บทที่ 165 งานแสดงรถยนต์(ฟรี)
บทที่ 165 งานแสดงรถยนต์(ฟรี)
ตอนนี้เป็นเวลาระหว่าง 11 นาฬิกาถึง 12 นาฬิกา
เป็นช่วงเวลาเที่ยงที่คนกำลังเข้างานและเลิกงาน
รถบนถนนค่อนข้างมาก
มู่ไป๋ครั้งนี้ก็ยังคงไม่ได้ขับรถไปเอง เพียงแค่เรียกแท็กซี่คันหนึ่ง แล้วให้คนขับไปที่ร้าน 4S ของบูกัตติ เวย์รอน
ร้าน 4S ของบูกัตติ เวย์รอน ไม่ได้อยู่ไกลจากจวนอู้จงซานมากนัก
มีระยะทางเพียงประมาณสามสี่กิโลเมตรเท่านั้น ดังนั้นจึงถึงจุดหมายในเวลาไม่นาน
อย่างไรก็ตาม เมื่อเพิ่งมาถึงร้าน 4S มู่ไป๋พบว่ามีคนจำนวนมากมายุงดูอยู่ด้านนอกร้าน 4S
นอกจากนี้ ยังมีนักข่าวที่แบกกล้องวิดีโอและถือไมโครโฟนอยู่ไม่น้อย
สิ่งนี้ทำให้เขาขมวดคิ้วเล็กน้อย ไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้นข้างใน
สีหน้าขมวดคิ้วของมู่ไป๋ถูกคนขับข้างๆ เห็น คนขับจึงหัวเราะอย่างเขินอายและพูดว่า: "น้องชาย วันนี้เป็นงานแสดงรถยนต์หรูร่วมของหนานจิง จัดที่บูกัตติ เวย์รอนนี่แหละ เธอไม่ได้มาดูงานแสดงรถยนต์หรอกหรือ?"
"หืม? งานแสดงรถยนต์ร่วม?"
หลังจากได้ยินคำพูดนี้ มู่ไป๋จึงเข้าใจเหตุผลที่มีคนมามุงดูมากมายเช่นนี้
ที่แท้ก็เป็นงานแสดงรถยนต์หรูร่วมของหนานจิง
หลังจากรู้เหตุผลแล้ว มู่ไป๋ก็พยักหน้าอย่างไม่ทิ้งร่องรอย
เพราะถ้าเป็นงานแสดงรถยนต์หรูร่วม รถหรูที่มีราคาเกินสามสิบล้านก็น่าจะมีไม่น้อย ซึ่งให้ทางเลือกที่กว้างขวางแก่เขา
มู่ไป๋คิดแบบนี้ในใจ แล้วจ่ายค่าแท็กซี่ลงจากรถ และเดินไปยังฝูงชน
เมื่อเพิ่งเข้าใกล้ฝูงชน เขาก็เห็นว่าบริเวณรอบนอกร้าน 4S ของบูกัตติ เวย์รอนมีการจัดแสดงรถหรูไม่น้อย ข้างในยังมีห้องจัดแสดงมากมาย
แต่จากป้ายบอกทางบนถนน มู่ไป๋รู้ว่าหากต้องการเข้าไปในห้องจัดแสดงข้างใน นอกจากนักข่าวบางคนแล้ว ทุกคนจะต้องจ่ายเงินมัดจำสามล้านเพื่อแสดงว่ามีกำลังซื้อรถ
เพราะถ้าไม่มีเงื่อนไขเข้า ห้องจัดแสดงก็จะไม่สามารถรองรับคนมากมายเหล่านี้ได้
ตอนนี้มู่ไป๋มองไปรอบๆ อย่างไม่ใส่ใจ
พบว่านอกจากนางแบบรถยนต์ที่แต่งตัวเซ็กซี่ยั่วยวน รูปร่างดึงดูดใจ ที่ดึงดูดสายตาของผู้คนจำนวนมากแล้ว รถที่จัดแสดงก็ดึงดูดสายตาของแฟนรถยนต์หลายคนเช่นกัน
เช่น รถหรูอย่างเบนซ์ 560 ปอร์เช่ 911 เฟอร์รารี่ รถหรูเหล่านี้สำหรับแฟนรถยนต์บางคนแล้ว สามารถปลุกเร้าความปรารถนาในร่างกายได้มากกว่านางแบบรถยนต์ที่เซ็กซี่
เมื่อมาถึงฝูงชน มู่ไป๋ก็ได้ยินเสียงพูดคุยอึกทึกมากมาย
"เฟอร์รารี่คันนั้นเท่มาก เมื่อไหร่ฉันจะมีสักคัน?"
