ระบบบำเพ็ญเพียรอมตะสารพัดนึก

ตอนที่1 ระบบบำเพ็ญเพียรอมตะสารพัดนึก

ต้นไม้ยักษ์สูงตระหง่านเสียดฟ้าบดบังแสงตะวันจนมิด

ชุยเหิงมอง “วัชพืช” รอบตัวที่สูงท่วมหัวคนแล้วรู้สึกราวกับมีกวางนับหมื่นตัววิ่งตะบึงอยู่ในใจ

เมื่อสิบนาทีก่อนเขายังใช้ชีวิตสบายๆอย่างเทพเซียนดาเล่นเกมกินนอนบ้านอยู่เลย

ทำไมอยู่ๆถึงได้ทะลุมิติมาอยู่ในป่าดงดิบเช่นนี้ได้กัน?!

แม้ว่าเขาจะเป็นเด็กกำพร้าและไม่มีห่วงใดๆก็ตาม แต่…

เกม “หุบเขามายาแปดดินแดน” เวอร์ชั่นล่าสุดเพิ่งจะออกมาเขายังไม่ได้เล่นมันเลยด้วยซ้ำ!

แล้วในเกม “ออริจินัลก็อด” ก็ยังไม่ได้เมียเลยนะ!

ในขณะนั้นเองเขาก็พลันได้ยินเสียง...

ติ๊ง!

[ขอแสดงความยินดี! ท่านได้ปลุก ‘ระบบบำเพ็ญเพียรอมตะสารพัดนึก’ สำเร็จแล้ว ระบบจะรับใช้ท่านอย่างสุดหัวใจและพิทักษ์เส้นทางสู่ความเป็นอมตะของท่านให้ดีนับจากนี้!]

ระบบ!

ดวงตาของชุยเหิงสว่างวาบ ใบหน้าเปี่ยมล้นด้วยความสุข

การทะลุมิตินี่มันต้องมาพร้อมกับนิ้วทองคำนี่แหละ!

นิยายไม่ได้หลอกข้า!

**คำเรียกขอใช้เป็นข้ากับเจ้าเลยนะครับ

คุ้มค่าแล้วที่เป็นสมาชิกระดับ VIP ที่สนับสนุนการอ่านนิยายออนไลน์แบบถูกลิขสิทธิ์มาตลอด

“ระบบ เจ้ามีหน้าที่อะไรบ้าง…”

ชุยเหิงกำลังจะเอ่ยถามถึงหน้าที่ของระบบ แต่แล้วก็มีแสงสีแดงวาบขึ้นตรงหน้า

[แจ้งเตือน! แจ้งเตือน!]

[ตรวจพบว่าโลกใบนี้เป็นโลกเซียนระดับสูง ที่นี่มีราชันย์เซียนอยู่ทุกหนแห่งและมีอสูรร้ายนับไม่ถ้วน สภาพแวดล้อมในการเติบโตของท่านนั้นโหดร้ายอย่างยิ่ง! เพื่อให้แน่ใจว่าท่านจะเติบโตได้อย่างแข็งแรง ท่านสามารถรับสิทธิประโยชน์คุ้มครองสำหรับมือใหม่ได้หนึ่งชุด!]

[ท่านต้องการรับหรือไม่?]

เสียงสัญญาณเตือนภัยแหลมสูงดังขึ้นในหัวของเขา

ชุยเหิงตกตะลึงไปชั่วขณะก่อนจะรีบพยักหน้าหงึกๆ “รับสิ ต้องรับอยู่แล้ว!”

ล้อกันเล่นหรือไง!

นี่มันโลกเซียนเหยียระดับสูงเชียวนะ!

โลกที่ราชันย์เซียนมีอยู่ทุกหนทุกแห่ง!

ราชันย์เซียนเลยนะ!

นั่นคือตัวตนที่ค้ำจุนสวรรค์ชั้นสูงและท้องทะเลลึก เป็นตัวตนที่ไม่มีใครเทียบได้ในโลกนี้!

มนุษย์ผู้อ่อนแออย่างเขานั้นอาจจะไม่มีคุณสมบัติพอจะเป็นแม้แต่ตัวประกอบที่ถูกฆ่าทิ้งในโลกอันตรายใบนี้ด้วยซ้ำ

หากไม่มีสิทธิประโยชน์สำหรับมือใหม่ เส้นทางของเขาต้องเต็มไปด้วยความตายอย่างแน่นอน!

