นักล่า และเหยื่อ

ตอนที่ 13 นักล่า และเหยื่อ

หลินชิงไม่คิดว่าเรื่องทั้งหมดนั่นเป็นความบังเอิญ ฆาตกรน่าจะรู้ว่ามีผู้รอดชีวิตคนอื่นๆ อยู่ด้วย

นั่นเป็นเหตุผลว่าทำไมพวกเขาถึงวางกับดัก และออกตามล่าผู้เล่นคนอื่นๆ

เมื่อตระหนักถึงความเป็นไปได้นี้ หลินชิงก็ไม่ได้หวาดกลัวมากนัก แต่กลับรู้สึกตื่นเต้นอย่างบอกไม่ถูก

เธอรู้สึกสงสัยเหลือเกินว่าใครจะเป็นฝ่ายชนะระหว่างตัวเธอกับฆาตกรเลื่อยยนต์คนนั้น

ขณะนั้นเอง ระบบคำใบ้ก็ส่งเสียงแจ้งเตือน

[ ติ๊ง! ฆาตกรเลื่อยยนต์กำลังเดินตรงมายังร้านสะดวกซื้อ ขอให้โฮสต์โปรดระวัง และหาทางรับมือ ]

[ หากคุณทำภารกิจสังหารฆาตกรเลื่อยยนต์ได้สำเร็จ ทางระบบจะมีรางวัลเพิ่มเติมให้ ซึ่งก็คือดาบไม้ท้อสำหรับปัดเป่าสิ่งชั่วร้าย! ]

[ โฮสต์ยินดีรับภารกิจหรือไม่ ]

เมื่อได้ยินเกี่ยวกับรางวัล หลินชิงก็เกิดความสนใจมากยิ่งขึ้น

ดาบไม้ท้อสำหรับปัดเป่าสิ่งชั่วร้ายนั้นฟังดูเหมือนเป็นอาวุธสำหรับรับมือกับพวกภูตผี และเหล่าปีศาจ

เมื่อรวมกับการ์ดคัดสรรโลกที่เธอได้รับมาโดยบังเอิญนั้น มีโลกภายนอกอย่างหมู่บ้านภูตผีกลางหุบเขาอยู่ด้วย ซึ่งหมายความว่ามีความเป็นไปได้สูงที่โลกที่ธีมหลักเป็นวิญญาณจะเกิดขึ้นในภายหลัง

ด้วยดาบไม้ท้อที่สามารถปัดเป่าสิ่งชั่วร้ายได้ โอกาสรอดชีวิตของเธอก็จะเพิ่มสูงขึ้น

นอกจากนี้เธอยังมีปืน เกล็ดกิ้งก่าเปลี่ยนสี และถุงมือนักมวยอยู่ ดังนั้น เธอจึงมีโอกาสลอง และมีความเป็นไปได้สูงที่จะซุ่มโจมตีได้สำเร็จ เผด็จศึกในคราวเดียว

จนถึงตอนนี้ ระบบคำใบ้ได้ให้คำแนะนำที่มีประโยชน์ต่อเธอ และไม่เคยทำให้เธอต้องไปพบเจอกับอันตรายที่เกินรับมือเลย

ในที่สุดหลินชิงก็ตัดสินใจที่จะลองเสี่ยง และรับภารกิจมา

เพราะไม่ว่ายังไง ก็ไม่มีบทลงโทษสำหรับภารกิจล้มเหลว อย่างแย่ที่สุด หากเอาชนะไม่ได้จริงๆ เธอก็แค่ต้องหลบหนีไป

สำหรับผู้เล่นที่ต้องเอาชีวิตรอดอย่างพวกเขา ร้านสะดวกซื้อเป็นสถานที่ๆ ที่น่าดึงดูดใจเป็นอย่างยิ่ง

