ข้อตกลง

ตอนที่ 15 ข้อตกลง

หลังจากบินระยะสั้นๆ แม่ไก่ก็มายืนบนหัวของเธอ

นั่นทำให้หลินชิงพูดไม่ออก

คิดไม่ถึงเลยว่าแค่อาหารตัวหนึ่งจะก่อปัญหาได้มากถึงขนาดนี้

ซอมบี้หลายตัวก็ถูกไก่ดึงดูด และพุ่งเข้ามาหาหลินชิงที่ยืนอยู่หน้าประตู

เธอจึงยกปืนขึ้น และยิงจนซอมบี้บนระเบียงตายไปหลายตัว จากนั้นก็ถอยหลังไปสองสามก้าวแล้วปิดประตูลง

จากนั้น ก็คว้าแม่ไก่เจ้าปัญหาลงมา แล้วพูดขู่ “เจ้าอาหาร แกคิดจะทำอะไรกันแน่?”

แม่ไก่ป่าก็ไม่หวาดกลัวเลย มันจ้องมองหลินชิงด้วยดวงตากลมโต เอียงหัวไปทางซ้ายและขวา มองเธออย่างสงบ

แกรก แกรก แกรก

เหล่าซอมบี้ที่อยู่นอกประตูต่างข่วนประตูอย่างบ้าคลั่งพร้อมกับเสียงคำรามต่ำๆ กรอบประตูไม้กระทบกันเสียงดังกึกก้อง ราวกับจะพังทลายมาในวินาทีถัดมา

หากห้องระดับสองไม่ถูกยกระดับการป้องกัน พวกซอมบี้คงบุกเข้ามาได้แล้ว

“แกดึงดูดซอมบี้จำนวนมากมาหาฉัน และยังลากพวกมันมาที่หน้าบ้านฉันด้วย”

หลินชิงโกรธมากจนหัวเราะออกมา เธอหยิบมีดเหล็กออกมาขู่ว่า “อยากได้จุดจบแบบไหน ไก่ย่าง ไก่ตุ๋นหม้อเหล็ก หรือถูกฝังดินทำเป็นไก่ขอทาน”

แม่ไก่ยังคงจ้องมองหลินชิงด้วยดวงตากลมโตด้วยความไร้เดียงสา

ทันใดนั้น มันก็ยืดคออันยาวของมันออกมา และจิกแขนของหลินชิงอย่างแรง

“โอ๊ย”

หลินชิงกรีดร้องด้วยความเจ็บปวด และปล่อยมือ แม่ไก่ใช้แรงนั้นบินขึ้นไปอีกครั้ง และในที่สุดก็ร่อนลงบนเตียงของเธอ

หลินชิงไม่คิดจะหยอกล้อกับมันอีกต่อไป ดวงตาของเธอเปล่งประกายด้วยความเย็นชา

ขณะนั้น แม่ไก่ก็ส่งเสียงร้องออกมาอีกครั้ง ยืดก้นออก และไข่ฟองหนึ่งก็กลิ้งไปมาบนผ้าปูที่นอน

มันกระพือปีก กระโดดลงจากเตียง และเดินมาหยุดอยู่ห่างจากหลินชิงไม่ไกล

แม้จะดูเหมือนไม่ค่อยใส่ใจ แต่มันมองดูท่าทีของหลินชิงด้วยความระมัดระวัง

หลังจากเห็นสิ่งที่มัน และท่าทางของมัน หลินชิงก็พอจะเข้าใจมันอยากจะสื่ออะไร เธอจึงหยิบไข่อุ่นๆ ที่แม่ไก่เพิ่งวางขึ้นมาเขย่าเบาๆ

“แกอยากจะวางไข่ให้ฉันเหรอ”

“กุ๊กๆ”

“หรือว่าแกอยากจะอยู่ที่นี่”

“กุ๊กๆ”

หลินชิงเกาหัว “แปลกจัง หรือว่าไก่ตัวนี้เบิกภูมิปัญญาแล้ว ถึงได้ฟังภาษาคนรู้เรื่อง”

หลังจากเก็บเอาไปในไอเทมบ็อกซ์ จากคำอธิบายไอเทม มันเป็นเพียงไข่ไก่ธรรมดาๆ ซึ่งช่วยเพิ่มค่าความอิ่มได้เท่านั้น

อย่างไรก็ตาม หลินชิงมีความคิดอื่นเกี่ยวกับแม่ไก่ตัวนี้

เธอได้รับไข่นกอินทรีหัวขาวจากโลกเกาะร้าง และบังเอิญว่าแม่ไก่ช่วยฟักไข่ให้ได้พอดี

หลินชิงโบกมือ หยิบถุงข้าวฟ่างออกมาครึ่งถุง และล่อแม่ไก่ให้เข้ามาหา

“กุ๊กๆ มาทางนี้!”

