บทที่ 47 สวัสดียามเย็น

บทที่ 47 สวัสดียามเย็น

อาชีพไหนที่อันตรายที่สุดในวันสิ้นโลก?

คำตอบก็คือนักรบ โดยเฉพาะนักรบสายสายว่องไวอย่างฉือโย่ว ที่พลังชีวิตน้อย

การต่อสู้ต้องเข้าไปใกล้ศัตรู ตำแหน่งไม่ปลอดภัยเท่าพวกยืนอยู่ระยะไกล

เมื่อถูกโจมตี ก็ไม่ทนทานเท่าแทงค์

แน่นอนว่า ข้อดีของนักรบสายสายว่องไวก็ชัดเจน

ความคล่องตัวและการสร้างความเสียหายไม่แพ้มือสังหาร หากเจอศัตรูในระยะใกล้ก็ไม่เหมือนกับนักเวทย์และซัพพอร์ตที่ทำอะไรไม่ได้เลย

แต่พูดตามตรง หากมีตำแหน่งที่ปลอดภัยกว่า ฉือโย่วก็ยังคงอยากจะอยู่ในระยะปลอดภัย โดยเฉพาะเมื่อมีตัวละครประเภทระยะประชิดที่ไว้ใจได้ยืนอยู่ข้างหน้า

การที่ฉือโย่วเป็นหมาป่าเดียวดายทำให้เขาไม่มีความเป็นไปได้นี้ แต่การได้รับทักษะแยกเงามาก็ทำให้มีความเป็นไปได้อีกครั้ง

ให้เงาที่เน้นการป้องกันยืนอยู่ข้างหน้า ฉือโย่วถือธนูยืนอยู่ข้างหลังสร้างความเสียหาย หากเรียนรู้ทักษะเปลี่ยนอุปกรณ์อย่างรวดเร็ว เก็บชุดเซ็ตหยกน้ำแข็งไว้ในช่องเก็บของ หากมีศัตรูเข้ามาใกล้ ก็เปลี่ยนเป็นชุดเซ็ตหยกน้ำแข็งต่อสู้ระยะประชิด

มันย่อมเป็นความคิดที่ดี แต่ก็แค่ความคิด เพราะอุปกรณ์ของเงาไม่ดีพอ หากยืนอยู่ข้างหน้าก็รับมือไม่ไหว หากเปลี่ยนอุปกรณ์ของร่างจริงกับเงา สำหรับฉือโย่วแล้ว มันก็เหมือนกับการเอาตัวเองไปเสี่ยง

ฉือโย่วถอนหายใจ เปิดดูคุณสมบัติชุดเซ็ตที่เปิดใช้งานแล้ว

อือ… คุณสมบัติไม่ได้แข็งแกร่งอย่างที่คิด

เพราะเพิ่งรวบรวมได้แค่สามชิ้นสินะ?

ชุดเซ็ตหยกน้ำแข็ง (3/11)

คุณสมบัติ:

ค่าสถานะทั้งหมด +100

ความเสียหายจากน้ำแข็ง +500

ต้านทานน้ำแข็ง +500

ทักษะเพิ่มเติม: ออร่าน้ำแข็ง

คำอธิบาย: สามารถเปิดใช้งานออร่าน้ำแข็งได้โดยไม่สิ้นเปลืองพลังงาน สร้างอาณาเขตที่มีรัศมีสามเมตรโดยมีผู้ใช้เป็นศูนย์กลาง ในอาณาเขตนี้ ความว่องไวของศัตรูจะลดลง 200 แต้ม

หากพิจารณาจากสถานการณ์ปัจจุบันแล้ว คือค่าสถานะทั้งหมด 100 พลังทำลายน้ำแข็ง 500 และยังสามารถลดความเร็วของศัตรูลง 200 อีกด้วย

