วิหารอันเดด เดฟ ยอดมนุษย์

อเล็กซ์และอลิซมุ่งหน้าสู่วิหาร ซึ่งตั้งอยู่ภายนอกเมือง

ดังที่เคยกล่าวไว้ นี่คือโลกเปิดกว้าง หากปรารถนา ผู้เล่นสามารถเดินตรงไปได้นานนับชั่วโมง และอาจไปสิ้นสุด ณ ดินแดนที่มีระดับมอนสเตอร์สูงถึง 500 หรือมากกว่านั้น ทว่าก่อนถึงจุดหมาย อาจต้องสังเวยชีวิตให้กับมอนสเตอร์ที่สัญจรอยู่ในดินแดนเหล่านั้นเสียก่อน

สำหรับอเล็กซ์แล้ว มิใช่ปัญหาอันใด

"อย่าลืมตรวจสอบแผนที่" เขาแจ้งแก่อลิซ พลางเปิดแผงควบคุม เมื่อได้เห็นแผนที่ขนาดใหญ่เบื้องหน้า "นี่มันอะไรกันเนี่ย? คุณปลดล็อกสิ่งนี้ได้อย่างไงกัน?" เธออุทานด้วยความประหลาดใจ

"แค่รู้สึกขอบคุณก็พอแล้วน่า ฮ่าๆ..."

เมื่อปลดล็อกแผนที่โลก หรือแผนที่ใดๆ ก็ตาม ผู้เล่นสามารถเปิดใช้งานการตั้งค่าที่อนุญาตให้สมาชิกปาร์ตี้ทุกคนสามารถเข้าถึงได้ ซึ่งเป็นคุณสมบัติที่ยอดเยี่ยมอย่างแท้จริง!

"คุณเห็นจุดที่มีคำว่า วิหารอันเดด ข้างบนไหม?" อเล็กซ์ถาม และอลิซพยักหน้า "นั่นคือที่ที่เราจะไป?"

"โอเค" อลิซยิ้มกว้าง

พวกเขาใช้เวลาเพียงไม่ถึงสิบนาทีก็มาถึงจุดหมาย โดยเดินตามแผนที่ และระหว่างทางก็ได้พบกับผู้เล่นบางส่วนที่ได้รับข้อมูลจาก NPC ในเมืองให้มาที่นี่เช่นกัน

วิหารอันเดดเป็นพื้นที่สำหรับผู้เล่นระดับ 20-40 ซึ่งหมายความว่าผู้ที่ย่างกรายเข้าไปย่อมต้องพบกับความตาย เว้นเสียแต่ว่าจะมีพรสวรรค์ระดับ SS หรือ SSS คอยเกื้อหนุน

มันเป็นสถานที่ที่ผู้เล่นหน้าใหม่ควรมาเยือน ทว่าจงเตรียมใจเผชิญความตาย หากยังมิพร้อม!

วิหารอันเดดคือดันเจี้ยนระดับเริ่มต้น ซึ่งประกอบด้วยสามชั้น พร้อมกับโซนลับที่มีราชาเดธเรเวแนนท์สถิตอยู่ ซึ่งเป็นบอสที่อเล็กซ์ยังมิอาจรับมือได้ในขณะนี้ ด้วยระดับที่สูงถึงเลเวล 40

มอนสเตอร์ที่อ่อนแอที่สุดคือซอมบี้และโครงกระดูกอันเดดที่สัญจรอยู่ในชั้นหนึ่ง และมีระดับอย่างน้อยเลเวล 20-25

ทว่าอเล็กซ์มิได้หวาดหวั่น เขารีบก้าวลงบันไดที่นำไปยังชั้นหนึ่งของวิหาร เพียงเพื่อจะพบภาพผู้เล่นนับสิบถูกสังหาร

"พวกมันสามารถแพร่เชื้อมาสู่พวกเราได้! รีบหนีเร็วเข้า!"

"โครงกระดูกพวกนี้แข็งแกร่งเกินไป!"