เมื่อแม่ไก่เห็นข้าวฟ่าง มันก็เดินเข้ามาหาทีละก้าว ยืดคอเพื่อจิกข้าวฟ่างบนมือของหลินชิง ดูเหมือนมันจะไม่กลัวคนเลยแม้แต่น้อย

หลินชิงลูกหัวมันเบาๆ แม่ไก่เอียงหัว เมื่อรู้สึกว่าไม่มีอันตรายใดๆ มันก็ก้มหน้าจิกข้าวฟ่างต่อไป

“กุ๊กๆ ขอเรียกแกแบบนี้ก่อนล่ะกัน แค่วางไข่ทุกวันยังไม่พอหรอกนะ ฉันมีงานสำคัญที่อยากให้แกทำ”

หลินชิงหยิบไข่นกอินทรีหัวขาวออกมาจาก และพูดว่า “แกต้องช่วยฉันฟักมันออกมาเป็นตัว”

“กุ๊กๆ”

"งั้นก็ถือว่านี่เป็นคำตอบรับแล้วกัน แต่ถ้าแกฟักมันออกมาไม่ได้ ก็เตรียมลงหม้อได้เลย”

หลินชิงวางไข่นกอินทรีกลับเข้ากล่องพร้อมกับขู่มันด้วยน้ำเสียงกดดัน แล้วยังทำท่าเชือดคอให้เห็นอีกด้วย

เมื่อเห็น แม่ไก่ก็หดตัวลง หลังจากจิกกินข้าวฟ่างจนหมด มันก็กระโดดเข้าไปในตู้ฟักไข่ด้วยตัวเอง ดูเหมือนว่ามันพร้อมที่จะนอนลง และเตรียมที่จะฟักไข่แล้ว

“ถือว่าตกลงแล้วสินะ”

หลินชิงยิ้มเล็กน้อย ก่อนจะเททรายที่ขุดได้จากโลกเกาะร้างลงไปเป็นกระบะทรายแมว "ถ้าอยากอึก็อึตรงนี้ ระวังเรื่องความสะอาดภายในห้องด้วยล่ะ"

แม่ไก่โผล่หัวออกมาแล้วก็ส่งเสียงตอบ

หลังจากจัดการเกี่ยวกับเหตุการณ์เล็กๆ น้อยๆ แล้ว หลินชิงก็ไม่ลืมที่จะนับไอเทมต่างๆ ที่ได้รับมาในวันนี้

อย่างแรกคือ ดาบไม้ท้อสำหรับปัดเป่าสิ่งชั่วร้าย

ดาบไม้ท้อยาวสามฟุต มีสีน้ำตาลเข้ม ดูเหมือนแกะสลักจากไม้ท้อทั้งชิ้น การแกะสลักนั้นงดงามมาก แต่มีรอยด่างดำบนตัวดาบ แม้แต่เชือกสีแดงที่ห้อยอยู่บนด้ามดาบก็ยังดูโทรมเล็กน้อย ดูเหมือนมันถูกสร้างขึ้นเป็นเวลานานมากแล้ว

หากลองก้มลงไปดมดูอย่างระมัดระวัง จะได้กลิ่นหอมอ่อนๆ

คำอธิบายไอเทมก็คือ…

[ ชื่อ : ดาบไม้ท้อปัดเป่าวิญญาณร้าย ]

[ เกรด : A ]

[ โอกาสใช้งาน : ถูกกำหนดโดยวิญญาณดาบ ]

[ ผล : ในโลกวิญญาณ การถือดาบไม้ท้อจะช่วยรักษาค่าสติเอาไว้ได้อย่างน้อย 70 มีความสามารถทำลายภาพลวงตา และมีผลหยุดการเคลื่อนไหว 1 นาทีต่อดวงวิญญาณที่แข็งแกร่ง ]

[ หมายเหตุ 1 : นักพรตเฒ่าแห่งหุบเขาเมฆาล่องค่อนข้างขี้เกียจเมื่อประดิษฐ์ดาบเล่มนี้ ทำให้วิญญาณดาบสูญเสียจิตสำนึกไปบางส่วน ทำให้ไม่สามารถจัดการกับภูตผีที่ทรงพลังบางชนิดได้ ( ความแข็งแกร่งของภูตผีนั้นถูกกำหนดโดยวิญญาณดาบ ) ]

[ หมายเหตุ 2 : วิญญาณดาบของดาบไม้ท้อชอบเหล้าไวน์ชั้นดี ผู้ถือครองสามารถติดสินบนมันด้วยสิ่งของเหล่านี้ได้ ]

เอ่อ นี่มัน หลินชิงรู้สึกผิดหวังเล็กน้อยกับคำอธิบายไอเทมของดาบไม้ท้อ

แต่ถึงอย่างไรมันก็ยังเป็นไอเทมเกรด A อยู่ดี และยังเป็นอาวุธวิเศษที่มีไว้สำหรับจัดการกับภูตผี วิญญาณร้าย และพวกปีศาจโดยเฉพาะ

ส่วนเหล้าไวน์ชั้นดีนั้น หลินชิงเองก็ไม่รู้ว่าเหล้าราคาถูกในร้านค้าของผู้เล่นจะนับรวมด้วยหรือเปล่า หากไม่นับ เธอคงต้องขยายขอบเขตการค้นหาออกไป

