ชื่อเสีย

ตอนที่ 65 ชื่อเสีย

หลินชิงตรวจสอบส่วนอื่นๆ ของห้องที่มีการเปลี่ยนแปลง

จากนั้น เธอก็พบว่าในที่พื้นที่เพาะปลูกบนชั้นสองมีกริดเพิ่มขึ้นอีก 2 ช่อง ดูเหมือนจะมอบโอกาสให้เธอสามารถปลูกพืชหาอาหารได้เพิ่ม

ในขณะนี้หลินชิงมีอาหารสำรองเพียงพอ แต่ก็ไม่ได้หยุดยั้งเธอจากการต้องการปรับปรุงชีวิตของตัวเองให้ดียิ่งขึ้นด้วยการปลูกผลไม้ และพืชผักบางชนิดด้วยตัวเอง

ถ้ามีมากกว่านี้ บางทีเธออาจจะขายมันเพื่อเสริมโภชนา และหาอาหารที่มีความหลากหลาย

น่าเสียดายที่ครั้งนี้ในโลกยังไม่มีเมล็ดพันธุ์ให้ปลูกเลย ยกเว้นเมล็ดองุ่นที่เหลือมาจากพวงองุ่นนั้น

“หวังว่าในโลกหน้า ฉันจะได้พบเจออะไรที่สามารถงอกเงย และใช้ทำอาหารได้”

หลินชิงพึมพำบางอย่าง แม้ว่าเธอจะรู้สึกเสียใจอยู่บ้าง แต่ก็ไม่ได้มากมายอะไร

ท้ายที่สุดแล้ว ไม่ควรโลภมากเกินไป ตอนนี้เธอได้อัปเกรดห้องมาถึงระดับห้าแล้ว ซึ่งเหนือกว่าผู้เล่นคนอื่นไปมา แค่นี้ก็นับว่าเพียงพอแล้ว

หลินชิงใช้ประโยชน์จากช่วงเวลานี้ และพยายามหนักเพื่อสร้างจอบ

แบบแปลนจอบแสดงให้เห็นว่าวัสดุที่ต้องใช้คือ แผ่นไม้ 1 แผ่น ตะปู 2 ตัว และแท่งทองแดง 1 แท่ง

ขั้นแรกเธอหยิบท่อนไม้ที่ถูกตัดมาจากโลกซอมบี้แล้วนำไปแปรรูปเป็นแผ่นไม้ผ่านโต๊ะคราฟ

หลังจากแปรรูปจนได้แผ่นไม้แล้ว ก็ให้เพิ่มตะปู 2 ตัว และแท่งทองแดง 1 แท่งเพื่อทำจอบ

ตอนนี้โต๊ะคราฟแสดงว่าต้องใช้เวลาประมาณ 15 นาทีในสร้าง ดังนั้น ดูเหมือนว่าเธอจะต้องรอนานกว่านี้อีกสักหน่อย

หลินชิงจึงใช้ช่วงเวลานั้นอ่านคำอธิบายไอเทมเกี่ยวกับจอบอีกครั้ง

จอบที่สร้างขึ้นมีข้อจำกัดในการใช้งาน เมื่อใช้งานแล้ว ความทนทานของจอบจะลดลง ส่งผลให้คุณภาพ และประสิทธิภาพในการขุดแร่ลดลงตามไปด้วย

ดูเหมือนว่าเธอจะต้องเตรียมเอาไว้หลายๆ อัน และต้องคอยตรวจสอบค่าความทนทานของมันอยู่เสมอ

ในเมื่อจอบถือเป็นสิ่งของสิ้นเปลือง การเตรียมมากๆ เผื่อเอาไว้ก็ไม่ใช่เรื่องเสียหายอะไร

ยิ่งมากเท่าไหร่ก็ยิ่งดี

เพราะบางทีเธออาจจะได้พบกับโลกเหมืองแร่สักวันหนึ่ง ที่สามารถขุดเอาแร่ล้ำค่าออกมาได้

