะซื้อฟาร์มและบ่อปลาของตัวเอง
ในชีวิตจริงเขาอยากมีชีวิตเกษตรกรสบายๆ ส่วนในโลกออนไลน์ก็เป็นเศรษฐีเสมือน นั่นคือแผนในอนาคตของมู่ไป๋
"ฉัน... ไม่เคยออกจากเมืองหนานจิงเลยตั้งแต่เด็ก แล้วก็เพราะคุณเป็นแฟนออนไลน์ของฉันไง ก็น่าจะช่วยฉันได้นะ"
พูดจบ เฉียนอี้เหวินก็หน้าแดงเล็กน้อย คงรู้สึกขายหน้าที่ไม่กล้าเดินทางไกลคนเดียว
มู่ไป๋มองหญิงสาวตรงหน้า ในใจรู้ดีว่าต้องขอให้เธอช่วยปลดล็อคเหรียญเงินในระบบ เขาวางถ้วยชาลงแล้วบอก "โอเค ผมไปเป็นเพื่อนก็ได้ แต่ผมขอให้คุณช่วยอะไรผมอย่างหนึ่งเหมือนกัน"
"ตกลง ว่ามาเลย"
เฉียนอี้เหวินยิ้มกว้างทันทีที่มู่ไป๋รับปาก เผยลักยิ้มที่น่าดู
ก่อนจะมาที่นี่ เธอก็ตัดสินใจแล้วว่า ถ้ามู่ไป๋ไม่ไปด้วย เธอก็คงไม่ร่วมงานนี้
พ่อแม่เธอยังไม่รู้ว่าเธอเขียนนิยาย ต่อให้รู้ก็คงไม่ยอมให้หยุดเรียนไปงานนี้แน่
ในสายตาพ่อแม่ ไม่มีอะไรสำคัญกว่าการเรียน
ส่วนเพื่อนร่วมห้อง เธอก็มีที่สนิทกันไม่กี่คน แต่ตอนนี้แต่ละคนนัดแฟนไปเดทกันหมด คงไม่มีใครไปเป็นเพื่อน
คิดแล้วคิดอีก มู่ไป๋เหมาะที่สุด
"ช่วยโชว์หวานในอินเทอร์เน็ตกับผมสักสองสามครั้งได้มั้ย"
"หา...อะไรนะ?"
เฉียนอี้เหวินรู้สึกเหมือนได้ยินผิด มู่ไป๋เย็นชาดันเป็นฝ่ายเสนอให้โชว์หวานในเน็ต?
.......
ไม่ว่าจะทางใต้หรือทางเหนือ ช่วงฤดูหนาว กลางวันสั้นกลางคืนยาวเสมอ
หกโมงเย็นท้องฟ้านอกหน้าต่างก็มืดสนิทแล้ว
ในห้องพักใกล้มหาวิทยาลัยหนานจิง หลานหลานนั่งอยู่บนโซฟาในห้องนั่งเล่น จ้องหน้าจอโทรศัพท์ไม่ละสายตา
เธอกำลังดูโพสต์ของเฉียนอี้เหวิน
"ฮ่าๆๆ มู่ไป๋โอนเงิน 1314 หยวนให้ฉันด้วย รักที่สุดเลยนะคะ จุ๊บๆ"
"วันนี้ไปซื้อเสื้อด้วยกัน แฟนฉันเป็นไม้แขวนเสื้อได้จริงๆ ใส่อะไรก็ดูดี ฉันปรับปกเสื้อให้เขาด้วย"
"รูปคู่กับแฟน ทุกคนดูสิ เขาหล่อใช่มั้ย? ถึงแม้จะเอามือปิดหน้า แต่ก็ดูออกว่าแฟนฉันหล่อมาก เขาขี้อาย ไม่ยอมถ่ายเต็มหน้า"
"เย่! รูปหน้าด้านข้างอีกสักรูป!"
"ทุกคนไม่เข้าใจหรอกว่าแฟนที่เย็นชาแต่ก็น่ารักมันทำให้คนปวดหัวขนาดไหน"
"เกือบจะขโมยหอมแก้มได้แล้ว"
......
ตั้งแต่เที่ยงวันนี้ ไม่รู้เป็นอะไร เฉียนอี้เหวินเริ่มโชว์หวานสารพัดรูปแบบ
เสร็จจากโชว์จนในกลุ่ม QQ ก็ไปโพสต์ในโซเซียล ใน QQ ยังไม่พอ เปลี่ยนรูปโปรไฟล์ด้วยกันอีก
ที่สำคัญดันไปเปลี่ยนข้อความลายเซ็นโปรไฟล์ด้วย!
