แผนการบุกรุกห้องลับ

อวี๋ซุนเกอนั่งพิงประตูห้องนอน รอจนถึงตี 3 ก่อนจะได้ยินความเคลื่อนไหวข้างนอก เธอเชื่อมต่อกับภาพจากนกปรอดหัวจุกทันที

หลังจากรออยู่พักหนึ่ง เธอก็เห็นอวี๋ชิงซานปรากฏตัวที่ประตูห้องทำงาน เขาหมุนส่วนกลางของขาโต๊ะทำงาน จากนั้นก็ยืนบนเก้าอี้ คลำๆ รอบๆ ด้านบนของชั้นหนังสืออยู่ครู่หนึ่ง และในที่สุดก็หยิบหนังสือทั้งหมดออกจากชั้นที่สาม และซ่อมแซมมุมของชั้นที่สาม

ในตอนนี้ ชั้นหนังสือก็เปิดออกทั้งสองข้าง เผยให้เห็นทางเข้าที่กว้างพอให้คนหนึ่งคนผ่านได้

สักพัก อวี๋ชิงซานก็เดินออกมาโดยถือแจกัน

หลังจากทำซ้ำขั้นตอนย้อนกลับ ชั้นหนังสือก็ปิดลง และเขาก็จัดหนังสือกลับเข้าที่เดิมทีละเล่มอย่างระมัดระวัง

ทันทีที่อวี๋ชิงซานกลับเข้าห้อง อวี๋ซุนเกอก็ลุกขึ้นแทบจะทันที ที่บ้านตระกูลอวี๋ไม่มีกล้องวงจรปิดที่อื่น แต่เธอก็ไม่แน่ใจเกี่ยวกับห้องเก็บสมบัติ เพื่อความปลอดภัย เธอเปลี่ยนเสื้อผ้า สวมถุงมือ และใช้ ทักษะพรางตัว แปลงร่างเป็นอวี๋ซุนฮวนก่อนที่จะเข้าไปในห้องทำงานอย่างเงียบๆ

ตราบใดที่เธอรู้ตำแหน่งและลำดับกลไก เธอก็สามารถหาทางออกได้ ไม่นาน ตู้เสื้อผ้าก็เปิดออก

อวี๋ซุนเกอรีบเดินเข้าไป ทิ้งนกปรอดหัวจุกไว้คอยเฝ้าประตูทางเข้าและส่งเสียงร้องหากมีความเคลื่อนไหวใดๆ

หลังจากเดินไปสองเมตร เธอก็มาถึงอีกห้องหนึ่ง นี่น่าจะเป็นห้องลับที่ดัดแปลงมาจากห้องเก็บของข้างเคียง ห้องนี้ไม่มีประตูและดูเหมือนจะถูกปิดผนึกโดยเจตนา เหลือไว้เพียงทางเชื่อมไปยังห้องทำงาน ห้องนี้มีขนาดประมาณห้องทำงานและเต็มไปด้วยลังไม้

เธอเคยเห็นลังไม้เหล่านี้ในชีวิตก่อนหน้านี้ ในเวลานั้น เธอได้กลายเป็นอาชญากรที่ต้องการตัวและต้องหลบหนีมาครึ่งปี ใช้ชีวิตอย่างลำบากกลางแจ้ง แต่อวี๋ชิงซานและอี้ชิวโกวกำลังยุ่งกับการขนย้ายสมบัติที่พวกเขาเก็บสะสมมาครึ่งชีวิตเข้าไปในห้องนั่งเล่น เตรียมที่จะย้ายพวกมันไปยังวิลล่าใหม่ที่อวี๋ซุนฮวนซื้อให้พวกเขาในวันถัดไป ใบหน้าของพวกเขาเต็มไปด้วยความสุขและความภาคภูมิใจเท่านั้น

