จ้าวกระจกยักษ์

ตอนที่ 225 จ้าวกระจกยักษ์

คำพูดนั้นเพิ่งจบ เสียงพรางตัวก็ดับลง เผยให้เห็นผู้หญิงคนหนึ่งถือโล่พลังงานอยู่ด้านหลัง ยิ้มบางๆ อย่างเยือกเย็น

“นานเลยนะ สวีเชี่ยน” หลินชิงโบกมือทัก

สวีเชี่ยนชะงักไปครู่หนึ่ง ไม่คาดคิดว่าจะเจอหลินชิงที่นี่ แต่สีหน้านั้นพลันแข็งและเย็นลงในวินาทีถัดมา

เธอฝืนยิ้ม เก็บปืน “ก็จริง...ไม่ได้เจอกันนาน แล้วเธอมาทำอะไรที่นี่”

หลินชิงชี้ไปยังร่างผู้นำบนพื้น “ถ้าฉันบอกว่าแค่มาดูเฉยๆ เธอจะเชื่อมั้ยล่ะ”

สวีเชี่ยนหัวเราะหยัน “อย่ามาตลก เธอก็คงได้ข่าวว่ามีมินิบอสเกิดที่นี่ ถึงรีบมาทำภารกิจเหมือนกันนั่นแหละ ว่าแต่...รางวัลของเธอคืออะไร”

หลินชิงยกคิ้วเล็กน้อย “เราสนิทกันตั้งแต่เมื่อไหร่เหรอ ถึงต้องบอก”

ขณะพูด หลินชิงแอบคำนวณเวลาในใจ คิดว่า A013 พาจางหลานกับเหมียนเหมียนออกไปถึงหรือยัง

เธอไม่อยากมีเรื่องกับผู้เล่นคนอื่นโดยไม่จำเป็น แต่ท่าทีของสวีเชี่ยนที่จ้องจะหาเรื่องชัดเจน ทำให้เธอเริ่มชักอาวุธออกมาจากแขนเสื้อ เตรียมพร้อมยิงก่อน

แต่ในวินาทีเดียวกันนั้น สวีเชี่ยนก็พุ่งตัวหลบไปทางซ้าย พร้อมยกปืนยิงกลับอย่างรวดเร็ว

เธอหยิบกระจกเงินขนาดฝ่ามือจากไอเทมบ็อกซ์ออกมา ถือไว้แน่น นั่นคืออุปกรณ์สังหารระดับสูงของเธอ

ทว่าหลินชิงก็คิดแบบเดียวกัน

ยังไม่ทันที่สวีเชี่ยนจะร่ายคำสั่ง กระแสลมแรงก็พุ่งมาจากด้านหลัง

เธอลืมตาโพลง ก่อนร่างจะทรุดลงกับพื้นทันที แสงพลังงานสีน้ำเงินทะลุผ่านกลางอกอย่างแม่นยำ

กระจกเงินหลุดจากมือ หล่นกระทบพื้นดัง กริ๊ก

หลินชิงมองภาพนั้นนิ่งๆ ก่อนยกปืนขึ้นยิงซ้ำอีกสองนัด เพื่อให้แน่ใจว่าไอดีของอีกฝ่ายกลายเป็น ‘สีเทาแห่งความตาย’ และทุกไอเทมในไอเทมบ็อกซ์หล่นกระจัดกระจาย

เธอไม่ชอบฆ่าผู้เล่นคนอื่นโดยไม่จำเป็น แต่คนที่จ้องจะยิงเธอก่อนแบบนี้ เธอไม่ลังเลที่จะลงมือ

เสียงฝีเท้าหนักๆ ดังขึ้นจากทางเดิน A013 เดินกลับมาเต็มไปด้วยเลือด ลากชายคนหนึ่งที่แขนพันผ้าแผลแน่นมาด้วย

“เจ้านายครับ คนที่เหลือจัดการหมดแล้ว เหลือคนนี้คนเดียว แอบฟังอยู่ข้างนอก”

หลินชิงพยักหน้า “ดี เอาตัวมา”

ชายคนนั้นตัวสั่นระริก พยายามหลบตา “ผมไม่รู้ ผมไม่เห็นอะไรเลยครับ!”

