บทที่ 2: เงิน 10,000 หยวน

บทที่ 2: เงิน 10,000 หยวน

เทพเจ้าสายชิลล์ในชีวิตประจำวันงั้นเหรอ?

ความสัมพันธ์ระหว่างชีวิตประจำวันกับเงินทองนั้น แน่นแฟ้นและเชื่อมโยงกันอย่างแยกไม่ออกมาโดยตลอด

แม้ว่าแก่นแท้ของชีวิตจะไม่ใช่เรื่องง่ายๆ ที่ว่ายิ่งมีเงินมากเท่าไหร่ก็ยิ่งมีความสุขมากขึ้นเท่านั้น

แต่ความสุขของคนรวยนั้น พวกคุณจินตนาการไม่ออกหรอก!

ในเรื่องที่ว่าควรจะเชื่อระบบดีหรือไม่ หลี่เหยียนก็ได้ตัดสินใจอย่างเด็ดขาดไปแล้ว ตั้งแต่เสียงสังเคราะห์อิเล็กทรอนิกส์ของระบบดังขึ้นในความคิดของเขา

และเมื่อปรากฏหน้าจอสว่างธรรมดาๆ ขึ้นตรงหน้าเขา โดยที่เหล่าสาวๆ ข้างๆ ไม่มีใครแสดงท่าทีประหลาดใจออกมาเลย

หลี่เหยียนตัดสินใจแล้วว่า เขาต้องเชื่อ!

เทพเจ้าแห่งความมั่งคั่ง?

เมื่อคำนี้ปรากฏขึ้นในความคิดของเขา หลี่เหยียนก็รู้สึกว่า ที่แท้ตัวเองก็มีโอกาสที่จะได้ชื่นชมโลกใบนี้อย่างดีๆ สักทีนี่เอง!

"หลี่เหยียน? นายหัวเราะอะไรน่ะ? มีเรื่องดีๆ เหรอ?"

"เอ่อ... ไม่มีอะไรหรอก แค่รู้สึกว่าช่วงนี้อากาศดีนะ?"

"อากาศ?"

"นายไม่สบายรึเปล่า หลี่เหยียน?"

คนที่พูดคือสาวสวยที่แต่งตัวดูบริสุทธิ์ อายุประมาณ 18-19 ปี ซึ่งจริงๆ แล้วอายุมากกว่าหลี่เหยียนหนึ่งปี

ต้องบอกว่า ทรัพยากรในซาวน่าสมัยนี้ก็ถือว่าด้อยลงไปกว่าเมื่อก่อนมากแล้ว

เมื่อการไลฟ์สดบนอินเทอร์เน็ตได้รับความนิยมมากขึ้นเรื่อยๆ และมีรายได้มากขึ้น สาวๆ ที่เคยเป็นเด็กนั่งดริ๊งค์จำนวนไม่น้อยก็ออกจากวงการนี้ไปไลฟ์สดแทน

แต่จริงๆ แล้วในช่วงหลายปีที่ผ่านมานี้ ก็มีเหล่าบรรดาผู้ที่เคยไลฟ์สดไหลกลับมาสู่วงการซาวน่าไม่น้อยเลยทีเดียว

เหตุผลก็ไม่ยากที่จะเดา นั่นก็คือการไลฟ์สดในปัจจุบันก็ถือว่าเป็นธุรกิจที่มีการแข่งขันสูงมากแล้ว ไม่ได้ทำง่ายเหมือนเมื่อก่อน

และสาวๆ ส่วนใหญ่ที่ทำงานในซาวน่าในตอนนี้ ก็มีงานอดิเรกเป็นการไลฟ์สดด้วย เพราะรายได้ก็ไม่น้อยเลยทีเดียว

หลี่เหยียนในตอนนี้ไม่มีอารมณ์ที่จะคุยเล่นกับสาวๆ เหล่านี้ ในหัวของเขามีแต่เรื่องของระบบ

ในตอนนี้หลี่เหยียนอยากจะพูดแค่ว่า ตัวเองก็ถือว่าได้พลิกชีวิตจากยาจกมาเป็นเศรษฐีแล้วสินะ?