พอๆ กับอุปกรณ์ระดับทองดำเลเวล 30 สามชิ้น

ซึ่งหากพูดถึงเรื่องนี้ ตอนนี้ความต้านทานน้ำแข็งของฉือโย่วสูงมาก

หยกน้ำแข็ง ชุดเกราะ รองเท้า แค่สามชิ้นนี้ก็ไปเข้าไป 55% แล้ว

หากรวบรวมครบชุด คงป้องกันน้ำแข็งได้ 100% แน่นอน

แต่นี่ไม่ได้หมายความว่า ฉือโย่วสามารถป้องกันการโจมตีด้วยน้ำแข็งได้ทั้งหมด

เช่น ตอนนี้ฉือโย่วก็โจมตีด้วยน้ำแข็ง หากโจมตีศัตรูที่ป้องกันน้ำแข็ง 100% ถึงแม้ว่าจะป้องกันความเสียหายจากน้ำแข็งได้ แต่ก็ยังคงสร้างความเสียหายกายภาพได้ตามปกติ

สำหรับนักเวทย์ การโจมตีด้วยเวทมนตร์น้ำแข็งสามารถป้องกันได้ทั้งหมด

แต่ในช่วงหลัง หลายคนจะใช้อุปกรณ์ต่างๆ ทำให้เวทมนตร์มีสถานะสับสนหรือความเสียหายจริง ในตอนนั้น การป้องกันก็จะไม่ได้ผล

การป้องกันที่ใช้ได้จริงที่สุดก็คือการป้องกันสถานะผิดปกติ ถึงแม้ว่าจะไม่สามารถป้องกันความเสียหายได้ แต่ก็จะไม่ถูกสถานะผิดปกติอย่างมึนงงหรือติดพิษรบกวน

ส่วนการป้องกันอื่นๆ ไม่ได้มีประโยชน์มากสำหรับผู้เชี่ยวชาญเลเวลเดียวกัน แต่สำหรับคนเลเวลต่ำ ผลลัพธ์ย่อมชัดเจนมาก

การโจมตีไม่ได้ผล ไม่สามารถสร้างความเสียหายได้ ต่อให้มีคนเยอะแค่ไหนก็ไม่มีประโยชน์

ในวันสิ้นโลก ไม่มีเรื่องอย่างมดกัดช้างตาย!

ช้างก็คือช้าง มดก็คือมด พลังทำลายต่างกันมาก

พอพูดถึงมด…

ฉือโย่วมองไปที่แถบความคืบหน้าของเหรียญตรานักฆ่า ยังขาดอีกสี่ร้อยกว่าคนถึงจะเลเวลอัพ

อืม…ไปหาคนเล่นสักหน่อยดีกว่า

ยังไงก็ใกล้จะมืดแล้ว จากนี้เขาต้องนอนพักผ่อน

หาฐานที่มั่นที่มีคนเยอะๆ เพิ่มความคืบหน้าของเหรียญตรานักฆ่า แถมยังได้ที่พักอีกด้วย ดีที่สุดก็คือหาอาหารร้อนๆ สักมื้อ

ฉือโย่วไม่ได้กินอาหารดีๆ มานานแล้ว

ถึงแม้ว่าจะหาหม้อได้ในบ้านของคนอื่น แต่ฉือโย่วก็ยุ่งมาก ไม่มีเวลาทำอาหารหรือย่างเนื้อ

อยากกินอะไรอร่อยๆ ชะมัด!

ถึงแม้ว่าชาตินี้ฉือโย่วจะไม่ได้สนใจความสุขทางวัตถุ แต่สนใจการเพิ่มเลเวลและการฆ่าซอมบี้มากกว่า แต่นี่เป็นเพราะเพิ่งฟื้นคืนชีพ ความกดดันจากพระเอกอย่างหลี่โซวอวิ๋นมีมากเกินไป

ชาติที่แล้ว จริงๆ แล้วฉือโย่วสนใจความสุขทางวัตถุมาก ถึงขั้นเป็นโรคจิต

จริงๆ แล้ว ความสุขแบบนี้เป็นการแก้แค้น

ก่อนวันสิ้นโลก เหตุเพราะครอบครัว ฉือโย่วจึงใช้ชีวิตอย่างยากลำบาก เมื่อมีความสามารถแล้ว ก็ต้องตอบแทนตัวเองในอดีต

ชาตินี้ เพราะความกดดันจากหลี่โซวอวิ๋น ฉือโย่วจึงถูกบังคับให้เพิกเฉยสิ่งเหล่านี้ ถึงแม้ว่าจะต้องเสียสละความสุข แต่พลังที่ได้มาก็คุ้มค่า