[ขอแสดงความยินดี! ท่านได้รับสิทธิประโยชน์คุ้มครองสำหรับมือใหม่ (x8)! ]

[พื้นที่สำหรับมือใหม่: โลกใบเล็กที่เป็นอิสระพร้อมการป้องกันเด็ดขาด พื้นที่สำหรับมือใหม่จะท่องไปในห้วงมิติระหว่างโลกทั้งหลายโดยอัตโนมัติเพื่อหลีกเลี่ยงการถูกค้นพบโดยผู้มีพลังอำนาจสูงส่ง ท่านจะไม่ได้รับอันตรายใดๆเมื่ออยู่ที่นี่ ]

[กระท่อมสำหรับมือใหม่: วิลล่าสามชั้นพร้อมสวนขนาดใหญ่ พื้นที่ทั้งหมด 1,000 ตารางเมตร นอกจากนี้ยังติดตั้งเฟอร์นิเจอร์และเครื่องใช้ไฟฟ้าครบชุด จะมีการจ่ายไฟฟ้าให้อย่างไม่จำกัดโดยอัตโนมัติ ]

[ฟาร์มสำหรับมือใหม่: ผลิตพืชผลทุกชนิดโดยอัตโนมัติ ในทุกๆวันจะผลิตอาหาร ผัก เนื้อสัตว์ และอื่นๆที่แตกต่างกันไปตามความต้องการของท่าน ]

[ขุนพลสำหรับมือใหม่: ขุนพลผ้าเหลืองสำหรับมือใหม่ผู้มีพลังธรรมอ่อนแอ เขาเก่งเรื่องการเคลื่อนย้ายของหนัก ปัดฝุ่น ทำความสะอาด ล้างหม้อล้างจานและทำอาหาร อีกทั้งเขายังเก่งเรื่องการทำตามคำสั่งอีกด้วย ]

[อาภรณ์วิเศษสำหรับมือใหม่: เสื้อคลุมเต๋าที่มีพลังธรรมอ่อนแอ ฤดูหนาวอบอุ่น ฤดูร้อนเย็นสบาย สามารถไล่ยุง แมลงและฝุ่นได้ ท่านสามารถเปลี่ยนรูปแบบของเสื้อผ้าได้ตามใจชอบ ]

[กระบี่บินสำหรับมือใหม่: กระบี่บินที่มีพลังธรรมอ่อนแอ สามารถใช้งานได้เมื่อถึงระดับบำเพ็ญเพียรลมปราณขั้นที่สามเท่านั้น สามารถใช้ตัดไม้หรือหั่นผักผลไม้ได้ ]

[ห้องนั่งสมาธิสำหรับมือใหม่: ห้องนั่งสมาธิที่มีพลังธรรมอ่อนแอ การบำเพ็ญเพียรภายในห้องนี้สามารถเพิ่มความเร็วในการบำเพ็ญเพียรได้ 10% ]

[เคล็ดวิชาบำเพ็ญเพียรอมตะสำหรับมือใหม่: เคล็ดวิชาบำเพ็ญเพียรที่อ่อนแอแต่ลึกลับ ท่านสามารถใช้มันสร้างรากฐานการบำเพ็ญเพียรขั้นพื้นฐานได้ ]

เสียงแจ้งเตือนดังขึ้นเป็นชุด

ชุยเหิงรู้สึกเพียงลำแสงสีทองสาดส่องไปมาต่อหน้าต่อตาเขา และผืนดินโดยรอบก็เริ่มสั่นสะเทือน

ในขณะเดียวกัน ม่านแสงสีทองก็ปรากฏลงมาห่อหุ้มพื้นที่ป่าทั้งหมดเอาไว้ มันรวมตัวกันเป็นดวงตะวันดวงเล็กและดวงจันทร์ดวงน้อยแขวนลอยอยู่บนท้องฟ้าก่อเกิดเป็นโลกใบเล็กที่เป็นอิสระ

ไม่นานหลังจากนั้นเขาก็ตระหนักว่าเสื้อผ้าของเขาเปลี่ยนไปด้วยเช่นกัน จากกางเกงหลวมโคร่งและเสื้อเชิ้ตแขนสั้นดั้งเดิมของเขา มันได้เปลี่ยนเป็นเสื้อคลุมงดงามที่มีประกายแสงหลากสี

ในแขนเสื้อกว้างของเขายังมีกระบี่เล่มเล็กยาวสิบเซนติเมตรและหนังสือเล่มหนึ่ง พวกมันน่าจะเป็นกระบี่บินสำหรับมือใหม่และเคล็ดวิชาบำเพ็ญเพียรอมตะสำหรับมือใหม่

ครืน!

พร้อมกับเสียงดังสนั่น พื้นที่ป่าดงดิบขนาด 1,000 ตารางเมตรเบื้องหน้าเขาก็ถูกปรับให้ราบเรียบ วิลล่าพร้อมสวนสามชั้นผุดขึ้นมาในทันทีและฟาร์มก็ก่อตัวขึ้นไม่ไกลออกไป

ตูม!