เมื่อคิดถึงเรื่องนี้ หลินชิงก็เปิดแผงคุณสมบัติของตัวเองอีกครั้งเพื่อตรวจสอบ

[ ความเร็ว : 8 / 10 ]

[ ความแข็งแกร่ง : 7 / 10 ]

[ ความคล่องตัว : 7 / 10 ]

[ สติ : 100 / 100 ]

[ พลังชีวิต : 100 / 100 ]

[ ความอิ่ม : 99 / 100 ]

[ สติปัญญา 100 / 100 ]

ยกเว้นการเปลี่ยนแปลงในส่วนค่าสติปัญญา ซึ่งได้รับ 5 แต้มจากโลกหมู่บ้านภูตผีกลางหุบเขา ค่าสถานะอื่นๆ ก็ไม่ได้มีการเปลี่ยนแปลงอะไรมากนัก

จากนั้น หลินชิงจึงตระหนักว่าการมีโอกาสเพิ่มค่าความแข็งแกร่งในโลกแรกของเธอนั้นเป็นเรื่องที่สำคัญมากเพียงใด

เธอไม่รู้ว่าจะมีโอกาสแบบนั้นจะเกิดขึ้นในอนาคตหรือเปล่า

แม้ว่าเธอจะได้รับไอเทมมากมายจากโลกซอมบี้ หมู่บ้านภูตผีกลางหุบเขา และบ้านตุ๊กตาแห่งนี้

แต่หลินชิงก็รู้ดีว่าสิ่งเหล่านั้นล้วนเป็นสิ่งของภายนอก

เมื่อเธอสูญเสียโอกาสในการใช้ไอเทม อย่างเช่นในหมู่บ้านภูตผีกลางหุบเขาที่ไอเทมบางชิ้นถูกห้าม ความแข็งแกร่งของเธอก็จะลดลงเป็นอย่างมาก

แม้แต่ในโลกตุ๊กตา เมื่อต้องเผชิญหน้ากับยักษ์ เธอก็รู้ว่าไม่มีโอกาสที่จะท้าทาย และเอาชนะพวกมันได้อย่างแน่นอน ดังนั้น เธอจึงพลาดโอกาสที่จะได้รางวัลใหญ่จากบอสเหล่านั้นไป

นอกเหนือจากความจริงที่ว่ายักษ์เหล่านั้นไม่ได้รับผลกระทบจากไอเทมบางอย่างแล้ว มันยังเป็นเพราะตัวเธอเองที่ทำให้แทบไม่มีโอกาสเอาชนะพวกมันได้เลย หากอาศัยเพียงร่างกาย และความแข็งแกร่งของตัวเอง

สีหน้าของหลินชิงกลายเป็นจริงจังอย่างเห็นได้ชัด และเธอก็พึมพำกับตัวเองว่า "ดูเหมือนว่าฉันจะต้องใส่ใจเกี่ยวกับการเพิ่มความแข็งแกร่งให้มากกว่านี้”

"พอคิดดูอีกที ตอนนี้ฉันมีเหรียญทองโลกอยู่หลายเหรียญพอจะแลกเป็นไอเทมดีๆ ได้มั้ยนะ แต่ก็ยังไม่มีโอกาสพบเจอพ่อค้าโลกเลย”

เธอเปิดร้านค้าและค้นหา แต่พบว่ายังมีสินค้าที่สามารถแลกเปลี่ยนได้เพียงไม่กี่ชิ้น และตัวเธอก็แทบจะเป็นเจ้าของสินค้าชั้นยอดทั้งหมดที่เหล่าผู้เล่นวางขาย

