การสกัดศักยภาพ, คทาในตำนานใหม่

อเล็กซ์ก้าวเข้าไปหาร่างของอาริสะที่บัดนี้ไร้ลมหายใจ ดวงตาของเธอว่างเปล่า ผิวหนังซีดเย็น สะท้อนแสงสลัวที่ลอดผ่านหน้าต่างกระท่อมเล็ก

[คุณได้วางยาพิษอาริสะ จอมเวทย์ผิวเงิน และได้รับแต้มประสบการณ์ 36,748 แต้ม]

“ให้ตายสิ…” ในฐานะผู้ปรุงและมอบยาพิษแก่เธอ จึงถือได้ว่าเขาเป็นผู้สังหารเธอด้วยตนเอง!

ติ๊ง!

[คุณได้เลื่อนระดับขึ้นเป็นเลเวล 10 แล้ว แต้มสถานะทั้งหมดได้รับการเพิ่ม 5 แต้ม และคุณมีแต้มสถานะฟรี 4 แต้มให้กำหนด ตลอดจนแต้มทักษะ 1 แต้ม]

ติ๊ง!

[คุณไม่สามารถเพิ่มเลเวลได้อีกต่อไปจนกว่าจะเข้าร่วมการทดสอบอาชีพของคุณ]

[การทดสอบอาชีพตั้งอยู่ก่อนถึงเมืองแห่งรุ่งอรุณ เมืองแรก]

โดยพื้นฐานแล้ว สิ่งนี้จะกักขังอเล็กซ์ไว้จนกว่าหมู่บ้านของเขาจะปลดล็อกเมืองแรกได้สำเร็จ โดยการเอาชนะบอสตัวสุดท้ายของหมู่บ้านมือใหม่ ก่อนหน้านั้น สิ่งเดียวที่เขาทำได้คือสกัดจากมอนสเตอร์และสะสมประสบการณ์

[ประสบการณ์: 36285/1000]

ติ๊ง!

[คุณล้มเหลวในการทำภารกิจระดับ S: “จอมเวทย์ผิวเงินผู้ยิ่งใหญ่ที่สุด” เนื่องจากเป้าหมายของคุณเสียชีวิตแล้ว]

ซึ่งหมายความว่าเขาจะไม่ได้รับรางวัลใดๆ แต่พูดตามตรง เขาไม่ได้ใส่ใจเรื่องนี้มากนัก

เพราะ…

“สกัด…”

[คุณได้สกัดคทาทองคำของอาริสะออกมาแล้ว]

[คำอธิบาย: ได้รับพลังวิญญาณ +500 เมื่อสวมใส่ และเพิ่มความเร็วในการร่ายเวทย์มนตร์]

เขากลับได้รับสิ่งที่ดีกว่าเสียอีก!

คทาปรากฏขึ้นในมือของเขา พื้นผิวสีทองแวววาวด้วยเวทมนตร์ที่ยังคงสถิตอยู่ภายใน

ขณะที่เขาสังเกตคทา เขาสัมผัสได้ถึงความตื่นเต้นราวกับกระแสไฟฟ้าแล่นพล่านไปทั่วร่าง พลังของอาริสะแทรกซึมลึกเข้าไปในเนื้ออาวุธ

และในทันทีนั้นเอง เขาก็นึกถึงพรสวรรค์พิเศษที่สามของการสกัด ที่ได้รับจากผลไม้วิวัฒนาการพรสวรรค์!