หลินชิงหัวเราะเย็น “เหรอ”

แค่เสียงสั้นๆ ก็ทำให้เขาหน้าเสียทันที รีบคุกเข่าลงพนมมือ “อย่าฆ่าผมเลย! ผมไม่รู้จริงๆ ผมเพิ่งเคยเห็นคุณครั้งแรกด้วยซ้ำ!”

หลินชิงกอดอก มองเขานิ่ง “งั้นบอกมา พวกแกรู้ได้ยังไงว่ามีจุดภารกิจอยู่ที่นี่ ใครบอก”

เธอตรวจดูช่องแชทดันเจี้ยนมาก่อน ไม่มีประกาศใดพูดถึงฐานอีเดนเลย ดังนั้นจุดนี้ไม่น่ามีใครรู้โดยทั่วไป

ชายคนนั้นรีบตอบเสียงสั่น “เป็นผู้เล่นชื่อ ‘โซดาไร้ฟอง’ เขาเป็นคนบอกครับ เขาบอกว่าที่นี่มีภารกิจลับให้ฆ่าบอส เขาเลยส่งข้อมูลมาให้กับพวกเรา พี่เชี่ยนเป็นคนติดต่อเอง ผมไม่รู้อะไรละเอียดกว่านี้เลย!”

หลินชิงขมวดคิ้ว ถ้าเรื่องนี้จริง ผู้นำที่ตายไปอาจเกี่ยวข้องกับภารกิจของผู้เล่นรายอื่น

แต่ทำไมบอสถึง ‘เกิดซ้ำ’ ได้

เธอยังคิดไม่ทันจบ ก็เห็นร่างผู้นำที่แน่นิ่งอยู่บนพื้นเริ่มกระตุกเบาๆ ก่อนจะไอออกมาเป็นเลือดสด

บาดแผลตรงเอวเริ่มสมานตัวเองอย่างช้าๆ

“...” หลินชิงถึงกับพูดไม่ออก

แน่นอนว่าการฟื้นคืนชีพแบบนี้ เธอเจอมาหลายครั้งแล้ว แต่คราวนี้...จางหลานเพิ่งร้องไห้แทบขาดใจไปเมื่อครู่เองนะ

นี่มัน...กำลังแสดงละคร ‘มอบภารกิจสุดท้ายก่อนตาย’ อยู่เหรอ

หญิงชราเห็นหลินชิงจ้องอยู่ ก็รีบหลับตาแน่น แกล้งนิ่งเหมือนตายต่อทันที

“...” หลินชิงแทบจะหลุดหัวเราะออกมา ชำนาญดีนี่ เล่นบทตายซ้ำจนชินเลยสินะ

เธอลืมถามจางหลานไปว่าผู้นำมีพลังพิเศษหรือเปล่า แต่ตอนนี้ดูท่าแล้ว คงมีพลัง ‘ฟื้นคืนชีพจำกัดเวลา’ แน่นอน

ชายที่ชื่ออาหลงเบิกตากว้าง “แม่งเอ้ย! ฟื้นขึ้นมาจริงๆ! เมื่อกี้ยังตายสนิทอยู่เลย!”

หญิงชราที่แกล้งตายสะดุ้งเฮือก ก่อนกลอกตาขึ้น มองหลินชิงด้วยใบหน้าระอา “จะให้ฉันเกิดใหม่อีกกี่รอบกันแน่ รีบๆ ฆ่าฉันให้จบสักทีได้มั้ย จะได้รีเซ็ตภารกิจต่อ!”

หลินชิงนิ่งไปครู่หนึ่ง ก่อนยกมือกดขมับ “เออ...เข้าใจแล้ว”

ดูเหมือน ‘บอส’ ตนนี้จะตายมามากจนชินกับการโดนฆ่าแล้วจริงๆ...