ชายร่างกำยำสูงสามเมตรลงมาจากฟากฟ้า

เขาแต่งกายด้วยชุดสีเหลืองและคุกเข่าข้างหนึ่งลงเบื้องหน้าชุยเหิงอย่างนอบน้อม ขุนพลผู้นั้นประสานหมัดคารวะ “ขอคารวะท่านเซียน!”

ภายในเวลาไม่ถึงสิบวินาที ทิวทัศน์เบื้องหน้าของชุยเหิงก็กลับตาลปัตรไปหมด

เขาถึงกับตะลึงงันกับสิ่งที่เห็น แต่ในใจกลับกรีดร้องอย่างตื่นเต้น!

อย่างไรก็ตาม ในไม่ช้าเขาก็พบส่วนแนะนำที่อยู่ใต้สิทธิประโยชน์สำหรับมือใหม่

[หมายเหตุ: สิทธิประโยชน์ข้างต้นจำกัดเฉพาะมือใหม่เท่านั้น มีผลเป็นเวลา 300 ปี ]

[หากท่านต้องการใช้สิทธิประโยชน์ต่อไปหลังจากช่วงเวลาสำหรับมือใหม่สิ้นสุดลง ท่านต้องชำระค่าธรรมเนียมการเติมเงินตามที่กำหนด ซึ่งช่องทางการเติมเงินจะเปิดให้ใช้บริการหลังจากท่านผ่านช่วงมือใหม่ไปแล้ว ~?~]

บ้าบอชะมัด!

ชุยเหิงอดไม่ได้ที่จะนึกภาพชายวัยกลางคนสวมแว่นกับนกเพนกวินยิ้มแย้มขึ้นมาในหัว

หลังจากนั้นครู่หนึ่ง ในที่สุดเขาก็สงบลงได้

เขาเริ่มคิดถึงอนาคตของตัวเอง

“ในเมื่อข้าทะลุมิติมายังโลกที่อันตรายเช่นนี้แล้ว การบำเพ็ญเพียรเป็นสิ่งจำเป็น มิฉะนั้น ข้าเกรงว่าข้าคงจะตายทันทีหลังจาก 300 ปีผ่านไป เป้าหมายหลักของข้าคือการเพิ่มระดับการบำเพ็ญเพียรให้เร็วที่สุด”

“แม้ว่าข้าจะไม่สามารถกลายเป็นเซียนหรือพุทธะได้ใน 300 ปี แต่อย่างน้อยข้าก็น่าจะบำเพ็ญเพียรไปถึงระดับหวนคืนสู่ความว่างเปล่าหรือระดับผสานเต๋าหรืออะไรทำนองนั้นได้ใช่ไหม? ถ้าทำไม่ได้จริงๆอย่างน้อยก็น่าจะไปถึงระดับก่อเกิดวิญญาณได้ ด้วยความแข็งแกร่งขนาดนั้นมันไม่น่าจะยากที่จะตั้งหลักปักฐานในดินแดนของมนุษย์และมีพลังพอที่จะป้องกันตัวเองได้”

ด้วยเหตุนี้และด้วยหัวใจที่มุ่งมั่น ชุยเหิงจึงเดินเข้าไปในวิลล่า

เขาเมินตู้เย็นที่อัดแน่นไปด้วยโคล่าและของหวาน รวมถึงคอมพิวเตอร์สเปคเทพแล้วมุ่งตรงไปยังห้องนั่งสมาธิที่ชั้นบนสุดทันที

เขาหยิบเคล็ดวิชาบำเพ็ญเพียรอมตะสำหรับมือใหม่ออกมาจากแขนเสื้อและเริ่มอ่านมันอย่างละเอียด

ชื่อเต็มของเคล็ดวิชานี้คือ “เคล็ดวิชาบำเพ็ญเพียรอมตะสำหรับมือใหม่: จากผู้เริ่มต้นสู่การทะยานขึ้นสวรรค์”

นี่คือเคล็ดวิชาบำเพ็ญเพียรอมตะที่มีเพียงวิธีการบำเพ็ญเพียรแต่ไม่มีคาถาอาคมใดๆ

มันคือหนังสือ ‘สอนเล่น’ สำหรับมือใหม่โดยแท้

อย่างไรก็ตาม แม้ว่ามันจะเป็นเพียงคู่มือสำหรับผู้เริ่มต้นแต่มันก็ยังรวบรวมขั้นตอนการบำเพ็ญเพียรทั้งหมดตั้งแต่ระดับก่อเกิดลมปราณ, สร้างรากฐาน, แก่นทองคำ, วิญญาณแรกก่อตั้ง, ก่อเกิดวิญญาณ, หวนคืนสู่ความว่างเปล่า, ผสานเต๋า, ข้ามผ่านเคราะห์สวรรค์และมหายาน!