[ผลของพรสวรรค์ #3: การสกัดศักยภาพ; ทุกๆ 24 ชั่วโมงในเกม (เทียบเท่า 12 ชั่วโมงในโลกจริง) คุณจะสามารถใช้การสกัดจากไอเท็มเพื่อสกัดศักยภาพทั้งหมดและเพิ่มพลังให้มันได้ โดยในขณะนี้ วิธีนี้ใช้ได้กับไอเท็มเท่านั้น การพยายามใช้กับสิ่งอื่นจะทำให้การสกัดล้มเหลวและสูญเสียโอกาสในการใช้พรสวรรค์ในวันนั้นไป]

เขาเก็บรอมันไว้เพื่อช่วงเวลานี้โดยเฉพาะ และแทบจะระงับความตื่นเต้นไว้ไม่อยู่ขณะกำคทาแน่น

“สกัดศักยภาพ!” เขาร้องประกาศ ขณะที่จดจ่อความคิดไปยังพรสวรรค์พิเศษที่สามของตน

โลกพร่าเลือนรอบกาย แสงสว่างเจิดจ้าโอบล้อมคทา สีสันหมุนวนราวกับการร่ายรำอันน่าหลงใหล

อเล็กซ์สัมผัสได้ถึงพลังงานที่พลุ่งพล่านรอบตัว พลังเวทย์มนตร์ค่อยๆ โค้งงอตามความปรารถนาของเขา ขณะที่เขาสกัดศักยภาพที่ซ่อนเร้นจากคทาออกมา

ฟึช! ฟึช!

รูปลักษณ์ของคทาค่อยๆ เปลี่ยนแปลงไปทีละน้อย ขณะที่การสกัดเริ่มปลดปล่อยศักยภาพของมันออกมาอย่างเต็มที่ และปรับแต่งให้เป็นรูปแบบที่เหมาะสมที่สุด

ติ๊ง!

[คุณได้ปรับปรุงคทาทองคำของอาริสะสำเร็จแล้ว]

[ไอเทมในตำนานใหม่: “คทาเอลีเซียน”]

[คำอธิบาย: ได้รับพลังวิญญาณเพิ่ม 1,000 หน่วยเมื่อสวมใส่ เพิ่มความเร็วในการร่ายเวทย์ 200% และเพิ่มประสิทธิผลของเวทย์มนตร์ทั้งหมด]

“เหลือเชื่อ…” อเล็กซ์สัมผัสได้จากเนื้อคทาอันนี้ถึงพลังอำนาจอันมหาศาล

[คุณจะสามารถใช้การสกัดศักยภาพกับไอเท็มได้ภายใน: 23:59:43 ชั่วโมง]

และด้วยเหตุนี้ อเล็กซ์จึงกลายเป็นผู้เล่นที่แข็งแกร่งที่สุดในหมู่บ้านมือใหม่ของเขา ไม่สิ ในเกมนี้ทั้งหมดต่างหาก!

แต่เมื่อความพึงพอใจของเขากำลังจะถึงขีดสุด ก็มีบางสิ่งบางอย่างเข้ามาทำให้ความรู้สึกนั้นลดทอนลงเล็กน้อย

ติ๊ง!

มีการแจ้งเตือนอีกอันปรากฏขึ้นใต้อันที่แจ้งว่าเขาทำภารกิจล้มเหลว ส่งผลให้สมาธิของเขาหลุดลอย

[คุณได้สังหารนักเวทย์มนุษย์ผิวเงิน: ชื่อเสียง -1000]

คิ้วของอเล็กซ์ขมวดเข้าหากันขณะอ่านข้อความ แต่เขาก็ไม่ได้รู้สึกกังวลแต่ประการใด

ชื่อเสียงของเขาในหมู่คนผิวเงินนั้นมัวหมองไปตลอดกาล โดยไม่มีทางที่จะกอบกู้กลับคืนมาได้ แต่เขาก็ได้คาดการณ์ถึงผลที่ตามมาไว้แล้ว

พวกเขาเป็นเผ่าพันธุ์ที่มีเลเวลตั้งแต่ 10 ถึง 20 ซึ่งเป็นระดับเริ่มต้น ดังนั้นจึงไม่สำคัญอะไรมาก

อเล็กซ์กำคทาเอลีเซียนไว้แน่น จากนั้นก็หันหลังให้กับร่างของอาริสะ ทิ้งเธอไว้เบื้องหลัง ขณะที่เขาคว้าอ้อมแขนอุ้มร่างของอลิซและก้าวออกจากกระท่อม

เขามีทุกสิ่งที่เขาต้องการและจำเป็นในขณะนี้

“อ… อเล็กซ์…?”

