แผนการในใจของหยางฟาน (ฟรี)
หยางฟานกับหลี่เวยเดินย่อยอาหารแบบชิลๆ เดินทอดน่องไปตามถนนอย่างไร้จุดหมาย
ระหว่างทาง ทั้งคู่เดินผ่านร้านขนมหวานร้านหนึ่ง หญิงสาวถึงกับชะงักฝีเท้า
“ขนมร้านนี้อร่อยมากเลยนะ ไปเถอะ เดี๋ยวฉันเลี้ยงเอง”
หือ
หยางฟานมองเธอด้วยความงงงวย
“นี่เธอเรียกว่าย่อยอาหารเหรอ? เห็นอะไรก็อยากยัดเข้าท้องหมด แล้วแบบนี้เมื่อไหร่มันจะย่อยเสร็จ?”
หลี่เวยทำหน้ารู้สึกผิดนิดๆ แต่ยังคงยืนยันเสียงใส
“เอ่อ กินขนมหวานนิดหน่อยไม่กระทบหรอกมั้ง? มันอร่อยจริงๆ นะ!”
“แน่ใจ?”
พอเขาถามกลับแบบนี้ เธอก็เชิดหน้าอย่างมั่นใจ
“แน่นอน! เรื่องออกกำลังกายนี่ฉันมือโปรนะ นายไม่เข้าใจหรอก”
พูดจบก็หันจะเดินเข้าไปร้าน
แต่ยังไม่ทันได้ไปไหน หยางฟานก็เอื้อมมือคว้ามือเล็กๆ ของเธอไว้แล้วดึงกลับมา
“โปรอะไรล่ะ! มันเกี่ยวอะไรกับฟิตเนสกัน?”
ทันใดนั้น หลี่เวยสะดุ้งเฮือก เธอดึงมือกลับแทบจะในทันที พร้อมร้องออกมาด้วยน้ำเสียงที่ไม่พอใจปนตกใจ
“อ๊า! ปล่อยนะ! นายทำอะไรของนาย!?”
【ความสนิทสนม หลี่เวย -2】
หยางฟานถึงกับชะงักแรงไปหรือเปล่าเนี่ย?
จากปฏิกิริยานั้น เขาเริ่มจับสังเกตได้ว่าหลี่เวยน่าจะไม่ชอบให้ใครมาถูกเนื้อต้องตัว และดูเหมือนจะไม่ใช่แค่ไม่ชอบธรรมดา แต่เป็นระดับสัญชาตญาณป้องกันตัวเลยทีเดียว
ยิ่งไปกว่านั้น เรื่องนี้เกิดขึ้นในขณะที่เธอยังยอมออกมาเดินเล่นกับเขาสองต่อสองแล้วแท้ๆ
รอบข้างเริ่มมีคนหันมามองเป็นสายตาเดียว หยางฟานจึงถอนหายใจพลางบ่นอย่างอดไม่ได้
“เธอจะทำให้คนอื่นคิดว่าฉันเป็นโรคจิตหรือไงห๊ะ?”
พอหลี่เวยดึงมือกลับได้ เธอก็เริ่มใจเย็นลง แล้วรู้สึกว่าตัวเองอาจจะทำเกินไปหน่อย แต่สุดท้ายก็แค่หันมามองเขาแรงๆ แล้วพูดว่า
“ก็ใครใช้ให้นายมาจับอะไรแบบนี้ล่ะ ไม่กินก็ไม่กินสิ”
หยางฟานนึกถึงตอนก่อนหน้านี้ที่เขาเคยจะจับมือเธอครั้งหนึ่ง ซึ่งตอนนั้นเธอก็มีปฏิกิริยารุนแรง แต่ไม่ได้ลดค่าความสนิทเหมือนคราวนี้
แล้วยังมีตอนที่เขาจะจูบเธอตอนนั้นเธอแสดงท่าทางเหมือนกำลังเสียสละตัวเองเพื่อชาติ เหมือนกับว่าเธอเตรียมใจมาแล้ว แต่ค่าความสนิทกลับลดลงอย่างต่อเนื่อง
ทั้งหมดนี้สะท้อนชัดว่าหลี่เวยมีความรู้สึกต่อต้านการสัมผัสทางกายภาพอย่างรุนแรง โดยเฉพาะจากเพศตรงข้าม
เขาเริ่มสงสัยขึ้นมาว่าหรือว่าเธอจะเป็นสาวหล่ออีกคน?
แต่พอนึกถึงตอนที่เขาจูบเธอจริงๆ แล้วเธอโมโหจัด ขนาดลงไม้ลงมือกับเขา ทั้งต่อยทั้งกัดแถมกัดเจ็บเอาเรื่อง
แต่พอเขาเช็คค่าความสนิท กลับพบว่าพุ่งขึ้นทีเดียวห้าคะแนน!