“สมกับที่เป็นโลกเซียนระดับสูงจริงๆ ดูท่าแล้วข้าต้องบำเพ็ญเพียรจนกลายเป็นเซียนเสียก่อนจึงจะผ่านช่วงมือใหม่ไปได้!” ชุยเหิงตกใจอย่างมากในใจและยิ่งหวาดกลัวโลกภายนอกมากขึ้นเรื่อยๆ

โชคดีที่มีพื้นที่สำหรับมือใหม่ มิฉะนั้น หากเขาต้องร่อนเร่พเนจรอยู่ข้างนอกตามลำพัง ผู้อื่นคงสามารถเปลี่ยนเขาให้กลายเป็นเถ้าถ่านได้ด้วยลมหายใจเพียงครั้งเดียว

ความกลัวทำให้เขาปรารถนาที่จะแข็งแกร่งขึ้น

ด้วยเหตุนี้ หลังจากฝึกฝนอย่างหนักเป็นเวลาสิบนาทีเขาก็หาวออกมาเสียงดังและลุกขึ้นบิดขี้เกียจ “เฮ้อ ดูเหมือนว่าวันแรกไม่จำเป็นต้องเหนื่อยขนาดนี้ก็ได้ ยังมีเวลาอีกตั้ง 300 ปี ไปดูคอมพิวเตอร์สเปคเทพนั่นก่อนดีกว่า!”

หลังจากนั้นเขาก็วางเคล็ดวิชาบำเพ็ญเพียรอมตะสำหรับมือใหม่ลงและตบเบาๆที่หน้าปก “หึๆ คราวหน้าข้าจะพยายามให้หนักขึ้นแน่นอน”

ฟู่!

เสียงแก๊สที่พวยพุ่งออกจากกระป๋องดังขึ้นในวิลล่า

ชุยเหิงเปิดกระป๋องน้ำอัดลมแล้วทิ้งตัวลงบนเก้าอี้ก่อนจะเปิดคอมพิวเตอร์อย่างชำนาญ

เขาเต็มไปด้วยความคาดหวัง!

“ระบบ WIN10 กำลังอัปเดต… 0.11%… 0.12%… 0.121 %…”

ให้ตายเถอะ!

...

10 ปีผ่านไปในพริบตา

ในระหว่างขั้นตอนการบำเพ็ญเพียร ในที่สุดชุยเหิงก็เข้าใจความหมายของการไม่คิดว่าตัวเองเก่งกาจเกินไป

10 ปี!

เขาเพิ่งไปถึงระดับก่อเกิดลมปราณขั้นที่หกเท่านั้น! (โดนก่อเกิดลมปราณธรรมดาตบตายแน่เพราะไม่มีอะไรเลยนอกจากฐานบ่มเพาะ)

ด้วยอัตรานี้หากเขาสามารถสร้างแก่นทองคำได้ภายใน 300 ปีก็ถือเป็นปาฏิหาริย์แล้ว ไม่ต้องพูดถึงการกลายเป็นเซียนหรือพุทธะเลย

“อีก 300 ปีข้างหน้า ข้าจะเป็นแค่มดปลวกในระดับแก่นทองคำแล้วข้าจะก้าวเข้าสู่โลกที่เต็มไปด้วยราชันย์เซียนนี้ได้อย่างไร?” หัวใจของชุยเหิงเต็มไปด้วยความเศร้าโศกไม่สิ้นสุด

เขาทำได้เพียงยอมรับความจริง เขาไม่ใช่ยอดอัจฉริยะผู้มีกายาเทพบรรพกาล ครรภ์เต๋าโดยกำเนิดหรือกายาเทวะอมตะ

เขาเป็นแค่คนธรรมดาคนหนึ่งเท่านั้น

ด้วยเหตุนี้เขายังคงตื่นแต่เช้าทุกวัน บำเพ็ญเพียร เก็บอาหาร ให้ขุนพลผ้าเหลืองทำอาหาร กินข้าว เล่นเกม ดื่มโคล่าและบำเพ็ญเพียร

แต่วันหนึ่ง ขณะที่ชุยเหิงกำลังเก็บผักอยู่ที่ฟาร์มเขาก็พลันเห็นร่างสกปรกมอมแมมร่างหนึ่งร่วงหล่นลงมาจากท้องฟ้า

ร่างนั้นร่วงลงมากระแทกเนื้อเอ็นวัวที่เพิ่งผลิตออกมาในวันนี้พอดิบพอดี

เขาถึงกับนิ่งอึ้งไป

“เกิดอะไรขึ้น? มีคนเข้ามาได้อย่างไร?!!!!”

ตอนก่อน

จบบทที่ ระบบบำเพ็ญเพียรอมตะสารพัดนึก

ตอนถัดไป