บทที่ 80 พลังเจตจำนงของดาบปะทะกับพลังเจตจำนงของกระบี่ (ฟรี)
บทที่ 80 พลังเจตจำนงของดาบปะทะกับพลังเจตจำนงของกระบี่ (ฟรี)
"พูดออกมาง่าย แต่จะทำได้จริงนั้นยากแท้ๆ"
"ผู้ที่เข้าถึงพลังเจตจำนงนี้ แค่ปรากฏตัวออกมาหนึ่งคน ก็นับว่าเป็นอัจฉริยะท่ามกลางบรรดาอัจฉริยะทั้งหลาย เป็นสมบัติล้ำค่าของสำนักใหญ่ต่างๆ เป็นสมบัติล้ำค่าของมนุษยชาติ"
"หากแยกออกมาเดี่ยวๆ พลังของคนเหล่านี้แต่ละคนล้วนสามารถเอาชนะข้าได้อย่างง่ายดาย"
"ข้าเคยคิดว่า จะทุ่มเททรัพย์สินทั้งหมดเพื่อแลกกับการลงมือช่วยเหลือครั้งหนึ่งจากอัจฉริยะเหล่านี้ แต่สุดท้ายก็พบว่า นั่นเป็นเพียงความคิดเพ้อฝันของข้าเท่านั้น"
"ไม่ต้องพูดถึงว่าทรัพย์สินทั้งหมดของข้าอาจไม่คุ้มค่ากับสิ่งใดๆ ในมือของพวกเขาเลย พวกเขาอาจไม่สนใจด้วยซ้ำ"
"ถึงแม้เขาจะสนใจ แต่ประเด็นสำคัญคือ ในเมืองเจียงไห่ของเรานี้ ผู้ที่สามารถเข้าถึงพลังเจตจำนงได้มีเพียงไม่กี่คนเท่านั้น จะหาพบหรือไม่ก็เป็นอีกเรื่องหนึ่ง"
"ถึงแม้ว่าเงื่อนไขทั้งหมดข้างต้นจะสำเร็จ แต่ยังมีประเด็นสำคัญที่สุดคือ การที่จะล้างพลังเจตจำนงกระบี่ในร่างของข้าได้นั้น จำเป็นต้องใช้พลังที่เหนือกว่าพลังเจตจำนงกระบี่นั้น"
"แต่ในหมู่มนุษย์ทั้งหมด คนที่สามารถเข้าถึงพลังที่เหนือกว่าพลังเจตจำนงกระบี่ของคนผู้นั้นแทบจะไม่มีเลย"
"ถึงแม้จะมี ผู้ที่มีพลังระดับนั้นก็ไม่ใช่คนที่ข้าจะสามารถพบเจอได้"
"ดังนั้น หลายสิบปีมานี้ ข้าก็ได้ยอมแพ้การรักษาแล้ว ตอนนี้อยู่ได้วันไหนก็นับว่าได้กำไรวันนั้น"
จิ่งอวี๋ซานถอนหายใจด้วยความสลดใจ ไม่มีใครอยากตาย แต่การกำจัดพลังเจตจำนงกระบี่นี้ยากยิ่งกว่าการขึ้นสวรรค์ สำหรับเขาแล้วถือว่าไม่มีทางแก้ไข
"ท่าน ท่านไม่ต้องเศร้าโศกเพื่อข้า"
"การเกิด แก่ เจ็บ ตาย เป็นเรื่องธรรมดาของมนุษย์ ข้าได้มองเรื่องนี้อย่างเข้าใจแล้ว"
เมื่อเห็นฟางฟานนิ่งเงียบไม่พูดจา จิ่งอวี๋ซานคิดว่าท่านผู้เป็นนายรู้สึกรับผิดชอบต่อสถานการณ์ของตน
หัวใจของเขาอบอุ่นขึ้น พร้อมกับปลอบใจอีกฝ่าย
แต่ฟางฟานที่อยู่ข้างๆ ไม่ได้ตอบรับ ตอนนี้หลังจากได้ฟังคำพูดของจิ่งอวี๋ซานแล้ว เขาก็จมอยู่ในความคิด เขาไม่ได้รู้สึกละอายใจที่ช่วยอะไรไม่ได้ แต่กลับรู้สึกคุ้นเคยกับพลังเจตจำนงกระบี่นี้
ที่แท้สิ่งนี้เรียกว่าพลังเจตจำนงกระบี่
ฟางฟานรู้สึกถึงไอพลังสีดำบนบาดแผล นี่เป็นครั้งแรกที่เขาสัมผัสกับสิ่งลึกลับเช่นนี้
แต่ไอพลังแปลกหน้านี้กลับให้ความรู้สึกคุ้นเคย ไม่ใช่ว่าคุ้นเคยทั้งหมด แต่บางรสชาติของพลังเจตจำนงนี้ทำให้เขารู้สึกคุ้นเคย
และคำว่า "พลังเจตจำนงกระบี่" นี้ ดูเหมือนเขาจะเคยได้ยินที่ไหนมาก่อน
ฟางฟานค้นหาในความทรงจำ ส่วนจิ่งอวี๋ซานที่อยู่ข้างๆ ก็สังเกตเห็นความผิดปกติของฟางฟาน แต่ก็ไม่ได้เอ่ยปากรบกวน
หรือท่านจะมีวิธีแก้ปัญหาที่อยู่ในร่างของเขา?
