พบสาวสวยที่สนามบิน

สองพี่น้องรู้สึกยินดีเป็นอย่างมากเมื่อเห็นข้อความลอยหน้าจอจากเขา

นั่นหมายความว่าพี่ใหญ่คนนี้จะต้องกลับมาอีกแน่นอน และถ้าเขากลับมาแล้วล่ะก็ของขวัญที่มอบให้ก็ย่อมไม่ใช่น้อยแน่ๆ

หลังจากที่หยางฟานออกจากห้องไลฟ์เขาก็แอดวีแชทของสองพี่น้อง จากนั้นก็ไปอาบน้ำ เตรียมตัวเข้านอน เพราะเวลาก็เริ่มจะดึกแล้ว

ในห้องเล็กๆ ที่ตกแต่งอย่างน่ารักอบอวลด้วยกลิ่นอายของหญิงสาววัยใส เหมาเหมาและไต้ไต้ที่เพิ่งปิดไลฟ์ไป ยังมีรอยยิ้มเปื้อนอยู่เต็มใบหน้า

ไต้ไต้กำลังนับนิ้วคำนวณอะไรบางอย่าง แล้วจู่ๆ เธอก็ร้องขึ้นมาอย่างตื่นเต้น

“เหมาเหมา! วันนี้เราหาเงินได้เยอะมากเลยนะ! ลองนับดูสิ พี่เสี่ยวเหยาให้พวกเราตั้งเยอะ เราจะได้กี่หยวนเนี่ย?”

เหมาเหมาซึ่งใส่ชุดฮั่นฝู มองน้องสาวตัวเองด้วยสายตาเหนื่อยใจเล็กน้อย

แต่เธอเองก็อดตื่นเต้นไม่ได้ จึงรีบหยิบมือถือขึ้นมาช่วยคำนวณทันที

ใช้เวลาเพียงครู่เดียว ผลลัพธ์ก็ออกมา

เหมาเหมามองตัวเลขบนหน้าจอราวกับไม่อยากจะเชื่อ ก่อนจะกดย้ำซ้ำอีกรอบสองรอบแล้วจึงพูดออกมา

“เหมือนจะได้ตั้งเจ็ดหมื่นกว่านะ”

เมื่อได้ยินเช่นนั้น ไต้ไต้ก็แทบจะกรีดร้องออกมาด้วยความดีใจ

“ว๊ายยยย! เจ็ดหมื่นกว่าเหรอ?? ฮ่าๆๆๆ ดีเกินไปแล้ว! ไม่อยากเชื่อเลยว่าเราจะหาเงินได้เยอะขนาดนี้! ฉันจะไปซื้อของกินอร่อยๆ เยอะแยะเลย! เสื้อผ้าสวยๆ ด้วย!!”

จากนั้นสองพี่น้องก็กอดกัน กระโดดโลดเต้นอยู่ในห้องอย่างร่าเริงสุดๆ

แต่เหมาเหมาก็กลับมาตั้งสติได้อย่างรวดเร็ว

“พี่เสี่ยวเหยาเปย์ขนาดนั้น เราต้องดูแลเขาให้ดีนะ รีบเช็คเลยว่าเขาแอด วีแชทเราหรือยัง”

ไต้ไต้ที่ได้ยินก็รีบคว้ามือถือขึ้นมาตรวจดูทันที

“แอดมาแล้ว แอดมาแล้ว! แต่ฉันควรส่งอะไรไปหาดีล่ะ?”

เหมาเหมายักไหล่

“ฉันก็ไม่เคยเจอพี่ใหญ่ระดับนี้เหมือนกันนะ! ไม่มีประสบการณ์เลย”

“งั้นทำไงดีล่ะ ทำไงดี? หรือฉันจะไปถามพี่กูเกิลดี?”

เหมาเหมามองดูน้องสาวที่ทำหน้าเครียดแล้วก็อดหัวเราะไม่ได้

“ไม่ต้องขนาดนั้นมั้ง? อย่างน้อยก็ส่งข้อความขอบคุณแบบสุภาพๆ ไปก่อน นั่นคือสิ่งสำคัญที่สุด”

ไต้ไต้พยักหน้า คิดว่าเป็นความเห็นที่เข้าท่าทีเดียว

แต่พอเธอยกมือถือขึ้นมาเริ่มพิมพ์ ก็ลบแล้วลบอีก พิมพ์ใหม่แล้วใหม่อีก เพราะรู้สึกว่าเรียบเรียงคำพูดไม่ดีพอเสียที

ในขณะที่เธอยังลังเลอยู่นั้น เหมาเหมาก็ส่งข้อความไปเรียบร้อยแล้ว

…..