"นางแบบบนปอร์เช่ก็ไม่เลวนะ ขายาวมาก"
"ฮ่ะๆ ไม่เห็นเศรษฐีที่ซื้อเฟอร์รารี่เมื่อกี้หรือไง นอกจากรถแล้ว ยังพานางแบบไปด้วยเลย ไปทำอะไรน่ะ? ทุกคนก็รู้กัน!"
"เฮ้อ สาวในฝันของคนจน เศรษฐีก็...เอ่อ ที่สาธารณะนะ ยังมีผู้หญิงอยู่ด้วย ไม่พูดแล้ว"
"ทนไม่ไหวจริงๆ เมื่อไหร่ฉันจะรวยขนาดนั้นบ้างนะ! ฉันก็อยากทำอะไรตามใจชอบเหมือนกัน!"
"กลายเป็นคนรวย ฉันกลายเป็นคนรวย คนมากมายเสียเวลาทั้งวันทั้งคืนเพื่อกลายเป็นคนรวย ฉันกลายเป็นคนรวย แล้วก็แกล้งถ่อมตัวว่าเงินไม่ใช่ทุกสิ่ง"
"ถ้าวันหนึ่งฉันกลายเป็นคนที่รวยมาก ฉันจะซื้อรอยยิ้มที่หาได้ยากทั้งหมด"
ท่ามกลางเสียงพูดคุยวุ่นวายเหล่านี้ที่ดังอยู่ข้างหู ยังมีเพลงฮิตสมัยใหม่แทรกอยู่สองสามประโยค
แต่มู่ไป๋เพิกเฉยต่อเสียงเหล่านี้ทั้งหมด ส่วนรถที่จัดแสดงอยู่รอบนอกที่มีราคาขายสูงสุดไม่เกินห้าล้าน เขาก็เพียงแค่มองผ่านๆ ไม่ได้หยุดมอง แต่เดินตรงไปยังห้องจัดแสดงข้างใน
"คุณคะ การเข้าไปในห้องจัดแสดงข้างในต้องจ่ายเงินมัดจำสามล้านค่ะ แน่นอนว่า แม้คุณจะไม่ซื้อรถ เมื่อคุณออกมา เงินมัดจำก็จะถูกคืนให้คุณทั้งหมดค่ะ ถ้าซื้อรถ เงินมัดจำสามล้านนี้จะสามารถหักเป็นเงินสามล้านห้าแสนได้นะคะ"
เมื่อเขาเดินเข้าไปข้างใน พนักงานต้อนรับยื่นมือมาหยุดมู่ไป๋ และยิ้มแนะนำ
"อืม ได้"
เขาไม่ได้เสียเวลาตรงนี้ ปฏิบัติตามกฎของงานแสดงรถยนต์อย่างรวดเร็ว หลังจากรูดบัตรจ่ายเงินมัดจำสามล้าน และรับป้ายที่ยืนยันตัวตนแล้ว ก็เข้าไปในห้องโถงกว้าง
ปัจจุบันในห้องโถงมีห้องจัดแสดงสี่ห้อง
มู่ไป๋มองไปที่ห้องจัดแสดงต่างๆ อย่างไม่ใส่ใจ พบว่าแม้ที่นี่จะเป็นสนามหลักของบูกัตติ เวย์รอน แต่รถบูกัตติ เวย์รอนในห้องจัดแสดงก็ยังมีน้อยมาก มีเพียงสองคันเท่านั้น
ดูเหมือนว่าความหายากและแพงของบูกัตติ เวย์รอนไม่ใช่แค่คำพูดเท่านั้น
ส่วนรถหรูอื่นๆ เช่น เฟอร์รารี่ ลัมโบร์กินี โรลส์-รอยซ์ เบนท์ลีย์ มายบัค ปากานี กลับมีไม่น้อย
ตามหลักการที่ใกล้ที่สุด มู่ไป๋จึงไปที่ห้องจัดแสดงใกล้ๆ ก่อน
เมื่อเพิ่งเข้าไปในห้องจัดแสดง เขาก็เห็นว่าข้างในมีคนอยู่แล้วสามสิบถึงสี่สิบคน
ในห้องจัดแสดงมีพนักงานขายเจ็ดแปดคน พนักงานขายเจ็ดแปดคนนี้มุ่งเน้นไปที่ลูกค้าที่มีกำลังซื้อรถสองสามคน พร้อมยิ้มแนะนำสมรรถนะของรถหรูให้กับลูกค้าเหล่านี้
เพราะรถทุกคันในนี้มีราคาขายเกินสามล้าน ขายรถแบบนี้ออกไปหนึ่งคัน แค่ค่าคอมมิชชั่นก็มีสี่ห้าหมื่นแล้ว
ค่าคอมมิชชั่นที่สูงมากเช่นนี้ ทำให้พวกเธอใช้ความสามารถทั้งหมดที่มี พยายามบริการลูกค้าอย่างเต็มที่