หายนะยุคน้ำแข็ง (5)

บทที่ 5 หายนะยุคน้ำแข็ง (5)

ก่อนที่คลื่นความหนาวเย็นจะมาถึง เมืองจิ่นอานมีฝนตกหนักขึ้นเรื่อยๆ ดูเหมือนจะมีแนวโน้มที่จะกลายเป็นพายุฝนครั้งใหญ่ ตอนนั้นเจ้าของร่างเดิมยังอยู่ที่โรงเรียน

วันนั้นเป็นวันเสาร์ แม้ว่าสำนักงานการศึกษาจะกำหนดว่าโรงเรียนไม่สามารถสอนพิเศษในช่วงสุดสัปดาห์ได้ แต่โรงเรียนหลายแห่งก็ยังคงสอนพิเศษอย่างลับๆ โดยเฉพาะนักเรียนมัธยมปลาย ส่วนใหญ่จะเรียนในวันเสาร์

วันนั้นสำนักอุตุนิยมวิทยาได้ออกประกาศ "หยุดสามอย่าง(หยุดเรียน หยุดงาน หยุดขนส่ง)" อย่างเร่งด่วน และโรงเรียนมัธยมหัวหยางก็หยุดเรียนตามธรรมชาติ

เนื่องจากโทรศัพท์ของเจ้าของร่างเดิมเสีย คุณพ่อซูจึงต้องโทรหาคุณครูไป๋ ครูประจำชั้น เพื่อให้เจ้าของร่างเดิมรอเขาที่โรงเรียนเพื่อไปรับ

แต่เจ้าของร่างเดิมในตอนนั้น เนื่องจากถูกรังแกมาเป็นเวลานาน สภาพจิตใจจึงค่อนข้างผิดปกติ เธอรู้สึกรำคาญที่คุณพ่อซูจุกจิกมากเกินไป จึงไม่ได้รอคุณพ่อซูและกลับบ้านไปเลย

ไม่คิดเลยว่าเมื่อเจ้าของร่างเดิมกลับถึงบ้านอย่างยากลำบาก คุณพ่อซูก็ยังไม่กลับมา

ตอนนั้นข้างนอกฝนตกหนักมาก ดูเหมือนจะกลายเป็นน้ำท่วมแล้ว โทรหาคุณพ่อซูก็ไม่มีคนรับ

คุณพ่อซูไม่กลับมาอีกเลย

กลางคืนอุณหภูมิลดลงอย่างรวดเร็ว หิมะโปรยปรายอย่างบ้าคลั่ง พายุหิมะที่มาอย่างกะทันหันพัดถล่มเกือบครึ่งหนึ่งของดาวเคราะห์ เจ้าของร่างเดิมและคุณแม่ซูติดอยู่ในบ้านนานถึงหนึ่งสัปดาห์

โชคดีที่บ้านมีอาหารสำรองเพียงพอ จึงประทังชีวิตไปได้อย่างยากลำบากหนึ่งสัปดาห์

เมื่อพายุหิมะหยุดลง ข้างนอกก็กลายเป็นโลกน้ำแข็ง

หลังจากนั้นมีทีมกู้ภัยมาช่วยเหลือผู้รอดชีวิต เจ้าของร่างเดิมและคุณแม่ซูก็ติดตามพวกเขาออกจากเมืองจิ่นอานไปยังทางใต้

ในเวลาต่อมา เจ้าของร่างเดิมและคุณแม่ซูพึ่งพาอาศัยกัน และในที่สุดทั้งสองคนก็เสียชีวิตด้วยเหตุผลบางอย่าง

ดังนั้นเจ้าของร่างเดิมจึงรู้สึกผิดมาตลอด โดยคิดว่าตนเองเป็นสาเหตุการตายของคุณพ่อซู ส่วนคุณแม่ซูก็ตายเพื่อปกป้องเธอ

ดังนั้นความปรารถนาของเธอคือการทำให้พ่อแม่ของเธอรอดชีวิตจากหายนะครั้งนี้ ครอบครัวจะได้ใช้ชีวิตในวันสิ้นโลกได้อย่างปลอดภัย และให้คนที่ฆ่าเธอได้รับการลงโทษที่สมควร

จะว่าง่ายก็ง่าย จะว่ายากก็ยาก

ที่ว่าง่ายก็เพราะเธอมีความทรงจำเกี่ยวกับอนาคตมากมาย จึงสามารถหลีกเลี่ยงอันตรายหลายอย่างล่วงหน้าได้

แต่นี่ไม่เหมือนกับการเปลี่ยนแปลงครั้งใหญ่บนดาวเคราะห์ของเธอ ที่ร่างกายของแต่ละบุคคลได้รับการเปลี่ยนแปลงและมีพลังเพียงพอที่จะต่อสู้กับสิ่งมีชีวิตกลายพันธุ์ ตราบใดที่มีความสามารถเพียงพอ ก็สามารถอยู่รอดได้

สิ่งที่พวกเขากำลังเผชิญอยู่คือการเปลี่ยนแปลงสภาพอากาศทั่วทั้งดาวเคราะห์ และเพราะการเปลี่ยนแปลงที่รวดเร็วเกินไป ทำให้พลังของแต่ละบุคคลไม่สามารถต้านทานได้เลย หรือแม้แต่ทั้งประเทศก็ไม่มีทางออกที่สมบูรณ์แบบ

เมื่อเผชิญหน้ากับการตอบโต้ของธรรมชาติ มนุษย์ก็ไร้หนทาง สิ่งเดียวที่ทำได้คือหนีออกจากพื้นที่ภัยพิบัติ

แต่หายนะครั้งนี้ส่งผลกระทบไปทั่วโลก แล้วจะมีที่ไหนที่ปลอดภัยอย่างแท้จริงเล่า?