แม้แต่ตัวฆาตกรเองก็ไม่มีทางปล่อยสิ่งของเหล่านี้ไป

เขาตรงมาที่ร้านสะดวกซื้อเพราะอยากค้นหาเสบียงหรือว่ามีเหตุผลอื่นอยู่อีก

เมื่อหลินชิงเตรียมตัวจนพร้อมแล้ว เธอก็ได้ยินเสียงฝีเท้าดังมาจากใกล้ๆ ร้านสะดวกซื้อ พร้อมกับเสียงเลื่อยยนต์ และเสียงเสียดสีของวัตถุที่กำลังถูกตัด

เสียงนั้นดังมากขึ้นเรื่อยๆ เมื่อขยับเข้ามาใกล้ ดังทะลุเข้ามาในโสตประสาท

เลื่อยยนต์ตัดผ่านกรอบประตู และมีเสียงชายคนหนึ่งที่ดูเหมือนจะเต็มไปด้วยความตื่นเต้น และคลุ้มคลั่ง

“ดูเหมือนว่าจะมีหนูตัวเล็กๆ ซ่อนอยู่ในที่นี้!”

“อ่าาา เจ้าหนูน้อย แกรอฉันอยู่หรือเปล่า หึฮะฮ่าๆ”

เมื่อได้ยินเสียงนั้น หัวใจของหลินชิงก็รู้สึกบีบรัด และเต้นรัว

ฆาตกรเลื่อยยนต์!

ประตูไม้ถูกเตะลงพื้นอย่างแรง และชายผมสีแดงก็พังประตูเข้ามาพร้อมถือเลื่อยไฟฟ้าอยู่ในมือ

เขาโชว์ฟันที่แหลมคมราวกับถูกตัดแต่ง และมุมปากของเขายกขึ้นอย่างเกินจริง เผยให้เห็นรอยยิ้มเยาะเย้ยที่ผิดเพี้ยน และน่าสะพรึงกลัว

“เจ้าพวกหนูสกปรก ลูกพี่ของพวกแกมาแล้ว”

“โอ้ หวาดกลัวขนาดนั้นเลยเหรอถึงต้องหลบๆ ซ่อนๆ ฮ่าๆๆ”

“ไม่ต้องรีบ เรายังมีเวลาเล่นสนุกกันอีกเยอะ”

เขาเลียมุมปากเบาๆ ด้วยปลายลิ้นแล้วก้าวต่อไปข้างหน้า

ชายผมแดงถือเลื่อยยนต์ เดินไปข้างหน้าพร้อมกับเสียงฝีเท้าหนักๆ สายตาของเขาก็กวาดผ่าน จับจ้องไปที่ขั้นวางต่างๆ

“กำลังหวาดกลัวอยู่เหรอ? อยากกรี๊ดสุดเสียงแต่ตัวสั่นเพราะความหวาดกลัวใช่มั้ยล่ะ”

"ฮ่าๆๆ ฉันเพิ่งฆ่าไปคนหนึ่ง แต่น่าเสียดายที่ยังไม่ค่อยสะใจสักเท่าไหร่”

“ยัยบ้านั่นถือว่าโชคดีเลยทีเดียว เธอได้รับไอเทมคำสั่งล่ามาตั้งแต่สองวันแรก แถมยังได้ใช้มันกับฉันอีกด้วย ด้วยความโกรธ ฉันเลยสับร่างของเธอเป็นชิ้นๆ”

“แล้วนี่อยากจะมาแก้แค้นแทนเธองั้นเหรอ”

เสียงของชายผมแดงก้องไปทั่วร้านสะดวกซื้อ

เขาเดินไปมาระหว่างชั้นวางของหลายชั้นที่หลินชิงเก็บไป และในบางครั้ง เขาก็ใช้เลื่อยยนต์ฟันชั้นวางออกเป็นสองส่วนด้วยความตื่นเต้น

“แกอยู่ไหน ซ่อนตัวอยู่ที่ไหน”

“รีบไสหัวออกมาซะ”