หยางฟานที่เพิ่งอาบน้ำเสร็จ เห็นว่าทั้งสองสาวแอดวีแชท มาเรียบร้อยแล้ว และยังได้รับข้อความจากเหมาเหมาด้วย

〈ขอบคุณพี่เสี่ยวเหยาที่ให้ของขวัญมากมาย วันนี้ทำให้พี่ต้องเสียเงินเยอะเลย〉

〈ไม่เป็นไร ผมก็สนุกเหมือนกัน〉

〈ขอให้พี่มีความสุขนะคะ ไว้แวะมาอีกบ่อยๆ นะ〉

〈แน่นอน แล้วน้องสาวของเธอล่ะ? หลับไปแล้วเหรอ?〉

〈ยังค่ะ! เธอกำลังลังเลอยู่ว่าจะส่งข้อความอะไรดี〉

〈ขนาดนั้นเลยเหรอ?〉

〈เธอไม่ได้ขี้อายหรอกค่ะ ปกติก็เหมือนลิงวิ่งพล่านเลย แต่พอเจอเรื่องที่เธอให้ความสำคัญมากๆ ก็จะเป็นเอาแบบนี้แหละ〉

และในตอนนั้นเอง ข้อความของไต้ไต้ก็ถูกส่งมาจนได้

〈สวัสดีค่ะพี่เสี่ยวเหยา! ขอบคุณสำหรับความเอ็นดูมากๆ เลยนะคะ นี่เป็นครั้งแรกที่ไต้ไต้ได้รับของขวัญเยอะขนาดนี้เลย ไม่รู้จะขอบคุณยังไงดีหรือพี่ให้ที่อยู่กับไต้ไต้ก็ได้นะคะ ไต้ไต้จะสั่งของอร่อยๆ ไปให้〉

“……”

หยางฟานที่เห็นข้อความยาวเหยียดจากไต้ไต้ก็อดรู้สึกพูดไม่ออกเล็กน้อย นี่เธอคิดว่าการส่งของกินมาให้คือวิธีขอบคุณที่ดีที่สุดหรือไง?

แต่ถึงอย่างนั้น ในใจก็รู้สึกอบอุ่นดีอยู่ไม่น้อย เขาจึงตัดสินใจแหย่เธอกลับไปเล่นๆ

〈แล้วถ้าเธอสั่งของที่ฉันไม่ชอบล่ะ?〉

〈เอ๊ะ?? งั้นพี่บอกมาก่อนเลยสิคะว่าชอบกินอะไร แบบนี้จะได้ไม่สั่งผิด!〉

〈ฉันจะไม่รู้เหรอว่าตัวเองชอบกินอะไร?〉

หลังจากส่งข้อความนี้ไป เขาก็เห็นหน้าต่างแชทขึ้นว่าอีกฝ่ายกำลังพิมพ์ตอบแต่รอนานเท่าไรก็ยังไม่ส่งมาเสียที

ดูท่าจะเข้าสู่โหมดเลือกไม่ถูกอีกรอบแล้วสินะ

ผ่านไปสองนาที

〈งั้นพรุ่งนี้ไต้ไต้ไปซื้อหัวกระต่ายส่งให้พี่ดีมั้ย? อร่อยมากเลยนะคะ〉

〈ทำไมเธอถึงหมกมุ่นกับการให้ฉันกินของอยู่เรื่อยเลย?〉

〈ก็การได้กินของอร่อยๆ ไม่ใช่ความสุขเหรอคะ? พี่ไม่ชอบเหรอ?〉

หยางฟานมองโทรศัพท์แล้วก็เผลอยิ้มออกมาโดยไม่รู้ตัว

〈ฉันรู้แล้ว เธอนี่มันจอมตะกละตัวน้อยชัดๆ〉

〈ฮ่าๆๆ พี่สาวก็พูดแบบนี้เหมือนกันเลยค่ะ〉

〈ไม่ต้องลำบากหรอก ตั้งใจไลฟ์ให้ดีก็พอ แบบนั้นจะได้หาเงินได้อีกเยอะๆ〉

〈จริงเหรอคะ? เยี่ยมไปเลย!! แบบนี้ไต้ไต้ก็จะได้ซื้ออะไรก็ได้ที่อยากได้ มีของอร่อยให้กินตลอด มีเสื้อผ้าสวยๆ ใส่ทุกวัน ชีวิตแสนจะมีความสุขเลย〉

หยางฟานถึงกับงงว่าสาวน้อยคนนี้ตื่นเต้นอะไรนักหนา ทั้งที่เงินก็ยังไม่ได้เข้ากระเป๋าสักหยวน

〈พอแล้ว ฉันจะไปนอนละ เธอก็รีบพักผ่อนด้วยนะ〉

〈อืมๆ ได้เลยค่ะ! พี่เสี่ยวเหยา ฝันดีนะคะ!〉

…..

เช้าวันถัดมา

หยางฟานตื่นนอน ล้างหน้าแปรงฟันเล็กน้อย แล้วก็ออกไปทำผมที่ร้านด้านนอก

เมื่อดูเวลาได้ที่ เขาก็เรียกรถไปสนามบินทันที

เขายืนรออยู่หน้าอาคารผู้โดยสารอย่างเบื่อหน่ายอยู่ครู่หนึ่ง ไม่เห็นมีข้อความจากเสี่ยวลู่ส่งมา คาดว่าเครื่องยังไม่ลง

เขากำลังตั้งใจเล่นมือถืออย่างเพลิดเพลิน ทันใดนั้นเสียงจากระบบก็ดังขึ้นในหัว

【ตรวจพบเป้าหมายที่มีศักยภาพ ต้องการดูข้อมูลหรือไม่】

หืม

เขาเงยหน้าขึ้นมอง แล้วก็เห็นหญิงสาวสองคนกำลังเดินตรงมาทางเขา หุ่นดีมากทั้งคู่ แต่เพราะสวมแว่นกันแดดจึงมองไม่เห็นหน้าชัดเจน

แต่ความรู้สึกแรกที่ได้เห็นคือ สวย!!