"สมาชิกทุกคนถอยทัพ! ถอยทัพกันเร็ว!!"

เสียงตะโกนและความตื่นตระหนกเป็นสิ่งที่อเล็กซ์คุ้นเคยเป็นอย่างดี

เขาเคยเห็นภาพเช่นนี้มานับครั้งไม่ถ้วน: ผู้เล่นที่คิดว่าตนเองสามารถฝ่าฟันทุกสิ่งไปได้

ทว่าวิหารอันเดดมิได้เปิดโอกาสให้ผู้ใดเลย

ไม่มีใครสามารถทำลายสิ่งเหล่านี้ได้เลย

ไม่มีใครเลย... ยกเว้นชายผู้นั้น

เขาเป็นชายร่างใหญ่ที่ใช้มือเปล่าทุบศีรษะซอมบี้และเหล่าโครงกระดูกอันเดด

"เดฟ..." อเล็กซ์พึมพำเบาๆ เมื่อเขาจำผู้เล่นผู้นี้ได้

แต่ระหว่างที่กำลังทุบศีรษะซอมบี้เหล่านั้น ชายผู้นั้นก็หันกลับมามองอเล็กซ์

มีใครเรียกฉันหรือเปล่านะ? เดฟคิดในใจขณะหรี่ตาไปยังอเล็กซ์ ในที่สุดเขาก็ส่ายศีรษะและหันกลับไปทำหน้าที่อันน่าสยดสยองเบื้องหน้าต่อไป

พรสวรรค์ระดับ S ของเขาที่เรียกว่า "ยอดมนุษย์" ทำให้เขามีพละกำลังที่เหลือเชื่อและประสาทสัมผัสที่เหนือกว่าใคร รวมถึงพรสวรรค์ "สุดยอดการได้ยิน"

เดฟเป็นหนึ่งในเพื่อนที่อเล็กซ์ได้รู้จักในชาติก่อน และเขาถือว่าเป็นประภาคารแห่งความแข็งแกร่ง

แม้ว่าเขาจะเสียชีวิตด้วยน้ำมือของปีศาจแห่งความเกลียดชัง สิ่งมีชีวิตประหลาดที่จะปรากฏตัวและสร้างความหายนะหากมิหยุดพิธีกรรมของนิกายแห่งความเกลียดชังไว้ได้

เดฟมาจากครอบครัวที่ร่ำรวย และแม้แต่ชุดเกราะและถุงมือที่เขาสวมใส่อยู่ในขณะนี้ก็ล้วนซื้อมาด้วยเงินของครอบครัวเขา

"เฮ้อ... โชคดีจังเลยนะ" อเล็กซ์ถอนหายใจขณะกล่าวคำอำลา คนเหล่านี้มีเงินซื้อทุกสิ่งที่ปรารถนา ทว่าบัดนี้เขากลับต้องดิ้นรน

อลิซสังเกตเห็นว่าอเล็กซ์กำลังจ้องมอง จึงเอียงศีรษะถาม "อเล็กซ์ คุณโอเคไหม? คุณจ้องมองผู้ชายคนนั้นมาสักพักแล้วนะ"

หูของเดฟกระตุกเมื่อเขาได้ยินด้วยการได้ยินอันยอดเยี่ยมของตน: ผู้ชายคนนั้นกำลังจ้องมองเขาจริงๆ

อเล็กซ์ฝืนยิ้ม "โอ้ ฉันแค่ดูพวกมอนเตอร์นั่นเองน่ะ" เขากล่าวพร้อมโบกมือ "ไปกันเถอะ"

พวกเขาก้าวไปข้างหน้า และอเล็กซ์ก็ยกคทาขึ้น

ไฟร์บอลขนาดใหญ่ก่อตัวขึ้นที่ปลายคทา ความร้อนแผ่ซ่านด้วยพลังอันมหาศาล ก่อนที่จะพุ่งเข้าหาซอมบี้ที่อยู่ใกล้เคียง

การระเบิดของเปลวเพลิงเผาไหม้สิ่งมีชีวิตนั้น และเปลี่ยนร่างที่เน่าเปื่อยของมันให้กลายเป็นเถ้าธุลีในพริบตา

-2367!