ทันใดนั้น เขาก็ได้ยินเสียงแผ่วเบาจากด้านหลัง และเห็นว่าอลิซลืมตาขึ้น ศีรษะของเธอซบอยู่บนไหล่ของเขาอย่างน่าเอ็นดู

“เราอยู่ที่ไหน?”

“เพิ่งทำภารกิจสำเร็จน่ะ” เขาตอบ

“โอ้ คุณช่วยอาริสะได้แล้วเหรอคะ?” อลิซยิ้มแย้ม เธอเป็นเหมือนหญิงสาวตัวจริงที่มีความสุขเมื่อเรื่องราวจบลงด้วยดี

“ใช่แล้วล่ะ” อเล็กซ์ยิ้ม “ฉันส่งเธอไปสู่เส้นทางที่ดีแล้ว และช่วยจิตวิญญาณที่เสื่อมทรามของเธอหายไปจากเกมนี้ด้วย”

“???”

อลิซเอียงศีรษะด้วยความสงสัย “มันดีแล้วเหรอคะ?”

แต่ทันทีที่พวกเขากำลังจะเริ่มเดินกลับหมู่บ้าน

“โฮวกกกกกกกกกกกกกกกกก!” [บอสราชาหมี] ปรากฏตัวขึ้น และคราวนี้มันมีเลเวล 7

[บอสราชาหมี - เลเวล 7 (Elite)]

[พลังชีวิต: 750]

มันพุ่งเข้าใส่อเล็กซ์และอลิซ พยายามตะปบพวกเขาทั้งคู่

“อ๊า ระวัง!” อลิซชี้ไปยังมัน เธอเพิ่งตื่นขึ้นมาและตกอยู่ในอันตรายอีกครั้งในทันที

แต่คราวนี้ อเล็กซ์กลับสงบนิ่ง เพียงชี้คทาใหม่ของเขาไปยังหมีและร่ายไฟร์บอลเพียงลูกเดียว

ไฟร์บอล!

บูม!

-1374!

ร่างหมีลุกไหม้ในทันทีและล้มตายลง และอเล็กซ์ก็สกัดชุดเกราะหน้าอกของราชาหมีอีกอันออกมาจากมัน แล้วใส่ไว้ในกระเป๋าเป้งูของเขา ซึ่งตอนนี้เกือบเต็มแล้ว

[กระเป๋าเป้สำหรับผู้เริ่มต้น: 5/5]

[กระเป๋าเป้งู: 6/10]

“…” อลิซจ้องมองมอนสเตอร์ตรงหน้าเธอ “อะไรกันน่ะ?”

ตัวเลขที่ปรากฏขึ้นเหนือศีรษะสัตว์ร้ายนั่นมัน…มันผิดพลาดไปใช่ไหม?!

ตั้งแต่เมื่อไหร่กันที่อเล็กซ์สามารถสร้างความเสียหายได้มากมายขนาดนี้?

“อเล็กซ์?”

“ครับ?”

“ฉันสลบไปนานแค่ไหนแล้วคะ?”

“ประมาณ… ชั่วโมงหนึ่ง?”

“แล้วคุณก็สร้างความเสียหายได้มากกว่า 1,000 หน่วยแล้วงั้นเหรอคะ?”

“ใช่”

“…โอเค” เธอไม่ได้ซักถามอะไรอีก อเล็กซ์เป็นคนพิเศษอยู่แล้ว ดังนั้นการเติบโตแบบก้าวกระโดดเช่นนี้จึงเป็นสิ่งที่คาดหวังได้ และไม่ เธอไม่ได้หมายถึงการเติบโตแบบ “อื่น” นะ

“ฉันจะออกจากระบบ” เขาวางเธอลงบนพื้นแล้วยิ้ม เขาอยู่ในเกมมาประมาณ 12 ชั่วโมง เทียบเท่า 6 ชั่วโมงในโลกจริง และเขาเพียงต้องการพักผ่อนในตอนนี้