“ดูสิ!”

【ชื่อ】: กงจิ้ง
【อายุ】: 26
【ส่วนสูง】: 174
【น้ำหนัก】: 55
【คะแนนรูปลักษณ์โดยรวม】: 89
【ค่าตัวเลข】: 87
【ระดับความสนิทสนม】: 0

โว้ะ

13

หญิงสาวคนนี้น่าเสียดายจริงๆ นี่เป็นผู้หญิงที่หน้าตาดีที่สุดเท่าที่เขาเคยพบตั้งแต่ได้ระบบมาแล้วคะแนนรูปลักษณ์รวมสูงถึง 89 ใกล้จะถึงเก้าสิบอยู่แล้ว

แต่ค่าตัวเลขดันสูงถึง 13

ถึงอย่างนั้นเขาก็อดรู้สึกสนใจไม่ได้ อยากเห็นหน้าตาจริงๆ ของเธอถ้าไม่ใส่แว่น

ก็แค่เล่นๆ น่ะนะ ต่อให้เจ้าตัวรู้ก็คงไม่ใส่ใจอะไรหรอก

แต่ปัญหาคือ เขาไม่เคยเข้าไปคุยกับสาวแปลกหน้ามาก่อน จึงไม่รู้จะเริ่มต้นยังไงดี

โชคดีที่หลังจากได้ระบบมา ความมั่นใจเขาก็พุ่งกระฉูด ผลพลอยได้ก็คือกล้าขึ้นมาก

คิดแค่แวบเดียว ก็ปิ๊งไอเดียในการเข้าหา

เห็นว่าอีกฝ่ายกำลังจะเดินผ่านไปแล้ว เขาไม่คิดอะไรมาก โดนปฏิเสธก็ไม่ตายสักหน่อย

เขาจึงวิ่งตามขึ้นไปสองสามก้าว ก่อนจะร้องเรียกออกมา

“กงจิ้ง!”

？？？

เป็นไปตามคาดหญิงสาวสองคนที่เดินนำหน้าอยู่หันกลับมาพร้อมกันทันที คนที่ตัวสูงกว่านิดหน่อยชะงักเล็กน้อยก่อนจะมองเขาอย่างพิจารณา แล้วเอ่ยถามด้วยน้ำเสียงแปลกใจ

“คุณคือ?”

แน่นอนว่าเธอคือคนที่ระบบเพิ่งแจ้งเตือนเขาเมื่อครู่นี้หญิงสาวชื่อ กงจิ้ง

เธอมัดผมเป็นจุกกลมด้านบน ใบหน้าเรียวเล็ก จมูกโด่งได้รูป เสื้อที่สวมเป็นเสื้อยาวสีดำคลุมลงมาถึงสะโพกพอดี จนปิดทับกางเกงจนหมด ไม่อาจมองเห็นได้ว่าใส่กางเกงจริงหรือเปล่า

แต่สิ่งที่ทำให้หยางฟานรู้สึกตาลุกวาว กลับเป็นเรียวขายาวภายใต้ถุงน่องดำลายตัวอักษรที่ดูน่าค้นหาอย่างยิ่ง

ขาคู่นี้เรียวยาวยิ่งกว่ากู้รุ่ยเจี๋ยอีก เหมือนนางแบบสาวในโฆษณาชุดนักเรียนญี่ปุ่นยังไงยังงั้น

รองเท้าบูทสั้นสีดำที่เธอสวมยิ่งเสริมความสูงขึ้นไปอีก จนดูเหมือนว่าเธอจะสูงกว่าเขาเสียด้วยซ้ำ

หยางฟานชะงักไปเล็กน้อยเมื่อถูกถาม แต่ก็รีบตั้งสติ แล้วพูดออกไปอย่างหน้าตาเฉย

“แอดวีแชทหน่อยสิ”

กงจิ้งนิ่งไปครู่หนึ่ง ขณะพยายามนึกว่าเธอเคยเจอเขามาก่อนหรือเปล่า ทว่าเธอก็จำหน้าเขาไม่ได้เลยแม้แต่น้อย

สุดท้ายเธอก็พูดตอบอย่างตรงไปตรงมา

“ไม่ล่ะค่ะ! มีธุระอะไรหรือเปล่าที่เรียกฉันไว้?”

【ค่าความสนิทสนมของกงจิ้ง -10】

เหวอ?!?

หยางฟานในใจแทบจะสบถออกมา ระบบเฮงซวย!แค่เริ่มก็เจอคะแนนลบซะแล้ว!