ในเวลานี้ หลินชิงกำลังซ่อนอยู่ห่างออกไปเล็กน้อย

เธอใช้เกล็ดกิ้งก่าเปลี่ยนสีซ่อนร่างของตัวเองเอาไว้ เสมือนหายตัวข้างๆ ชั้นวางของ

ขณะที่ชายผมแดงเคลื่อนไหว เธอก็เปลี่ยนตำแหน่งโดยมองหาเวลาที่เหมาะสมสำหรับยิงปืน

น่าเสียดายที่ชั้นวางมีทั้งข้อดี และข้อเสีย มันอาจช่วยซ่อนตัวเธอได้ แต่ก็ช่วยปกป้องอีกฝ่ายโดยไม่ได้ตั้งใจอีกด้วย

“น่าจะอยู่ที่นี่นิ ทำไมจู่ๆ ถึงหายตัวไปได้ว่ะ”

“บ้าเอ๊ย อย่าให้จับได้ แกจะไม่ได้ตายดีเป็นแน่”

สีหน้า และน้ำเสียงของชายผมแดงเร็วขึ้น และตื่นตระหนกมากขึ้น และรอยแผลเป็นบนใบหน้าของเขาก็บิดเบี้ยว และน่ากลัวมากขึ้นตามไปด้วย

ดูเหมือนเขาจะรู้ว่าหลินชิงอยู่ใกล้ๆ แต่เขาไม่แน่ใจเกี่ยวกับตำแหน่งที่แน่ชัด ดังนั้น เขาจึงเดินวนไปมาระหว่างชั้นวางหลายๆ ชั้น

ระหว่างเดินผ่าน เขาจะแกว่งเลื่อยยนต์ในมือเป็นครั้งคราว และสับชั้นวางของทำให้ร้านสะดวกซื้อเละเทะมากขึ้นไปอีก

“หรือว่าเขามีไอเทมบางอย่างที่ระบุตำแหน่งของผู้เล่นได้ ทำให้เขาสามารถตามล่าผู้เล่นคนอื่นๆ ได้ด้วยวิธีนี้” หลินชิงคิดกับตัวเอง

"อาวุธที่เขามีดูเหมือนจะมีแค่เลื่อยยนต์ และท่าทางการโจมตีของเขาก็เรียบง่ายมาก ถึงเวลาลงมือแล้ว”

หลินชิงเปลี่ยนตำแหน่งอีกครั้ง และเดินไปที่เคาน์เตอร์แคชเชียร์ ซึ่งเธอได้สังเกตแล้วว่าเป็นจุดที่ดีที่สุด

ร้านสะดวกซื้อเล็กๆ แห่งนี้กลายเป็นร้านแออัดอย่างรวดเร็วเนื่องจากชายผมแดงทำลายข้าวของ หากยังเป็นแบบนี้ต่อไป มีโอกาสที่เสียงจะดึงดูดพวกซอมบี้ และทำให้เกิดปัญหาตามมาไม่รู้จบ

ดังนั้น เธอจำเป็นต้องรีบลงมือ รีบจบเรื่องโดยเร็วที่สุด

คราวนี้ ขณะที่ชายผมแดงกำลังกวาดผ่านไปทั่วชั้นวาง หลินชิงก็มืออย่างเด็ดขาดจากมุมอับสายตา

เสียงปืนดังขึ้น ชายผมแดงดูเหมือนจะรู้สึกถึงอันตราย เขาเอียงหัวอย่างไม่รู้ตัว หลบกระสุนได้อย่างหวุดหวิด

กระสุนปืนทำให้เกิดรอยเลือดที่มุมหางตาของเขา แต่ชายผมแดงกลับรู้สึกตื่นเต้นขึ้นมาทันทีและหันไปมองทิศทางที่หลินชิงกำลังหลบอยู่

“ฮ่าๆๆ เจ้าหนูสกปรก แกอยู่ตรงนั้นนี่เอง”

เขาเปิดเลื่อยยนต์ เสียงเลื่อยก็ดังขึ้นเรื่อยๆ จนเกือบทำให้หูดับ

ชายผมแดงเหวี่ยงเลื่อยไปมาด้วยความตื่นเต้น และตัดผ่านชั้นวางของตรงหน้า ก่อนจะก้าวเข้าไปหาหลินชิง

หัวเลื่อยที่คมกริบซึ่งเปรอะเปื้อนไปด้วยเลือด ส่งแสงเย็นวาบ ตัดผ่านเคาน์เตอร์แคชเชียร์อย่างรวดเร็ว

“ห๊ะ ไม่มีใครอยู่เหรอ?”