อย่างไรก็ตาม เมื่อเจอกับเรื่องใหญ่ก็ต้องมีสติในการวิเคราะห์ และต้องมีท่าทีที่สุขุมในการคิดหาทางรับมือ

หลี่เหยียนทำได้ค่อนข้างดี ซึ่งจริงๆ แล้วนี่ก็เป็นเหตุผลหนึ่งที่ทำให้หลี่เหยียนเป็นที่ชื่นชอบในหวงกวน อินเตอร์เนชั่นแนล เคทีวี

ไม่ว่าใครจะมีกิจกรรมอะไร หรือมีปัญหาอะไร ก็มักจะอยากชวนหลี่เหยียนไปด้วย หรือไม่ก็สอบถามความคิดเห็นจากหลี่เหยียน

"ฉันไปห้องควบคุมสักพักนะ พวกเธอเล่นกันไปเถอะ"

หลี่เหยียนลุกขึ้นยืน เดินออกจากห้องที่อบอวลไปด้วยกลิ่นน้ำหอมและเครื่องสำอางของสาวๆ โดยไม่สนใจเสียงหัวเราะคิกคักที่ดังตามหลังมา แซวว่าเขาเป็นคนน่าเบื่อ

ผ่านทางเดินที่หรูหราโอ่อ่าราวกับวังทองคำ แต่ก็แฝงไปด้วยความทันสมัยของเทคโนโลยี หรือแสงไฟสลัวๆ ชวนให้คิดลึกซึ้งของชั้นสองในเคทีวี หลี่เหยียนก็ขึ้นลิฟต์ไปยังชั้นหนึ่ง

ระหว่างทางเขาพบเจอเพื่อนร่วมงานและเพื่อนร่วมอาชีพมากมาย รวมถึงลูกค้าที่กำลังโอบกอดสาวงาม หรือเดินโซเซ

เขาไม่ค่อยสนิทกับเพื่อนร่วมงานส่วนใหญ่ เพราะหลี่เหยียนเป็นช่างเทคนิค ไม่ค่อยได้ติดต่อกับพนักงานเสิร์ฟหรือพนักงานต้อนรับ

เหตุผลที่เขาค่อนข้างสนิทกับสาวๆ ก็เป็นเพียงเพราะเสียงดังของเครื่องจักรในห้องควบคุมไม่ค่อยสบายหู เขาเลยหาห้องพักผ่อนแถวนั้นเพื่อพักผ่อนจนสนิทกันไปเอง

ลูกค้าที่มาหวงกวน อินเตอร์เนชั่นแนล เคทีวี ส่วนใหญ่เป็นผู้ชาย และส่วนใหญ่มีอายุ 30 ปีขึ้นไป

ซึ่งก็เป็นเรื่องปกติ ผู้หญิงโดยทั่วไปจะไม่ค่อยมาซาวน่า เพราะการร้องเพลงไม่ใช่ธุรกิจหลักของซาวน่า

ส่วนคนหนุ่มสาวส่วนใหญ่ก็ไปเคทีวีแบบบุฟเฟต์กัน ซึ่งก็ไม่มีความจำเป็นที่จะต้องมาซาวน่าเช่นกัน

หลี่เหยียนเดินตรงไปยังประตูหลังร้าน จนกระทั่งมาถึงห้องควบคุมหลักที่อยู่ข้างห้องเก็บของหลายห้อง หลี่เหยียนเปิดประตูเข้าไปและล็อกประตู

ที่นี่ถือว่าเป็นสถานที่ทำงานประจำของหลี่เหยียน ทุกวันเขาต้องตรวจสอบและบำรุงรักษาอุปกรณ์ต่างๆ

