ราชามังกร

“พี่เซี่ย มีกระชังปลาไหมครับ?”

(กระชังปลา: ถุงตาข่ายใส่ปลา ตอนตกปลาจะวางไว้ในน้ำ เพื่อให้ปลามีชีวิตชีวาไม่ตาย)

“มีๆๆ” เซี่ย ตงไห่ รีบเอากระชังปลาที่แขวนอยู่ริมฝั่งออกมา หูเฟย ก็เอาปลาคาร์ปสีทองใส่เข้าไป

“โฮะๆ” เซี่ย ตงไห่ มองแล้วก็อดไม่ได้ที่จะหัวเราะออกมา

มองดูดวงตาของ หูเฟย อีกครั้ง แน่นอนว่าแตกต่างไปแล้ว

ตกเบ็ดแรกเสร็จ หูเฟย ก็ใส่เหยื่อต่อ

ไม่คิดว่า ยังไม่ทันจะรอนาน ก็ติดเบ็ดอีกแล้ว

“เร็วเข้า เร็วเข้า” เซี่ย ตงไห่ ทิ้งคันเบ็ดของตัวเอง รีบเร่ง หูเฟย

“ครับ” หูเฟย ตอบรับไปพลาง ก็ดึงคันเบ็ดไปพลาง

เป็นปลาคาร์ปอีกแล้ว และก็ไม่เล็กด้วย

“จิ๊ๆ สุดยอดจริงๆ!”

“น้องชายหู เธอเก่งมาก! บอกว่าจะตกปลาคาร์ป ก็สามารถตกปลาคาร์ปได้ตลอด”

เซี่ย ตงไห่ มอง หูเฟย อย่างไม่อยากจะเชื่อ

สมกับที่เป็นเจ้าชายน้อยแห่งปลาคาร์ปจริงๆ!

“ฮ่าฮ่าฮ่า ก็ต้องขอบคุณที่ที่ดีๆ ของ พี่เซี่ย นี่แหละครับ ดวงดีจริงๆ!”

“ใช่ไหมล่ะ ฮ่าฮ่าฮ่า~” เซี่ย ตงไห่ ได้รับเครดิตเล็กน้อย ก็ยิ้มอย่างสดใส

จากนั้น หูเฟย ก็เปิดโหมดคนบ้าตกปลา

เหวี่ยงคันเบ็ดลงไป ไม่นานก็ได้ปลา

ทำเอา เซี่ย ตงไห่ ที่อยู่ข้างๆ อิจฉาจนไม่ไหวแล้ว

เห็นๆ อยู่ว่าตำแหน่งเดียวกัน ใช้เหยื่อเดียวกับ หูเฟย ตัวเองกลับยังตกไม่ได้

หูเฟย ก็เลยบอกเคล็ดลับและเทคนิคบางอย่างให้ เซี่ย ตงไห่ ฟัง

“ตกปลาคาร์ป หว่านเหยื่อเสร็จแล้ว ก็ยังต้องเติมเหยื่อเรื่อยๆ”

“โยนเหยื่อลงไปเยอะๆ แบบนี้ถึงจะสามารถดึงดูดปลาคาร์ปมาเรื่อยๆ ได้”

“อย่างที่สอง ตอนที่พี่ตก ต้องเรียนรู้ที่จะใช้วิธีล่อปลา ยั่วให้ปลามากินเบ็ด”

“ก็คือการกระตุกคันเบ็ดเบาๆ ให้เหยื่อเคลื่อนที่ในน้ำเล็กน้อย จำลองสภาพของเหยื่อที่มีชีวิต”

จากนั้นก็ยังช่วยเขาปรับคันเบ็ด สอนวิธีการเหวี่ยงคันเบ็ด เทคนิคการดึงปลา เป็นต้น

ได้รับการถ่ายทอดจาก หูเฟย ไม่นาน ทางฝั่ง เซี่ย ตงไห่ ก็ในที่สุดก็ได้เปิดฤกษ์

แค่ครึ่งชั่วโมง ก็เห็นคนทั้งสองดึงปลาขึ้นมาไม่หยุด

ทำเอาคนสองสามคนที่อยู่ข้างๆ เบิกตากว้างมองหน้ากันไปมา

อะไรกัน?

พวกเขาทะลวงรังปลาคาร์ปมาเหรอ?

ทำไมถึงตกปลาคาร์ปได้เก่งขนาดนี้? ปลาคาร์ปทั้งแม่น้ำพวกนายกะจะกวาดเรียบให้หมดเลยหรืออย่างไร?

จะหยุดสักหน่อยได้ไหม?

ทางฝั่ง หูเฟย กระตุกเบ็ดไม่หยุด คนอื่นๆ กลับครึ่งวันก็ยังไม่ได้สักตัว

“บัดซบ”

ฉันนี่...ยากเย็นแสนเข็ญกว่าจะได้ปลาสักตัวหนึ่ง(1) ผลคือถึงกับเป็นปลาซัคเกอร์

แย่แล้ว!