สิ่งเดียวที่ขาดไปคือ ไอเทมเสริมที่ช่วยเพิ่มค่าสถานะ

“แต่ถ้ามีไอเทมแบบนั้นอยู่จริงๆ ผู้เล่นคนอื่นๆ คงจะเก็บไว้ใช้เองหรือซื้อไปกันก่อนแล้ว เพราะร่างกายคือ รากฐานแห่งการเอาชีวิตรอด มีเพียงสมรรถภาพทางกายที่สูงขึ้นเท่านั้นที่จะทำให้มีโอกาสเอาชีวิตรอด และล้ำหน้าคนอื่นๆ”

หลินชิงขมวดคิ้ว ทันใดนั้นก็นึกขึ้นได้ว่าดูเหมือนเธอจะลืมฉายาบางอย่างไป

ในขณะนี้เธอคลิกที่ส่วนฉายาบนแผนคุณสมบัติส่วนตัว

นอกจากฉายาผู้ควบคุมซอมบี้ระดับสองแล้ว ยังมีฉายานักสำรวจโลกดันเจี้ยนอีกด้วย

จากคำอธิบายที่ระบบมอบให้ ผู้เล่นที่มีฉายา ‘นักสำรวจโลกดันเจี้ยน’ จะได้รับโอกาสพบเจอพ่อค้าโลกมากขึ้น และมีโอกาสมากขึ้นที่จะได้ซื้อขายไอเทมระดับสูง

ฉายานี้สามารถอัปเกรดได้ ยิ่งระดับสูงขึ้น โอกาสเจอพ่อค้าระดับโลกที่ขายไอเทมระดับสูงก็จะยิ่งมากขึ้นเท่านั้น และจะได้ส่วนลดมากยิ่งขึ้นตามระดับฉายาด้วย

หลังจากวิเคราะห์ตามคำอธิบายนี้ หลินชิงก็ตระหนักว่าการได้รับฉายาดังกล่าวหมายถึงมีความเป็นไปได้ในระดับหนึ่งที่จะได้พบปะกับพ่อค้าโลก แต่ความเป็นไปได้นั้นไม่ใช่ 100%

ดูเหมือนว่าการเผชิญหน้าของเธอกับพ่อค้าโลกดันเจี้ยนหมู่บ้านภูตผีกลางหุบเขา จะเป็นเพียงเรื่องบังเอิญเท่านั้น ครั้งนั้น เธอน่าจะโชคดีมากจริงๆ

หลินชิงถอนหายใจอย่างเงียบๆ

เธอคลิกที่รายการอาวุธ และไอเทมอีกครั้ง

[ อาวุธ : มีดเหล็ก ธนูและลูกศรคนป่า มีดพร้า ปืนพก ดาบเหล็ก ดาบเหล็กกล้า ปืนไรเฟิลอัตโนมัติ AK47 ปืนแช่แข็ง ]

[ ไอเทม : ถุงมือนักมวย ( หมดพลัง ) การ์ดคัดสรรโลก เกล็ดกิ้งก่าเปลี่ยนสี เลื่อยยนต์ของฆาตกร ดาบไม้ท้อปัดเป่าวิญญาณร้าย เซิร์กมาเธอร์คอร์ จมูกไฮยีน่า ( หมดพลัง ) แส้หางจระเข้ เสื้อคลุมผีพราย ด้ายแดงปมเป็ดแมนดาริน สปีดไฟลต์ บอมบ์แบร์ สร้อยโคลเวอร์สี่แฉกนำโชค ไฟแช็ก ตราเทเลพอร์ต พรแห่งพระแม่มารี ]

ครั้งนี้เธอได้รับไอเทมอีกประมาณ 6 ชิ้นจากโลกตุ๊กตา

สปีดไฟลต์ บอมบ์แบร์ และสร้อยโคลเวอร์สี่แฉกนำโชคเป็นรางวัลจากภารกิจดันเจี้ยน และรับจากการเปิดหีบสมบัติ