ถ้ามองจากมุมนี้ เธอก็ไม่น่าจะใช่สาวหล่ออย่างที่คิด
แน่นอน ถ้าไม่มีระบบช่วยวัดค่าความสนิทแล้วละก็ จากพฤติกรรมของเธอหลังจากนั้นที่กินข้าวหน้าตึง ยืนกรานจะกลับบ้านทันทีหยางฟานคงคิดว่าเธอโกรธจริงจังแน่นอน
แต่เพราะมีการแจ้งเตือนเพิ่มค่าความสนิทในสถานการณ์แบบนั้น นี่แหละที่ทำให้มันน่าสนใจขึ้นมา
หยางฟานครุ่นคิดไปเรื่อยๆ จนเหมือนกำลังเริ่มถอดรหัสบางอย่างได้
สาวคนนี้น่าจะมีปมบางอย่าง ทำให้ต่อต้านการสัมผัสทางกายภาพเป็นพิเศษ แต่ถ้าหากเธอเตรียมใจไว้ล่วงหน้าและยอมรับมันได้จริงๆ ต่อให้ภายนอกจะดูไม่พอใจหรือโกรธแค่ไหน ภายในกลับยอมรับการสัมผัสนั้นอยู่ไม่น้อย
และเมื่อสัมผัสนั้นผ่านด่านได้ ก็จะกลายเป็นแต้มบวกในใจของเธอทันที
เหมือนเขากำลังค่อยๆ แกะรหัสทางใจของหญิงสาวที่เต็มไปด้วยปริศนา
หลี่เวยร้องเสียงหลงทันที อ๊า!
ในขณะที่เธอกำลังจะผลักหยางฟานให้หลีกทาง เขากลับคว้ามือของเธอไว้ก่อนอย่างแม่นยำ แล้วออกแรงดึงเบาๆ จนร่างของเธอเซเข้ามาหาเขาโดยไม่ทันตั้งตัว
หยางฟานมองสีหน้าตื่นตระหนกของเธอ พร้อมกับเสียงร้องที่แหลมขึ้นเล็กน้อยสายตาเธอเต็มไปด้วยทั้งความตกใจ โกรธเคือง และแววลังเลบางอย่างที่วูบผ่านแค่เสี้ยววินาที
【ความสนิทสนม หลี่เวย+1】
หืม?
หยางฟานตาเป็นประกายทันทีในใจเวิร์คว่ะ!
เขาคิดไว้ไม่ผิดเลยการกระทำที่ล่วงเกินแบบ กึ่งจริงกึ่งเล่น อาจจะใช้ได้ผลหากมันประสบความสำเร็จและไม่ทำให้เธอรู้สึกโดนคุกคามจริงๆ แถมต้องอยู่ในสถานการณ์ที่เธอมีใจลึกๆด้วย
แต่เขาก็ยังไม่ลืมสังเกตเงื่อนไข อย่างตอนที่เขาจับมือเธอเมื่อกี้ตอนหน้าร้านขนม แบบไม่มีปี่มีขลุ่ย พอเธอตกใจจนสะบัดมือแล้วแสดงท่าทางต่อต้านอย่างรุนแรง ค่าความสนิทกลับลดลง
ซึ่งต่างจากตอนนี้เขาจับมือเธออีกครั้ง ดึงเธอเข้ามา แต่เธอแม้จะโกรธแต่กลับไม่หลุดมือหนี และยังขึ้นค่าความสนิทด้วยซ้ำ
สรุปแล้วเขาเจอสูตรลับเข้าให้แล้วจริงๆ
ขอแค่จังหวะถูกต้อง ไม่ล้ำเส้นจนเกินไป และสำคัญที่สุดเธอต้องไม่เกลียดเขาในใจลึกๆการกระทำแม้จะดูห่ามหรือรุกแรง แต่กลับเป็นการขยับความสัมพันธ์ขึ้นได้
หลี่เวยยังคงมองเขาด้วยสีหน้าไม่พอใจ ใบหน้าของเธอแดงขึ้นอย่างเห็นได้ชัด ทั้งจากความโกรธ และ ความอายเล็กๆ ที่ปิดไม่มิด
เธอพยายามจะดึงมือกลับ แต่หยางฟานยังจับไว้ไม่ปล่อย ดวงตาทั้งคู่สบกันหนึ่งคนดื้อด้าน หนึ่งคนตาแข็งกร้าว
“นายมันน่ารำคาญที่สุด”
เธอกัดฟันพูดเบาๆ แต่ไม่ได้ผลักเขาออกอีก ไม่ได้ตะโกน ไม่มีคำว่า ไอ้โรคจิต หรือ ไปให้พ้น ออกมาอีก
หยางฟานหัวเราะเบาๆ
“โอเคๆ ไม่แกล้งแล้วไปฟิตเนสกันเถอะ เดี๋ยวได้กินฟรีแล้วไม่ออกแรงจะเสียชื่อหมด”
เขาคลายมือจากเธออย่างนุ่มนวล
【ความสนิทสนม หลี่เวย+1】
โอ้โห ปล่อยมือยังบวก!?