ถึงกับตกได้ปลาซัคเกอร์!

ดวงซวยมาทางนี้แล้ว

“ว้าว เป็นปลาคาร์ปสีทองอีกแล้ว” ข้างๆ มีเสียงร้องของ เซี่ย ตงไห่ ดังขึ้นมา

“พรืด...” หลี่ กั๋วฟู่ เลือดเก่าคำหนึ่งพ่นใส่ตัวปลาซัคเกอร์

ใกล้จะถึงสิบสองโมงแล้ว

“เร็วเข้า พี่เซี่ย ผมรู้สึกว่าตกได้ของใหญ่”

คันเบ็ดของ หูเฟย โดนกัด เหมือนปกติ เตรียมจะดึงคันเบ็ดขึ้นมา หูเฟย ก็พลันพบว่ามีอะไรผิดปกติ

หนักมาก

ไอ้ตัวในน้ำ กำลังสู้กับเขา ว่ายไปทางตรงกันข้าม ไม่ยอมให้ หูเฟย ดึงขึ้นฝั่ง

“เป็นตัวใหญ่”

เซี่ย ตงไห่ ลุกขึ้นยืน เห็นในน้ำมีคลื่นน้ำซัดไม่หยุด

“แปะ แปะ แปะ~” รุนแรงมาก

หูเฟย ตกได้ของใหญ่จริงๆ ไกลๆ จากเงาดำในน้ำก็ดูไม่ธรรมดาแล้ว

เสียงดังขนาดนี้ คนที่ตกปลาอยู่รอบๆ ก็อดไม่ได้ที่จะหันมามอง

“ให้ตายสิ ดูเหมือนจะเป็นปลาตัวใหญ่”

“ใหญ่เกินไปหน่อยนะ ดูท่าทางแล้ว คงจะไม่ใช่ว่าราชามังกรหรอกนะ!!!”

“ซี้ด...”

“ไม่น่าจะใช่หรอกน่า! ฉันไม่เคยได้ยินว่ามีคนตกราชามังกรได้เลยนะ”

“แต่เสียงดังขนาดนี้ น่าสงสัยมากจริงๆ”

หลายคนก็เริ่มหยิบโทรศัพท์มือถือขึ้นมาถ่าย

หูเฟย ก็จริงจังขึ้นมา ตั้งใจอย่างเต็มที่ ตอนนี้ห้ามรีบร้อน ห้ามดึงแรงเด็ดขาด

ถ้าดึงแรง ปลามีความเป็นไปได้สูงมากที่จะดึงสายเบ็ดจนขาด สุดท้ายก็มือเปล่ากลับไป

โดยเฉพาะคันเบ็ดของ หูเฟย เป็นคันเบ็ดธรรมดา ความสามารถในการรับน้ำหนักแย่มาก

หูเฟย ก็ปล่อยสายไปพลาง ดึงสายไปพลาง

ดึงมาทางฝั่งสักพัก ก็ปล่อยสายสักพัก ให้ปลากลับไปว่ายสักพัก ทำซ้ำแบบนี้ ค่อยๆ ดึงมาทางฝั่ง

ด้วยวิธีแบบนี้ เพื่อทำให้ปลาเหนื่อย สุดท้ายถึงจะสามารถดึงปลาขึ้นฝั่งได้

เซี่ย ตงไห่ ยืนดูอย่างตื่นเต้นอยู่ข้างๆ คนอื่นๆ ก็ดู

หูเฟย ดึงมาเกือบห้านาทีแล้ว ปลาก็ยังอยู่กลางแม่น้ำ ดูเหมือนจะไม่มีทีท่าว่าจะยอมเลยแม้แต่น้อย

“คนคนนี้เป็นหรือเปล่า? นานขนาดนี้แล้วยังเย่ออยู่?”

“ไม่ได้แน่ น่าจะตกไม่ได้”

“ฉันว่าคันเบ็ดของเขาดูจะลำบากหน่อยนะ คุณภาพแย่เกินไป น่าจะลากปลาตัวใหญ่นี้ไม่ไหวแล้ว”

ปลาติดเบ็ด ไม่ได้หมายความว่าตกปลาสำเร็จ

ต้องเอาปลาขึ้นมาได้ นั่นถึงจะนับว่าสำเร็จ กี่คนที่ตกได้ปลาใหญ่ ผลคือสุดท้ายก็ปล่อยให้ปลาหนีไป?