ดังนั้น ซิงอวิ๋นจึงไม่คิดที่จะปิดบังคุณพ่อซูและคุณแม่ซู เธอต้องการให้พวกเขาเชื่อในสิ่งที่เธอพูด จากนั้นก็เตรียมตัวล่วงหน้าไปพร้อมกับเธอ เพื่อที่จะมีชีวิตรอดจากหายนะครั้งนี้ให้ได้มากที่สุด!

เมื่อเห็นสีหน้าของซิงอวิ๋นที่จริงจังขึ้นเรื่อยๆ ท่าทางที่จริงจังเช่นนี้ทำให้คุณพ่อซูและคุณแม่ซูรู้สึกประหม่าขึ้นมา ทั้งสองมองหน้ากัน เห็นถึงความกังวลในสายตาของอีกฝ่าย

“พ่อคะ แม่คะ เรื่องที่หนูจะพูดต่อไปนี้สำคัญมาก หนูหวังว่าพวกท่านฟังแล้วจะไม่ตกใจหรือไม่สงสัยนะคะ”

“เสวี่ยเสวี่ย ลูกพูดมาเถอะ พ่อกับแม่จะเชื่อลูก!”

ซิงอวิ๋นเล่าถึงการเปลี่ยนแปลงสภาพอากาศที่จะเกิดขึ้นในอีกไม่กี่วันข้างหน้าให้คุณพ่อซูและคุณแม่ซูฟังอย่างละเอียด ในขณะที่ซิงอวิ๋นเล่า สีหน้าของคุณพ่อซูและคุณแม่ซูก็เปลี่ยนไปเรื่อยๆ

คุณพ่อซูอ้าปากอยากจะพูดอะไรหลายครั้ง แต่สุดท้ายก็อดทนไว้ เพียงแต่สีหน้าดูแปลกๆ

เมื่อซิงอวิ๋นเล่าจบ คุณพ่อซูและคุณแม่ซูก็ไม่รู้ว่าจะพูดอะไรดี ห้องนั่งเล่นพลันตกอยู่ในความเงียบที่แปลกประหลาด

“แค่กๆ” คุณพ่อซูไอเบาๆ สองครั้ง ทำลายความเงียบในห้อง แล้วพูดอย่างลังเลว่า “เสวี่ย…เสวี่ยเอ๊ย ไม่ใช่ว่าพ่อกับแม่ไม่เชื่อลูกนะ แต่…แต่เรื่องที่ลูกพูดมันเหลือเชื่อเกินไปหน่อย!”

น้ำท่วม พายุหิมะ การเปลี่ยนแปลงสภาพภูมิอากาศ และยุคน้ำแข็งครั้งที่ห้า

คิดว่าเป็นภาพยนตร์ภัยพิบัติวันสิ้นโลกหรือไง?!

แม้ว่าคุณแม่ซูจะไม่ได้พูดอะไร แต่ดูจากสีหน้าของเธอก็รู้ว่าเธอก็ไม่ค่อยเชื่อในสิ่งที่ลูกสาวพูดเช่นกัน

ไหนบอกว่าจะเชื่อกันไง?!

ซิงอวิ๋นรู้สึกพูดไม่ออกเล็กน้อย แต่สำหรับผลลัพธ์นี้ เธอก็ไม่แปลกใจ ถ้าพวกเขาเชื่อในสิ่งที่เธอพูดโดยตรงนั่นแหละที่แปลก

ซิงอวิ๋นยืมโทรศัพท์จากคุณพ่อซู เปิดเบราว์เซอร์ พิมพ์คำไม่กี่คำค้นหา แล้วยื่นให้คุณพ่อซู

“พ่อคะ จริงๆ แล้วบทนำของหายนะครั้งนี้ได้เริ่มต้นขึ้นแล้วค่ะ พ่อดูภัยพิบัติทางสภาพอากาศต่างๆ ที่เกิดขึ้นทั่วโลกในช่วงนี้สิคะ เห็นได้ชัดว่าบ่อยขึ้นและรุนแรงขึ้นกว่าปีก่อนๆ จริงๆ แล้วมีผู้เชี่ยวชาญด้านสภาพอากาศบางคนแสดงความกังวลเกี่ยวกับปรากฏการณ์เหล่านี้แล้ว แต่ก็ไม่ได้รับความสนใจมากพอ”