ในช่วงเวลาเดียวกัน ฉือโย่วในตอนนี้สามารถรับมือกับฉือโย่วในชาติที่แล้วได้อย่างง่ายดาย หรือพูดง่ายๆ คนเดียวรับมือได้กับคนทั้งกองร้อย

มาถึงขนาดนี้แล้ว คืนนี้ผ่อนคลายหน่อยก็น่าจะไม่เป็นไร

ไม่ได้มากเกินไป แค่ใช้เวลาสองชั่วโมงทำอาหารอร่อยๆ ตอบแทนตัวเองหลังจากเกิดใหม่

แค่สองชั่วโมง ไม่น่าจะมีปัญหา ใช่! ไม่น่าจะมีปัญหาสินะ?

เขามองไปบนฟ้า เหลืออีกประมาณครึ่งชั่วโมงก็จะมืดแล้ว

อืม…

สิบนาทีหาที่พักที่ผู้คนรวมตัวกัน

สิบนาทีกำจัดให้เรียบร้อย

สิบนาทีที่เหลือหาอุปกรณ์ทำเตาขนย้ายเข้าไปในบ้าน แล้วใช้เวลาอีกสิบนาทีสร้างเตา ใช้เวลาไม่กี่สิบนาทีทำอาหาร ใช้เวลาไม่กี่สิบนาทีกินอย่างช้าๆ นอนหลับพักผ่อนให้เต็มที่ พรุ่งนี้ก็ไปรวบรวมหยกน้ำแข็งที่พิกัดอื่น

ใช่…. ทำแบบนี้แหละ!

ฉือโย่วเกลี้ยกล่อมตัวเอง เปิดใช้งานทักษะไต่กำแพง ไม่สนใจแรงโน้มถ่วง ปีนขึ้นไปบนดาดฟ้า มองดูทิวทัศน์รอบๆ เมือง

ฐานที่มั่นขนาดใหญ่หาง่ายมาก

เช่น ห้างสรรพสินค้า อาคารสำนักงาน เรือนจำ และอื่นๆ

โดยเฉพาะห้างสรรพสินค้าขนาดใหญ่ที่มีเสบียงมากมาย ในช่วงแรกของวันสิ้นโลก ถึงแม้ว่าสถานที่แบบนี้จะเป็นจุดรวมตัวของซอมบี้จำนวนมาก แต่ก็เพราะแบบนี้ ทำให้ไม่มีเหยื่ออยู่ใกล้ๆ ห้างสรรพสินค้าขนาดใหญ่

หลังจากผ่านความวุ่นวายสองสามครั้ง ซอมบี้ในฐานที่มั่นแรกๆ ก็จะย้ายไปที่อื่น ปักหลักอยู่ที่ใหม่ จากนั้นก็ย้ายไปที่อื่นหลังจากผ่านไประยะหนึ่ง

ในเวลานี้ ห้างสรรพสินค้าที่มีเสบียงมากมาย และซอมบี้ก็จากไปแล้ว ก็กลายเป็นตัวเลือกที่ดีที่สุดในการสร้างฐานที่มั่น

มีห้างสรรพสินค้าขนาดใหญ่อยู่ห่างจากฉือโย่วสี่กิโลเมตร

ฉือโย่วกระโดดไปมาระหว่างตึก ระยะห่างหลายสิบเมตร สำหรับเขาแล้วก็เหมือนกับพื้นราบ

ถึงแม้ว่าจะใช้เวลาในการลงจอดบนตึกอย่างแม่นยำ แต่แค่สี่กิโลเมตร ฉือโย่วก็ใช้เวลาไม่ถึงสิบวินาทีก็มาถึงเหนือห้างสรรพสินค้า

“หวังว่าจะมีผู้รอดชีวิตเลเวล 10 ขึ้นไปจำนวนมากอยู่ที่นี่นะ”

ฉือโย่วร่วงลงมา กระแทกกระจกนิรภัยบนดาดฟ้าของห้างสรรพสินค้าแตก

“เพล้ง!”

คลื่นกระแทกทำให้เศษกระจกกระเด็นไปทั่ว ตกใส่คนที่อยู่รอบๆ

เมื่อมองไปที่ผู้คนที่ตกตะลึง และยังไม่รู้สึกตัว

ฉือโย่วก็ยิ้มออกมาอย่างช้าๆ

“สวัสดียามเย็นครับ”