โลกซอมบี้ เมืองน้ำพุร้อน

ตอนที่ 10 โลกซอมบี้ เมืองน้ำพุร้อน

“เฮอะ แค่เรื่องเล็กๆ น้อยๆ จะมาอวดอะไร พวกพี่ใหญ่ยังไม่เห็นจะพูดอะไรเลย มัวภูมิใจอะไรหนักหนา”

“ใช่ ลองดูรายการจัดอันดับสิ สามอันดับแรกก็ล้วนอัปเกรดห้องระดับสองแล้ว แต่พวกเขาก็ไม่เห็นจะออกมาโอ้อวดอะไรเลย”

“ฉันจะอวดแล้วจะทำไมล่ะ พวกแกจะทำอะไรฉันได้ จะต่อยฉันผ่านหน้าจอหรือยังไง พวกแกคงอิจฉาล่ะสิ ฮ่าๆๆๆ เปล่าประโยชน์นะเพื่อน ไม่ต้องอิจฉาชีวิตดีๆ ของฉันหรอก พวกแกไม่มีวันได้ลิ้มรสมัน”

“แก ฉันจะจำชื่อไอดีของแกเอาไว้ ถ้าได้เห็นหน้ากัน แกได้จบเห่แน่”

เมื่อเห็นว่าช่องแชทเต็มไปด้วยเสียงก่นด่า และความวุ่นวาย หลินชิงก็คิดว่าคงจะไม่สามารถหาข้อมูลที่เป็นประโยชน์ใดๆ ได้ เธอจึงปิดมันลงไป

เธอเปิดรายการจัดอันดับระดับภูมิภาค และพบว่ารายชื่อนับร้อยปรากฏอยู่บนนั้น

รายการจัดอันดับเก็บแต้มจากหลายๆ ปัจจัย ความอันตรายของบอสที่ถูกฆ่า เวลาที่ใช้ในการฆ่า ระดับการเคลียร์ และระดับห้อง ดังนั้น อันดับของเธอจึงสูงที่สุด ครองอันดับหนึ่ง

ชิงเฟิงจ้านอยู่อันดับรองลงมา และอันดับสามก็คือ ‘โกสต์’

อย่างไรก็ตาม หลินชิงไม่คิดจะสนใจอันดับของตัวเองหรือคนอื่นๆ มากนัก

เพราะชีวิตคือสิ่งที่สำคัญที่สุด และเธอก็รู้ว่าชีวิตของตัวเองมีค่ามากแค่ไหน

เธอไม่คิดจะเสี่ยงชีวิตของตัวเองเพื่อให้ได้อันดับที่สูงขึ้น

นอกจากนี้ ณ เวลานี้เธอยังอยู่ในโลกซอมบี้ที่เต็มไปด้วยภัยอันตรายอีกด้วย

เนื่องจากเธอรู้ว่ามีโลกซอมบี้อยู่ข้างนอก เราจึงต้องเตรียมตัวให้พร้อมก่อนที่จะก้าวออกไป

หลินชิงตรวจสอบโต๊ะคราฟ และตรวจสอบเครื่องกรองน้ำที่สั่งสร้างตั้งแต่เมื่อคืน

มีวัตถุทรงกระบอกไม้คล้ายถังไวน์วางอยู่ตรงนั้น ด้านบนมีช่องสำหรับเติมน้ำ พื้นที่กักเก็บน้ำ และก๊อกน้ำสำหรับรับน้ำ

นี่หรือเครื่องกรองน้ำที่ว่า ดูไม่เหมือนจะใช้งานได้จริงเลย…

แต่เกมเอาชีวิตรอดไม่สามารถวัดได้ด้วยกระบวนการคิดแบบธรรมดา ดังนั้น หลินชิงจึงต้องการทดลองเพื่อตรวจสอบผลลัพธ์

น่าเสียดายที่เธอไม่ออกมาจากโลกเกาะร้างแล้ว และเธอก็ยังไม่รู้ว่าโลกซอมบี้ข้างนอกเป็นอย่างไร ไม่รู้ว่ามีน้ำเพียงพอหรือเปล่า

