บทที่ 295 ความหยิ่งผยองที่สุด (ตอนกลาง)(ฟรี)
บทที่ 295 ความหยิ่งผยองที่สุด (ตอนกลาง)(ฟรี)
หรงชิงเหวินไม่ต้องการทำงานฟรีให้คนอื่น
เขามาครั้งนี้เพื่อแสดงชื่อเสียงของตระกูลหรง ทำไมเขาจะยอมให้คนที่ชื่อเหลิงที่ไม่อยู่ในการคำนวณมาก่อน มาทำให้แผนทั้งหมดยุ่งเหยิง
เกียรติยศของตระกูลหรงที่มีมาสองร้อยปี จะกลายเป็นฉากหลังให้คนอื่นได้อย่างไร?
ไม่ได้!
เขาจะไม่ยอมให้เหตุการณ์เช่นนี้เกิดขึ้น
เมื่อเขาขมวดคิ้วคิดอยู่สองสามวินาที ในขณะที่ดีลเลอร์หญิงข้างๆ ให้สัญญาณให้เขาพูดและเปิดไพ่ เขามองเด็กหนุ่มตรงหน้า และนึกถึงคำถามอันฮึกเหิมที่เด็กหนุ่มถามในตอนแรก
"เสี่ยวหรงหากพ่ายแพ้ จะจัดการอย่างไร?"
คำพูดนี้ เมื่อคิดถึงตอนนี้ รู้สึกงงงวย
เขาถูกเด็กหนุ่มคนนี้บีบให้ถึงขั้นต้องเดิมพันอย่างไม่มีทางเลือก แต่ดีที่ในตอนท้ายนี้ โอกาสชนะของเขามากกว่ามาก!
ชนะอย่างยิ่งใหญ่ หรือแพ้อย่างสิ้นเชิง!
จริงๆ แล้ว ในเกมนี้ เขาหรงชิงเหวินถูกบีบให้ต้องเดิมพันครั้งสุดท้าย!
แต่เมื่อคิดถึงตอนนี้ หรงชิงเหวินรู้สึกว่า หากคำถามของเด็กหนุ่มนี้ส่งกลับไปให้เขา ก็เหมาะกับสถานการณ์อย่างยิ่ง!
เมื่อคิดถึงจุดนี้ หลังจากครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง เขาก็เงยหน้าขึ้นมองเด็กหนุ่มฝั่งตรงข้าม และหัวเราะถาม: "ผมอยากถาม คุณเหลิงยังจำคำถามที่ถามผมในตอนแรกได้หรือเปล่า?"
ภายใต้สายตาของทุกคน คำพูดของหรงชิงเหวินดึงดูดความสนใจของทุกคนในงานทันที
คำถามที่เสี่ยวเหลิงถามในตอนแรก?
ไม่มีใครในงานที่ลืมเร็วขนาดนั้น
ใช่ ไม่มีใครเลย!
คงไม่มีใครลืมคำพูดที่ใสและมีแรงดึงดูดนั้นในเวลาสั้นๆ เช่นนี้
"ขอต้อนรับคุณหรงที่มาร่วมงานเลี้ยงที่เขตจื่อจิน ผม! ขอใช้นามแทนว่า เหลิง! ขอถามเป็นคนที่ห้า วันนี้หากพ่ายแพ้ ท่านจะจัดการอย่างไร?"
วันนี้หากพ่ายแพ้ ท่านจะจัดการอย่างไร?
ในสถานการณ์ที่การปะทะยังไม่เริ่มต้น เสี่ยวเหลิงก็พูดคำอันแข็งกร้าวและฮึกเหิมนี้อย่างเปิดเผย
คำพูดนี้ทำให้บรรยากาศทั้งงานเริ่มต้นขึ้น
ดังนั้นจึงไม่มีใครลืมในเวลาสั้นๆ เช่นนี้
บางทีแม้จะผ่านไปหลายเดือนหรือหลายปี เมื่อทุกคนนึกถึงมันอีกครั้ง ก็ยังรู้สึกตื่นเต้นได้
ตระกูลหรง!