นอกจากหลี่เหยียนและเพื่อนร่วมงานในกะเดียวกันแล้ว ไม่มีใครเข้ามาที่นี่ หากมีอะไรก็จะเรียกหลี่เหยียนผ่านวิทยุสื่อสาร

หลี่เหยียนไม่ได้พูดจาไร้สาระอีกต่อไป เขาเดินเข้าไปในห้องควบคุมหลักที่ค่อนข้างรก แล้วนั่งลงที่โต๊ะเล็กๆ ข้างๆ

เขาหยิบสมุดโน้ตและปากกาสำหรับทำงานออกมาจากลิ้นชัก พร้อมทั้งหยิบโทรศัพท์มือถือออกมาปลดล็อก

พร้อมกับเสียงเครื่องจักรที่ดังมาจากห้องควบคุมหลัก ก็มีเสียงปากกาขีดเขียนบนกระดาษดังขึ้นมาด้วย

ใจของหลี่เหยียนค่อนข้างว้าวุ่น และเมื่อใดก็ตามที่รู้สึกว้าวุ่นใจเช่นนี้ หลี่เหยียนก็จะหาอะไรทำ

เช่น การวาดรูปง่ายๆ บนกระดาษในตอนนี้

เงิน 10,000 หยวน เยอะไหม?

ไม่เยอะ มันยังไม่พอซื้อบ้านในเขตยู่หาง เมืองหางโจว ในทำเลที่ดีๆ สักตารางเมตรด้วยซ้ำ!

เงิน 10,000 หยวน เยอะไหม?

เยอะ มันเป็นจำนวนเงินที่หลี่เหยียนต้องอดทนเก็บออมเป็นเวลามากกว่าหนึ่งเดือนเต็มๆ โดยไม่กินไม่ใช้!

เงินสด 10,000 หยวน หนักประมาณ 115 กรัม

เงินสด 10,000 หยวน เมื่อวางซ้อนกันจะสูงประมาณ 1 เซนติเมตร

เงิน 10,000 หยวน หลี่เหยียนสามารถเช่าอพาร์ตเมนต์ที่ดีพอสมควรในใจกลางเมืองหางโจวได้หนึ่งเดือน

เงิน 10,000 หยวน หลี่เหยียนสามารถซื้อโทรศัพท์มือถือ iPhone 15 Pro Max รุ่นล่าสุดได้หนึ่งเครื่อง

เงิน 10,000 หยวน หลี่เหยียนสามารถโอนให้ที่บ้านได้ 5,000 หยวน เพื่อให้พ่อแม่ไม่ต้องทำงานหนักมากในเดือนนี้

เงิน 10,000 หยวน... จริงๆ แล้วสามารถทำอะไรได้มากมาย

หลี่เหยียนอยู่ในห้องควบคุมนานถึงสองชั่วโมงเต็มๆ เมื่อรู้สึกเบื่อมากจึงหยิบโทรศัพท์มือถือออกมาแล้วเปิดประตู เดินไปยังประตูหลังเคทีวีเพื่อจุดบุหรี่

อากาศในเดือนเมษายนยังคงเย็นเล็กน้อย โดยเฉพาะอย่างยิ่งเมื่อลมเย็นยามค่ำคืนพัดมา หลี่เหยียนก็รู้สึกสดชื่นขึ้น

มองดูบุหรี่ "Lee Chun" ราคา 14 หยวนในมือ หลี่เหยียนก็ยิ้มเยาะตัวเอง คิดว่าอีกไม่นานบางทีเขาอาจจะเปลี่ยนไปสูบบุหรี่ราคาหลายสิบหยวนได้แล้วก็ได้

เสื้อผ้า Uniqlo หรือสินค้าจาก Taobao ที่เขาสวมใส่อยู่ ก็คงจะค่อยๆ เปลี่ยนเป็นสินค้าแบรนด์เนมได้แล้วสินะ?