“เดี๋ยวก่อนค่ะ” อลิซเอ่ยด้วยน้ำเสียงแผ่วเบา “ฉันขอเบอร์โทรศัพท์ของคุณได้ไหมคะ ฉันอยากติดต่อคุณ… นอกเกม”

“แน่นอนครับ” เขาตอบพลางส่งเบอร์โทรศัพท์ของเขาผ่านช่องแชทปาร์ตี้

“แล้วเจอกันใหม่นะคะ” เธอกล่าว รอยยิ้มของเธอแฝงนัยบางอย่างที่ลึกซึ้งกว่านั้น “ฉันก็จะตัดสายในเร็วๆ นี้เหมือนกันค่ะ”

“ครับ ไว้คราวหน้า”

[คุณต้องการออกจากระบบหรือไม่?]

“ใช่”

ร่างของอเล็กซ์ถูกห้อมล้อมด้วยพลังงาน และเขาก็หายวับไปในแสงสีฟ้า

ไม่ถึงห้านาทีต่อมา อลิซก็ตัดการเชื่อมต่อเช่นกัน

เมื่อโลกดิจิทัลสลายไปรอบกาย อลิซพบว่าตนเองกลับมาอยู่ในห้องส่วนตัวอีกครั้ง หัวใจของเธอกระหน่ำเต้นด้วยความเข้มข้นของประสบการณ์การเล่นเกม

ทันทีที่เธอออกจากระบบ ริชาร์ด ผู้เป็นบิดา ก็ยืนรออยู่ที่ประตูทางเข้า ด้วยสีหน้าคาดหวัง

“เกมเป็นยังไงบ้างล่ะลูกพ่อ?” เขาถามด้วยน้ำเสียงอยากรู้อย่างแท้จริง

“เอ่อ… ก็ดีค่ะ” เธอกล่าวตอบ โดยที่จิตใจยังคงเต้นระรัวด้วยความคิดถึงอเล็กซ์และช่วงเวลาที่พวกเขาได้ใช้ร่วมกัน

“ดีงั้นเหรอ?” ริชาร์ดพูดหยอกล้อพลางเลิกคิ้วขึ้น “ลูกดูเหมือนเจอผีมาเลยนะ”

เธอรู้สึกว่าแก้มของเธอร้อนผ่าวเมื่อได้ยินคำพูดนั้น แต่ก็รีบปัดมันทิ้งไป “เปล่าหรอกค่ะ แค่… อินกับตัวละครมากไปหน่อย เลเวลอัพแล้วก็อะไรทำนองนั้นค่ะ”

“อ๋อ เข้าใจแล้ว” เขาหัวเราะอย่างขบขัน “อย่าลืมพักผ่อนบ้างนะพ่อรู้ว่าเกมนี้สำคัญมาก และลูกก็ถูกเลือก แต่การมีพลังงานเต็มเปี่ยมก็หมายถึงการแข็งแกร่งขึ้น”

“ค่ะ หนูเข้าใจ” เธอบอกสัญญา แม้ว่าใจจะยังคงล่องลอยกลับไปหาอเล็กซ์ก็ตาม

วิธีที่เขาใช้คทาของอาริสะ ความมั่นใจที่แผ่ออกมาจากตัวเขา ช่างน่าหลงใหล และมันกระตุ้นความรู้สึกบางอย่างภายในตัวเธอที่เธอเองก็ยังไม่เข้าใจดีนัก

“พ่อจะส่งของที่ซื้อมาให้ลูกเร็วๆ นี้นะ” เขาแจ้งให้ทราบขณะปิดประตู เพราะสัมผัสได้ว่าลูกสาวต้องการเวลาส่วนตัวสักครู่

“ขอบคุณค่ะพ่อ” เธอยิ้ม และพ่อของเธอก็ยิ้มตอบ

“เฮ้อ…” อลิซทิ้งตัวลงบนเตียง ยกแขนขึ้นปิดดวงตา แก้มของเธอแดงก่ำ “อ่า… อเล็กซ์…”