ส่วนไอเทมที่เหลืออีกสามชิ้นได้รับมาหลังจากสังหารผู้เล่น 404

โดยรวมแล้ว การเก็บเกี่ยวครั้งนี้ค่อนข้างดีเลยทีเดียว

อย่างไรก็ตาม เมื่อพูดถึงผู้เล่น 404 หลินชิงรู้สึกคุ้นเคยอย่างเลือนราง ราวกับว่าเธอเคยได้ยินชื่อนี้จากที่ไหนมาก่อน

เธอเปิดช่องแชทภูมิภาค และค้นหาชื่ออีกครั้ง และแน่นอนว่าข้อความแชทที่เกี่ยวข้องก็ปรากฏขึ้น

“404 แกมันชั่ว เราตกลงกันไว้แล้วว่าจะร่วมมือกัน แต่แกกลับหักหลังฉัน โชคดีที่ฉันวิ่งเร็วเลยรอดออกมาได้ อย่าให้ครั้งหน้าฉันได้เจอแกอีกนะ จะทุบให้หัวแบะเลย”

“ทุกคน โปรดระวังผู้เล่นที่ชื่อ 404 ในอนาคตด้วย อย่าร่วมมือกับเขา ไม่งั้นจะตายโดยไม่รู้ตัว”

ท่ามกลางการประณาม และข้อสงสัยของผู้เล่นจำนวนมาก 404 ตอบกลับว่า

“ฮ่าๆๆ ทำไมพวกแกทุกคนถึงดูถูกพฤติกรรมแบบนี้ล่ะ จริงๆ แล้วพวกแกก็อยากทำเหมือนกันใช่มั้ยล่ะ แต่กลัวจะถูกวิจารณ์เลยไม่กล้าลอง ช่างขี้ขลาดจริงๆ”

หลินชิงเองก็อ่านบทสนทนานั้นเช่นกัน แต่ตอนนั้นเธอไม่ได้เหลือบมองชื่อผู้เล่นมากนัก

เมื่อเธอค้นหาชื่อผู้เล่น 404 อีกครั้ง ตัวอักษรทั้งสาม ‘404’ ก็กลายเป็นสีเทาไปแล้ว

หลินชิงเกิดลางสังหรณ์ และในที่สุดก็แน่ใจแล้วว่าเขาตายไปแล้วจริงๆ

ท้ายที่สุดแล้ว เสียงแตกที่เกิดจาก A013 หักกระดูกคอนั้นดังฟังชัด และข้าวของทั้งหมดที่อยู่ในไอเทมบ็อกซ์ของเขาก็ได้มาตกอยู่ในมือของเธอ

เป็นบทลงโทษที่เขาสมควรได้รับแล้ว

ผู้ชายคนนี้ปรากฏตัวอย่างเปิดเผยเพื่อพยายามร่วมทีมกับเธอ ดูเหมือนเขาจะไม่กลัวถูกตามล่าเลย

เธอไม่รู้ว่าเขาเคยสังหาร และขโมยเสบียงของผู้เล่นไปแล้วกี่คน ที่หลินชิงฆ่าเขา ก็ถือว่าเป็นการขจัดภัยอันตรายให้กับคนอื่นๆ

คนที่อันตรายแบบนี้ควรถูกกำจัดโดยเร็วที่สุดจะได้ไม่ก่อให้เกิดปัญหาใหญ่ตามมาในภายหลัง

ในขณะนี้ หลินชิงก็ค้นพบทันทีว่าจากส่วนที่เธอค้นหามีข้อความใหม่ปรากฏขึ้นมา

จริงๆ แล้วมันถูกส่งมาโดยผู้เล่นที่ชื่อว่าแบล็กแมมบา

หลินชิงจำชื่อนี้ได้เป็นอย่างดี นั่นก็เพราะเขาเสนอให้ผู้คนมารวมตัวกันในห้องเดียวกันเพื่อสำรวจโลกภายนอกประตู และรวบรวมวัสดุสำหรับอัปเกรดห้องโดยเร็วที่สุด