อวี๋ซุนเกอหยิบกล่องกระดาษแข็งที่เหมือนกันที่เธอเตรียมไว้ก่อนหน้านี้ออกมา ใส่ของในลังไม้ลงในกล่องกระดาษแข็ง จากนั้นก็ถือกล่องกระดาษแข็ง และด้วยความคิดเดียว ก็วางซ้อนกันในช่องเก็บของในมิติของเธอ เหลือเพียงลังไม้เปล่ากระจัดกระจายอยู่บนพื้น

หลังจากทำทั้งหมดนี้เสร็จ เธอก็ปิดห้องลับ กลับไปที่ห้องของตัวเองด้วยความรู้สึกพึงพอใจ เปลี่ยนเสื้อผ้า ถอดการปลอมตัว และนอนลงพร้อมรอยยิ้ม

ในที่สุด เธอก็สามารถนอนหลับได้อย่างเต็มอิ่มแล้ว

วันที่ 26 อวี๋ซุนเกอ ตื่นเช้าและออกไปวิ่งออกกำลังกาย

เธอต้องไปในวันนี้แน่นอน เมื่อซูอี้ถงมาเยี่ยม

เพราะซูอี้ถงก็เป็นผู้เล่นเบต้า และเป็นภรรยาหลักของพระเอกลูกเขย เธอจะขาดไปได้อย่างไร?

แม้ว่าเธอจะไม่เข้าใจว่าทำไมคุณหนูผู้มั่งคั่งถึงจะดาวน์โหลดเกมที่ไม่มีการโปรโมตตอนกลางดึก...

เธอทำได้เพียงเดาว่าอวี๋ซุนฮวนกำลังเล่นอยู่ตอนนั้น และซูอี้ถงดาวน์โหลดเกมเพื่อเล่นกับแฟนหนุ่มของเธอ? หรือบางที ในฐานะนางเอก เธอมีโชคดีมาตั้งแต่เกิด?

ในเวลานี้ บริษัทของเธอโทรมาแจ้งว่าบทบาทที่เธอเล่นมาไม่ถึงสามวันได้ถูกมอบให้คนอื่นไปแล้ว อวี๋ซุนเกอไม่สนใจ เมื่อเทียบกับวงการบันเทิง เธอยังมีเรื่องสำคัญกว่าที่ต้องทำ

เวลา 11.00 น. อวี๋ซุนฮวนพาสู่อี้ถงมาที่บ้าน

อวี๋ซุนเกอซ่อนความเกลียดชังในใจมานานแล้ว เธอยังสามารถยิ้มได้เมื่อเห็นซูอี้ถง เธอชื่นชมตัวเองจริงๆ

แต่ก็ไม่มีอะไรมากไปกว่านั้น เธอไม่สามารถพูดคำยกยอใดๆ ได้ แม้ว่าพี่ชายของเธอจะบอกว่าเขาต้องลำบากในตระกูลซูในชีวิตก่อนหน้านี้ เธอก็ไม่สามารถลดตัวไปเอาอกเอาใจตระกูลซูเพื่อพี่ชายของเธอได้ เธอไม่ใช่ลูกเขยนะ!

ในชีวิตก่อนหน้านี้ เมื่อซูอี้ถงมาเยี่ยม เธอกำลังรู้สึกไม่สบายใจเพราะเรื่องของหลิวหงเซิง เธอไม่รู้ว่ามันปรากฏในสายตาของซูอี้ถงอย่างไร อาจเป็นเพราะความทุกข์ใจของเธอในวันนั้นที่ซูอี้ถงเชื่ออวี๋ซุนฮวนได้ง่ายๆ เมื่อเขาชักนำให้เธอเชื่อว่าเธอเป็นพี่สาวที่รักน้องชายอย่างผิดปกติ

วันนี้ อวี๋ซุนเกอสวมรอยยิ้มแสดงความยินดีตลอด และยังพยายามขโมยของจากซูอี้ถงระหว่างการชนแก้ว