[ซอมบี้]

[เลเวล: 25]

[HP: 2000]

สำหรับคนอย่างอเล็กซ์แล้ว การสังหารซอมบี้มิใช่เรื่องยากเย็น ทว่าพรสวรรค์ การติดเชื้อทำให้พวกมันอันตราย

การโจมตีแต่ละครั้งมีความเสี่ยงที่จะทำให้ผู้เล่นที่ไม่ระมัดระวังกลายเป็นอันเดดที่ไร้สติ และแม้ว่าเขาไม่อยากยอมรับ แต่สิ่งนี้เคยเกิดขึ้นกับเขาครั้งหนึ่งในชาติที่ผ่านมา

อย่างไรก็ตาม นั่นมิได้รบกวนเขา เขาสามารถควบคุมสถานการณ์ได้ และพื้นที่นี้ก็อยู่ในระดับทักษะของเขา

ติ๊ง!

ข้อความคุ้นเคยปรากฏขึ้น

[เลือกสิ่งที่จะสกัด]

[เนื้อเน่า (ต่ำกว่าระดับทั่วไป)]

[+6 ค่าพลังชีวิต]

[กรงเล็บซอมบี้ (ทั่วไป)]

อาจมิใช่รางวัลที่น่าตื่นเต้นนัก ทว่าการเพิ่มพลังชีวิตก็มีประโยชน์เสมอ

เขาเลือกค่าพลังชีวิต แล้วการแจ้งเตือนก็หายไป

[ท่านได้สังหารซอมบี้แล้ว ได้รับค่าประสบการณ์ 54 หน่วย]

ข้างกายเขา อลิซกำลังถือธนูและยิงไปยังกลุ่มโครงกระดูกอันเดด

แต่ละนัดนั้นแม่นยำ แม้ว่าความเสียหายที่เธอทำได้จะไม่สูงเท่าของอเล็กซ์ก็ตาม

-731!

ลูกศรของเธอทะลุผ่านกระดูก จนกะโหลกศีรษะของนักรบโครงกระดูกตัวหนึ่งแตกละเอียด

อลิซยังอยู่ในช่วงเริ่มต้นของการเลื่อนขั้นอาชีพ นั่นคือ นักธนูแห่งโลกา

ทว่าในไม่ช้า เมื่อมีประสบการณ์เพียงพอ เธอจะเลื่อนขั้นเป็นนักธนูแห่งบจันทรา และบางทีอาจสูงถึงนักธนูแห่งดวงดาราก็เป็นได้

เธอไม่เคยผ่านระดับโลกามาก่อนเลย นับตั้งแต่เธอเสียชีวิต ทว่าบางทีครั้งนี้อาจแตกต่างออกไปเมื่อมีเขาอยู่ด้วย

พวกเขาต่อสู้ฝ่าด่านชั้นแรกไปด้วยกัน และกำจัดซอมบี้และโครงกระดูกอันเดดอย่างมีประสิทธิภาพและไร้ความปราณี

มอนสเตอร์เหล่านี้มิเพียงพอที่จะทำให้อเล็กซ์เลื่อนระดับได้ เนื่องจากเขาต้องการค่าประสบการณ์ถึง 11,000 หน่วย ทว่าดังที่กล่าวไว้ก่อนหน้านี้ การได้รับวัตถุดิบและแต้มสกัดมีความสำคัญยิ่งกว่า รวมถึงการช่วยให้อลิซเลื่อนระดับด้วยการแบ่งปันประสบการณ์นี้

บูม! บูม! บูม!

แกรนด์ไฟร์บอล! เรดคริสตัล! ร็อคโธรว์!