หลินชิงย่อตัวลงอย่างสนใจ มองหญิงชราที่ยังนั่งอยู่บนพื้นก่อนถามขึ้นว่า “คุณรู้เหรอว่าฉันมาทำภารกิจ”

หญิงชราที่แกล้งตายไปเมื่อครู่ถอนหายใจ “รู้น่ะสิ ฉันยังเหลือรอบรีเซ็ตอีกแค่ครั้งเดียว ช่วยจัดการฉันให้จบทีเถอะ จะได้กลับไปพักผ่อนเสียที”

น้ำเสียงนั้นเต็มไปด้วยความเหนื่อยหน่ายเหมือนพนักงานที่รอเวลาเลิกงานอย่างใจจดใจจ่อ

หลินชิงเลิกคิ้ว มองหญิงชราตรงหน้าอย่างสนใจ “เธอไม่ใช่ผู้นำของอีเดนงั้นเหรอ”

หญิงชราสะดุ้งเล็กน้อยแต่ไม่ได้ตอบ

หลินชิงถามต่อ “ที่นี่...ก็ไม่ใช่ฐานจริงของอีเดนใช่มั้ยล่ะ”

ดวงตาหญิงชราเบิกกว้าง “คุณรู้ได้ยังไง...”

หลินชิงยิ้มมุมปาก “โลกใบนี้มีบอสหลักอยู่สินะ แล้วคุณก็แค่ลูกน้องที่ทำงานให้เขา”

หญิงชราหน้าชาไปทันที สีหน้าราวกับถูกจับได้ตรงเป๊ะ

เพียงเท่านี้หลินชิงก็เข้าใจทั้งหมด เธอลุกขึ้นยืน พลางหัวเราะเบาๆ “ดูเหมือนจะได้ข้อมูลดีๆ มาพอสมควรเลยแฮะ”

เธอเพิ่งรู้สึกแปลกใจอยู่นาน ว่าทำไมหลังส่งจางหลานกับเหมียนเหมียนกลับมายังฐานอีเดนแล้ว ภารกิจกลับยังไม่ขึ้นว่าจบ

ตอนแรกเธอคิดว่าเป็นเพราะระบบหน่วงเวลา แต่หลังเห็นท่าทีของ ‘ผู้นำ’ เธอก็เหมือนถูกเปิดสวิตช์ความคิดขึ้นมาทันที

“ที่แท้ผู้นำก็เป็นของปลอมสินะ...”

ถ้าอย่างนั้น ที่อยู่ของฐานอีเดนจริงๆ ก็อาจผิดที่ทั้งหมด

ความทรงจำของจางหลานในฐานะ ‘มนุษย์โคลน’ ก็อาจเป็นของปลอมที่มีไว้หลอกเธอให้มาที่นี่เท่านั้น

‘ผู้นำ’ ดูเหมือนเริ่มรำคาญที่หลินชิงไม่ยอมลงมือ เธอคว้าปืนที่สวีเชี่ยนทำหล่นมาก่อนหน้านี้แล้วจับมือหลินชิงแนบไว้ตรงหน้าท้องตัวเอง “เร็วเข้า ฉันจะรีบเลิกงาน!”

หลินชิงถึงกับอึ้ง...นี่เป็นครั้งแรกที่เจอ NPC ที่เร่งให้ผู้เล่นฆ่าให้ไว

เธอถอนหายใจ แล้วเหนี่ยวไกปืนตามแรงมือของอีกฝ่าย

เสียงปังดังสนั่น ‘ผู้นำ’ เซถลาไปสองก้าวก่อนล้มลงพื้น ร่างแน่นิ่ง

เสียงระบบดังขึ้นทันทีในข้อมือหลินชิง

[ ติ๊ง! ผู้เล่นปลดล็อกภารกิจต่อเนื่องของดันเจี้ยน ]

[ ภารกิจ : ตามหาฐานอีเดนที่แท้จริงซึ่งตั้งอยู่กลางทะเล ]

[ รางวัล : ไอเทมเกรด S หนึ่งชิ้น ]

[ แต้มภารกิจ : 30 ]

“ไอเทมเกรด S เลยเหรอ...” หลินชิงขมวดคิ้วด้วยความประหลาดใจ ไม่คิดว่าภารกิจในโลกนี้จะให้รางวัลขนาดนี้