นี่มัน ของแรร์ที่ค่าความสนิทเด้งตามอารมณ์จริงๆ แบบไม่มีตรรกะชัดเจน แต่ถ้าเข้าใจจังหวะและใจของเธอมันคือขุมทองดีๆ นี่เอง
หยางฟานหรี่ตาน้อยๆ พึมพำในใจ
เธอไม่ชอบให้คนแตะตัวแต่ก็ไม่ใช่ทุกการสัมผัสที่เธอปฏิเสธเสมอไป
และเมื่อสัมผัสผ่านกำแพงของเธอได้ผลลัพธ์จะเกินคาด
เสียงร้องแหลมเบาๆ ดังขึ้น เมื่อหลี่เวยเสียหลักถูกดึงเข้าสู่อ้อมแขนของหยางฟานแบบไม่ทันตั้งตัว
เธอชะงักไปชั่วครู่ ก่อนจะเริ่มดิ้นสุดแรง ใช้กำปั้นเล็กๆ ทุบหลังเขาไม่ยั้ง
แต่พอเห็นว่าดิ้นเท่าไรก็ไม่หลุด เธอก็ใช้ไม้ตายอีกครั้งอ้าปากแล้วงับเข้าที่ไหล่เขาอย่างแรง!
ต่างจากครั้งก่อนครั้งนี้ หยางฟานไม่ได้ผลักเธอออก แต่กลับกอดเธอแน่นกว่าเดิม ซ้ำยังแอบกินเต้าหู้อย่างหน้าด้านๆ กลางสายตาผู้คนที่เดินผ่านไปมา
เหล่าผู้คนเริ่มพากันมองด้วยสีหน้าขุ่นเคือง ปนละอายกลางถนนนะโว้ย!
หลี่เวยกัดเขาอยู่นาน แต่พอเริ่มรู้สึกแปลกใจเพราะอีกฝ่ายไม่มีแม้แต่เสียงร้อง หรืออาการเจ็บปวดใดๆ เธอก็ชะงัก ก่อนจะผละปากออก ช้อนสายตามองขึ้นอย่างสับสน
และเมื่อพบว่าใบหน้าของหยางฟานอยู่ห่างกันเพียงไม่กี่เซนติเมตรถึงได้รู้สึกตัวว่าเธอยังอยู่ในอ้อมกอดเขาอยู่!
หัวใจหล่นวูบ เธอเริ่มดิ้นอีกครั้ง พร้อมตะโกนออกมา
“ไอ้ลามก! ปล่อยฉันเดี๋ยวนี้นะ!!”
แต่หยางฟานกลับพูดหน้าตาเฉย ทั้งที่กำลังยิ้มเจ็บๆ อยู่
“เธอนี่ลงฟันโหดจริงๆ เลยนะ!”
【ความสนิทสนม หลี่เวย +5】
เสียงแจ้งเตือนจากระบบดังขึ้นในหัว หยางฟานแทบจะยิ้มกว้างไม่ทัน
ถึงจะเจ็บก็ยอม! แบบนี้มันใช่เลย!
หลี่เวยมองหน้าเขาที่กำลังยิ้มทั้งที่หน้าแหย ก็หรี่ตาลงแล้วพูดอย่างไม่พอใจ
“สมน้ำหน้า! ปล่อยเลย! นี่มันกลางถนนนะ!”
แต่หยางฟานในตอนนี้แทบไม่ฟังอะไรอีกแล้ว เพราะในใจของเขากำลังลอยละลิ่วอย่างมีความสุขแค่กัด ก็ +5 แล้วเหรอ!?
เขาพอจะเดาทางออกแล้ววิธีเข้าหาหลี่เวยต้องเล่นแบบชนตรงบ้างแต่อย่าให้เกินพอดี ต้องให้เธอได้ตอบโต้ ได้ดิ้น ได้กัด ได้ระบายความไม่พอใจ แบบนี้ระบบจะไม่ตัดแต้ม กลับยังเพิ่มความสนิทซะอีก!
มันเป็นอะไรที่โคตรจะย้อนแย้งแต่ได้ผลเกินคาด
และใช่ตอนนี้เขายิ่งมั่นใจแล้วว่าแนวทางการตีประตูใจของหลี่เวยคือการผสมกันระหว่าง รุกแบบกล้าๆ กลัวๆ เปิดพื้นที่ให้เธอตอบโต้ ทำเป็นหน้าด้านในเวลาที่เหมาะสม แล้วเตรียมใจโดนกัด
สรุปง่ายๆ รุกได้ แต่ต้อง ให้เธอมีทางกัดกลับ
ยิ่งคิด หยางฟานยิ่งรู้สึกเหมือนตัวเองกำลังถอดรหัสเกมจีบสาวสุดแปลกนี้ได้ทีละขั้นถึงมันจะต้องแลกกับรอยฟันก็ตามที
แต่ถ้าแลกกับค่าความสนิทที่พุ่งไม่หยุดแบบนี้กัดอีกสิบครั้งก็ยอม!