นี่เป็นตระกูลที่แข็งแกร่งเพียงใด
คนธรรมดาที่ไม่ได้ติดต่อกับตระกูลหรง อาจไม่เข้าใจความแข็งแกร่งของตระกูลหรง
แต่ตระกูลหรงสำหรับมหาเศรษฐีและชนชั้นสูงเหล่านี้ เหมือนกับมหาเศรษฐีชาวจีนอันดับหนึ่งในฟอร์บส์สำหรับคนธรรมดา!
ลองถามคนธรรมดา หากได้เห็นกับตาว่ามีคนถามมหาเศรษฐีชาวจีนอันดับหนึ่งว่า "หากท่านพ่ายแพ้ จะทำอย่างไร"
ใครจะลืมในเวลาสั้นๆ?
ใครจะลืมได้?
คงส่วนใหญ่จะลืมไม่ลง
แล้วพวกเขาก็คงลืมไม่ลงเช่นกัน!
แต่พวกเขาสงสัยว่า ทำไมหรงชิงเหวินถึงถามแบบนี้?
ไม่ใช่ว่าเขาคิดว่าไพ่ในมือชนะแน่แล้ว และต้องการเย้ยหยันเหลิงหรอกหรือ?
พวกเขาคิดว่า หรงชิงเหวินที่เป็นบุตรชายคนโตของตระกูลหรง คงไม่ใจแคบขนาดนั้น
แต่แล้วทำไมล่ะ
ในขณะที่ทุกคนกำลังคาดเดากันอย่างสับสน ไม่นานนัก พวกเขาก็รู้ว่าหรงชิงเหวินมีจุดประสงค์อะไร!
บุตรชายคนโตของตระกูลหรงนี้ ต้องการเอาศักดิ์ศรีและเกียรติยศที่เสียไปเล็กน้อยของตระกูลหรงและตัวเองกลับคืนมา!
ก่อนที่เสี่ยวเหลิงจะตอบ หรงชิงเหวินก็ลุกขึ้นกะทันหัน ใบหน้าธรรมดาๆ แสดงความภาคภูมิเล็กน้อย และถาม: "ผมคิดว่าคุณเหลิงคงจำได้ ตอนนี้ผมหรงชิงเหวินอยากถามคุณเหลิงเช่นกัน หากท่านพ่ายแพ้ ท่านจะจัดการอย่างไร?"
คำพูดนี้แพร่กระจายไปทั่วจื่อจินหูถิงในทันที
ในช่วงท้ายของการเดิมพันรอบแรก หรงชิงเหวินถามเหลิงกลับด้วยความหยิ่งผยอง คนที่มีสายตาต่างรู้แล้วว่า เสี่ยวหรงชนะ 90% แล้ว!
เขาต้องการที่จะกดข่มแม้แต่บุคลิกของเหลิงในนาทีสุดท้ายด้วย!
เขาต้องการให้เหตุการณ์ที่สั่นสะเทือนหนานจิงนี้ มีเพียงชื่อเสียงอันโด่งดังของเขาและตระกูลหรงเท่านั้น!
นี่คือหรงชิงเหวิน!
นี่คือบุตรชายคนโตของตระกูลหรงที่ในภาคเหนือ มีความเชี่ยวชาญ วิธีการ และความมั่งคั่ง เทียบเท่ากับชนชั้นสูงรุ่นเก่าหลายคน!
ตอนนี้หรงชิงเหวินถามอย่างหยิ่งผยอง ทุกคนรู้สึกได้ถึงการโจมตีเหลิงอย่างรุนแรง!