โชคดีที่เธอยังมีขวดน้ำแร่มากพอสำหรับดื่มไปอีกสักระยะหนึ่ง

และคาดไม่ถึงเลยว่า เมื่อเธอได้เปิดคำอธิบายไอเทมของเครื่องกรองน้ำ เธอก็ได้เห็นสิ่งที่น่าสนใจ

[ นี่เป็นครั้งแรกที่คุณเปิดใช้งานโต๊ะคราฟ ระบบจึงมอบโบนัสให้เป็นพิเศษ ยินดีด้วย เครื่องกรองน้ำของคุณได้รับการอัปเกรดคุณสมบัติบางอย่าง กลายเป็นอุปกรณ์ที่สามารถเติมน้ำได้โดยอัตโนมัติ ]

[ เครื่องกรองน้ำอัตโนมัติ มีความสามารถในการกรองน้ำได้ประมาณ 0.5 - 1 ลิตรต่อวัน น้ำที่ผ่านการกรองผ่านจากเครื่อง ได้รับการรับรองความปลอดภัย ไม่ต้องกังวลว่าจะมีสิ่งเจือปนหรืออันตรายใดๆ แฝงอยู่ ]

หลังจากอ่านคำอธิบายแล้ว หลินชิงก็รู้สึกมีความสุข

ดูเหมือนว่าเธอจะโชคดีมากจริงๆ

อย่างน้อยปัญหาเรื่องน้ำประจำวันก็ได้รับการแก้ไขแล้ว ถ้ามีเหลือก็สามารถนำออกไปวางขายให้กับผู้เล่นคนอื่นๆ ได้อีกด้วย

หลินชิงตรวจสอบอาวุธที่ตัวเองมีอยู่ติดตัวอีกครั้ง

มีดสั้นเหล็ก

ธนูและลูกศรธรรมดาที่ดรอปจากบอสคนป่า อายุใช้งานสามครั้ง และมีดพร้าเก่าๆ

มันดูค่อนข้างขาดแคลนไปสักหน่อย หากต้องเผชิญหน้ากับซอมบี้จริงๆ คงจะยากพอสมควร

แม้ว่าเธอไม่อยากเผชิญหน้ากับโลกซอมบี้ แต่จากตัวเลือกของการ์ดคัดสรรโลก มันก็ไม่ได้เห็นความแตกต่างอะไรกันมากนัก

คฤหาสน์แวมไพร์ สถานีอวกาศร้าง หมู่บ้านภูตผีกลางหุบเขา

ล้วนเป็นโลกที่น่าจะเอาชีวิตรอดได้ยากลำบากเป็นอย่างยิ่ง และมีระดับความอันตรายสูง

ต่างจากโลกซอมบี้ อย่างน้อยเธอก็รู้ว่าต้องพบเจอกับอะไร ต่างจากสามโลกนั้น ที่มีโอกาสจะตายโดยไม่รู้ตัว

เพื่อความปลอดภัย หลินชิงจึงตัดสินใจดื่มเลือดของคนป่า

แม้ว่ามันจะเป็นไอเทมที่ดรอปหลังเอาชนะบอส แต่เมื่อเห็นว่ามันเป็นเลือดก็ยากจะยอมรับได้นิดหน่อย

ท้ายที่สุดแล้ว เราทุกคนก็เป็นมนุษย์ เป็นเรื่องยากสำหรับเธอที่จะยอมรับมันลึกๆ ยากที่จะก้าวข้ามอุปสรรคนั้นไปได้

แต่โลกซอมบี้มีความเสี่ยง และภัยคุกคามอยู่ไม่น้อย หากเธอต้องการเพิ่มโอกาสเอาชีวิตรอด เธอก็ต้องเพิ่มสมรรถภาพทางกาย

หลินชิงจึงทำได้เพียงบีบจมูก และดื่มเลือดลงไป

หลังจากดื่มแล้ว เธอเปิดแผงคุณสมบัติของตัวเอง และพบว่าค่าความเร็ว ความแข็งแกร่ง และความคล่องตัวของเธอเพิ่มขึ้นกว่าเดิมอีกเล็กน้อย

[ ความเร็ว : 4 / 10 ]