คุณพ่อซูรับโทรศัพท์ไป คุณแม่ซูก็ยื่นหน้าเข้ามาดูพร้อมกับคุณพ่อซู

จริงด้วย ในช่วงเดือนที่ผ่านมา ภัยพิบัติทางสภาพอากาศทั่วโลกเกิดขึ้นบ่อยครั้ง ไม่ว่าจะเป็นแผ่นดินไหว พายุเฮอริเคน คลื่นยักษ์สึนามิ น้ำท่วม ลูกเห็บ ล้วนเกิดขึ้นสลับกันไป

ถ้าดูทีละอย่างก็ไม่รู้สึกอะไร แต่พอรวมกันดูแล้วก็รู้สึกน่าตกใจจริงๆ

คุณพ่อซูขมวดคิ้ว นี่มันผิดปกติจริงๆ แต่เพราะเรื่องนี้จะบอกว่าสภาพอากาศเปลี่ยนแปลงจนโลกจะสิ้นสุดลง เขาก็ยังคงกังวลอยู่ครึ่งหนึ่ง

“เสวี่ยเสวี่ยเอ๊ย ดูจากเรื่องนี้แล้วก็จริงอยู่ที่มันไม่ค่อยสงบเท่าไหร่ แต่ถ้ามันจริงอย่างที่ลูกว่า อีกไม่กี่วันก็จะเข้าสู่ยุคน้ำแข็งแล้ว นี่มันเกินจริงไปหน่อยนะ ถ้าเป็นอย่างนั้นจริง ผู้เชี่ยวชาญด้านสภาพอากาศทั่วโลกมากมายก็น่าจะตรวจพบอะไรบางอย่างล่วงหน้า รัฐบาลของประเทศต่างๆ ก็น่าจะมีการตอบสนองบ้าง แต่นี่กลับเงียบเชียบเหมือนไม่มีอะไรเลย ลูกคิดมากไปหรือเปล่า?”

คุณพ่อซูเริ่มสงสัยว่าที่ลูกสาวพูดจาเหลวไหลแบบนี้เกี่ยวข้องกับบาดแผลที่ได้รับในวันนี้หรือไม่

ซิงอวิ๋นจ้องมองคุณพ่อซู นั่งวิเคราะห์และคาดเดาหลายครั้งในสมอง ก่อนจะเอ่ยปากพูดว่า “แล้วถ้าหนูบอกว่าทั้งหมดนี้หนูเป็นคนเจอมากับตัวล่ะคะ?”

“อะ…อะไรนะ?”

เมื่อเห็นคุณพ่อซูเบิกตากว้าง ซิงอวิ๋นก็เล่าเรื่องบางอย่างที่จะเกิดขึ้นในอนาคตตามความทรงจำของเจ้าของร่างเดิมด้วยน้ำเสียงสงบ

เหตุผลที่ซิงอวิ๋นบอกเรื่องราวเกี่ยวกับอนาคตกับพวกเขา นอกจากจะให้พวกเขาเชื่อในคำพูดของเธอ และเตรียมพร้อมรับมือกับยุคน้ำแข็งที่กำลังจะมาถึงแล้ว ยังมีอีกเหตุผลหนึ่งคือ เธอและซูเสวี่ยเจ้าของร่างเดิมมีนิสัยที่แตกต่างกันมากเกินไป เธอไม่สามารถเลียนแบบนิสัยของเจ้าของร่างเดิมได้อย่างสมบูรณ์

หากไม่มีคำอธิบายที่สมเหตุสมผล ก็อาจทำให้คุณพ่อซูและคุณแม่ซูสงสัยได้ง่าย ซิงอวิ๋นไม่ต้องการสร้างปัญหาเพิ่ม เพราะภารกิจหนึ่งของเธอคือการปกป้องพวกเขา

แต่ถ้าเป็นซูเสวี่ยที่ผ่านยุคน้ำแข็งมาหลายปีแล้ว ในสภาพแวดล้อมที่โหดร้ายเช่นนั้น การเปลี่ยนแปลงนิสัยก็เป็นเรื่องที่หลีกเลี่ยงไม่ได้

ขณะที่ซิงอวิ๋นเล่า สีหน้าของคุณพ่อซูและคุณแม่ซูก็ตกใจมากขึ้นเรื่อยๆ พอเธอเล่าจบ พวกเขาก็ไม่รู้จะตอบสนองอย่างไรในทันที

นี่มันเหลือเชื่อยิ่งกว่ายุคน้ำแข็งที่เธอบอกเสียอีก!

อยากจะบอกว่านี่เป็นเพียงจินตนาการของเธอ ไม่ใช่เรื่องจริง แต่สิ่งที่ซิงอวิ๋นบรรยายนั้นสมจริงและละเอียดมาก ราวกับว่าเธอได้สัมผัสด้วยตัวเอง

และพวกเขาก็รู้ดีว่า ถ้าเรื่องแบบนี้เกิดขึ้นจริง พวกเขาก็จะต้องทำแบบนั้นแน่ๆ!

หรือว่าสิ่งที่ลูกสาวพูดทั้งหมดเป็นเรื่องจริง?!

เธอย้อนกลับมาเกิดใหม่จากหลายปีข้างหน้าหรือ?