ตอนที่ 13 วิทยาการจากบอสใหญ่
ตอนที่ 13 วิทยาการจากบอสใหญ่
“เชี่ย! พี่น้องระวังตัวด้วย! สัตว์อสูรทะเลกำลังบุกประตูฉัน!”
“ไม่นะ สัตว์อสูรทะเลขึ้นมาแล้วเหรอ?”
“ไม่ถูกสิ ระบบไม่ได้บอกไว้เหรอว่าในช่วงฝึกหัด สัตว์อสูรทะเลจะไม่โจมตีเอง? คุณแน่ใจนะว่าเป็นสัตว์อสูรทะเล?”
“เดี๋ยวๆ ตรงผมก็มีตัวนึงเหมือนกัน แต่ดูไม่เหมือนสัตว์อสูรทะเลนะ มันเป็นไซเรน! มนุษย์ปลา!”
“ผีพราย? นางเงือก? ให้ตายเถอะพี่ชาย โพสต์รูปหน่อย!”
“โอ้พระเจ้า ตรงฉันก็มีตัวนึงเหมือนกัน มันเป็นมนุษย์ปลาแบบนี้แหละ! รูปๆๆ”
“โอ้พระเจ้า น่าขยะแขยงอะไรขนาดนี้?”
หลินซานคลิกดูอย่างอยากรู้อยากเห็น
มุมภาพนี้แสดงให้เห็นชัดเจนว่าถ่ายจากประภาคาร ในภาพมนุษย์ปลาที่มีแขนขาคู่หนึ่งกำลังเตรียมทุบประตูไม้ที่พัง
เมื่อพิจารณาจากภาพ มนุษย์ปลาไม่สูงมากนัก สูงสุด 1.2 เมตร และดูน่าเกลียดมาก
“เฮ้! พี่น้องทั้งหลายการฆ่ามนุษย์ปลาตัวนี้ทำให้ฉันได้หีบสมบัติไม้ด้วย”
“หือ? คุณทำได้ยังไง?”
“ง่ายมาก ประตูไม้มีรูเยอะแยะเลย แค่แทงอาวุธออกไปทางรูนั้นก็เสร็จแล้ว แต่ต้องเล็งที่หัวนะ ไม่อย่างนั้นมนุษย์ปลาจะหนีไปได้ ไม่ต้องถามว่าฉันรู้ได้ยังไง”
“ง่ายขนาดนั้นเลยเหรอ? งั้นเดี๋ยวผมจะลองดูตอนนี้!”
“บ้าจริง! อาวุธฉันเป็นกริช จะแทงอะไรได้ล่ะ~”
“เฮ้ อาวุธฉันเป็นคันธนูและลูกศรแต่ฉันมีแค่ 10 ดอก ตอนนี้เหลือแค่ 5 ดอกแล้ว ไม่รู้ว่าจะฆ่ามันได้ไหม”
มีอาวุธระปรากฎอยู่ข้างล่างเป็นกลุ่มๆ และพวกเขาก็พร้อมที่จะลับมีดและโจมตีมนุษย์ปลาแล้ว
หีบสมบัติมันช่างน่าเย้ายวนใจจริงๆ!
หลินซานก็ปิดช่องแชท และมองออกไปนอกประตูไม้ เขาแอบเฝ้ารอการมาถึงของมนุษย์ปลา เพราะหอกเหล็กทมิฬของเขายาวสองเมตร
มองออกไปนอกประตู หลินซานอดพึมพำไม่ได้ว่า "เป็นมนุษย์ปลาหรือเปล่าที่ดับไฟ? อืม...ไม่สิ ด้วยขนาดของมนุษย์ปลา เป็นไปไม่ได้เลยที่จะดับไฟได้ในพริบตาดูเหมือนว่าจะมีสิ่งมีชีวิตที่ไม่รู้จักอื่นอยู่ในหมอกอีก"
โครก~
ทันใดนั้น ท้องของหลินซานก็ส่งเสียงโครกคราก
ทำให้หลินซานตกตะลึงไปชั่วขณะ แล้วเขาก็รู้ตัวว่าลืมกินอาหารเย็น
มองลงไปที่ขาปูและก้ามปูบนพื้น หลินซานก็หยิบมันขึ้นมาทีละชิ้น อืม...ยังมีความร้อนหลงเหลืออยู่ เนื้อปูข้างในน่าจะยังร้อนอยู่
เมื่อมองขาปูแปดชิ้นและก้ามปูสองข้างใหญ่ๆ ตรงหน้า ด้วยความอยากอาหารของเขา มันยากที่จะกินก้ามปูใหญ่ได้เพียงชิ้นเดียว นับประสาอะไรกับการกินทั้งหมด
ดังนั้น หลินซานจึงเตรียมขายมัน
หลังจากเหลือก้ามปูใหญ่หนึ่งชิ้นและขาปูหนึ่งขาไว้ หลินซานก็ถ่ายรูปแล้วเปิดช่องแชท
หลินซาน: “รูปๆๆ ขาปูยักษ์ 10 ชิ้นแลกไม้หรือหินสำหรับหนึ่งอัน ก้ามปู 2 ชิ้น ใครมาก่อนได้ก่อน”
“บ้าจริง! สุกแล้วเหรอ?”