ไม่ เป็นไปไม่ได้!
มันไม่สมจริงเกินไป ผู้ที่มีพลังระดับนั้นไม่ใช่คนที่ท่านจะสามารถติดต่อได้ด้วยพลังและอิทธิพลในตอนนี้
ท่านคงกำลังคิดถึงปัญหาอื่นอยู่แน่
"ข้านึกออกแล้ว"
"มันคือพลังเจตจำนงของดาบ!"
ฟางฟานอุทานขึ้นอย่างตื่นเต้น ปฏิกิริยาของเขาทำให้จิ่งอวี๋ซานที่อยู่ข้างๆ ตกตะลึง
อะไรนะ?
พลังเจตจำนงของดาบ?
ท่านรู้จักพลังเจตจำนงของดาบหรือ!?
หรือว่าท่านเคยติดต่อกับผู้ที่ครอบครองพลังเจตจำนงของดาบอันน่าสะพรึงกลัวนั้น?
ช่างเหลือเชื่อเหลือเกิน เขาเป็นใครกันแน่ เขาเป็นเพียงทายาทของอดีตท่านผู้เป็นนายจริงๆ หรือ?
ไม่ แม้ว่าท่านจะเคยติดต่อกับผู้ที่ควบคุมพลังเจตจำนงของดาบและขอให้ลงมือช่วยสักครั้ง ก็ไม่ควรเสียโอกาสอันมีค่าไปกับตัวข้า
การลงมือหนึ่งครั้งของผู้มีพลังระดับนั้นมีราคาสูงมาก อาจช่วยคนหนึ่งคนหรือแม้แต่หนึ่งกลุ่มจากวิกฤตก็ได้
จิ่งอวี๋ซานตัดสินใจแล้วว่าจะไม่ยอมให้ท่านทำเรื่องโง่ๆ เช่นนั้น
คนที่กำลังจะตายอย่างเขาไม่คู่ควรให้ท่านทำเช่นนั้น
ฟางฟานไม่รู้ถึงความคิดบ้าๆ ในใจของจิ่งอวี๋ซาน ในที่สุดเขาก็รู้แล้วว่าความรู้สึกคุ้นเคยนี้มาจากไหน และเขาเคยได้ยินเรื่องนี้จากที่ใด
นี่ไม่ใช่ความรู้สึกที่ราชันตั๊กแตนมอบให้เขาตอนฟันดาบหรอกหรือ!
ตอนที่เผชิญหน้ากับเยว่ชิงหนิง เหมือนว่าเขาเคยได้ยินคำว่า "พลังเจตจำนงของดาบ" จากปากของเธอ
ราชันตั๊กแตนครอบครองพลังเจตจำนงของดาบ
ฟางฟานรู้สึกตกตะลึงในใจ จากคำพูดของผู้เฒ่าจิ่ง ผู้ที่ควบคุมพลังเจตจำนงล้วนเป็นผู้มีพรสวรรค์อันแข็งแกร่ง หากเติบโตขึ้นมา พวกเขาจะเป็นเจ้าแห่งความไร้พ่ายในพื้นที่หนึ่ง
อย่าบอกนะว่า ตั๊กแตนที่ข้าเลี้ยงไว้จะเป็นผู้แข็งแกร่งที่ไร้เทียมทานในอนาคต?
แต่สิ่งที่สำคัญที่สุดตอนนี้คือ พลังเจตจำนงของดาบที่ราชันตั๊กแตนควบคุมอยู่จะสามารถกำจัดพลังเจตจำนงกระบี่ในร่างของผู้เฒ่าจิ่งได้หรือไม่
"ผู้เฒ่าจิ่ง เพียงแค่มีพลังเจตจำนงของดาบก็สามารถกำจัดพลังเจตจำนงกระบี่ในร่างของท่านได้ใช่ไหม?"