หลินชิงตอกตะปูลงบนผนัง แขวนดาบไม้ท้อปัดเป่าวิญญาณร้าย และวางขวดเหล้าขาวไว้ข้างหน้า เพื่อเป็นการแสดงความเคารพ และสร้างความสนิทสนมต่อวิญญาณดาบ

ต้องบอกว่าไม่ว่าจะอยู่โลกไหน บุหรี่ เหล้า และชา ถือเป็นสกุลเงินหลัก

หลินชิงก็คิดว่าควรจะสามารถหาเงินจากการขายบุหรี่ผ่านร้านค้าหรือเปล่า

หลินชิงเปิดไอเทมบ็อกซ์อีกครั้งแล้วหยิบรางวัลที่ได้รับจากคำสั่งล่าออกมาตรวจสอบดู

ไอเทมลึกลับ และเหรียญทองโลกสามเหรียญ

ไอเทมเกรด A ดังกล่าวเป็นไอเทมจากโลกเซิร์ก

[ ชื่อ : เซิร์กมาเธอร์คอร์ ]

[ เกรด : A ]

[ โอกาสใช้งาน : 1 ]

[ ผล : เมื่ออยู่ในโลกเซิร์ก หลังจากใช้เซิร์กมาเธอร์คอร์ คุณจะกลายเป็นราชินีเซิร์ก ทำให้เซิร์กตนอื่นๆ มีความเป็นมิตรต่อคุณ พวกมันจะบูชาคุณในฐานะผู้นำ และจะทำตามทุกคำขอของคุณ ]

[ หมายเหตุ 1 : เซิร์กมาเธอร์คอร์จะสร้างความเสียหายแก่ค่าสติของคุณในระดับหนึ่ง ซึ่งไม่สามารถฟื้นฟูได้ด้วยวิธีการปกติ ในช่วงเวลาที่มันถูกเปิดใช้งาน คุณจะไม่คิดว่าตัวเองเป็นมนุษย์อีกต่อไป แต่จะเชื่อว่าจริงๆ แล้วว่าตัวเองนั้นเป็นราชินีเซิร์ก ]

[ หมายเหตุ 2 : เมื่อพวกเซิร์กค้นพบตัวตนที่แท้จริงของคุณ พวกมันจะตามล่าคุณจนกว่าจะตายกันไปข้าง ]

หลังจากอ่านคำอธิบายไอเทม ‘เซิร์ก มาเธอร์คอร์’ หลินชิงก็อ้าปากค้าง

ไอเทมชิ้นนี้ทำให้เธอพูดไม่ออกยิ่งกว่าดาบไม้ท้อปัดเป่าวิญญาณร้ายเสียอีก มันคือ ไอเทมที่เมื่อใช้แล้วก็ไม่มีทางหวนกลับได้

ไม่แปลกใจเลยที่เจ้าของเดิมของมันไม่เคยคิดจะใช้มันก่อนที่จะตาย เพราะผลที่จะตามมาหลังจากนั้นร้ายแรงยิ่งกว่า

สุดท้ายมีสกุลเงินโลกประมาณสามสกุล

คำอธิบายไอเทมแสดงให้เห็นว่าพวกมันคือ สกุลเงินหลักอย่างเป็นทางการสำหรับเกมเอาชีวิตรอด

ผู้เล่นสามารถใช้มันได้เมื่อคุณพบพ่อค้าโลกเพื่อซื้อไอเทมพิเศษบางอย่าง และยังสามารถใช้เป็นสกุลเงินรายวันเพื่อแลกเปลี่ยนอุปกรณ์กับผู้เล่นคนอื่นๆ ได้อีกด้วย

มันแบ่งออกเป็นเหรียญทองแดง เหรียญเงิน และเหรียญทอง

หลังจากตรวจสอบไอเทมต่างๆ แล้ว เธอก็เริ่มตรวจสอบ และจัดเก็บสิ่งของต่างๆ ที่เธอได้รับมาฟรีๆ จากร้านสะดวกซื้อ

มีเสบียงอาหาร และสิ่งของจำเป็นสำหรับการใช้ในชีวิตประจำวันอยู่ไม่น้อย

หลินชิงได้จัดสรรช่องเก็บของสำหรับเก็บอาหารไว้โดยเฉพาะ เพราะเป็นพื้นที่พิเศษ ซึ่งสามารถรักษาความสดใหม่ และคุณภาพของอาหารเอาไว้ได้

จากนั้น เธอก็วางชั้นวางของที่เอากลับมาจากร้านสะดวกซื้อไว้ที่มุมห้อง และฆ่าเชื้อทั้งภายในและภายนอกด้วยแอลกอฮอล์

สิ่งที่เหลืออยู่คือ การวางสิ่งของจำเป็นในชีวิตประจำวันลงไป เพื่อให้มีพื้นที่ว่างในไอเทมบ็อกซ์เพียงพอ