“เอ๊ะ? นี่บอสอันดับสองไม่ใช่เหรอ? บอสครับ ขาดอะไรไหมครับ? ผมน่ารักและอ่อนหวาน~”
“พี่ชายข้างบน คุณมีอะไรผิดปกติแล้วนะ!”
“ปูทะเลน้ำตื้น? คุณยอดเยี่ยมมากครับ ผมสู้ไม่ได้เลย!”
“หือ? แล้วคุณรู้ชื่อปูได้ยังไง?”
“โอ้ ถึงแม้ผมจะสู้ไม่ได้ แต่ผมก็ทำให้มันมีฟองออกจากปากได้สำเร็จ แล้วผมก็ฆ่ามันได้สำเร็จ ฮ่าๆๆ”
“เฮ้ รูปๆๆ!”
“หือ? คุณเปลี่ยนไปแล้วเหรอ?”
“คนฉลาดคงเปลี่ยนไปนานแล้ว ขายหมดแล้ว”
“บ้าจริง! ไอ้พวกเดรัจฉาน! ไม่เหลือไว้ให้คนอย่างฉันที่หาอาหารไม่เจอเลยเหรอ?”
“ยังไม่เหลือขนมปังดำอีกเหรอ?”
“จริงๆ แล้วมนุษย์ปลาก็ไม่จำเป็นต้องกินไม่ได้ใช่ไหม? รูป”
“อ้วก!”
“ทำไมมนุษย์ปลาของฉันไม่มีเลยล่ะ? นี่มันไม่ยุติธรรม!”
หลินซานมองไม้ 60 ชิ้นและหิน 30 ชิ้นที่เพิ่มเข้ามาในช่องเก็บของของเขาแล้วพยักหน้าด้วยความพึงพอใจ
ตอนนี้มีไม้ 274 ชิ้นและหิน 142 ชิ้น แม้ว่าเขาจะยังไม่รู้วิธีอัปเกรดประภาคารและเกาะ แต่เนื่องจากมันเป็นวัสดุพื้นฐานสำหรับการอัปเกรดประภาคาร ยิ่งมีมากยิ่งดี
ปัง!
มีเสียงดังปังที่ประตูกะทันหัน หลินซานที่กำลังเคี้ยวขาปูอยู่เกือบจะโยนขาปูทิ้ง
ปัง ปัง ปัง!!!
หลินซานได้สติและรีบวางขาปูที่กินไปครึ่งหนึ่งในมือลงแล้วมองไปที่ประตูไม้
“มนุษย์ปลา? ในที่สุดมันก็มาแล้ว!”
หลินซานอิจฉาอย่างยิ่งเมื่อเห็นคนอื่นอวดหีบสมบัติ ตอนนี้ถึงตาเขาแล้วใช่ไหม?
แม้ว่าประตูไม้จะดูผุพัง แต่ก็มีคนทดสอบแล้ว มนุษย์ปลาทุบมันนานกว่าสิบนาที แต่ประตูไม้ก็ยังคงอยู่เหมือนเดิม สิ่งเดียวที่แตกต่างคือการใช้พลังงานของประภาคารเพิ่มขึ้นหนึ่งเปอร์เซ็นต์
อย่างไรก็ตาม หินพลังงานประภาคารรับประกันพลังงานของแสงเทียน ดังนั้นหลังจากรู้ว่ามนุษย์ปลาที่โจมตีประตูไม้จะใช้พลังงาน ทุกคนก็เริ่มเฝ้าประตู
ทันทีที่เห็นมนุษย์ปลา ก็ฆ่ามันซะ!