ชายผมแดงกวาดตามองไปมาสองสามครั้ง แต่ก็ไม่พบเห็นใครอยู่ที่ตรงนั้นเลย

เขาจึงหรี่ตาลงเล็กน้อย “จิ๊ หนีไปได้อีกแล้ว เจ้าหนูตัวนี้ฉลาดแกมโกงจริงๆ แถมไอเทมล่องหนอีกด้วย”

“ฮึ่ม”

ก่อนที่เขาจะทันได้พูดจบ ก็มีเสียงปืนดังขึ้นอีกสองนัด

ขณะที่เขากำลังหลบเลี่ยงอีกครั้งตามสัญชาตญาณอันตราย เขากลับรู้สึกหวาดกลัวขึ้นมาอย่างไม่อาจควบคุมได้

เหมือนกับร่างของเขาถูกล็อคด้วยโซ่ตรวนบางอย่าง

พลังอันเหลือล้นพวยพุ่งออกมาจากความว่างเปล่า กระแทกเข้าที่กรามของเขาอย่างจัง โดยไม่ปล่อยให้เขามีเวลาได้ทันตอบโต้ ชายผมแดงรู้สึกว่าฟันของตนแตกละเอียด และรู้สึกวิงเวียนจนเกือบสลบเหมือด

จากนั้น แรงนั้นก็อัดเข้าช่องท้องอันอ่อนนุ่มของเขาอีกครั้ง แรงเฉื่อยมหาศาลผลักเขาไปยังชั้นวางด้านหลัง ชั้นวางร่วงลงพื้นพร้อมกับเสียงดังโครมคราม และในที่สุดก็กระแทกเข้ากับกำแพงหินแข็ง

เลื่อยยนต์ก็ถูกเหวี่ยงกระเด็นจนหล่นลงพื้นพร้อมเสียงดังหึ่งๆ

ในขณะนี้ หลินชิงได้ยกเลิกเอฟเฟกต์ล่องหนของเกล็ดกิ้งก่าเปลี่ยนสี และโดดเด่นออกมาจากจุดบอดหลังเคาน์เตอร์

เธอขมวดคิ้วเล็กน้อย และมือข้างหนึ่งสวมถุงมือนักมวยสีฟ้าเอาไว้ ส่วนมืออีกข้างถือปืนพก

ชายผมแดงพยายามดิ้นรนเพื่อลุกยืนด้วยการพิงกำแพง แต่หลินชิงไม่คิดจะเปิดโอกาสให้ศัตรูมีโอกาสได้โต้กลับ และยิงปืนใส่

ปัง

กระสุนปืนถูกยิงออกไป และคราวนี้มันตรงเข้าที่หน้าผากของชายผมแดงอย่างแม่นยำ

เลือดสีแดงสดไหลออกมาจากรูกระสุน และร่างของชายผมแดงก็แน่นิ่ง

[ ติ๊ง! ขอแสดงความยินดีกับโฮสต์ที่ทำภารกิจสังหารฆาตกรเลื่อยยนต์ได้สำเร็จ ได้รับรางวัลเป็น ดาบไม้ท้อปัดเป่าสิ่งชั่วร้าย ไอเทมถูกจัดส่งเข้าไปในไอเทมบ็อกซ์แล้ว ]

หลังจากได้ยินเสียงแจ้งเตือนจากระบบ หลินชิงก็ถอนหายใจด้วยความโล่งใจในที่สุด

ในที่สุด ชายผมแดงก็ตายแล้ว