"ท่าน ไม่ใช่อย่างนั้น"
"ที่จริง พลังเจตจำนงของดาบยังแบ่งเป็นระดับหนึ่ง สอง สาม ในระดับหนึ่งที่แข็งแกร่งมีพลังเจตจำนงของดาบฟันที่ฟันทุกสิ่ง มีพลังเจตจำนงของดาบผู้ครองที่ครองทั่วหล้า มีพลังเจตจำนงของดาบเลือดที่ทำให้เลือดไหลนองเป็นแม่น้ำ"
"และพลังเจตจำนงกระบี่ในร่างของข้าเป็นพลังเจตจำนงกระบี่ระดับหนึ่งที่หาได้ยากในโลก ดังนั้นการจะกำจัดมันได้ ก็ต้องใช้พลังเจตจำนงของดาบระดับหนึ่งเช่นกัน"
"ฟังข้าสักคำ ถ้าท่านรู้จักผู้ที่ควบคุมพลังเจตจำนงของดาบผู้แข็งแกร่งจริงๆ โปรดอย่าเสียโอกาสไปกับข้าเลย"
จิ่งอวี๋ซานกำชับอย่างจริงจัง น้ำใจของคนระดับนี้มีค่ากว่าไข่มุกเนี่ยนพานหลายเท่านัก
"พลังเจตจำนงของดาบระดับหนึ่ง?"
ฟางฟานพึมพำ แล้วพลังเจตจำนงของดาบของราชันตั๊กแตนที่ฟันทีเดียวมีพลังทำลายฟ้าสวรรค์นั้นอยู่ระดับไหนกัน?
ฟางฟานไม่ได้บอกเรื่องนี้กับผู้เฒ่าจิ่ง ก่อนที่จะยืนยันว่าสามารถกำจัดพลังเจตจำนงกระบี่นั้นได้ ก็ไม่ควรให้ความหวัง
อย่างไรก็ตาม ราชันตั๊กแตนก็เป็นเพียงตั๊กแตนตัวหนึ่ง ไม่รู้ว่าสิ่งที่มันครอบครองอยู่เป็นพลังเจตจำนงของดาบที่แท้จริงหรือไม่
ดูเหมือนว่าเรื่องนี้จะต้องรอกลับไปก่อนจึงจะรู้คำตอบ
"ผู้เฒ่าจิ่ง ท่านยกย่องข้าเกินไปแล้ว ข้าไม่มีความสามารถที่จะรู้จักผู้มีพลังระดับนั้นหรอก แต่ข้าคิดว่าทุกสิ่งย่อมมีทางออก"
"คนที่มีบุญวาสนาลึกซึ้งอย่างท่าน คนดีย่อมมีสวรรค์คุ้มครอง"
ฟางฟานหลบเลี่ยงคำถาม การมีอยู่ของราชันตั๊กแตนยังไม่ควรให้ผู้อื่นรู้ในตอนนี้
"หวังว่าจะเป็นเช่นนั้น"
จิ่งอวี๋ซานมองฟางฟานและถอนหายใจด้วยความโล่งอก เขากังวลว่าคุณชายจะหุนหันพลันแล่นจริงๆ
ในขณะที่ทั้งสองคนกำลังพูดคุยกัน จิ่งหมิงเต๋อก็พาฟางหลิงมาถึงนอกห้องแล้ว
"มีอะไรเกิดขึ้นในห้องของหัวหน้าใหญ่ ดูพวกเจ้าตื่นเต้นกันมาก?"
"รายงานหัวหน้ารอง เมื่อครู่มีพลังอันแข็งแกร่งของหัวหน้าใหญ่พุ่งออกมาจากห้อง พวกพี่น้องทุกคนถูกกดจนล้มลง ทุกคนจึงตื่นตระหนกกัน"
"เกิดอะไรขึ้น?"
"หัวหน้าใหญ่บอกว่าเป็นเพราะท่านฝึกพลังแล้วเกิดรั่วไหลออกมาโดยไม่ตั้งใจ และบอกว่าไม่ต้องรายงาน"
จิ่งหมิงเต๋อมาถึงนอกห้อง เห็นยามที่ตื่นเต้นจึงถามไถ่
"ดี ถ้าเกิดเรื่องแบบนี้อีก อย่าลืมรายงานให้ข้าทราบ"
"ครับ หัวหน้ารอง"
ผู้นำรีบตอบรับ
"ดี พวกเจ้าไปได้แล้ว ข้ามีธุระกับหัวหน้าใหญ่"
จิ่งหมิงเต๋อสั่งให้ยามทั้งหมดถอยไป แล้วพาฟางหลิงผลักประตูเข้าไป ในตอนนี้ในสมองของฟางหลิงได้ยินเสียงของเครื่องจักรจิ๋ว
"ฮ่าๆๆ ใกล้แล้ว ใกล้แล้ว!"
"พวกเขากำลังจะค้นพบว่าเจ้านายคือคนที่พวกเขากำลังตามหา"
"ทั้งหมดนี้อยู่ในการควบคุมของข้า เครื่องจักรจิ๋ว"
"ข้า เครื่องจักรจิ๋ว เป็นอัจฉริยะที่สุดจริงๆ"
ฟางหลิงฟังคำพูดของเครื่องจักรจิ๋วพลางก้าวเข้าไปในห้อง และในห้องก็ดังเสียงตื่นเต้นของจิ่งหมิงเต๋อขึ้น
"พ่อ ข้าพบคนแซ่ฟางแล้ว"