เพราะไม่มีใครรู้วิธีฟื้นฟูพลังงานของประภาคารในตอนนี้ ดังนั้นจึงประหยัดให้มากที่สุด
ปัง ปัง ปัง!!!
“บ้าจริง! เลิกเคาะประตูได้แล้ว! อยากตายขนาดนั้นเลยเหรอ?”
หลินซานตะโกนด่าทอ
จากนั้นเขาก็หยิบหอกเหล็กทมิฬออกมาแล้วเดินไปที่ประตูไม้ เตรียมที่จะโจมตีศัตรูโดยตรงและแทงเข้าที่หัวของมันผ่านช่องประตู
ในช่องแชท บอสใหญ่คนหนึ่งได้อธิบายจุดอ่อนของมนุษย์ปลาไว้อย่างชัดเจนแล้ว อืม...เป็นบอสใหญ่ทางนิติเวช หลังจากฆ่ามนุษย์ปลาได้ เธอก็เปิดประตูทันทีลากมันเข้ามา แล้วทำการผ่าชันสูตร
ในขณะเดียวกัน เธอก็คือบอสอันดับหนึ่งหวงซิน!
ทุกคนขนลุกเมื่อเห็นภาพการชันสูตรมนุษย์ปลา โดยเฉพาะอย่างยิ่งผู้ที่ไม่พอใจที่อันดับหนึ่งเป็นผู้หญิง ตอนนี้พวกเขาก็เหมือนไก่ที่ถูกขังกรง ตัวสั่นและหวาดกลัว
หลินซานก็ดูภาพทั้งหมดทีละภาพ คำอธิบายของหวงซินละเอียดมาก โดยพื้นฐานแล้ว ตราบใดที่คุณไม่ใช่คนงี่เง่า คุณก็จะรู้จุดอ่อนของมนุษย์ปลาจากข้อมูลเหล่านั้นได้
เพราะมีการประเมินไว้อย่างชัดเจนในรายงานว่า เมื่อพิจารณาจากกล้ามเนื้อขาของมนุษย์ปลา ความเร็วของพวกมันไม่เร็วมากนัก แต่จะแตกต่างกันในน้ำ เพราะอย่างไรเสียพวกมันก็คือมนุษย์ปลา
พละกำลังของมันไม่มากนัก แต่ฟันของมันคมมาก เป็นประเภทเขี้ยวดังนั้นควรหลีกเลี่ยงการถูกกัด มิฉะนั้นเนื้อจะหายไปอย่างน้อยหนึ่งชิ้น
ดังนั้น บนบกตราบใดที่คุณระมัดระวัง คุณก็สามารถฆ่ามนุษย์ปลาได้อย่างง่ายดาย
กล่าวได้ว่าด้วยวิทยาการที่หวงซินมอบให้ แม้ว่าคุณจะเจอมนุษย์ปลาข้างนอก โอกาสที่คุณจะชนะก็สูงมาก
หลินซานชื่นชมเธอมากในเรื่องนี้
แม้เขาจะช่วยอะไรไม่ได้ เขามันนักเรียนจนๆ แต่ก็ไม่ได้ทำให้เขาหยุดชื่นชมเหล่านักเรียนหัวกะทิเหล่านั้นได้
คุณควรรู้ว่าตอนหลินซานเรียนอยู่ ครูสอนคณิตศาสตร์คือครูสอนพละ! คุณลองจินตนาการดูสิว่าโรงเรียนของเขาแย่แค่ไหน
คุณลองจินตนาการถึงฉากที่ผู้ชายสูง 180 เซนติเมตร ถือหนังสือคณิตศาสตร์แล้วพูดจาเหลวไหลดูสิ เขาพูดนานกว่าสิบนาที และในที่สุดชั้นเรียนคณิตศาสตร์ดีๆ ก็กลายเป็นชั้นเรียนพละศึกษาไปเสียได้!!!
หลังจากส่ายหัวและไม่คิดอะไรมาก หลินซานก็มาที่ประตูไม้และกำลังจะตรวจสอบตำแหน่งของมนุษย์ปลา เพื่อที่เขาจะได้ฆ่ามันด้วยการโจมตีเพียงครั้งเดียว
ดวงตาแดงก่ำปรากฏขึ้นที่ช่องประตูทันที!
“เชี่ยเอ้ย!”