ไม่ใช่ว่าเขาชอบสินค้าแบรนด์เนมอะไรมากมายนัก ตรงกันข้าม ในสายตาของหลี่เหยียน รสนิยมของสินค้าแบรนด์เนมบางอย่างนั้นช่างน่าเกลียดสิ้นดี

แต่นั่นก็ไม่ได้ทำให้สินค้าแบรนด์เนมยังคงเป็นสิ่งที่คนส่วนใหญ่ไม่กล้าแม้แต่จะคิดถึง

เสื้อยืด LVT ธรรมดาๆ ตัวหนึ่งราคาตั้งสามสี่พัน หรือไม่ก็สี่ห้าพันหยวน

พนักงานออฟฟิศธรรมดาๆ อาจจะมีเงินเดือนพอซื้อเสื้อยืดได้แค่ตัวเดียวเท่านั้น

ไม่ต้องพูดถึงเสื้อโค้ทหรือกางเกงราคาเป็นหมื่นเลย

หลี่เหยียนเองก็มีการศึกษาเรื่องสินค้าแบรนด์เนมอยู่บ้าง แม้ว่าจะเป็นแบบจำยอมก็ตาม

เหตุผลที่เรียกว่าจำยอมก็เป็นเพราะเพื่อนร่วมงานที่เป็นเด็กนั่งดริ๊งค์ของเขา ต่างก็อวดกันทุกวันว่าเสี่ยคนนั้นคนนี้พาไปเที่ยวแล้วซื้อกระเป๋าอะไรให้

ลุงคนนั้นคนนี้พาไปข้างนอกแล้วซื้อเครื่องประดับอะไรให้

เมื่อเทียบกับการดูถูกอาชีพนี้ของคนส่วนใหญ่แล้ว หลี่เหยียนซึ่งคลุกคลีอยู่ในวงการนี้จึงมีความเข้าใจมากกว่า และมีความคิดเห็นที่แตกต่างออกไปบ้าง

แม้ว่านั่นจะไม่ได้ทำให้หลี่เหยียนมองว่าอาชีพนี้เป็นอาชีพที่ดีอะไร แต่หลี่เหยียนก็เข้าใจอีกฝ่าย

การใช้ความสวยงามและวัยเยาว์แลกกับเงินทองและทรัพยากร โดยพื้นฐานแล้วก็เป็นการแลกเปลี่ยนทรัพยากรอย่างหนึ่ง ซึ่งก็ไม่ได้มีอะไรผิด

และเมื่ออยู่ในวงการนี้มานาน แม้ว่าหลี่เหยียนจะเป็นแค่นักปรับเสียง แต่จริงๆ แล้วเขาก็ได้เห็นเรื่องราวต่างๆ มาไม่น้อย

จริงๆ แล้วเมื่อเทียบกับสาวๆ ที่เที่ยวเตร่ข้างนอกแล้ว เด็กนั่งดริ๊งค์บางคนในเคทีวีอาจจะเรียกได้ว่าบริสุทธิ์ผุดผ่องเลยก็ได้

แน่นอนว่านี่ไม่ใช่เรื่องที่แน่นอน แต่หลี่เหยียนก็มักจะเจอคนแบบนั้นอยู่บ้าง

และเหตุผลหนึ่งที่หลี่เหยียนมีความสัมพันธ์ค่อนข้างสนิทสนมกับทุกคน ก็เป็นเพียงเพราะบางครั้งเขาก็ให้เงินเพื่อนสาวที่สนิทกันบางคนยืมเท่านั้นเอง

ถ้าจะถามว่าทำไมคนที่มีเงินเดือนและค่าคอมมิชชั่นรวมกันหลายหมื่นหยวนต่อเดือน หรือบางคนอาจจะมีรายได้ถึงหลักแสนหยวนต่อเดือน ยังต้องมายืมเงินหลี่เหยียนที่มีรายได้แค่ไม่กี่พันหยวนล่ะ?

เรื่องนี้ก็เป็นสิ่งที่ทุกคนเข้าใจได้...