และยิ่งไปกว่านั้น เธอสามารถทำสองภารกิจพร้อมกันได้ด้วย

ขณะกำลังคิด เสียง ‘ซู่’ ดังขึ้น ร่างของหญิงชราที่เพิ่งถูกยิงเริ่มบิดเบี้ยวกลายเป็นก้อนเมือกสีดำเล็กๆ ก่อนจะพุ่งออกจากห้องไปด้วยความเร็วสูง

“ของปลอมจริงๆ ด้วย” หลินชิงพึมพำ เห็นได้ชัดว่านี่คือสิ่งมีชีวิตจำพวก ‘ร่างแทน’ หรือสิ่งจำลองในระบบโลกนี้ ซึ่งอาจเกี่ยวข้องกับพลังการกลายพันธุ์ของมนุษย์ที่หลงเหลืออยู่

เธอตัดสินใจว่าขั้นต่อไปต้องไปยังฐานอีเดนที่อยู่กลางทะเล

แต่ก่อนอื่น เธอต้องถามจางหลานให้แน่ชัดว่า เธอรู้เรื่องนี้หรือไม่

“เจ้านายครับ แล้วคนนี้เอายังไงดี” A013 เดินเข้ามาพร้อมลากอาหลงที่ยังหน้าซีดเป็นกระดาษมาด้วย

ได้ยินดังนั้น อาหลงรีบโบกมือพัลวัน “อย่าเลยครับ ผมไม่พูดอะไรแน่! ผมไม่เห็น ไม่ได้ยินอะไรทั้งนั้น ได้โปรดไว้ชีวิตด้วยเถอะ!”

หลินชิงเลิกคิ้ว “ฆ่าทิ้งก็คงง่ายดี...” เธอพูดเสียงเรียบ แต่ในใจกลับชั่งน้ำหนักถึงปัญหาที่อาจตามมา

สวีเชี่ยนมีพรรคพวกเยอะ หากฆ่าคนของเธออีก อาจมีคนตามล้างแค้นในภายหลัง เหมือนเหตุการณ์ของ ‘404’ ที่เคยทำให้เธอถูกขายจนยุ่งยากไม่รู้จบ

ถึงสุดท้ายเธอจะจัดการ ‘แบล็กแมมบา’ ได้ แต่กว่าทุกอย่างจะสงบก็เหนื่อยไม่น้อย

อาหลงหน้าซีดเผือด รีบชี้ไปที่กระจกเงินที่ตกอยู่บนพื้น “บอส! ผมสาบานต่อหน้าจ้าวกระจกยักษ์ได้เลย! ให้มันเป็นพยานว่าผมจะไม่หักหลัง!”

“จ้าวกระจกยักษ์” หลินชิงชะงักเล็กน้อย

ชื่อที่ได้ยินเมื่อครู่...ใช่สิ สวีเชี่ยนเคยใช้ของแบบนี้ตอนสู้กับเธอ!

“นั่นเป็นของศักดิ์สิทธิ์ของจ้าวกระจกยักษ์ครับ” อาหลงรีบอธิบายต่อ “แค่สังเวยเลือด มันก็สามารถทำให้คำสาบานเป็นจริง หรือช่วยบรรลุความปรารถนาได้ เป็นของที่พี่เชี่ยนใช้มาก่อน ผมไม่ได้โกหกนะ!”

เขาชูมือขึ้นแทบจะสาบานเลือด

หลินชิงคิดในใจ จ้าวกระจกยักษ์นี่คงเป็นบอสระดับสูงในดันเจี้ยนแน่ แต่การทำสัญญากับมันคงไม่ใช่เรื่องฟรีๆ

“ฮึ ถ้าเข้าไปยุ่งด้วย มีหวังโดนดูดวิญญาณแน่” เธอคิดในใจ

หลินชิงยิ้มบาง มองชายตรงหน้าที่กลัวจนตัวสั่น “ไม่ต้องถึงขั้นนั้นหรอก ฉันไม่ฆ่านายก็ได้...”