[ ความแข็งแกร่ง : 6 / 10 ]

[ ความคล่องตัว : 5 / 10 ]

[ สติ : 99 / 100 ]

[ พลังชีวิต : 100 / 100 ]

[ ความอิ่ม : 100 / 100 ]

[หมายเหตุ : ร่างกายของผู้เล่นอยู่ที่เกณฑ์ค่าเฉลี่ย มีโอกาสเอาชีวิตรอดเพิ่มมากขึ้น ]

คาดไม่ถึงเลยว่า ค่าสติของเธอจะลดลงเล็กน้อย

หลินชิงคิดเกี่ยวกับเรื่องนั้น และบางทีอาจเป็นเพราะเธอรู้ว่ามีโลกซอมบี้อยู่ข้างนอก เธอจึงรู้สึกประหม่า และหวาดกลัวอยู่ลึกๆ

เธอเคยดูหนังซอมบี้มาหลายเรื่อง และจู่ๆ ก็ต้องเผชิญหน้ามันกับตัว นั่นคงเป็นสาเหตุที่ทำให้ค่าสติของเธอลดลง

หลังจากตระเตรียมทุกอย่างจนพร้อมแล้ว หลินชิงก็ถอนหายใจด้วยความโล่งใจ

เธอกำมีดพร้าด้ามยาว แล้วหลังจากปรับความคิด ก็ยื่นมืออีกข้างออกไปหมุนลูกบิดประตู

นอกประตูไม่มีซอมบี้วิ่งเข้ามาหาอย่างที่เคยจินตนาการเอาไว้

แต่สิ่งที่เข้ามาหาเธอจริงๆ นั่นก็คือ หมอกไอน้ำสีขาวโพลน

อากาศมีกลิ่นเหมือนไข่เน่า

หลินชิงรีบปิดปากและจมูกทันที เมื่อหมอกจางลง เธอเห็นไอน้ำล่องลอยขึ้นจากพื้นดิน

ณ ตอนนั้นเอง เธอจึงได้รู้ว่ามีบ่อน้ำพุร้อนอยู่ใกล้ๆ

กลิ่นไข่เน่าก่อนหน้านี้ น่าจะเป็นกลิ่นกำมะถัน

อย่างไรก็ตาม หลินชิงก็ยังคงตื่นตัว และกวาดตามองรอบๆ อย่างระแวดระวัง

เธอถือมีดพร้าเอาไว้ในมือแน่น และวางแผนจะเดินช้าๆ ไปข้างหน้าตามทางข้างหน้า

ทันใดนั้น ก็มีหญิงสาวคนหนึ่งในชุดกระโปรงสีฟ้าอ่อนส่งเสียงเรียกเธอ

“หลินชิง ทำไมเธอยังอยู่ที่นี่อีก เจ้าไม่ได้นัดกับเสี่ยวฟาง และคนอื่นๆ ไว้ว่าจะไปแช่น้ำพุร้อนด้วยกันตอนสิบโมงเหรอ?”

หลินชิงตกตะลึงไปชั่วขณะ ก่อนจะตระหนักว่าเธอกำลังถูกเรียก

หญิงสาวรู้ว่าเธอเป็นใคร แต่หลินชิงกลับไม่รู้จักอีกฝ่าย ไม่เคยเห็นหน้าคาตาเลยด้วยซ้ำ

หรือว่าโลกนี้ มันเป็นเหมือนการจำลองสถานการณ์…

แล้วก็เป็นอย่างที่คาดเอาไว้ ระบบเอาชีวิตรอดได้ส่งข้อมูลเกี่ยวกับภูมิหลังของเธอที่กำลังสวมบทบาทอยู่

เธอเป็นพนักงานของบริษัทแห่งหนึ่ง ในช่วงวันหยุดสามวัน บริษัทได้จัดทริปท่องเที่ยวให้กับพนักงาน เธอและเพื่อนร่วมงานนั่งรถบัสมาเที่ยวเมืองน้ำพุร้อนเพื่อพักผ่อน

แต่วิกฤตก็เกิดขึ้นตามมา เพื่อนร่วมงานของเธอ และชาวเมืองแห่งนี้ค่อยๆ กลายเป็นซอมบี้โดยไม่ทราบสาเหตุ