เขาไม่ได้ใช้ทักษะไฟเออร์สตอร์ม เพราะเดฟ การใช้มันจะทำให้ทุกอย่างง่ายดายยิ่งขึ้น

ในทางกลับกัน เดฟยังคงมองมาที่เขาขณะสังหารมอนสเตอร์ และพบว่ามีผู้ที่สามารถจัดการพวกมันได้เร็วกว่าตน

เป็นเรื่องน่าประหลาดใจ เพราะเขาคิดว่าตนเองแข็งแกร่งกว่ามาก สามารถสร้างความเสียหายทางกายภาพได้มากกว่า 2,000 หน่วยด้วยมือเปล่า แม้ว่าจะมีระดับเพียง 13 เท่านั้น

หลังจากผ่านไปประมาณยี่สิบนาที พื้นก็เต็มไปด้วยซากศพอันเดด และพลังชีวิตของอเล็กซ์ก็เพิ่มขึ้น 66 หน่วย ในขณะที่ความแข็งแกร่งเพิ่มขึ้น 47 หน่วย

อย่างไรก็ตาม เขายังสกัด ธนูโครงกระดูกอมตะ (หายาก) ออกมาได้ ซึ่งอเล็กซ์มอบให้อลิซ

"สิ่งนี้น่าจะช่วยคุณได้" เขากล่าวด้วยรอยยิ้ม

ดวงตาของอลิซเป็นประกายขึ้นเมื่อเธอหยิบธนูขึ้นมาและตรวจสอบคุณสมบัติของมัน "+75 แต้มความแข็งแกร่งต่อการโจมตีหนึ่งครั้ง?" เธออุทานด้วยความตื่นเต้นจนแทบจะกระโดดโลดเต้น "นี่มันสุดยอดมาก! ขอบคุณนะ"

เธอโอบแขนรอบตัวอเล็กซ์อย่างรวดเร็วและจูบแก้มเขา

แต่ขณะที่พวกเขากำลังจะลงไปยังชั้นสอง เพื่อขึ้นบันไดหินที่ชำรุดเข้าไปในวิหาร ก็มีเงาปรากฏขึ้นข้างหลังพวกเขา

"เฮ้ นายน่ะ!" เสียงทุ้มและทรงพลังดังขึ้น

อเล็กซ์หันไปพบเดฟยืนอยู่ตรงนั้น และกำลังชี้มาที่เขาด้วยนิ้วที่เหยียดตรง

"หือ?" อเล็กซ์เลิกคิ้วขึ้น

"ฉันมองดูนายสังหารมอนสเตอร์พวกนั้นจนหมดแล้ว" เดฟกล่าวขณะกวาดสายตามองซากศพที่อเล็กซ์และอลิซทิ้งไว้ "ฉัน... ประทับใจมาก"

"???" อลิซสับสน เหตุใดชายผู้นี้จึงเปลี่ยนจากท่าทีจริงจังเป็นมิตรได้อย่างง่ายดายเช่นนี้?

"ตั้งใจทำต่อไปล่ะ" เดฟกำลังจะหันหลังเพื่อเดินทางต่อ

แต่ทันใดนั้น อเล็กซ์ก็ยกคทาขึ้น เรียกใช้ทักษะแกรนด์ไฟร์บอลและโยนไปยังเดฟ

ฟวัช! บูม!

เดฟกลิ้งตัวหลบไปด้านข้าง ดวงตาของเขาเต็มไปด้วยความโกรธ ขณะเตรียมที่จะโจมตีนักเวทย์ที่พยายามจะสังหารตน

แต่เมื่อเขาหันกลับไปมองตำแหน่งเดิม เขาก็พบว่ามีซอมบี้อีกสองตัวอยู่ข้างหลัง กำลังเงื้อกรงเล็บเตรียมโจมตีเขา

การโจมตีพร้อมกันจากสองตัวเช่นนี้แทบจะรับประกันการติดเชื้ออย่างแน่นอน!

"..." แค่กกกๆๆๆๆ "ยอดมาก" จากนั้นเขาก็รีบหนีไป

พรอมต์ปรากฏขึ้น และคราวนี้เขาตัดสินใจที่จะสกัดกรงเล็บซอมบี้ออกมาสองอัน