“จริงเหรอครับ” อาหลงชะงัก แต่แววตายังเต็มไปด้วยความหวาดระแวง

“แน่นอน” หลินชิงตอบเสียงเรียบ ดวงตาเป็นประกายเย็น “แค่เราต้องทำ ‘ข้อตกลง’ กันหน่อย”

เธอยกมือขึ้น พลันมีลูกกลมแสงสีขาวโผล่ขึ้นกลางฝ่ามือ ข้างในดูเหมือนมีสิ่งมีชีวิตบางอย่างดิ้นพล่านอยู่

เสียง ‘เปรี๊ยะ’ ดังเบาๆ ก่อนลูกกลมนั้นจะแตกออก แสงสว่างวาบเผยให้เห็น ‘ทารก’ ตัวหนึ่ง มีหน้ามนุษย์แต่ลำตัวเป็นหนอนสีซีด

“นี่มันอะไรกัน!” อาหลงร้องลั่น หน้าซีดเป็นกระดาษ

สิ่งมีชีวิตน้อยค่อยๆ คลานออกมาจากเปลือกไข่ที่แตก แล้วส่งเสียงเล็กแหลมใส “เจ้านาย”

มันขยับเข้ามาเกาะปลายนิ้วหลินชิงอย่างออดอ้อน แววตาเต็มไปด้วยความภักดีโดยสมบูรณ์

หลินชิงมองมันนิ่งไปครู่หนึ่ง ก่อนหันไปพูดกับมัน “เห็นคนนี้มั้ย ทำสัญญากับเขาไว้ ถ้าเขาทำอะไรผิด...จัดการด้วยบทลงโทษที่ร้ายแรงที่สุด”

สิ่งมีชีวิตน้อยพยักหน้าหงึกๆ “รับทราบเจ้านาย!”

เสียงนั้นใสน่ารัก แต่คำพูดกลับทำเอาอาหลงแทบทรุด

เขามองทารกหนอนที่เพิ่งฟักออกมาแล้วได้แต่กลืนน้ำลาย ฝืนยิ้มทั้งน้ำตา นี่เขาไปผูกพันธะกับอะไรเข้าแล้วเนี่ย...

หลินชิงลุกขึ้น ยิ้มบาง “ดีลเรียบร้อย ไปเถอะ A013 เรามีเป้าหมายใหม่แล้ว อีเดนที่แท้จริงอยู่กลางทะเล”

เธอพูดพลางก้มมอง ‘ลูกน้อย’ ที่ยังเกาะนิ้วอยู่ ใบหน้าเธอเรียบนิ่งแต่ในใจกลับนึกอย่างขำขัน

ก็ยังน่ารักดีนะ ถึงจะออกแนวประหลาดไปหน่อยก็ตาม

สัตว์เลี้ยงตัวน้อยของหลินชิงพิสูจน์ให้เห็นแล้วว่ามีประโยชน์มากเกินคาด มันกระโดดขึ้นกลางอากาศ ก่อนจะสร้างวงเวทสีม่วงดำปรากฏขึ้นใต้เท้าของอาหลง พร้อมกับสลักตราสัญญาลงบนร่างเขา

อาหลงสั่นเทาไปทั้งตัว เหงื่อเย็นผุดเต็มหน้าผาก เมื่อถูกพลังจากวงเวทนั้นกดร่างจนแนบพื้น เขาแทบหายใจไม่ออก

หลินชิงยังคงสีหน้าเรียบเฉย แต่ในใจกลับร้องลั่น ของดีชัดๆ! ไม่คิดเลยว่าสัตว์เลี้ยงตัวน้อยของเธอจะทรงอำนาจขนาดนี้ เรียกได้ว่ามีออร่าเหนือกว่าเจ้าของเสียอีก

เมื่อพิธีทำสัญญาจบ อาหลงหอบหายใจแรง ใบหน้าเต็มไปด้วยความหวาดกลัวมองทารกหนอนที่มีขนาดเท่าอุ้งมือ

ดูเหมือนประสิทธิภาพจะยอดเยี่ยมไม่เบา