ลายเซ็น QQ ของมู่ไป๋คือ "ฉันคิดว่าตัวเองเหล็กหนาหน้าด่าน พิษร้ายทุกชนิดไม่สามารถทำอันตรายได้ ใครจะคิดว่าที่มุมตรอกเล็กๆ เธอหันมายิ้มให้สักครั้ง ฉันก็เป็นโรคคิดถึงตั้งแต่นั้น"
เฉียนอี้เหวินก็เปลี่ยนบ้างว่า "รู้ว่าคุณคิดถึงฉัน จุ๊บจุ๊บ อย่าคิดถึงจนป่วยไปเลย ฉันเป็นห่วงนะ!"
"เชอะ! ไร้ยางอาย! ลายเซ็นมู่ไป๋เพราะฉันแท้ๆ!"
หลานหลานเองก็ไม่คิดว่าผู้หญิงที่ถูกหนุ่มๆ มองเป็นเทพธิดาอย่างเฉียนอี้เหวิน จะโชว์หวานได้ขนาดนี้ จนเกินจินตนาการ
แต่ตอนนี้สำคัญที่สุดไม่ใช่เฉียนอี้เหวิน แต่เป็นตัวของมู่ไป๋
แม้เฉียนอี้เหวินจะโพสต์รูปที่มู่ไป๋เอามือปิดหน้า แต่จากรูปร่างก็เห็นได้ชัด ว่าเป็นผู้ชายที่หน้าตาดี
เมื่อวานหลานหลานก็รู้สึกประทับใจมู่ไป๋อยู่แล้ว ยิ่งเห็นซองแดง 5201314 หยวน ก็ใจเต้นแรงนิดๆ
ตอนนี้รู้ว่ามู่ไป๋ไม่ใช่ผู้ใหญ่เย็นชาอย่างที่คิด แต่เป็นเด็กหนุ่มหน้าตาดี ยิ่งทำให้เธอรู้สึกแปลกๆ ในใจ
เหมือนสิ่งที่เคยคิดว่าเป็นของตัวเอง กลับถูกคนอื่นแย่งไป
ขณะที่หลานหลานกำลังรู้สึกเจ็บจุกในใจ เฉียนอี้เหวินก็โพสต์อีก
"ฮ่าๆๆ มู่ผู้เย็นชาเปิดห้องเพรซิเดนเชียล 18888 ต่อคืน ฉันตื่นเต้นมาก จะต้องอยู่เป็นเพื่อนรึเปล่านะ?"
แต่เดิมวันนี้เฉียนอี้เหวินโชว์หวานจนหน้าโซเซียลของเธอคึกคักอยู่แล้ว พอโพสต์นี้เข้าไป ความคิดเห็นก็ระเบิดกันเลยทีเดียว!
“โอ๊ย เพื่อนรัก เธอกินยาแล้วยัง?”
“เทพธิดาอี้เหวิน ได้ยินเสียงใจฉันแหลกมั้ย?”
“เพื่อนร่วมห้องบ้าไปแล้ว กลับมาเดี๋ยวนี้!”
“บ้าเอ๊ย! ฉันจะแจ้งตำรวจแล้ว! มีคนโชว์หวาน เล่นเอาใจฉันแหลก!”
“มู่ผู้เย็นชา!! ถ้านายกล้าแตะเทพธิดาอี้เหวิน ฉันจะเด็ดหัวนาย!”
......
“ยัยนี่!”
โพสต์ของเฉียนอี้เหวินทำเอาหลานหลานตั้งสติไม่อยู่ เธอกุมอกด้วยความเจ็บแปลกๆ ในใจ
......
ขณะนั้นเอง ในห้องเพรซิเดนเชียลโรงแรมฟีนิกซ์ซิตี้ มู่ไป๋นั่งพิงบนโซฟา มองแถวตัวอักษรลอยแสงที่มีแค่ตัวเองเห็น รู้ว่า ภารกิจโชว์หวานในเน็ตสำเร็จแล้ว
"ในที่สุดก็ปลดล็อคเหรียญเงินในระบบจนได้"
เมื่อภารกิจสำเร็จ มู่ไป๋ก็ถอนหายใจอย่างโล่งอก