ดีมาก! แม้ว่าจะไม่ได้ขโมยอะไร แต่ทักษะก็ถูกใช้ไปแล้วจริงๆ เธอสามารถรับรู้ความแตกต่างระหว่างการใช้ไม่ได้กับการใช้ไม่สำเร็จได้อย่างชัดเจน

ดูเหมือนว่าซูอี้ถงจะเป็นผู้เล่นอยู่แล้ว

อวี๋ซุนเกอขโมยอีก 3 ครั้ง หยุดก็ต่อเมื่อพลังชีวิตของเธอถูกขโมยไปจนเหลือ 40% เธอหยิบยาฟื้นฟูขั้นต้นออกมาขวดหนึ่ง พลังชีวิตของเธอกลับมาเป็น 80% และเธอก็ดำเนินการต่อ!

อีก 3 ครั้งติดต่อกัน!

สำเร็จ! อวี๋ซุนเกอมองดูแล้วรู้สึกปลื้มปีติในใจ มันคือแต้มโชคอีกแล้ว!

นี่อาจจะเป็นสิ่งที่พวกเขาเรียกว่า ยิ่งขโมยยิ่งโชคดีหรือไม่?!

อวี๋ซุนเกอเฝ้านับเวลาในใจอย่างเงียบๆ ในตอนนี้ เหลือเวลาอีกสองนาทีก่อนที่ทักษะหายตัวจะหมดลง เธอค่อยๆ ถอนตัวออกจากห้อง ไปที่ห้องนอนของอวี๋ซุนฮวน ดึงผ้าปูที่นอนที่ห้อยอยู่ข้างเตียงลงมา แล้วซ่อนตัวอยู่ใต้เตียงของเขา

ในเวลานี้ ค่าโชคในแผงส่วนตัวของเธอได้เพิ่มขึ้นสูงสุดถึง 10 ตามด้วยคำว่า - ค่าสูงสุด

ไม่นานหลังจากอวี๋ซุนเกอนอนลง ยาหายตัวก็หมดฤทธิ์ ในขณะที่เธอกินเนื้อแห้งเพื่อฟื้นฟูพลังชีวิตอย่างรวดเร็ว เธอก็รออย่างเงียบๆ ให้คูลดาวน์ของยาฟื้นฟูขั้นต้นสิ้นสุดลง ภายใต้ฤทธิ์ของเนื้อ พลังชีวิตของเธอสามารถฟื้นฟูได้ 5 แต้มต่อนาที

หลังจาก 5 นาที เมื่อคูลดาวน์ของยาหมดลง พลังชีวิตของเธอก็ฟื้นตัวขึ้นเป็น 45% แล้ว

อวี๋ซุนเกอไม่รีบร้อนที่จะดื่มยา แต่ยังคงกินเนื้อแห้งจากช่องเก็บของของเธอต่อไป เธอสามารถขโมยได้อย่างบ้าคลั่งแบบนี้เมื่อเลเวลต่ำเท่านั้น ต่อมาเมื่อเลเวลสูงขึ้น พลังชีวิตสูงถึงหลายพัน การขโมยแต่ละครั้งกับเป้าหมายเดียวกันจะหักพลังชีวิตเป็นเปอร์เซ็นต์ ยาฟื้นฟูขั้นต้นให้แค่ 60 แต้มเท่านั้น ในเวลานั้น ถ้าเธอต้องการฟื้นฟูพลังชีวิตอย่างรวดเร็ว เธอจะต้องใช้ยาขั้นกลาง ยาขั้นสูง หรือแม้กระทั่งยาสุดยอด ค่าใช้จ่ายในการขโมยแต่ละครั้งจะแพงขึ้นอย่างมาก

ในขณะที่พลังชีวิตของเธอฟื้นตัวขึ้นเป็น 96% ประตูห้องก็ถูกเปิดออก และมีเสียงตามมา

เป็นซูอี้ถงกับอวี๋ซุนฮวน