ทำให้หลายคนหันไปมองเด็กหนุ่มที่อายุน้อยที่สุดบนศาลาจื่อจิน
พวกเขาพบว่า บนใบหน้าอันสะอาดสะอ้านของเด็กหนุ่มที่เหมือนพี่ชายข้างบ้าน เมื่อเผชิญกับการโจมตีของหรงชิงเหวิน เขาไม่ได้แสดงความตกใจ ไม่มีความตึงเครียด และไม่มีแม้แต่ความประหลาดใจเล็กน้อย
เมื่อเทียบกับก่อนหน้านี้ ไม่มีการเปลี่ยนแปลงที่เห็นได้ชัด
ความสงบนี้ ทำให้ทุกคนตกตะลึงก่อน แล้วพลันรู้สึกบางอย่างอย่างรางๆ
ความรู้สึกนี้ทำให้หัวใจของพวกเขาเต้นเร็วขึ้น หายใจเร็วขึ้น!
อย่างรวดเร็ว หลังจากผ่านไปสองสามวินาที เด็กหนุ่มที่อายุน้อยจนน่าประหลาดใจนี้ก็เงยหน้าเล็กน้อย ดวงตาสีดำมองตรงไปที่หรงชิงเหวินและยิ้มเบาๆ: "คุณหรงถามว่าหากผมพ่ายแพ้ จะจัดการอย่างไร?"
เมื่อเผชิญกับคำถามของเด็กหนุ่ม หรงชิงเหวินพยักหน้า และอยากรู้ว่าเด็กหนุ่มที่ต่อสู้กับเขาถึงระดับนี้จะตอบอย่างไร
แต่อย่างรวดเร็ว เพียงชั่วครู่ ความอยากรู้ของเขาก็มลายไปโดยสิ้นเชิง
ไม่เพียงเท่านั้น!
หรงชิงเหวินรู้สึกถึงความไร้พลังที่ไม่ได้รู้สึกมาหลายปีจากเด็กหนุ่มที่อายุน้อยกว่าเขาเป็นครั้งแรก!
ในตอนนี้ ใกล้บ่ายโมงแล้ว!
เห็นเด็กหนุ่มภายใต้แสงแดดค่อยๆ ลุกขึ้น แล้วโยนบัตรธนาคารที่ผู้ดูแลจื่อจินหูถิงคืนให้ไปที่ผู้ดูแลอีกครั้ง แล้วพูดเบาๆ ด้วยสีหน้าสงบ: "ผู้ดูแล หากผมแพ้ ก็จะเอาชิปอีก 30,000 ล้านมา!"
เมื่อคำพูดของเด็กหนุ่มดังผ่านอุปกรณ์กระจายเสียงของศาลาจื่อจินไปทั่วงาน ทุกคนที่มาดูรู้สึกเหมือนฟ้าผ่าในสมอง!
ผ่านไปนาน ทุกคนฟื้นตัวได้อย่างยากลำบาก และรู้ว่าประโยคที่เด็กหนุ่มพูดก่อนหน้านี้ "5,000 ล้านเล็กๆ น้อยๆ จะให้ตระกูลหรงของท่านก็ไม่เป็นไร" อาจไม่ใช่แค่พูดเล่น!
และในตอนนี้ ทุกคนในจื่อจินหูถิงที่เห็นภาพนี้ รู้สึกได้อย่างชัดเจนว่าบุคลิกที่แข็งกร้าวของเด็กหนุ่ม ในเวลาอันสั้น ได้ขึ้นถึงจุดที่ทุกคนได้แต่แหงนมอง!
เด็กหนุ่มร่างสูงโปร่งภายใต้แสงแดด ในชั่วขณะนั้น เหมือนกับเป็นตัวแทนของจุดสูงสุดในใจทุกคน!
พวกเขารู้สึกว่าอีกหลายปีต่อมา พวกเขาคงยังจดจำวันนี้ จดจำจื่อจินหูถิง จดจำว่าเคยมีเด็กหนุ่มชื่อ "เหลิง" มาที่นี่!