คนดูยิ่งเยอะขึ้นเรื่อยๆ คนที่ตกปลาอยู่รอบๆ ก็มารวมตัวกัน เสียงดังทางฝั่ง หูเฟย เริ่มมากขึ้น ปลาในน้ำก็ดิ้นมาเกือบสิบนาทีแล้ว ยังคงมีชีวิตชีวาอยู่

ส่วน หูเฟย ก็ไม่รีบร้อนเลยแม้แต่น้อย ก็สู้กับมันอยู่ที่นั่น อดทนมาก

ข้างๆ มีคุณลุงหลายคนตะโกนเสียงแหบแห้ง คอยสั่งการอยู่ไกลๆ “ออกแรงสิพ่อหนุ่ม”

“พ่อหนุ่ม นายไหวไหม? รีบดึงขึ้นมาสิ”

“โอ๊ย ฉันแมร่งลุ้นฉี่จะราดอยู่แล้ว”

คุณลุงตะโกนกันอย่างสนุกสนาน ถ้าให้พวกเขามาทำเองจริงๆ สองทีก็คงจะหลังหักแล้ว

ในที่สุด สามสิบนาทีต่อมา

หูเฟย ก็เริ่มจะดึงกลับมา ดึงขึ้นฝั่งไม่หยุด

หลังจากดึงไปดึงมาสามสิบนาที ไอ้ตัวใหญ่ในน้ำก็หมดแรงแล้ว ไม่เหมือนเมื่อกี้ที่ดุดันขนาดนั้น

ถึงแม้จะเป็นแบบนี้ คันเบ็ดในมือของ หูเฟย ก็โค้งเป็นครึ่งวงกลม

เอนตัวไปข้างหลัง สองมือจับคันเบ็ดขึ้นลง เผยให้เห็นกล้ามเนื้อที่แข็งแรง หูเฟย เหมือนกับเครนยกของ ดึงไอ้ตัวใหญ่ในน้ำขึ้นมาอย่างแรง

เซี่ย ตงไห่ อยู่ข้างๆ ก็เตรียมพร้อมมานานแล้ว ในมือถือสวิง เห็นปลาถูกลากมาถึงริมน้ำ ก็รีบเอาสวิงไปช้อน

ตอนนี้ คนข้างๆ ก็อดไม่ได้ที่จะมารวมตัวกัน อยากจะเห็นว่าไอ้ตัวใหญ่ที่ดิ้นมานานขนาดนี้ ตกลงแล้วคืออะไร?

“ให้ตายสิ”

“นี่มันปลาอะไร?”

“ดูเหมือนจะเป็นปลาเฉา!”

“บ้าเอ๊ย ปลาเฉามีใหญ่ขนาดนี้เหรอ?”

“ให้ตายสิ ปลานี่ก็ใหญ่เกินไปแล้ว!”

“ฉันตกปลาที่นี่มานานขนาดนี้ ยังไม่เคยเห็นใหญ่ขนาดนี้เลย”

เซี่ย ตงไห่ ใช้แรงอยู่ครึ่งวัน ถึงจะเอาปลาในน้ำใส่สวิงได้ คนข้างๆ สองคนช่วยถึงจะลากขึ้นมาได้

พอยกขึ้นฝั่ง ทุกคนถึงได้พบว่าปลาตัวนี้ใหญ่มากจริงๆ ยาวกว่าหนึ่งเมตร

มีอาจารย์ผู้เฒ่าคนหนึ่งมา อุ้มขึ้นมาใช้สองมือชั่งดู

“นี่อย่างน้อยก็สามสิบสี่สิบจินนะ?” (ประมาณ 17 กิโลกรัม)

“จิ๊ๆ ยอดเยี่ยมมาก” คนรอบข้างส่งเสียงจิ๊ปากไม่หยุด หยิบโทรศัพท์มือถือขึ้นมาถ่าย

ปลาน้ำจืดไม่เหมือนปลาทะเล นอกจากสายพันธุ์ที่เฉพาะเจาะจงแล้ว จะโตได้ใหญ่ขนาดนี้ หายากแน่นอน

หลี่ กั๋วฟู่ และพวกก็อยู่ที่นี่ พอเห็นปลาตัวนี้ ก็มีปฏิกิริยาเหมือนกับทุกคน รู้สึกตกใจ

รู้ว่าเป็นปลาตัวใหญ่ แต่ไม่คิดว่า จะใหญ่ขนาดนี้

หลายคนที่นี่ตกได้แต่ปลาตะเพียน ปลาซิวขาว

ตัวละสองสามเหลี่ยง (ประมาณ 2 ขีด หรือ 200 กรัม)

เก่งหน่อยก็ตกได้ปลาคาร์ป โดยทั่วไปก็หนึ่งสองจิน มากสุดก็สามสี่จินก็สุดยอดแล้ว

ใครก็ไม่คิดว่า จะยังมีคนสามารถตกได้ตัวใหญ่ขนาดนี้

“นี่ นี่คือราชามังกรเหรอ?” ข้างๆ ทันใดนั้นก็มีคนถาม

ในทันที ทุกคนก็มีปฏิกิริยาขึ้นมา อดไม่ได้ที่จะมอง

สายตาหนักอึ้ง หายใจก็ถี่ขึ้นเล็กน้อย

ถ้าเป็นราชามังกรจริงๆ ก็มีเงินรางวัล 500,000 หยวนนะ!

…………

(1)[ยากเย็นแสนเข็ญ (好不容易) – เป็นสำนวนหมายถึง การทำบางสิ่งบางอย่างสำเร็จลงได้ด้วยความยากลำบากอย่างยิ่ง]