มีเรื่องผิดพลาดอะไรบางอย่างเกิดขึ้น นั่นแหละคือเหตุผลที่ผู้คนกลายเป็นสัตว์ประหลาด ผู้เล่นต้องค้นหาสาเหตุ วิเคราะห์ และรับมือสถานการณ์

หลังจากเห็นคำอธิบายจากระบบ หลินชิงก็มีความเข้าใจเกี่ยวกับโลกซอมบี้มากยิ่งขึ้น

แต่มันก็ยังน่ากลัวอยู่ดีที่จะต้องเห็นเพื่อนร่วมงานกลายเป็นซอมบี้ไปทีละคน

หลินชิงสังเกตเห็นว่าระบบคำใบ้กำลังเตือนว่ามีปัญหากำลังเกิดขึ้นในเมืองบ่อน้ำพุร้อน และหากเธอต้องการหลีกเลี่ยงโอกาสติดเชื้อ และกลายเป็นซอมบี้ ก็ต้องเฝ้าระวังทุกสิ่งที่เกิดขึ้นที่นี่ทุกฝีก้าว

แล้วนั่นก็เป็นปัญหาใหญ่ เธออยู่ที่นี่แล้ว ยกเว้นซ่อนตัวอยู่ในห้องจะไปหลีกเลี่ยงมันได้ยังไงกัน

“หลินชิง เธอจะไปหรือไม่ไป? ถ้าไม่ ฉันจะไปก่อน!”

เมื่อเห็นว่าหลินชิงกำลังตกอยู่ในอาการมึนงง และไม่ตอบคำถาม หญิงสาวก็ค่อยๆ หมดความอดทน

หลินชิงคิดครู่หนึ่งแล้วตอบว่า “เธอไปก่อนเถอะ ฉันรู้สึกไม่ค่อยสบายนิดหน่อย เลยอยากจะออกไปซื้อยาแก้ปวด”

“อ้อ ถ้าเธอรู้สึกไม่สบาย ก็ควรจะรีบพูดออกมา ควรจะบอกฉันตั้งแต่เนิ่นๆ นี่มันเสียเวลาเปล่าจริงๆ เลย เสี่ยวฟางกับคนอื่นๆ ออกไปแล้ว เหลือฉันคนเดียวที่รอคุณอยู่ ถ้ารู้เร็วกว่านี้ ฉันคงไม่อยู่รอหรอก ป่านนี้พวกเขาคงเริ่มแช่น้ำกันไปแล้ว”

หญิงสาวรีบออกไปโดยกลอกตาไปมาสองสามครั้ง คิดว่าหลินชิงได้ถ่วงเวลาการพักผ่อนของเธอ

เธอพึมพำว่า “ฉันได้ยินมาว่าน้ำพุร้อนดีต่อความงาม และการดูแลผิว ต้องรีบไปแล้ว ถ้าแช่ไม่นานก็คงจะไม่ค่อยคุ้ม”

หลังจากหญิงสาวจากไป หลินชิงก็ตื่นตัวทันที

ดูเหมือนว่าหายนะจะยังไม่เกิดขึ้นอย่างสมบูรณ์ เธอจำเป็นต้องรีบหาหีบสมบัติก่อน

“ติ๊ง! ตรวจพบหีบสมบัติสำริดที่อยู่ห่างออกไปทางตะวันตกเฉียงใต้ 150 เมตร มีสัตว์ซอมบี้อยู่ใกล้ๆ ระดับความอันตรายอยู่ที่ระดับปานกลาง แนะนำให้โฮสต์ไปเอามา!”

ระบบคำใบ้ส่งเสียงกระตุ้นอย่างกะทันหัน

เมื่อหลินชิงได้ยินเกี่ยวกับหีบสมบัติสำริด ดวงตาของเธอก็เปล่งประกาย

ไอเทมที่ดรอปจากหีบสมบัติสำริดนั้นมีประโยชน์มาก เธอสงสัยว่าคราวนี้จะได้รับอาวุธที่ทรงพลังบางอย่างจากการเปิดหีบหรือเปล่า